ใจอ่อน?..(59)

'บาปไหมที่ฉันทำให้อดีตเพื่อนรักต้องตัดสินใจฆ่าตัวตาย? หึ ! เธอทำอะไรไว้กับใคร เธอก็ควรจะเจอแบบนั้นสิ การที่เธอตัดสินใจทำแบบนั้น ไม่ได้แค่เพราะฉัน แต่เป็นเพราะตัวเธอเองด้วย เธออ่อนแอเอง ก็เหมือนกับไฟฟ์ตอนนั้นไงล่ะ อโหสิกรรมให้ฉันด้วย'

ฉันหยิบรูปถ่ายที่มีฉัน เอม และเชอรี่ที่วางอยู่บนโต๊ะ ก่อนที่จะวางลง แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัว

ยี่สิบสองนาฬิกา ฉันได้ขับรถออกจากบ้านไปที่ผับไค อดีตคนที่ฉันรักเขามาก รักหัวปักหัวปำ รักจนตัวเองดูโง่ โง่มากด้วย หึ ต่อไปนี้จะไม่มีใครมาด่าว่าฉันโง่ต่อไปแล้ว.

ฉันก้าวขาเดินเข้ามาในผับรู้สึกว่าใจสั่นแปลก ๆ ไม่สิ ฉันจะต้องไม่หวั่นไหวอะไรทั้งนั้น ฉันเดินฉับ ๆ ขึ้นไปชั้นบนซึ่งเป็นห้องวีไอพี18 ที่เอมเพื่อนของฉันได้บอกไว้ก่อนหน้านี้ พอได้เปิดประตูเข้าไป ฉันต้องหยุดนิ่งไปเสี้ยววินาที เมื่อเห็นว่า ในห้องไม่ได้มีแค่เอมกับพี่กัช แต่มีบุคคลเพิ่มมาอีกสอง เป็นผู้หญิงหนึ่งคน และผู้ชายอีกคนนั้นก็คือ ไค

"มาแก เข้ามา ๆ"เอมหันมากวักมือเรียกฉัน ในขณะที่สายตาฉันมองไปที่ไคที่นั่งนิ่งมองฉันอยู่เหมือนกัน แต่ข้างกายเข้ามีผู้หญิงคลอเคลียอยู่ ไม่รู้เพราะอะไรจู่ ๆ เข้าก็ขยับออกห่างผู้หญิงคนนั้น เมื่อเห็นฉันเข้ามา

"สวัสดีครับไอ ไม่เจอกันนานเลยนะ"ฉันที่กำลังจะนั่งลงข้าง ๆ เอม ก็ต้องหันขวับไปที่คนพูด ด้วยความแปลกใจเพราะคนที่พูดนั้นเป็นไค

"...."นั่งหย่อนสะโพกลงในขณะที่สายตายังคงต้องมองเขา

"สบายดีนะ"เขาพูดต่อแล้วยิ้มออกมาจนเห็นลักยิ้มทั้งสองข้าง

"อืม"ฉันตอบกลับสั้น ๆ แล้วหันไปที่เอม แล้วยิ้มให้กับพี่กัช

"ใครเหรอไค"ผู้หญิงข้าง ๆ กายเอ่ยถาม

"เมียเก่า"ไคตอบกลับไปแต่สายตาจ้องมาที่ฉัน หึ! เมียเก่า?ช่างกล้าพูด ฉันไม่สนใจรับแก้วเหล้าที่พี่กัชยื่มให้ ทั้งที่ยังไม่ได้พูดคุยอะไรกันเลย เขายื่นแก้วเหล้าให้ก่อนเลย

"หายหน้าไปนานเลยนะ พี่กัช"ฉันจึงพูดแซวเขา และมองไปที่เอมกับพี่กัชสลับกัน

"งานยุ่งน่ะ"พี่กัชตอบกลับมาแล้วอมยิ้มนิด ๆ ไม่น่าจะงานยุ่งนะฉันว่า

"ผมขอชนแก้วหน่อยได้ไหม"ไคพูดพร้อมกับยื่นแก้วเหล้ามาตรงหน้าฉัน เคร้งงง และฉันก็ยกแก้วเหล้าให้กับเขา แล้วหันหน้าไปคุยกับเอม

"เมื่อไหร่แกจะทำงาน"ฉันถามเพื่อนสาวที่นั่งข้าง ๆ

"ขี้เกียจ"จ้า คำเดียวจบ ฉันกรอกตามองบนแล้วเบ้ปากใส่ สบายจริง ๆ เพื่อนฉัน มีพ่อแม่รวยและถึงท่านทั้งสองจะหย่าร้างกันไป แต่ก็ยังช่วยกันเลี้ยงดูเอมอย่างดี แม่เอมอยู่ต่างประเทศ เธอเพิ่งจะขอมาอยู่กับพ่อที่ไทย ซึ่งพ่อของเธอได้แต่งงานใหม่ เธอจึงแยกตัวออกมาอยู่ที่คอนโด

