แพ้...(29)

"หรือจะรอไคเรียนจบแล้วแต่งงานทีเดียวล่ะยัยไอ"ฉันหน้าเหวอ เมื่อแม่ก้มลงมาถามฉัน

แล้วหันไปมองไอ้เด็กจอมเสแสร้ง ที่นั่งก้มหน้าอมยิ้ม ฉันจะอยากจะขยับเท้าถีบให้ไปไกล ๆ ซะจริง

"แม่..ไอไม่หมั้น และก็ไม่แต่งด้วย"ชายหนุ่มรุ่นน้องหันขวับมาที่ฉันรวมทั้งแม่อุ่น และลุงไทน์

"ทำไมล่ะยัยไอ...ในเมื่อทั้งแกและตาไคก็ชอบพอกันอยู่ไม่ใช่เหรอ"

"หึ...มันจอมปลอมค่ะแม่"ฉันใช้หางตามองไปที่ไคก่อนจะตอบกลับแม่ ทั้งหมดต่างจ้องมองมาที่ฉันกับไค วันนี้เป็นไงเป็นกัน ไหน ๆ คลิปบ้านั้นก็หลุดออกมาแล้ว ฉะนั้นฉันก็ต้องหลุดจากไอ้เด็กบ้านี้เช่นกัน

"ยังไงตาไค"แม่หันไปถามไค ฉันมองเขาแล้วกระตุกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ

"หนูไอ หนูเสียหายนะลูก"แม่ไคพูดขึ้น ฉันหันหลังไปที่ท่าน แล้วยกมือพนม

"ขอบคุณนะคะ ที่คุณลุงคุณป้า เอ็นดูไอ แต่ไอไม่ต้องการให้ลูกชายของท่านมารับผิดชอบค่ะ อะไรที่มันแล้วก็ให้มันแล้วไปเถอะนะคะ"ว่าจบ ไคก็หันขวับมาที่ฉัน ในขณะที่ใบหน้าฉันได้เยียดยิ้มให้เขาด้วยความสะใจ แกทำอะไรฉันไม่ได้แล้วแหละไอ้เด็กบ้า

"แต่ผมขอยืนยันว่าผมจะรับผิดชอบไอครับ"เขาหันไปพูดกับแม่อุ่นและลุงไทน์

"ไม่จำเป็น"ไคหันมาแล้วแสยะยิ้มใส่ ราวกับเขากำลังมีแผนการอะไร

"ตอนนี้ผมกำลังตามลบคลิปนั้นอยู่...ซึ่งผมไม่รู้ว่าใครโหลดเก็บเอาไว้บ้างถ้าเกิดมันหลุดออกมาอีก คราวนี้มันอาจจะเสียหายไปยังบริษัทได้นะครับ ผมคิดว่าอย่างน้อยก็ขอให้เราหมั้นกันไว้ก่อนเถอะครับ เพื่อชื่อเสียงของบริษัท"ไอ้เด็กบ้ามันเอาบริษัทมาอ้าง ฉันจะทำอย่างไงกับมันดีนะ ท่าทางของแม่ก็ดูครุ่นคิดมาก บริษัทคุณป้าศศิที่ท่านสร้างมากับมือ และมีคุณพ่อศิวาช่วยกันบริหาร จะมาพังเพราะฉัน? ไม่นะ ต้องไม่ใช่แบบนี้

"ใคร ๆ ก็รู้กันทั้งนั้นว่าไอเป็นลูกของคุณอาศิวา เจ้าของบริษัท ขืนมีเรื่องฉาว ๆ ออกมาแบบนี้ หุ้นบริษัทอาจจะตกได้นะครับ"แม่นั่งถอนหายใจเบา ๆ โดยมีลุงไทน์คอยจับมือให้กำลังใจอยู่ข้าง ๆ

"ให้ผมหมั้นกับไอเถอะครับ ส่วนเรื่องคลิปผมจะตามกวาดล้างให้หมดเอง"

"เหอะ!"ฉันแค่นเสียงหัวเราะออกมา แต่ในหัวก็ครุ่นคิด เอมกับพี่กัชยืนยันว่าลบออกหมดแล้วนี้ ...แต่ทำไมที่เชอรี่ถึงยังมี เอ๊ะ หรือเชอรี่เองที่เป็นคนไปโหลดออกมา หัวใจฉันเต้นตุ่บ ๆ เพราะเมื่อกี้ฉันเพิ่งตบเชอรี่ไป แล้วท่าทางเธอแค้นมาก เชอรี่อาจจะเอาคลิปนั้น..โอ๊ย ไม่อยากจะคิดเลย.

