Perfume's love โอเมก้าของเจ้าพ่อน้ำหอม (PWP)

Perfume's love โอเมก้าของเจ้าพ่อน้ำหอม (PWP)

last update最終更新日 : 2025-04-11
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
24チャプター
1.4Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

Omegaverse

ตามใจภรรยา

รักทรมาน

CEO

รวย

สวย

การแต่งงานตามสัญญา

ตั้งครรภ์

เข้าใจผิด

เพราะพวกเราเริ่มมันจากคำว่าธุรกิจแต่เรื่องบนเตียงกลับเข้ากันได้ดีจนหลงลืมสิ่ง ๆ หนึ่งไป สิ่งที่เรียกว่า 'ความรัก' แม้จะมีเจ้าก้อนตัวน้อยด้วยกันแล้วแต่พวกเขาไม่เคยได้สัมผัสมันเลย pwp = porn with plot

もっと見る

第1話

บทที่ 1 เจ้าพ่อน้ำหอม

Chapter 1

“Good Morning ladies!” The dorm senior, Jenna, shouts as she makes her way down the corridor of the dorms, banging on each door as she goes. I roll over with a groan and stretch to pick up my phone. I read the time and then rub my eyes before checking the time again because there’s no way I read it right. Glancing around the room I feel confident that my eyes are now working correctly and check the time again.

“Mother fluffer!” I curse under my breath. I was right the first time. It’s 5:30 AM! That confirms my suspicions that perfect Jenna with the too-friendly smile is evil. It’s the first day of university and classes start at 9 AM. Why on earth is she waking the whole dorm up at 5:30? I can hear grumbling and cursing from the other girls through the paper-thin walls as Jenna loudly announces that it’s shower time. I grab the pillow and press it over my head to try and block out the noise. I had my alarm set for 8 AM, which would have given me plenty of time to shower and have breakfast before our first class. I manage to block out enough of the noise that I start drifting back to sleep. BANG, BANG, BANG!

“Josie Banks, room number 5, I don’t hear any movement in there!” Jenna’s sickly sweet voice calls through the door as she hammers on it, then she begins to rattle the door handle. With a huff I chuck my pillow on the floor, throw back my covers and get up, stomping to the door I yank it open.

“It is 5:30 AM!” I hiss at Jenna. She smiles with fake sympathy as she looks me up and down.

“I am aware of the time Miss Banks, but this year’s stock is going to need extra time to get ready if we are going to make any of you look presentable,” she grins.

“We are not cattle,” I huff and begin to shut the door in her face. She stops it with a foot in the doorway and looks down at her clipboard.

“Josie Banks, eighteen years old, here to study criminology. Father is deceased, mother suffers from psychosis and currently resides in a secure hospital. Josie needs support to process her emotions and would benefit greatly from structure and routine. Josie has no other living rel…” I cut her off by snatching the clipboard from her hand and reading the information sheet she had on me. With every word I read of my personal information, my anger grows, like each letter adds fuel to the already growing fire within me. Who gave her this information? She’s just a senior student with a voluntary role as dorm leader, she has no right or need for this information. This is a breach of privacy.

“How did you get this?” I seeth. Students gather in the corridor, their attention now focused on the drama unfolding in front of them.

“As the dorm leader, I am privy to any information that may help me to support you,” Jenna states, holding her head high like she feels superior. “It was in the enrolment statement, that you signed and agreed to when you accepted your place within this university,” she adds. I tear the page from the clip holding it down and slam the board into her chest.

“You had no right to that information, and you certainly had no right to broadcast it to the whole dorm,” I shout as I shove her away from my door. There’s a brief look of shock on her face as her head cracks against the wall before her expression goes blank and she slumps down to the floor with a thud. There's a distinct crack in the plaster on the wall where she hit it. Gasps sound out down the hall as I slam the door. I lean against it in disbelief, looking down at my hands in disgust.

“Someone call an ambulance!” I hear one of the girls in the hall shout.

How did that just happen? I didn't shove her that hard did I?… no, it's not possible, I'm not that strong and I barely touched her. She must have tripped on something and hit her head. That crack in the wall must have already been there and I'd just not noticed it until now.