"ไค ใกล้จะจบแล้วใช่ไหม"นั้นเป็นเสียงของพี่กัชที่เอ่ยถาม คนที่นั่งจ้องหน้าฉันอยู่ตลอด ทำให้ผู้หญิงที่นั่งข้าง ทำท่าทางงอน ๆ เพราะไคไม่สนใจเธอเลย

"อืม.."ตอบนะแต่ตามองฉัน จนฉันรู้สึกรำคาญล่ะ

"จะมองอะไรนักหนาเนี่ย"

"คิดถึง"

"ไค..ทำไมบอกคิดถึงผู้หญิง..ไม่ใช่สิเมียเก่าต่อหน้าหวาน"หญิงสาวข้างกายพูดขึ้นแล้วยกมือตีแขนเขาเบา ๆ

"ก็ผมคิดถึงเขาจริง ๆ หนิ"

"แต่ว่าหวานเป็น..."

"เราไม่ได้เป็นอะไรกัน ผมบอกคุณหลายครั้งแล้วนะหวาน"ไคพูดแทรกขึ้นก่อนที่หญิงสาวจะพูดจบ

"ไค!"เธอตวาดเสียงดังแล้วลุกขึ้นยืน พร้อมกับมือที่ถือแก้วเหล้า

"ว้าย../เฮ้ย.."ไม่คาดคิดว่าหวานจะสาดเหล้าเข้ามาที่ฉัน และนั้นเป็นเสียงเอมกับพี่กัชที่อุทาน ส่วนไครีบลุกขึ้นแล้วดึงแก้วเหล้าจากมือหวานออก ก่อนที่หยิบทิชชูมานั่งข้างฉันแล้วเช็ดให้

"กลับไป"ไคตวาดใส่หญิงสาวเสียงและสีหน้าดุดัน ส่วนฉันก็ดึงทิชชูจากมือเขามาเช็ดเอง

"ไค..กล้าไล่หวานเหรอ"ไคลุกขึ้นแล้วยืนตรงหน้าหวาน

"ทำไมผมจะไม่กล้า ออกไป!"เสียงดังมากและท่าทางไคจะโกรธมากด้วย เอมขยับมาใกล้ ๆ ฉัน

"ไปห้องน้ำกัน"ฉันผงกหัวแล้วลุกขึ้นตามเอมออกมา

พอฉันกับเอมเข้ามาในห้องน้ำ

"ทำไมไคถึงได้มานั่งด้วย"ฉันถามด้วยความหงุดหงิด

"พี่กัชชวนน่ะ และพอไคมันรู้ว่าแกจะมาด้วยก็รีบมานั่งรอเลยจ้า"

"เฮ้อ..."ฉันพ่นลมหายใจหนัก ๆ แล้วเปิดน้ำล้างตาล้างตา

"แต่ยัยหวานนั้นมาทีหลังแล้ว ติดไคมาจ้าถือว่าตัวเองเป็นน้องสาวรุ่นพี่ที่ไคนับถือ ไคมันถึงไม่อะไรไง"

"แฟน?"ฉันหันไปถาม เพราะเอมเคยบอกกับฉันว่าไคมีแฟน

"ไม่ใช่ ไคไม่มีแฟนหรอก ฉันหยอกแกเล่นคิกคิก"

"เพื่อ?"

"แต่ฉันคิดว่าไคมันรักแกจริง ๆ นะ"เอมยืนพูดข้าง ๆ ฉันพร้อมกับยกมือกอดอก

"....."

"แกไม่ลองให้โอกาสมันสักหน่อยเหรอ"

"ไม่.."ฉันตอบไปสั้น ๆ ก่อนที่จะเดินนำหน้าเอมออกมา พอเดินเข้ามาในห้อง ก็ไม่เห็นผู้หญิงที่ชื่อหวานนั้นแล้ว.มีแต่ชายหนุ่มสองคนนั่งอยู่ พอฉันเดินเข้าไป ไคก็ลุกขึ้นแล้วเดินมาที่ฉัน เขาวิสาสะมากค่ะ ยกมือลูบผมฉันด้วย ฉันจึงปัดมือเขาออกทันที

"ขอคุยด้วยหน่อย"

"ไม่มีอะไรจะคุย"

"ผมมี"เปลี่ยนสรรพนามที่สุภาพขึ้นจ้า

"แต่ฉันไม่มี...เราตกลงกันแล้วนะ ว่าเราจะไม่.."

