First Kiss จูบ (แรก) เร้นรัก

First Kiss จูบ (แรก) เร้นรัก

last updateLast Updated : 2025-03-17
By:  rasita_suinOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
61Chapters
1.1Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

โลกของ ‘ญาดา’ มัวหม่น เมื่อต้องมองคนที่ตัวเองแอบรักมานานแต่งงาน ทว่าโลกกลับถล่มลงมา เพราะเธอดันเมาจนไปจูบกับผู้ชาย แต่จำไม่ได้ว่าเป็นใคร!!

View More

Chapter 1

บทนำ

I slid the divorce papers across the desk to Dante, pretending they were just another family contract. He didn't even glance at them—just scrawled his signature at the bottom and kept going.

Half an hour until nine.

Nothing mattered more than family business.

I stared at the papers for a long time, dazed. I hadn't expected it to be that easy.

By the time I tucked the signed papers into my bag, Dante was stepping out of the bathroom.

He caught my movement and paused.

"It's just a contract. Did you really have to deliver it yourself?"

I blinked, then shook my head.

"No."

He frowned, clearly not following, but he just checked his watch and said impatiently:

"It's almost nine. Anything else you need to tell me?"

I hesitated for two seconds. Then shook my head.

"No."

He nodded, stepped forward, and pressed a kiss to my forehead.

"Good. Then goodnight."

And he was out the door.

I sat there for a while, zoning out.

Just as I was about to get up, Dante's tablet lit up—Alexa's call syncing across the screen.

And Dante—the man who never answered calls, never texted, never said a word after nine—picked up in one second.

Like he couldn't bear to make her wait.

I let out a quiet laugh, bitter and sharp. Because right now, Dante was being incredibly considerate. He had his exceptions. Just not for me. His wife.

I went back to the bedroom.

Lights off. In the dark, I glanced at my laptop screen—the hospital report that had come in. I froze.

It said I was two months pregnant.

I looked down, pressed my hand to my stomach, and sighed.

I'm sorry, little one.

Before you even get to meet your father—Mommy is taking you away.

The next morning, Dante was already back.

I gathered the documents I needed for my visa application, gave him a single glance, and headed for the door.

But as I passed him, Dante called out, bewildered:

"Nora—you're not tying my tie?"

I forced a small smile, barely curving my lips.

"No. You should learn to do it yourself." I paused. "Or have your Capo do it."

Dante set down whatever he was holding and walked over, frowning at me.

"You mean Alexa?"

His expression softened at her name.

He said:

"She does know how to tie one. Attentive girl. But what does that have to do with you doing it?"

I went quiet for two seconds.

I didn't know where to even start. Maybe not explaining was the cleanest way out.

"Nothing. I just don't want to anymore."

Dante seemed to sense something was off. He stepped closer, kissed my cheek.

"Nora, there's nothing between Alexa and me. Her father once saved my life—I promised him I'd look after her. Sweetheart, I only love you. Don't be upset. To make it up to you, I've booked a private yacht—South of France, Italy, wherever you want. Just the two of us."

I nodded. Dante deepened the kiss, pressing in until my knees went weak and I could barely stand. Then he pulled back.

"Oh, and don't bother bringing me lunch today. Alexa just messaged—she said she's got it covered."

I paused mid-motion, steadying myself.

It felt like being yanked out of a sweet dream.

I clutched the hem of my skirt.

"Okay."

Dante had a bad stomach from all the work stress, so I'd always cooked for him myself.

Good.

Now I'd have all the time I needed to finish my plan.

With that thought, I stopped caring about coddling his feelings. I turned and shut the door behind me.

I went back to the hospital for another prenatal checkup.

The baby was healthy.

After that, I applied for my visa.

Walking out of the embassy, I saw the courtyard full of wisteria in full bloom.

I closed my eyes and let out a quiet breath.