“Is she breathing?” I hear a panicked voice ask. I don't hear the answer as my ears begin to ring and my heart begins to pound loudly. I feel as if the oxygen has been sucked out of the room as I draw in gasping lungfuls of useless air. My chest tightens with every breath like more and more weight is being added on top of me. My vision goes blurry before turning completely black, then I become light, and the weight lifts from me as I relax into peaceful darkness.

“Miss Banks wake up!” a stern voice penetrates the blissful bubble of silence I had fallen into. I blink open my eyes, letting my blurry vision adjust to take in the figure hovering above me. It's a plump lady with a grim-faced expression that I don't recognise.

“Who are you?” I murmur, pushing myself up into a sitting position and looking around to take in my surroundings.

“ I'm Officer Shelby, I'm with the Mount University Police. We need to take you down to the station,” she gives me a sympathetic smile as she pulls me up to my feet. In the broken doorway of my room stands another police officer. This one is looking curiously between me, the doorway and the crack in the wall where Jenna had been slumped. I suck in a breath as I remember what had happened. Jenna is no longer there, which is good. I must have passed out for a short time and she had reported me to the police for causing her to fall.

“I'm sorry officer, this was all a bit of a misunderstanding. I didn't mean for her to fall, I just pushed her out of my doorway so I could close my door and…” I begin to explain until the officer holds up a hand to stop me.

“Save it for the interview honey,” she says softly, whilst guiding me out of the building and into the back of a waiting police car. My fellow students watch on, giving looks of pity, smirks and utter disgust as I pass… perfect, I've made a great first impression.

