4

“แล้วเกลียดรึเปล่า” ยังคงถามเซ้าซี้ไม่เลิก

“ไม่ได้เกลียดโว้ยยย” เลือกที่จะตะโกนใส่หูมัน แม่ง ถ้าเกลียดจะยอมมึงขนาดนี้รึไง

“อืม ไม่เกลียด แล้ว รัก มั้ย” มันกระซิบกลับมา อยู่กันสองคน มึงจะกระซิบให้สยิวเล่นทำไมวะ แล้วมือแม่งก็อยู่ไม่นิ่งลูบๆอยู่นั่นแหละขาอ่อนกูอ่ะ เอาให้ขึ้นเลขเลยมั้ยล่ะแล้วเมื่อกี้ถามว่าไง รักมั้ยงั้นเหรอ

“ยังต้องถามอีกเหรอวะ คบกันมาตั้ง 8 ปีถ้าไม่รักคงไม่เป็นเพื่อนกับมึงมานานขนาดนี้หรอก” ว่าความจริงเข้าให้ ไอ้ภพเป็นบ้าไรของมันเกิดถามงี่เง่าเอาตอนนี้ คบเป็นเพื่อนกันมาขนาดนี้ เฉียดตายด้วยกันก็เคย ยังต้องถามไรมากมาย

เห้อได้ยินมันถอนหายใจ ก่อนจะยกผมออกจากตักมันแล้วเดินเข้าห้องนอนไปเฉย นี่กูทำไรผิดอีกเนี่ย เดินตามมันเข้าไป เห็นมันนอนเอามือก่ายหน้าผากอยู่ เอาว่ะ เสียตัวให้มันก็แล้ว ยังมีอะไรให้ต้องอายอีก

เดินไปล้มตัวนอนเบียดๆ พลิกตัวเข้าหามัน เกยอยู่บนตัวมันเกือบครึ่งตัว มันเบือนหน้าหนีนึกออกเหมือนว่ากูใส่แค่เสื้อตัวเดียวนะ ตูดเปิดแล้วมั้งนั่น แต่เอาเหอะ ช่างมันก่อน ไอ้ควายในร่างคนตรงหน้านี่สำคัญกว่า

“ภพจ๋า มึงโกรธไรกูอีกเนี่ย” จ๊ะจ๋า กับมันหน่อย เดี๋ยวเดียวมันก็หาย

“เปล่าโกรธ เพื่อนกันนี่กูจะโกรธมึงทำไม” ปากมันว่าไม่โกรธแต่หน้าไม่ใช่เลย แล้วมึงจะย้ำว่าเพื่อนทำไม อันนั้นกูก็รู้อยู่แล้ว

“อือ นั่นดิ แล้วเป็นไรเนี่ย” ถามมันต่อ จับหน้ามันให้หันมามอง ก็หน้าแม่งบอกว่ามันต้องมีอะไรแหง

“เทียนหอม มึง กำลังยั่วเหรอ” หืมยั่ว กูเนี่ยนะ ไปยั่วมึงตอนไหน ไม่ทันได้คิดมันพลิกตัวขึ้นไปอยู่ข้างบน มาเต็มทั้งปากทั้งจมูกซุกไซร้ มือแม่งก็ลูบๆขาอ่อนเลยไปจะถึงน้องกูอยู่แล้ว มาไม้นี้เหรอมึง ผมลากมือไปตามหน้าท้องมัน ลงไปเรื่อยๆ ก่อนจะล้วงเข้าไปจับน้องชายที่กำลังกรึ่มอยู่ของมัน รูดขึ้นลงเบาๆ บี้ปลายมันให้พอเสียวเล่นจนตอนนี้มันขยายเต็มที่ ไอ้ภพแม่งก็เพลินกับร่างกายกูใหญ่เลยนะมึง

“อือ ภพ หยุดก่อน กูยังเจ็บอยู่นะ” บอกมันอ้อนๆ บีบน้ำตาหน่อยให้พอคลอเบ้าตา ฮ่าๆเจอมุกยั่วให้อยากของกูเข้าไป เงิบเลยสิมึง

“ขอโทษ กูลืม แต่แม่งน้องกู” มันว่าอย่างหัวเสีย ผมหันหลังหนี ไหล่หระเพื่อมเพราะกลั้นหัวเราะ แต่ปากทำเป็นส่งเสียงสะอื้น เอาให้แม่งสำนึกผิดไปสิบแปดวันเลย