Three days. Then I'd be gone from Dante's life.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
61 Chapters
บทนำ
สัมผัสเบียดย้ำลงมาบนกลีบปากอย่างนิ่มนวลแล้วเม้มบางเบาพาให้คนที่หลับตาพริ้มใจเต้นรัวแรงขึ้น แขนเรียวเสลาไล้จากลำคอหนาโอบขึ้นไปกระชับผมสั้นนุ่มมือด้วยภาวะราวเลื่อนลอยในอากาศ โพรงอกราวกับมีผีเสื้อบินพรูเป็นฝูงอยู่ภายในเธอไม่เคยมีความรู้สึกนี้มาก่อน จูบเป็นแบบนี้เองหรือร่างทั้งร่างเบาหวิวหากก็หนักอึ้งระคนกัน อกใจหวามหวิวน่าหวาดหวั่นจนแทบหายใจไม่ออก หากกลับต้องการสิ่งที่มากยิ่งกว่ากลีบปากอิ่มสวยเผยออย่างไม่รู้ตัวเพราะตกอยู่ในภวังค์ซ่านไหวที่ไม่เคยได้รู้จักมาก่อนในชีวิตสาว ทว่าสิ่งที่สอดไล้เข้ามาหาก็ทำเอาเธอครางประท้วงในลำคอเบาๆ ด้วยความไม่คุ้นชิน‘อือ’อีกฝ่ายลูบไล้เชื่องช้าราวปลอบประโลมจนเธอเคลิบเคลิ้มตามได้อย่างง่ายดาย แม้แปลกใหม่หากกลับพึงพอใจกับความอุ่นชื้นลื่นที่แตะต้องกับเธออย่างสนิทชิดเชื้อ คลุกเคล้าคลอเคลียเนิ่นนานจนลมหายใจหญิงสาวแผ่วผิวจวนเจียนจะหายใจไม่ทัน เรือนร่างนุ่มนิ่มระทวยพิงพักไปบนอกกว้าง ขาอ่อนยวบราวไร้กระดูก รับรู้ได้ถึงแขนกำยำที่โอบรั้งแผ่นหลังของตนเอาไว้อย่างมั่นคง ขณะที่จูบชวนลุ่มหลงค่อยผละห่าง แต่เธอกลับไม่อยากให้เขาจากไป‘ดีจัง’ริมฝีปากสวยกระซิบชิดปากอุ่นด้วยเสี
Read more
1.เอ่ยคำยินดี (1)
“ยินดีด้วยนะคะพี่เชนทร์ พี่อร ขอให้รักกันยั่งยืนมั่นคง มีน้องเร็วๆ นะคะ”สาวรูปร่างน่ารักกะทัดรัดเอ่ยกับคู่บ่าวสาวที่ยืนอยู่ตรงซุ้มดอกไม้ด้านหน้าเพื่อถ่ายรูปกับแขกที่เข้ามาในงานอย่างยิ้มแย้มแจ่มใส“ขอบใจจ้ะพริก”เจ้าสาวพูดขึ้นก่อนพร้อมกับโอบไหล่บาง ซึ่งเธอก็โอบเอวตอบกลับอย่างแสดงความยินดี“ขอบใจน้องพริก”ฝ่ายเจ้าบ่าวเองก็เอ่ยตามมา ใบหน้าคมดูใจดียิ้มให้อย่างอ่อนโยนจากนั้นหญิงสาวก็ถ่ายรูปพร้อมกับเจ้าบ่าวเจ้าสาวครู่หนึ่ง ก่อนจะไปยังโต๊ะซึ่งจัดให้นั่งกันตามกลุ่มคนที่รู้จักกัน“พริกมาแล้ว ทางนี้ๆ”กุลนารีเพื่อนสนิทจากที่ทำงานเดียวกันชูมือขึ้นพร้อมกับเรียกเบาๆ มาจากโต๊ะที่รวมเพื่อนร่วมงานบริษัทเธอ ซึ่งมีสามโต๊ะจึงสามารถเลือกนั่งได้ตามความสนิทสนม“วันนี้คุณเลขาสวยนะจ๊ะ”คนมาใหม่เอ่ยทักเพื่อนสนิทเป็นประโยคแรกเมื่อมาถึงโต๊ะทำเอาอีกฝ่ายยิ้มหวานเอียงอาย“แหมทำมาเป็นชม พริกก็จัดเต็มเหมือนกันนะ”เมื่อเพื่อนแซวกลับ ญาดากลับเพียงยิ้มบาง ทว่าไปไม่ถึงดวงตาคู่กลมโตที่สวยอย่างธรรมชาติ ชนิดที่แทบไม่ต้องเขียนเสริมเติมแต่งก็ยังโตจนหลายคนอิจฉาวันนี้สองสาวต่างก็เลือกใส่ชุดสีฟ้าเหมือนกัน แม้ธีมสีของงานจะเป็
Read more
1.เอ่ยคำยินดี (2)
“จูบเลย! จูบเลย!”เสียงร่ำร้องจากบรรดาเพื่อนฝูงด้านล่างเวทีหลังพูดคุยกับบ่าวสาวจบทำให้ญาดายกไวน์ของตนขึ้นดื่มจนหมดแล้วขยับไปกระซิบกับเพื่อนสนิทใกล้ๆ“พริกไปเข้าห้องน้ำนะ”“ไหวแน่นะ แก้มไปด้วยไหม”กุลนารีถามกลับเพราะอาการของเพื่อนค่อนข้างแสดงออกชัดเจนว่าเมาแล้ว“ไปได้สบายมาก”ญาดายิ้มหวานส่งให้แล้วรีบลุกขึ้นยืนตรงหันหลังขณะเดียวกับที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวขยับตัวเข้าใกล้กันมากขึ้น มองสบตากันหวานฉ่ำ ร่างบางพยายามตั้งตัวให้มั่นคงแล้วเดินห่างออกมาช้าๆ ท่ามกลางเสียงปรบมือโห่เฮของแขกเหรื่อ รู้สึกขอบตาร้อนผ่าวจนต้องกะพริบตาถี่ไล่น้ำที่คลอขึ้นมา บังคับขาที่หนักอึ้งของตนให้ก้าวต่อ เพราะรู้ดีว่าร่างกายตัวเองค่อนข้างโอนเอน หากก็ยังเอื้อมมือไปหยิบแก้วไวน์จากบริกรที่เดินผ่านขึ้นมาดื่มจนหมดซ้ำอีกแล้ววางแก้วคืนก่อนออกจากห้องจัดเลี้ยงเมื่อพ้นประตูไปก็ใช้มือเท้าผนังๆ ค่อยๆ เดินต่อไปยังห้องน้ำ อยากหนีให้ไกลจากตรงนี้ด้วยเวลานี้เธอไม่สามารถกลั้นน้ำตาได้แล้วไหล่เล็กขยับเบาๆ พร้อมน้ำใสไหลลงอาบแก้ม นับตั้งแต่วันนี้การได้เฝ้ามองใครบางคนด้วยความสุขเล็กๆ ในหัวใจได้จบลงแล้ว ญาดาบอกตัวเอง ทั้งที่ไม่อยากร้องไห้ทว่าก็ไ
Read more
2.สามหนุ่มน่าสงสัย (1)
“โอ๊ย พริกเอ๊ย ไปจูบกับใครที่ไหนเนี่ย”หญิงสาวขยี้หัวตัวเองไม่หยุด แม้ว่าจะอาบน้ำมาหากาแฟดื่มก็ยังนึกหน้าผู้ชายคนนั้นไม่ออก เธอน่าจะเงยหน้ามองเขาบ้างสิ แต่ทำไมทุกอย่างถึงได้เบลอไปหมดจำได้แค่ปากสีแดงสดได้รูปสวยเหมาะเหม็งชวนกลืนน้ำลายของอีกฝ่ายจะบ้าตาย!!