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
24 チャプター
บทที่ 1 เจ้าพ่อน้ำหอม
บทที่ 1 เจ้าพ่อน้ำหอมJBD perfume group Co.,Ltd. หรือที่ผู้คนเรียกกันติดปากว่าน้ำหอมเจ้าพ่อ ที่เป็นแบบนั้นก็เพราะเจ้าของน้ำหอมแบรนด์ดังแบรนด์นี้ชื่อ เจ้าจอม จอมบดินทร์ กีรติเมธานนท์ อัลฟ่าที่มีฟีโรโมนกลิ่นเหล้ารัมที่ประสบความสำเร็จและได้รับการยอมรับเป็นอันดับต้น ๆ ในอุตสาหกรรมเครื่องสำอางที่เป็นน้ำหอมจึงถูกตั้งฉายาว่าเป็นเจ้าพ่อแห่งวงการนี้เจบีดีกรุ๊ปเป็นแบรนด์น้ำหอมที่ได้รับความนิยมจากคนทุกเพศทุกวัยมาเกือบห้าปีเต็มตั้งแต่ก่อตั้งบริษัท หนึ่งในเหตุผลที่ทำให้เจ้าจอมสามารถตีตลาดได้ภายในเวลาอันรวดเร็วนี้เป็นเพราะการใช้สารสกัดหลักอย่างน้ำมันหอมระเหยที่เขาได้มาจากดอกไม้สดส่งตรงจากสวนมันออกดอกเบ่งบานตามฤดูกาลของมัน แน่นอนว่าคุณภาพย่อมดีกว่าการใช้สารเร่งเพื่อให้พวกมันเติบโตผลิดอกเพื่อนำมาทำกำไรน้ำหอมทุกยี่ห้อมีจุดเด่นที่ตรึงใจผู้บริโภคต่างกัน แต่ถ้าหากพูดถึงน้ำหอมของเจบีดีกรุ๊ป สิ่งแรกที่ผู้คนนึกถึงคือความเป็นธรรมชาติ ไร้สารสกัดที่เป็นอันตราย แต่นั่นไม่ได้หมายความมันไม่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนผสมน้ำหอมที่ไม่มีแอลกอฮอล์จะเป็นน้ำหอมได้อย่างไรกันในคราแรกที่เขาทุ่มเงินลงไปหลายสิบล้านเพื่อเปิดบริษ
続きを読む
บทที่ 2 โอเมก้ากลิ่นคาโมมายล์
บทที่ 2 โอเมก้ากลิ่นคาโมมายล์ในจังหวัดนครสวรรค์ มีสถานที่หนึ่งที่ผู้คนทั้งในและต่างจังหวัดรวมถึงคนเมืองกรุงต่างแวะเวียนมาเยี่ยมชมความสวยงามที่กำลังออกดอกผลิบานส่งกลิ่นหอมแทบทุกวันสวนภักดี มีตัวอักษณเล็ก ๆ ห้อยท้ายคำว่า ‘ภักใจ’ อยู่ด้วยมันเป็นสวนดอกไม้ที่เจ้าของมันริเริ่มจากความชอบส่วนตัว ชัยวุฒิเป็นอัลฟ่าที่ชอบการปลูกดอกไม้หรือหลากชนิด แรกเริ่มเขาทำเป็นงานอดิเรกเพราะตนมีงานประจำอยู่แล้ว แต่ยิ่งปลูกเยอะมันยิ่งผลิดอกเยอะจนไม่มีที่จะเก็บ ภรรยาเขาจึงเสนอว่าให้นำออกมาขายบ้าง อาจทำจะกำไรได้เพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ก็คงดีกว่าปล่อยให้มันขึ้นจนรกที่ทางไปโดยเปล่าประโยชน์ชัยวุฒิคิดหนักอยู่หลายคืน ใจจริงเขาอยากเก็บไว้ทุกต้นทุกดอกที่ตนเป็นคนลงมือปลูกเอง เก็บไว้เป็นความภาคภูมิใจอย่างหนึ่งในชีวิต แต่บ้านหลังเล็กของเขาไม่ได้มีที่ว่างมากพอให้พวกมันอยู่ได้ทั้งหมด อย่างตอนนี้ก็ต้องต่อชั้นขึ้นมาเองเพื่อวางเทินกระถางพวกนั้นให้เป็นระเบียบแต่ขายออกไปก็คงจะดีไม่น้อย ลูกชายเพียงคนเดียวกำลังจะเข้าเรียนในรั้วมหาวิทยาลัย หากได้เงินส่วนหนึ่งจากตรงนี้มาช่วยจุนเจืออีกทางน่าจะเป็นเรื่องดีไม่น้อยลูกชายที่มีกลิ่นฟี
続きを読む
บทที่ 3 หนูมองพี่