ฉันยกมือยี้หัวตัวเองแล้วก้มหน้าลง อยากได้ไคมากขนาดจะทำร้ายฉันเลยเหรอ เฮ้อ...ฉันไม่ไว้ใจเพื่อนคนนี้ซะแล้ว

"ไอหมั้นค่ะ"ก็แค่หมั้นแหละว่ะ เดี๋ยวเรื่องคลิปจบฉันก็จะถอนหมั้น

"จริงนะหนูไอ ป้าดีใจมากที่ไอยอมหมั้นกับตาไค"ฉันหันไปยิ้มให้แม่ไคบาง ๆ ในขณะที่พี่หมอคีย์ ลุกขึ้นมาตบไหล่น้องชาย

"มีคู่หมั้นแล้วก็ทำตัวให้ดี ๆ ล่ะ"

"งั้นผมจะรีบจัดเตรียมงานเลยนะครับ"พ่อไคพูดขึ้น ท่าทางดีอกดีใจ ตัดมาที่ฉันอยากจะกัดลิ้นตัวเองตาย

"ตกลงค่ะ ถ้าไอยอมที่จะหมั้นก็ไม่มีปัญหา"แม่พูดพร้อมกับเอามือมาลูบหัวฉัน

"แม่ดีใจนะ ที่ได้เห็นลูกมีความสุข ดูแลกันดี ๆ นะตาไค" แล้วหันมาพูดกับไค แม่ขา ความสุขอะไรกัน แม่เข้าใจผิดค่ะ

"ครับ ผมสัญญาว่าจะดูแลไออย่างดี"

"แล้วอย่าให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกนะ"อันนี้ลุงไทน์เป็นคนพูด

"ครับ รับรองว่าจะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นแน่ ๆ"พูดจบก็หันมามองฉันแล้วกระตุกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ เฮ้ย มันเลียนแบบฉันที่ทำเมื่อกี้ ไอ้เด็กบ้า

จากนั้นผู้ใหญ่คุยปรึกษาเรื่องงานหมั้นกัน ส่วนฉัน ไค และพี่หมอคีย์ ออกมาข้างนอก

"ไอ้ไค ถ้ามึงทำเรื่องเหี้ย ๆ อีก กูจะตัดมึงออกจากการเป็นน้อง หลานก็ไม่ต้องมาจับ"พี่หมอคีย์พูดกับน้องชายตัวดีของเขา เหี้ย! พี่หมอคีย์แอบแรง

"ผมเคยทำเรื่องเหี้ย ๆ ด้วยเหรอ"หึ ดูมันย้อนพี่ชาย

"น้อยไปสิ..."

"กลับไปหาลูกหาเมียได้แล้ว..ไป"ไคยกมือไล่พี่ชายของเขา

"เออ..คราวหน้ามีเรื่องอะไรมาอีก ไม่ต้องมาขอร้องกู พ่อแม่กูมาช่วยนะ"ว่าจบ พี่หมอคีย์ก็ลุกขึ้นจากโซฟา

"ก็พ่อแม่ผมด้วยป่ะว่ะ"ไคบ่นพึมพำ

"พี่ไปก่อนนะไอ"ฉันยกมือไหว้

"ค่ะ"

"ฝากบอกตาคิณด้วยนะว่า อาไคจะพาอาสะใภ้ไปหา"ฉันยกมือตีแขนไค เพียะ! พี่หมอคีย์หันมาหัวเราะ

"ตีฉันทำไม..."แล้วโน้มมากระซิบข้าง ๆ หูฉัน

"อาสะใภ้ที่ฉันพูดถึง..ไม่ใช่เธอ"พอไคพูดจบ ฉันนั่งอึ้ง รู้สึกว่าใบหน้าฉันมันแตกระยิบ ๆ นี้ฉันหลงคิดว่าเขาพูดถึงฉันเหรอเนี่ย โอ๊ย เหมือนมีคนเอาเข็มมาจิ้มที่หัวใจ เจ็บจี๊ด ๆ

"นั้นสินะ.."ฉันพูดขึ้นแล้วลุกตามไปส่งพี่หมอคีย์ที่รถ พยายามฝืนความรู้สึก แล้วฉีกยิ้มกว้างให้พี่หมอคีย์

"ว่าง ๆ ไปเยี่ยมตาคิณบ้างนะ"พี่หมอคีย์เอ่ยในขณะที่เปิดประตูรถ

"ค่ะ"

"แล้วพริกป่นเป็นอย่างไรบ้าง. กำลังน่ารักเลยใช่ไหม พี่ไม่ค่อยมีเวลาไปหาเลย"

"กำลังซนเลยค่ะ ไอก็ว่าจะแวะไปหาพี่พั้นซ์อยู่เหมือนกัน เดี๋ยวฝากบอกให้นะ"

"ครับ พี่ไปก่อนนะ"พี่หมอคีย์เข้าไปนั่งในห้องพร้อมกับปิดประตูแล้วขับรถออกไป

พอเดินกลับเข้ามา ก็เห็นไคกำลังคุยโทรศัพท์กับใครบางคนอยู่

"มึงไปจัดการให้กูด้วย ส่วนเรื่องโบวี่กูจัดการเอง"โบวี่? เขาจะจัดการอะไรกับโบวี่ พอฉันกำลังจะเดินเข้าไป พ่อแม่ไค แม่อุ่นและลุงไทน์ก็ออกมาจากห้องทำงานพอดี