คนตัวเล็กสบถในใจขณะนั่งชันเข่าบนโซฟากุมหัว พฤติกรรมอันน่าอับอายของตัวเองทำเอาไม่อาจนอนต่อได้ทั้งที่ปวดหัวหนักมาก ทว่ากาแฟก็ไม่สามารถช่วยให้เธอดีขึ้นมาเลยแม้แต่น้อยทั้งที่นึกไม่ออกว่าคนที่เธอจูบและจูบเธอกลับอย่างลึกซึ้งเป็นใคร แต่ญาดากลับรู้สึกคุ้นเสียงของเขาตงิดๆ ทั้งที่สติในตอนนั้นแทบจะฟังชายหนุ่มไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำ หากก็มั่นใจว่าต้องเป็นคนที่ตนรู้จักอย่างแน่นอนเพราะเขาเรียกชื่อเธอหญิงสาวครุ่นคิดอย่างจริงจังถึงความคุ้นเคยน้อยนิดที่ติดอยู่ในหัว หากก็ไม่อาจระบุได้ชัดเจน นอกจากความสูงที่ต่างจากเธอมาก“โอย...ไม่จริง ไม่จริง ไม่จริง!”ญาดาบ่นก่อนจะดิ้นพล่านเงยหน้าวางหัวบนพนักโซฟามองเพดานด้วยดวงตาเลื่อนลอย แต่แล้วสิ่งหนึ่งก็แล่นเข้ามาเขารู้ว่าเธออยู่ที่นี่ผู้ชายคนนั้นบอกว่าจะมาส่งเธอ แล้วเธอก็ถูกพามาส่งถึงห้องชนิดไม่บุบสลาย ไม่ถูกพาเข้า
Read more
2.สามหนุ่มน่าสงสัย (2)
“นาย...”เธอพูดสั้นๆ แล้วพยายามนึกว่าจะพูดอะไร จึงขมวดคิ้วมุ่น เพียงชั่วเวลาแวบเดียวที่ได้เห็นหน้าพริษฐ์ก็ราวกับสมองว่างเปล่าชั่วขณะ เคยรู้สึกเหมือนกันว่าเจ้านายของตนดูคล้ายใครสักคน มายืนข้างพริษฐ์แบบนี้ก็กระจ่างแจ้ง“วินรู้จักญาดาเหรอ”เป็นพศินที่ถามคนข้างตัว เจ้าตัวก็ตอบแบบไม่เสียเวลาคิดใดๆ“เพื่อนสมัยมหา’ ลัยน่ะครับ”จากนั้นก็หันมายกยิ้มมุมปากแล้วทักญาดาอย่างจริงจัง ทว่าน้ำเสียงกลับเป็นในเชิงล้อ“ไงพริก ไม่เจอกันนาน ไม่โตขึ้นเลยนะ”พริษฐ์กวาดมองสาวตัวเล็กผมสั้นพอดีช่วงบ่าที่รวบไว้ลวกๆ เผยดวงหน้าใส กับเสื้อยืดแขนสั้น กางเกงขาสั้น ดูสบายๆ กลับยิ่งทำให้อีกฝ่ายดูเหมือนสาวน้อยอายุสักยี่สิบปีแล้วอดยิ้มกว้างไม่ได้ ทว่าเจ้าของดวงตากลมโตกลับมีสีหน้ามึนงงจ้องเขาด้วยแววตาเคลือบแคลงราวสงสัย ไม่สนใจคำแซวของเขาแม้แต่น้อย ชายหนุ่มจึงยักไหล่แล้วเหลือบมองหนุ่มอีกคนที่ขยับมายืนใกล้ๆ หญิงสาวด้วยความสนใจ สายตาหมอนั่นมองเขาในแบบที่ผู้ชายด้วยกันเห็นแล้วดูออกในทันทีหวงก้าง...“พี่พริกจะไปหาอะไรกินใช่ไหม เอานี่ไปสิ ซื้อมาเผื่อ จำได้ว่าพี่ชอบก๋วยเตี๋ยวต้มยำเจ้านี้”ภาสกรยื่นถุงก๋วยเตี๋ยวมาให้ ด้วยความที่ม
Read more
3.หนุ่มเพลย์บอยข้างห้อง (1)