บทที่ 3 หนูมองพี่ที่เพนท์เฮาส์ห้องหนึ่งใจกลางเมือง มีโอเมก้าหนุ่มกำลังนั่งอยู่บนโซฟาหลังกว้างภายในห้องนั่งเล่น ในอ้อมแขนปรากฏเป็นเด็กชายหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มวัยห้าเดือนเศษเด็กน้อยส่งเสียงอ้อแอ้ร้องขอน้ำนมจากมารดามาดับความหิวกระหายที่กำลังประท้วงอยู่ในท้อง นิ้วมือเล็กป้อมชี้ไปซ้ายไปขวาอย่างไม่รู้ตำแหน่ง โอเมก้าแม่ลูกอ่อนอุ้มเอาลูกชายเข้าเต้า ริมฝีปากน้อย ๆ ดูดหน้าอกของคนเป็นแม่ดังจ๊วบจ๊าบ มือของเด็กน้อยเดี๋ยวกำเดี๋ยวแบคล้ายกำลังหยอกล้อผู้เป็นแม่อย่างอารมณ์ดีภีมพัฒน์จ้องมองลูกชายตัวน้อยในอ้อมแขนด้วยรอยยิ้ม เขาโยกตัวไปมาเพื่อกล่อมเด็กน้อยให้หลับใหล ไม่นานลูกชายตัวน้อยก็เข้าสู่นิทราไปทั้งที่ปากยังคงคาบเต้านมของมารดาอยู่โอเมก้าแม่ลูกอ่อนสวมเสื้อยืดคอกลมสีขาวสวมทับด้วยผ้ากันเปื้อนอีกชั้นเพราะตนเพิ่งประกอบอาหารในครัวเสร็จ เขาลุกขึ้นยืนแล้วพาลูกน้อยในอกไปนอนบนเปลของเจ้าตัวที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากโซฟานักเสียงเปิดประตูดังขึ้นเป็นจังหวะเดียวกันกับ คุณจอม หรือเจ้าจอมเพิ่งเดินทางกลับถึงบ้านพอดีในเวลาเกือบหนึ่งทุ่มตรงอัลฟ่าหนุ่มเห็นภรรยายังคงวุ่นวายอยู่กับลูกชายจึงไม่อยากรบกวน เสื้อสูทที่ถูกวางพาด
続きを読む
บทที่ 4 หนูภีมเสียงดัง (1/2)
บทที่ 4 หนูภีมเสียงดังโอเมก้าตัวน้อยนิ่งเงียบ เม้มปากชั่งใจอยู่พักใหญ่ว่าควรเอ่ยออกไปดีหรือไม่ หากบอกออกไปแล้วภาพลักษณ์เด็กน้อยแสนขี้อายของเขาก็คงหายไปด้วย แต่ในตอนนี้อารมณ์ในกายเขามันพุ่งสูงจนจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว "ภีมเปียกแล้ว"คนอายุมากกว่าเกิดอาการนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ฝ่ามือหนาชะงักค้าง ดวงตาคมมองสบกับคนตัวเล็กอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่ตนได้ยินเขาไม่คาดคิดว่าภรรยาแสนน่ารักของเขาจะกล้าพูดถ้อยคำน่าอายแบบนี้ออกมาแต่เพียงไม่กี่วินาทีต่อมาเจ้าจอมก็ดึงสติกลับมาได้ ฟีโรโมนกลิ่นเหล้ารัมหอมฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณห้องครัวพาให้โอเมก้าตัวน้อยหายใจติดขัดเม็ดเหงื่อเริ่มผุดขึ้นมาเป็นเม็ดเล็ก ๆ ตามกรอบหน้าสวย ขาเรียวออกแรงหนีบเข้าหากันหวังจะระบายอารมณ์ด้วยตัวเองหากแต่ไม่เป็นผลเมื่อมีร่างสูงใหญ่ของสามียืนขวางทางอยู่"หนูพูดอะไรนะป๊าได้ยินไม่ชัดเลย" อัลฟ่าร่างหนายกยิ้มกริ่ม เขาดันร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อไปแทรกกลางอยู่ระหว่างขาเรียวของภรรยา ฝ่ามือหนาทั้งสองข้างคว้าเอาเอวบางมากอบกุมไว้พลางบีบเคล้นเล่นสนุกมือภีมพัฒน์เบนหน้าหนีอย่างเอียงอาย เขารู้ได้ในทันทีว่าโดนสามีอัลฟ่าแกล้งเข้าให้แล้ว ถึงเมื่อครู่เ