"ผมทำไม่ได้..ผมคิดถึงไอ"

"คิดถึง?"ฉันยืนต่อปากต่อคำกันอยู่หน้าประตูห้องโดยท่ามกลางสายตาเอมกับพี่กัชจ้องมองเราสองคนอยู่

หมั่บ!

"ปล่อย!"จู่ ๆ ไคก็คว้าแขนฉันออกมาจากห้องแล้วพาฉันเดินไปที่ห้องทำงานของเขา ในขณะที่ฉันรั้งและพยายามที่จะขัดขืน แต่แรงฉันก็สู้เขาไม่ได้

"ไอ้ไคปล่อย.."ฉันโมโหมากจึงตวาดใส่เสียง แต่ไคไม่ได้สนใจเลย เขาเปิดประตูห้องพาฉันเข้าไปด้านในแล้วถึงปล่อยมือฉัน ก่อนที่จะหันไปปิดประตู

"จะทำอะไร"ฉันพูดด้วยเสียงสั่นเทาแล้วขยับถอยหลัง เมื่อเห็นไคที่กำลังคุกเข่าต่อหน้าฉัน พร้อมกับเอื้อมมาจับมือของฉันทั้งสองข้าง

"ผมยอมรับว่าผมไม่เคยคุกเข่าต่อหน้าให้ผู้หญิงไหนนอกจากไอ.."เขาพูดจบแล้วเม้มปากเข้าหากันเงยหน้าขึ้นมาที่ฉัน

"ลุกขึ้นเถอะ"

"ให้โอกาสผมได้ไหม..ไอรู้ไหมว่าผมไปเฝ้ามองดูไอทุกวัน ทั้งที่บริษัท และที่บ้าน ผมคิดถึงไอมาก ผมอยากจะอยู่ใกล้ ๆ ไอ "

"....."

"ผมขอโทษ ที่ผมทำร้ายไอ ทั้งกายและหัวใจ ตอนนี้ผมรู้ถึงความรู้สึกนั้นแล้ว ผมแทบจะขาดใจ ที่ไอไม่สนใจผม ไม่รักผมแล้ว"ไคก้มหน้าลงเขาพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

"ไค.."ฉันเอ่ยชื่อเขาเบา ๆ

"ผมไม่ได้เพิ่งจะรักไอ..ผมรักไอมานานแล้วครับ แต่เป็นเพราะความเจ้าคิดเจ้าแค้นของผม มันจึงทำให้ไอต้อง..ร้องไห้ เสียใจ..ผมมันเลวจริง ๆ ทำกับคนรักแบบนี้ได้ยังไง"ว่าจบ เขาก็ปล่อยข้างนึงแล้วทุบที่หน้าอกตัวเอง ปั่ก ปั่ก

"พอ ๆ แล้วลุกขึ้น"ฉันต้องเอ่ยปากห้าม แต่ไคก็ไม่ยอมลุกขึ้น

"ถ้านายไม่ลุกขึ้น นายจะไม่ได้เจอหน้าฉันอีกแน่นอน"พอสิ้นเสียง ไคก็รีบลุกขึ้นแล้วยืนเต็มความสูงตรงหน้าฉัน โดยที่ยังจับมือฉันไว้อยู่

"ไอยอมให้โอกาสผมแล้วใช่ไหม"

"ไม่"ไคก็ก้มหน้าลงสีหน้าเศร้า

"เรียนให้จบก่อน ค่อยว่ากัน"พอสิ้นเสียงไคก็เงยหน้าขึ้นแล้วฉีกยิ้มกว้างจนเห็นลุกยิ้มสองข้างของเขา หัวใจจะละลายน่ารักมากเด็กบ้านี้ ไคเข้าโอบกอดฉันไว้แน่น

"เรียนจบแต่งงานเลยนะ..ผมอยากมีเมีย"

"เดี๋ยว ๆ "ฉันผลักอกเขาออกทันที

"....."ไคจ้องหน้าฉันแล้วขมวดคิ้ว

"ฉันแค่บอกว่าค่อยว่ากัน นายคิดเกินเลยไปแล้ว"

"ไอไม่อยากมีผัว?"อยากตีปากเด็กบ้านี้จัง

"ไอ้เด็กบ้า! ไม่คุยด้วยแล้ว"ฉันรีบเดินออกมาทันที

"ยังไงผมก็เป็นผัวไอนะครับ"แล้วเสียงเด็กนั้นก็ดังตามหลังมา

ฉันเดินกลับมาที่ห้องวีไอพี ในหัวก็นึกถึงการกระทำและคำพูดของไคที่เขาพูดเมื่อกี้ ทำให้หัวใจฉันมันพองโตมาก ฉันจะใจอ่อนแล้วเหรอเนี่ย ?

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