เพราะอาการแฮงค์ไม่ค่อยดีขึ้นเท่าไร บวกกับความไม่สบายใจที่ยังเกาะกิน ญาดาจึงใช้เวลานอนแทบทั้งวันในวันเสาร์โดยไม่ออกไปไหนอีกกระทั่งเช้าวันถัดมาร่างบางในชุดกางเกงวอร์มขายาวเสื้อยืดยืนรอคิวน้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋ โดยมีถุงโจ๊กหิ้วอยู่ในมือด้วย แล้วอยู่ๆ ก็มีใครคนหนึ่งขยับมาใกล้พร้อมกระซิบเบาๆ“นี่ ฝากเพิ่มปาท่องโก๋สามตัวกับน้ำเต้าหู้อีกถุงสิ”ญาดาขยับตัวถอยเล็กน้อยแล้วพอเห็นว่าเป็นใครก็พูดขึ้นเสียงเบาเช่นกันเพราะไม่อยากให้คนรอบๆ หันมาสนใจ“สั่งเองสิ”“เราจะไปซื้อโจ๊ก”“แล้วไง”“ฝากหน่อยนะ”อีกฝ่ายบอก พลางจับมือข้างที่ว่างของเธอขึ้นมายัดแบงค์ยี่สิบใส่ แล้วก็วางมือบนไหล่บางตบลงเบาๆ ราวฝากฝังพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะผละไป ไม่สนใจแม้เธอจะเรียกซ้ำ“เดี๋ยวสินายวิน”เธอไม่อยากทำตัวให้เป็นจุดสนใจนักจึงไม่กล้าเรียกเขาเสียงดัง เพราะรับรู้ได้จากกระแสของคนที่อยู่ใกล้ๆ ว่ามีการเหล่มอง ซึ่งบางคนอาจไม่พอใจกับการที่เพื่อนที่มาทีหลังฝากเธอซื้อก็เป็นได้ เท่ากับคนที่มาหลังเธอต้องเสียเวลารอเพิ่มอีกหน่อยกับการเตรียมของให้เธอ แม้จะไม่นานนักทว่ามันก็น่าเกรงใจอยู่ไม่น้อยหญิงสาวได้แต่เข่นเขี้ยวคนที่ฝากตนซื้อของอยู่ในใจ
Read more
3.หนุ่มเพลย์บอยข้างห้อง (2)
“พริกก็รู้ว่าเราไม่อันตรายกับพริก”คนฟังเม้มปาก เธอรู้ว่าสิ่งที่พูดไปทำให้อีกฝ่ายเสียความรู้สึกไม่น้อย เพราะเธอเรียกเขาแบบนี้เมื่อไร พริษฐ์จะหน้าเสียทุกที และพยายามยืนยันคำพูดเดิมๆ เหมือนเช่นตอนนี้ไม่ใช่ไม่รู้ ว่าพริษฐ์เห็นเธอเป็นเพื่อนจริงๆ แต่ลึกในใจญาดายอมรับว่าเธอกลัวชายหนุ่มหน่อยๆ หากก็ไม่เคยพูดให้เขารู้ ทว่าเวลาอีกฝ่ายเข้าใกล้ปฏิกิริยาของเธอจะค่อนข้างชัดเจนคือรีบถอยห่าง จนชายหนุ่มยังเคยแซวว่า เธอคงเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ถอยหนีเขาแต่สิ่งที่ทำให้เธอยังพูดคุยกับพริษฐ์ ไม่ตัดความสัมพันธ์ฉันเพื่อนไปก็เพราะคำพูดของเขาในช่วงแรกที่เพิ่งรู้ว่าเข้าชมรมเดียวกัน‘คงมีแค่พริกที่เรานั่งกินข้าวด้วยได้แบบสบายใจ’การอยู่ชมรมเดียวกัน ทำให้พูดคุยเรื่องถ่ายภาพที่ชอบเหมือนกันได้ถูกคอ แล้วก็เป็นชายหนุ่มเองที่มักจะเข้ามาชวนเธอคุยเวลากินข้าวกลางวันก่อนเข้าชมรมด้วยกัน‘ทำไม’ในตอนนั้นเธอถามไปอย่างนั้นเอง เพราะกำลังอร่อยกับอาหารตรงหน้ามากกว่า‘ก็คนอื่นกินไปทำตาหวานใส่ไป บางคนชวนคุยเรื่องบนเตียง บางคนกินไปลูบต้นขาเราไป กินไม่อิ่มสักที’ญาดาจำได้ว่าเธอเงยหน้าขึ้นสบตาคู่คมสีดำขลับอึ้งๆ ขณะที่อีกฝ่ายยิ้มให้อ
Read more
4.สะดุดรักรุ่นพี่ (1)
บนรถทัวร์ที่กำลังเคลื่อนออกจากมหาวิทยาลัย ญาดานั่งข้างฝ้ายเพื่อนผู้หญิงที่อยู่คนละคณะทว่ามาทำความรู้จักกันในชมรม หากก็สนิทกันพอสมควร สองสาวหันมองหน้ากันทันทีและขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเพลงที่รุ่นพี่ร้องประสานเสียงขึ้น“เสร็จล่ะมึงคราวนี้เสร็จล่ะมึง อยู่บ้านดีๆ ไม่ชอบ อยู่บ้านดีๆ ไม่ชอบ เสือกมารับน้องคราวนี้เสร็จล่ะมึง”รุ่นพี่พร้อมใจกันร้องวนอยู่ครู่ใหญ่ เพื่อนของเธอกลืนน้ำลาย ทว่าก็ไม่ได้พูดอะไร ญาดาคิดว่าอีกฝ่ายคิดเหมือนเธอก็คือ เพลงดูเป็นลางไม่ค่อยดีเท่าไรแน่นอนว่าเธอกำลังจะไปรับน้องกับชมรมที่ต่างจังหวัด แม้จะมีรับน้องภายในคณะไปแล้ว ทว่าชมรมก็มีการรับน้องด้วย ซึ่งรุ่นพี่บอกว่าเป็นการทำกิจกรรมสานสัมพันธ์พี่น้องในชมรมสนุกๆ กับได้ถ่ายรูปธรรมชาติตามสไตล์ชมรมถ่ายภาพ รุ่นน้องจึงต่างก็อยากเข้าร่วมเพราะอยากแสดงฝีมือและเหมือนได้ไปเที่ยวกลายๆมาถึงที่พักแห่งหนึ่งบริเวณแก่งกระจาน เพียงแค่รถจอดก็ได้ยินเสียงประกาศจากโทรโข่งดังขึ้นทันที“ลงมาเลยน้องๆ ลงมาเลย เข้าแถวตอนเรียงหนึ่ง ชายสามแถว หญิงสองแถว ให้ไวเลยน้องให้ไว”ญาดากับเพื่อนรีบขยับตัวทันทีเมื่อคนอื่นต่างก็ลุกพรวดแล้วมุ่งหน้าไปยังประตูรถตามๆ กั
Read more
4.สะดุดรักรุ่นพี่ (2)
ช่วงกลางคืนแบ่งกลุ่มใหม่โชว์ความสามารถและเล่นเกม เป็นการสันทนาการสนุกๆ และความร่วมมือร่วมใจกันในทีม แม้จะไม่รู้จักกันมากนักหากเพื่อนในกลุ่มของญาดาก็ให้ความร่วมมือกันดีจนได้อันดับที่หนึ่งมา รางวัลเป็นของที่ระลึกจากรุ่นพี่ ซึ่งเธอได้ของจากเชนทร์“อย่าเพิ่งเปิดดูนะน้อง เดี๋ยวตกใจ”อีกฝ่ายบอกพร้อมยิ้มกว้างญาดาได้แต่ทำหน้ามึนงง เขาใส่มาในซองขนาดโปสการ์ด