続きを読む
บทที่ 4 หนูภีมเสียงดัง (2/2)
บทที่ 4 หนูภีมเสียงดัง (ต่อ)ภรรยาตัวน้อยไม่ได้ใส่ชั้นในแก่นกายน่ารักกระตุกหงึกหงักเมื่อเจ้าของร่างมันตื่นเต้นที่ต้องเปิดกายโชว์ของสงวนให้สามีได้เชยชม ช่องทางด้านหลังเริ่มมีน้ำเมือกสีใสไหลออกมาจากรูสวาทเป็นระลอก ยืนยันว่าเจ้าของร่างกำลังต้องการมากเพียงใดเมื่อสติกลับเข้าที่เข้าทางเจ้าจอมก็ยกยิ้มเจ้าเล่ห์จ้องมองส่วนล่างของภรรยาไม่วางตา"เห็นทีว่าวันนี้คงมีเด็กไม่อยากนอน...ถึงได้แต่งตัวแบบนี้มายั่วป๊า" อัลฟ่ากลิ่นเหล้ารัมเอ่ยเย้าหยอกภรรยาพลางใช้นิ้วโป้งปาดริมฝีปากล่างของตัวเองพลางจ้องมองร่างบางตรงหน้าด้วยสายตาหื่นกระหายไม่ปิดบังโอเมก้าตัวน้อยได้แต่หลุบตาลงต่ำหลบสามี จึงเป็นการเปิดโอกาสให้เจ้าจอมกระทำการอุกอาจ อัลฟ่าใช้ท่อนแขนช้อนเอาข้อพับขาของภรรยาขึ้นสูงจนมันพาดอยู่บนบ่ากว้างของเขา ภีมพัฒน์ตกใจเผลอตัวคว้าท่อนแขนของสามีเพราะเกรงว่าจะไถลลงพื้นจนเจ็บตัวกางเกงสแลคที่ยังเหลืออยู่บนตัวถูกเจ้าของมันรั้งลงพร้อมกับชั้นในอย่างรีบร้อน แก่นกายของอัลฟ่าดีดผงาดขึ้นมา ภีมพัฒน์ยังคงก้มหน้าอยู่จึงได้เห็นตัวตนของสามีเสียเต็มตาด้วยความเขินอายจึงรีบเงยหน้า เข้าทางเจ้าจอมพอดิบพอดี อัลฟ่าสามีประกบจูบภรร
続きを読む
บทที่ 5 คุณจอมนะคุณจอม (1/2)
บทที่ 5 คุณจอมนะคุณจอม"สงสัยหนูภีมจะเสียงดังเกินไป...ใช่ไหม" อัลฟ่าสามียกยิ้มแกล้งแซวภรรยาตัวน้อยในขณะที่ช่วงล่างยังคงขยับเข้าออกช้า ๆ เพื่อรีดเอาน้ำเชื้อของเขากักเก็บไว้ในรูรัก"คุณจอม...เอาออกก่อนนะครับ" คนใต้ร่างเอ่ยบอกเจ้าจอมเสียงแหบแห้ง ตอนนี้เขากระหายน้ำมากเหลือเกิน แต่ลูกชายตัวน้อยก็กำลังแผดเสียงร้องจ้า เขาคงต้องรีบไปปลอบขวัญเสียก่อนไม่น่าเชื่อคุณจอมเลยเจ้าภีมอัลฟ่ากลิ่นเหล้ารัมโน้มกายมาประกบริมฝีปากภรรยาตัวน้อย ดูดดึงสิ่งนุ่มหยุ่นนั้นอยู่นานเกือบนาทีจนได้ยินเสียงร้องจ้าของลูกชายอีกครั้งจึงตัดใจผละออกเขาถอนแก่นกายออกจากช่องทางเปียกชื้นของโอเมก้า น้ำสีขาวขุ่นไหลย้อยลงมาตามช่วงขาขาวที่ตั้งชันไว้ ช่างดูสวยงามจนจอมบดินทร์มองมันไม่ละสายตา อยากจะกลืนกินภรรยาซ้ำ ๆ จนช่องทางรักไม่เหลือที่ว่างภีมพัฒน์เม้มปากแน่น พยายามไม่สบสายตากับอัลฟ่าสามี เพราะถึงแม้จะทำกันจนเสร็จสมไปแล้วแต่คนตรงหน้ายังมีดวงตานักล่าแฝงอยู่ คนตัวเล็กใช้ข้อศอกยันกายขึ้นนั่งบนโต๊ะอาหาร ดึงเสื้อยืดที่ถูกร่นขึ้นไปลงมาปิดหัวนมสีชมพูและหน้าท้องที่มีรอยแผลผ่าคลอดของตัวเอง"คุณจอม ภีมจะไปหาลูกครับ" โอเมก้ากลิ่นคาโมมายล์ข
続きを読む
บทที่ 5 คุณจอมนะคุณจอม (2/2)
