สานต่อ...(58)

"คะ คุณไอคะ คุณเชอรี่ผูกคอตายค่ะ"พอสิ้นเสียงป้าแม่บ้าน เข่าฉันแทบทรุดลง ดีที่พี่นัสมาประคองไว้ได้

"ทำไมเชอรี่ต้องทำแบบนั้นด้วย"ฉันพึมพำออกมาเบา ๆ แล้วมองไปที่แม่บ้านที่มองฉันมาเหมือนกัน เธอเข้ามาลูบที่แขนฉัน พร้อมกับพูดว่า

"ก็พยายามมาตั้งนานแล้วนี้ค่ะ"ว่าจบ เธอก็คลี่ยิ้มบาง ๆ ก่อนที่เดินออกไป

"เราจะตามไปที่โรงพยาบาลไหม"พี่นัสเอ่ยถาม ในขณะที่ฉันแหงนหน้ามองขึ้นไปมองที่ห้องของเชอรี่บนตึกด้วยความลังเล แล้วไคที่ยืนอยู่อีกมุมหนึ่งเขาก็ได้เดินเข้ามา

"เก็บกวาดให้เรียบร้อยแล้ว.."ไคพูดจบก็กระตุกยิ้มร้าย ก่อนที่จะผงกหัวทักทายพี่นัส

"ไม่เจอกันนานเลยนะไค สบายดีใช่ไหม"พี่นัสพูดพร้อมกับมองไคและฉันสลับกัน

"สบายดีครับ..เดี๋ยวนี้ไม่เห็นพี่ไปเที่ยวผับเลย"

"เอ่อ..ผมไม่ค่อยว่างนะครับ"

"ติดแฟน?"ไคพูดแล้วเหลือบตามามองที่ฉัน ซึ่งแน่นอนไคหมายถึงฉัน เพราะเขาเข้าใจว่าฉันกับพี่นัสคบกัน

"ผมยัง..."

"พี่นัสเราไปกันเถอะค่ะ"ฉันแทรกพูดขึ้นแล้วดึงตัวพี่นัสออกมา เพราะกลัวพี่นัสจะพูดอะไรออกมาแล้วทำให้ไครู้ว่าฉันโกหกเขาเรื่องที่เราคบกัน

พี่นัสพาฉันไปยังที่โรงพยาบาล ระหว่างนั้นฉันก็โทรหาพ่อเธอเพื่อบอกความร้ายให้ท่านรับรู้ 'ขอโทษนะคะ' ฉันงึมงำกับตัวเองเบา ๆ ก่อนที่พ่อเชอรี่จะรับสาย

เมื่อท่านได้ฟังข่าวร้ายที่ฉันบอกไป ฉันก็ได้ยินเสียงสะอื้น ทำให้หัวใจฉันสั่น ๆ แต่ก็ได้พูดปลอบใจท่านไป พอมาถึงที่โรงพยาบาล เอมกับพี่กัชก็มาถึง ซึ่งฉันได้โทรบอกพวกเราก่อนที่จะโทรบอกพ่อเชอรี่แล้ว เมื่อพบเอมเราสองคนก็เข้าไปสวมกอดกัน ท่ามกลางพี่นัส และพี่กัชที่ยืนมองกันอยู่

"สำเร็จ!"เอมพูดขึ้นเบา ๆ

"น่าสงสารนะ"ฉันพูดกลับไป

"หึ"เอมหัวเราะในลำคอ แล้วผละจากกอด จากนั้นพวกเราก็ไปทำเรื่องรับศพ ไปบำเพ็ญกุศลที่วัด เพราะว่าพ่อเชอรี่ยังมาไม่ถึง ฉันจึงอาสาเป็นแม่งานจัดเตรียมให้ไว้ก่อน เพื่อเป็นการอโหสิกรรม

พอติดต่อวัดได้เรียบร้อย ก็ได้พาศพไปที่นั้นทันที ฉันนั่งรถมากับพี่นัส ส่วนเอมกับพี่กัชนั่งมากันคนละคัน คือทั้งสองแยกกันมา ไม่ได้มาด้วยกัน พิธีรดน้ำศพก็เริ่มขึ้น ฉันเห็นรถไคขับเข้ามา ตามด้วยรถยนต์อีกสองคัน พอเห็นคนที่ลงจากรถ ฉันก็รู้เลยว่าเป็นโบวี่กับพุ ที่ขับตามรถไคมา

หลังจากนั้นก็รดน้ำศพกัน คนไม่เยอะมากมายหรอก หลังจากรดน้ำเรียบร้อยสัปเหร่อก็เอาศพลงโลง ฉันได้ติดต่อบริษัทที่รับจัดงานศพไว้เรียบร้อยแล้ว ไม่นานพวกเขาก็คงจะมา

ระหว่างที่ฉันนั่งอยู่กับพี่นัส ไคก็เดินมาหาฉัน

"ขอคุยด้วยหน่อยสิ"เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ฉันไปที่พี่นัสแว็บนึงซึ่งเขาก็มองฉันกลับมา

"ไปเถอะ..พี่นั่งคนเดียวได้"พอสิ้นเสียงฉันก็ลุกจากเก้าอี้ เดินตามไคออกมา เหลือบเห็นเอมกับพี่กัชยืนคุยกันอยู่อีกมุม ท่าทางคล้ายคนมีปากเสียงกันอยู่ โบวี่? ใช่ !เธอมาที่นี้และเธอเคยเป็นคนที่พ่อพี่กัชจับให้หมั้น เพื่อนฉันหึงพี่กัช? ฉันสะบัดหัวไล่ความอยากเผือกออกไป แล้วรีบเดินตามไคไปติด ๆ

ไคพาฉันเดินออกมาไกลพอสมควร เขาหยุดชะงักแล้วหันหน้ามาที่ฉัน

"เริ่มทำตั้งแต่ตอนไหน"ฉันสะดุ้งนิดแล้วก้มหน้าลงเม้มปากทั้งสองข้างเข้าหากัน

"...."หัวใจเต้นแรงมาก แทบจะหลุดออกมา

"ฉันก็คิดว่าอดีตเมียฉันจะแสนดีเสียอีก หึ"พอสิ้นเสียง ฉันก็เงยหน้าขึ้นมองไค

"ฉันก็รักลูกของฉันเหมือนกันนะ"

"เธอไม่ได้โง่อย่างที่ฉันคิดเลยไอ"ไคเดินเข้ามาประชิดตัว

"เชอรี่..ตายช้าเกินไป"ฉันพูดเสียงแข็งกร้าว พร้อมกับขบกรามแน่นด้วยความเครียดแค้น

"หึ..เธอจึงข่วยสานต่อ?"

"ฉันก็แค่อยากให้มันไปเจอกับไฟฟ์ และลูกไวขึ้นเท่านั้น?"

ที่เชอรี่ผูกคอตาย เพราะฉัน! ฉันคอยส่งข้อความให้กับเธอโดยผ่านทางแม่บ้าน ข้อความที่ทิ่มแทงหัวใจ ที่ทำให้รู้สึกแย่ ทำให้เธอไม่อยากอยู่บนโลกใบนี้ ฉันเขียนส่งให้เธอทุกวัน ๆ แม้แต่ข้อความที่เธอเคยหลอกให้ฉันเขียนแล้วเธอแอบไปให้ไฟฟ์ ฉันก็เขียนลงไปเช่นกัน และวันนี้ฉันก็ทำสำเร็จ เชอรี่ผูกคอตายเหมือนกับที่เธอทำให้ไฟฟ์ต้องทำแบบนั้นเลย

"จบสิ้นกันสักทีนะ..ฉันทำหน้าที่แม่ให้กับลูกเสร็จสิ้นแล้ว จากนี้ไปเราไม่ต้องมาพบมาเจอกันอีก"ฉันพูดจบแล้วกำลังจะหันหลังก้าวขา หมั่บ! ไคดึงฉันเข้าไปกอดไว้แน่น

"ให้ฉันแก้ตัวอีกสักครั้งได้ไหม ให้โอกาสฉันไม่ได้เลยเหรอไอ"พอสิ้นเสียง.ฉันผละเขาออก

"ฉันเจ็บมามากพอแล้วไค"

"ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำให้เธอต้องเจ็บ หรือต้องเสียใจ ฉันสัญญาไอ ฉันสัญญา"เขาย้ำกับคำว่าสัญญาอยู่หลายคำ และสีหน้าเขาจริงจังมากด้วย