เธอจึงยังไม่ดูตามที่ชายหนุ่มบอกต่อมาเป็นการบายศรีผูกข้อมือรับน้องซึ่งนั่งกันเป็นวงกลม ญาดานั่งติดกับเพื่อนที่อยู่กลุ่มเดียวกันซึ่งเธอจำได้ว่าเป็นผู้ชายที่ชนเธอก่อนหน้านี้ เพราะหน้าตาเขาค่อนข้างเด่นกว่าทุกคน สาวๆ หลายคนมองตามทั้งรุ่นเดียวกันและรุ่นพี่ แต่อีกฝ่ายนั่งจนเข่าของเขามาชนกับเธอ ทำเอาญาดาถึงกับสะดุ้ง พยายามถอยห่างนิดๆ ทำให้ตัวเธอเหลื่อมออกมาจากวงกลมเล็กน้อย ไม่อยากนั่งเข่าชนกับเขาชายหนุ่มมองเธออย่างแปลกใจ คิ้วเข้มขมวดก่อนจะพูดขึ้น“ขยับเข้ามาอีกสิเธอ เดี๋ยวรุ่นพี่ก็มาถึงแล้ว”“ไม่อะ เจ็บเข่า”อีกฝ่ายยิ่งขมวดคิ้วมากขึ้น ญาดาจึงบอกเขาไปเพราะเกรงเขาจะคิดว่าเธอรังเกียจ“เราไม่ได้รังเกียจอะไรนายนะ แต่เข่านายชนเข่าเรา มันแข็ง เราเจ็บ”เ
Read more
5.ความในใจที่ไม่เคยพูด (1)
ภาพที่ญาดาถ่ายได้แปะที่บอร์ดของชมรมหนึ่งภาพอย่างที่หญิงสาวคาดไม่ถึง ส่วนภาพที่เหลือเชนทร์ให้เธอทั้งหมด โดยรุ่นน้องคนที่ได้โชว์ภาพมีทั้งหมดสิบคนรวมเธอ หนึ่งในนั้นมีวิน หนุ่มหล่อขวัญใจสาวทั่วมหาวิทยาลัยด้วยนับตั้งแต่รับน้อง ญาดามีโอกาสได้พูดคุยกับเชนทร์มากขึ้น เพราะเขาเป็นรุ่นพี่ที่ยินดีช่วยเหลือและให้คำแนะนำน้องๆ โดยในชมรมมีการจัดอบรมบ่อยครั้งจากรุ่นพี่ ซึ่งไม่ได้บังคับรุ่นน้องให้เข้าร่วมทุกคน แต่ญาดาก็ไปทุกครั้งอย่างไม่เคยพลาด ตอนนี้เธอเริ่มเก็บเงินได้จำนวนหนึ่งแล้วแต่ยังไม่พอซื้อกล้อง แต่เมื่อจำเป็นต้องใช้ในการอบรมเมื่อไร เชนทร์ก็จะให้ยืมอย่างใจดีอย่างเช่นวันนี้ แถมยังมีชีตปึกหนาเพิ่มมาด้วย“นี่ชีตวิชาที่พริกบอกว่าไม่ค่อยเข้าใจ ของพี่เอง พี่โน้ตอะไรสำคัญๆ ไว้ ไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามได้”ชายหนุ่มส่งมาให้ ทำเอาญาดามองชีตกับกล้องก่อนจะมองหน้าคนให้ด้วยสายตาเหมือนเห็นพระเอกขี่ม้าขาว“แหม ใจดีกับน้องพริกกว่าทุกคนอีกแล้วไอ้เชนทร์ กลัวเขาไม่รู้หรือไงวะ”“รู้อะไร”เชนทร์ถามกลับยิ้มๆ รับคำแซว แต่ก็ไม่ได้เถียงหรือปฏิเสธ“แน่ๆๆ ทำเป็นมึน”รุ่นพี่ที่สนิทกับชายหนุ่มกระแทกไหล่ ก่อนจะเดินเข้าชมรมไป เชน
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status