"ไอ...ไค แม่จะจัดงานหมั้นอีกสองอาทิตย์ที่จะถึงนะ"แม่ไคเป็นคนพูดแล้วเอื้อมมาลูบหัวฉัน ไคก็เดินเข้ามา

"ทำไม ไวจังล่ะคะแม่"ฉันเอ่ยถามแม่ที่ยืนข้าง ๆ กับลุงไทน์

"ลุงอยากให้มันไวกว่านี้ด้วยซ้ำ..ก่อนที่..เอ่อ"คงหมายถึง จะมีคนปล่อยคลิปออกมาอีก ฉันคิดว่าพ่อไคคงจะพูดแบบนี้

"ต้องขอโทษแทนลูกชายอีกครั้งนะคะ ที่ทำอะไรไม่คิด"แม่ไคหันไปกล่าวกับแม่อุ่นและลุงไทน์

"ผมก็ต้องขอโทษอีกครั้ง"ไคยกมือขึ้นไหว้ท่านทั้งสองด้วย ช่างดูนอบน้อมเป็นคนดี เหอะ แสดงเก่ง รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมต้องเข้าแล้วแหละ

"เรื่องที่คุยกันไว้ ตามนั้นนะครับ ผมจะได้เร่งเตรียมงาน"พ่อไคพูดขึ้น

"ค่ะ ขอบคุณนะคะที่เอ็นดูยัยไอ"

พ่อแม่ไคลากลับตอนนี้ก็เหลือแต่ฉันและไค ที่ยังอยู่ นั่งคุยกับแม่ และลุงไทน์

"น้าขอนะตาไค..อย่าถ่ายคลิปอะไรบ้า ๆ นั้นอีก น้าเห็นแล้วหัวใจจะวาย"

"ครับ ผมสัญญา"

"ไปพักผ่อนก่อนไหม"ลุงไทน์โอบไหล่แม่ เมื่อเห็นสีหน้าแม่ไม่ค่อยดี ฉันก็อดที่จะเป็นห่วงไม่ได้จึงลุกขึ้นมาช่วยประคองแม่

"เดี๋ยวลุงพาแม่เราขึ้นไปพักเอง"แม่ก็พยักหน้าให้ฉัน

"แม่อย่าคิดมากนะคะ ไอขอโทษที่ทำให้แม่ต้องมาเป็นแบบนี้"

"แม่ไม่เป็นไร แค่เหนื่อย ๆ "แม่ยิ้มให้แล้วลูบหลังฉัน

"ตาไค พายัยไอไปเลือกดูชุดกันไว้ก่อนสิ"แม่หันไปพูดกับไค

"ได้ครับ"แม่ยิ้มหวานให้ ก่อนที่ลุงไทน์จะพาแม่ขึ้นไป

ไคเดินเข้ามาจับมือฉัน

"ไปกันเถอะครับ ว่าที่คู่หมั้น"ฉันสะบัดมือออก

"แค่หมั้นหลอก ๆ จบเรื่องคลิปเมื่อไหร่ ฉันจะถอนหมั้น"

"แน่ใจ?"เขาย้อนถามแล้วเอาลิ้นกระพุงขอบปาก

"แน่..ฉันไม่มีทางแต่งงานกับคนอย่างนายหรอก"

"ทั้งที่รักฉันจนหัวปักหัวปำ?"หลงตัวเอง ไอ้เด็กบ้าหลงตัวเอง ฉันไม่อยากต่อปากต่อคำ เลือกที่จะเดินหนีออกมา

"เธอเอาชนะคนอย่างฉันไม่ได้หรอกไอ"ฉันหยุดชะงัก ในขณะที่ไคเดินล้วงกระเป๋ากางเกงมาเอาไหล่กระแทกไหล่ฉัน แล้วเดินผิวปากนำออกไป ฉันยืนกำหมัดแน่นมองเขาอย่างอาฆาต ฉันแพ้? ฉันแพ้เด็กนั้นงั้นเหรอ ฉันจะแพ้ไม่ได้!

บรรยากาศในรถเงียบมาก ฉันไม่ปริปากพูดอะไรเลย เหมือนกับคนขับที่ไม่พูดอะไรเช่นกัน แต่สีหน้าเขาดูเคร่งเตรียดราวกับคิดอะไรอยู่ในใจ ไคขับรถมาที่ร้านเวดดิ้ง ซึ่งมีชุดในเลือกมากมาย ทั้งชุดไทย จีน ฝรั่ง และอีกหลาย ๆ เชื้อชาติ

"สวัสดีค่ะ"

"ผมต้องการชุดไทยคู่ ใส่สำหรับงานหมั้น"ไคพูดกับพนักงาน

"เชิญค่ะ"พนักงานสาวเดินนำเข้าไป ไคหันมาพร้อมกับเอื้อมมาจับมือฉันเดินตามเข้าไป

"จับทำไม"

"ถ้าไม่จับ...พนักงานอาจจะแย่งตัวฉันไปเป็นคู่หมั้นแทนเธอนะ"

"เหอะ"ฉันแค่นหัวเราะแล้วส่ายหน้าให้กับความหลงตัวเองของเขา

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