"พอเถอะ ไค..ฉันอยากมีชีวิตใหม่"พอพูดจบฉันก็รีบก้าวขาเดินออกมาทันที

ช่วงค่ำ ๆ พ่อเชอรี่ก็มาถึง ท่านไม่ได้มาคนเดียวแต่มีแม่ไฟฟ์มาด้วย ฉันรีบเดินเข้าไปไหว้ท่านพร้อมกับไค และแสดงความเสียใจกับพ่อเชอรี่ หลังจากนี้ ฉันไม่รู้ว่าแม่ไฟฟ์กับพ่อเชอรี่จะแต่งงานกันไหม แต่ที่ฉันเห็นเขาก็ดูรักไคร่ห่วงใยกันดี ถ้าไม่มีลูกแบบเชอรี่ ท่านคงจะแต่งงานเป็นครอบครัวไปแล้ว

ฉันมองไปที่เชอรี่ 'ตายไปซะก็ดี..ขืนอยู่ไปก็ทำให้คนอื่นเหนื่อยใจ อย่าลืมไปขอโทษไฟฟ์ กับลูกฉันด้วยล่ะ'

งานศพเชอรี่ผ่านพ้นไปด้วยดี และฉันก็ได้คำชื่นชมต่าง ๆ นา ๆ ไม่ว่าจะเป็นพ่อเชอรี่ แม่ไฟฟ์ และญาติ ๆ ทางพ่อเชอรี่ คิดว่าฉันเป็นเพื่อนที่ดีมาก ฉันได้แต่คลี่ยิ้มบาง ๆ ให้

"พวกเขาจะรู้ไหมนะว่าคนดีของพวกเขาน่ะที่แท้จริงแล้วก็คือนางมารร้าย"เอมเข้ามากระซิบเบา ๆ ข้าง ๆ หู ฉันจึงหันไปแสยะยิ้มให้

หลังจากงานศพเชอรี่ ฉันก็กลับเข้ามาที่โหมดของคนทำงาน ไม่แค่ว่าฉันจะต้องทำงานที่เป็นหน้าที่ของตัวเอง ฉันยังต้องทำหน้าที่แทนแม่ด้วย ช่วงนี้จึงรู้สึกเหนื่อย ๆ ครืน ครืน

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นหลังจากที่ฉันเพิ่งจะวางปากกาลง. ฉันมองไปที่โทรศัพท์ ก็ต้องถอนหายใจออกมาเบา ๆ เพราะรู้ว่าเป็นเบอร์เพื่อนสาวของฉัน

"ว่าไงแก"

(ไปตี้กัน)นั้นคือเหตุผมที่ฉันถอนหายใจ ก็เพราะว่าเอมโทรมาทีไร เธอมักจะชวนฉันไปดื่มทุกที

"...."ฉันพ่นลมหายใจใส่เข้าไปแทน

(พี่กัชเลี้ยง)

"งั้นไป"ไม่ใช่ว่าฉันขี้งกอะไรหรอก คือฉันอยากเจอพี่กัชด้วย ช่วงหลังมานี้ เขาไปค่อยเข้ามาที่บริษัทฉันเลย ในเมื่อมีโอกาสได้เจอเขาฉันจะได้เลี้ยงตอบแทนเขาสักหน่อย เรื่องอะไรน่ะเหรอ ก็เรื่องที่เขาช่วยลบคลิปเชอรี่ไงล่ะ หึ หึ

(แหม่..ๆ..)

"พี่กัชนัดที่ผับไหน"

(ผับไอ้เด็กเถื่อน)

"ใค"ฉันพึมพำเบา ๆ ร่วมสองเดือนที่ฉันไม่ได้เจอเขาเลย ตั้งแต่เผาศพเชอรี่

(แก รู้หรือยังว่ามันมีแฟนใหม่แล้วนะ)พอสิ้นเสียงทำไมหัวใจฉันหวิว ๆ

"แกมาบอกฉันเพื่อ..."

(เหงา..ฮ่า ๆ ๆ สรุปคือไปไหม ผับไค หรือว่าแลัวจะทำใจไม่ได้ถ้าเห็นมันสวีทกับแฟนมัน)

"ไป..สี่ทุ่มเจอกัน"ฉันรีบตอบกลับไปทันที ก่อนที่จะกดวางสาย

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