“อา เทียน มึงช่วยกูหน่อยสิ” มันว่าเสียงกระเส่า ไอ้เหี้ย ทำไรของมึงเนี่ย หันไปมอง มันรูดกางเกงออกจากตัวไปเรียบร้อยแล้วอนาคอนด้ายักษ์ผงกหัวหงึกๆ มันจับผมหันไปทางมันทั้งตัวก่อนจะกางขาคร่อมผมไว้ เหี้ย เต็มๆตากูเลย รู้ว่าของมึงเยอะแต่เกรงใจกูมั่งก็ได้นะ แล้วทำไมถึงไม่มองที่อื่นเหรอ เออ นั่นดิ ไมวะ

“กู ไม่เอานะภพ กูยังเจ็บจริงๆนะ” ทำใจดีสู้บอกมัน ทั้งที่ข้างในแม่งอยากตายให้ได้ ถ้าโดนอีกนี่กูคงลุกไม่ขึ้นไปสามวันห้าวันอ่ะ

“อืม ไม่ได้จะเอามึง แค่มือ ทำให้หน่อย มึงเป็นคนปลุกมันขึ้นมานะ มึงก็ต้องรับผิดชอบสิ” มันไม่ว่าเปล่า จับมือผมไปลูบๆ เออ แม่งทำให้ก็ได้วะ ทำไปไม่ได้มองหน้ามันหรอก มันแปลกๆเหมือนหน้าไหม้ขึ้นมาเฉยๆ แต่ไม่ใช่ว่าเขินนะ เชื่อดิใช้มือให้มัน ไม่ใช่เรื่องยากอะไร เพราะทำให้ตัวเองออกจะบ่อย คิดว่าตัวเองชอบแบบไหนมันก็คงจะชอบแบบนั้น มีเท่าไหร่ก็ใส่ไปหมดอ่ะแต่ทำไมมึงอึดจังวะ กูเมื่อยนะ

“อือ คนดี เร็วอีกครับ” มันว่า คงใกล้เสร็จ เออ ยอมรับก็ได้ว่าอายมัน ตอนนี้ยิ่งอายเข้าไปใหญ่ ไอ้หัวใจนี่มึงจะเต้นเร็วไปไหน แต่ผมก็ตามใจมันเร่งมือให้มัน เท่านั้นแหละ เอาจริงๆนะ กูก็ลืมคิด พุ่งเต็มหน้ากูเลยไอ้เหี้ย ลูกมึงเป็นล้านๆตัวยั้วเยี๊ยะเต็มหน้ากูอ่ะแม่งยังมีกระตุกใส่เสื้อกูอีก

“ฮ่าๆ มึงดูไม่จืดเลยเทียน” ไอ้ภพหัวเราะใส่ผม เหี้ย มึงต้องรับผิดชอบ คิดก็พาหน้าเข้าจูบปากกับมัน ก็ไอ้ลูกๆมันนั่นแหละ เอาเข้าปากมันให้หมดทั้งที่หน้าที่ปากฮ่าๆเป็นไงละมึง ถอนตัวออกมามอง มันอมยิ้มอยู่ อ้าว ทำไมมึงไม่ทำหน้าสลดวะ มึงพึ่งกินน้ำว่าวตัวเองเข้าไปนะเว่ย

“ยิ้มหาพ่องไง” ว่ามันที่นั่งไม่รู้ร้อนรู้หนาวอยู่

“ป่าว เออ แล้วมึงไม่หิวไง” ตอนแรกก็ไม่ได้คิดจะหิวหรอก แต่พอมันทักเท่านั้นแหละ แม่งหิวขึ้นมาเลย

“เออ มึงรีบออกไปหาไรมาให้กูกินเลยนะ” บอกมันอย่างนึกได้ กูอึดจังวะ วันนี้ทั้งวันยังไม่มีไรตกถึงท้องเลย

พาตัวเองไปห้องน้ำ มันตามเข้ามา แต่ขี้เกียจจะอะไรกับมันมาก อยากทำไรมึงก็ทำไป จริงๆมันก็ไม่ได้ทำไรนะ ต่างคนต่างล้างตัวเสร็จก็หาเสื้อผ้ามาใส่ ผมพาตัวเองไปที่เตียงนอนรอไอ้ภพที่หยิบเป๋าตังส์แล้วออกจากห้อง ดีมาก