บทที่ 5 คุณจอมนะคุณจอม (ต่อ)แค่คิดก็แทบถึงฝั่งถ้าได้ช่องทางของภรรยามาช่วยคงจะดีไม่น้อย"หนูภีม อ๊ะ ป๊าอยาก ซี๊ดด อยากXXXหนู" เจ้าจอมเอ่ยออกมาอย่างไม่อายปาก เขาใช้สายตาหื่นกระหายจ้องมองภรรยาตัวน้อยไม่วางตา เมื่อโอเมก้ากลิ่นคาโมมายล์เสมามองด้วยดวงตาราวกับลูกกวางตัวน้อยเขาก็เร่งรัวข้อมือรูดขึ้นลงอย่างไวภีมพัฒน์ทำตัวน่าถูกจับกระแทกนัก"ป๊าอยากได้XXหนูภีม" จอมบดินทร์ยังคงเอ่ยบอกภรรยาด้วยประโยคที่แสดงถึงความต้องการอย่างไม่ปิดบังอารมณ์อยากผสมพันธุ์ตามสัญชาตญาณของอัลฟ่ามันพุ่งสูงเสียเหลือเกิน เขาอยากจับภรรยาตัวน้อยมาชำเราบนโซฟานุ่มตัวนี้จนรุ่งสางห่างหายไปนานก็ต้องทบต้นทบดอกโอเมก้ามองสบดวงตาสีน้ำตาลเข้มของสามี เขาเข้าใจดีว่าอาการรัทของอัลฟ่ามันทรมานมากเพียงใด แต่ในตอนนี้โอเมก้าน้อยกำลังให้นมลูกอยู่ถึงแม้เจ้าตัวน้อยจะหลับไปแล้วแต่ปากยังคงดูดเต้าไม่ปล่อย จึงไม่สามารถตอบสนองความต้องการของสามีอัลฟ่าข้างกายได้เต็มที่ เขาจึงทำเพียงแค่โน้มใบหน้าเข้าหาเจ้าจอมเล็กน้อยแค่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น เขาก็ถูกอัลฟ่ากลิ่นเหล้ารัมรั้งคอไปประกบจูบดูดดื่มจนแทบหายใจไม่ทัน "ภีม หนูภีม...ซี๊ดด อ๊าา"เมื่อได้จุม
続きを読む
บทที่ 6 จอมบดินทร์กล่อมลูก
บทที่ 6 จอมบดินทร์กล่อมลูกเจบีดีกรุ๊ปเป็นบริษัทผลิตเครื่องสำอางจำพวกน้ำหอมที่มีสาขาย่อยกระจายอยู่ทุกภูมิภาค รวมแล้วก็ประมาณแปดสาขา จอมบดินทร์ขยายธุรกิจได้ในระยะเวลาอันรวดเร็วนั้นส่วนหนึ่งก็เพราะเขาพึ่งพาทุนทรัพย์ของบุพการีแม้จะมีเงินฝากในธนาคารหลายบาทและเขาคิดว่ามันเพียงพอแต่ทั้งพ่อและแม่ก็ยังดื้อรั้นที่จะช่วยเขาจึงเหนื่อยห้ามปรามแต่สาขาย่อยที่กระจายออกไปเป็นการลงทุนของเขาทั้งสิ้น เหตุผลหลักที่เร่งขยับขยายกิจการก็เพราะต้องการกอบโกยในช่วงขาขึ้น วงการธุรกิจมันมีขึ้นมีลงเสมอและผลลัพธ์มักมาโดยไม่บอกกล่าว เพราะฉะนั้นเขาจึงต้องรีบสร้างฐานตัวเองให้มั่นคงมากที่สุดแปดสาขาที่ว่าเป็นเพียงโกดังเก็บผลิตภัณฑ์เพื่อกระจายตัวน้ำหอมออกสู่ตลาดได้ง่ายและไวขึ้นก็เท่านั้นสำนักงานใหญ่และโรงผลิตยังตั้งอยู่ในเมืองหลวง หากนับรวมเวลาปีนี้ก็เป็นปีที่ห้าที่เจบีดีกรุ๊ปก่อตั้งขึ้น ดูเป็นระยะเวลาเพียงสั้น ๆ ที่ทำให้จอมบดินทร์ประสบความสำเร็จแต่ในความคิดของเจ้าตัวไม่ได้เป็นแบบนั้นมันออกจะช้าไปเสียหน่อย ส่วนหนึ่งเพราะเขาริเริ่มมันช้า อีกส่วนคือเขากดดันตัวเองมาตั้งแต่แรกและยิ่งทวีคูณมากขึ้นไปอีกเมื่อมีแก้วตาดวงใจ
続きを読む
บทที่ 7 ภีมพัฒน์เคืองสามี
บทที่ 7 ภีมพัฒน์เคืองสามีเมื่อคืนจอมบดินทร์มีความผิด โทษฐานหอบลูกน้อยหนีภรรยา เช้าวันนี้จึงต้องนั่งอย่างสงบเสงี่ยมรอทานมื้อเช้าฝีมือโอเมก้าน้อย‘ภีมโกรธคุณจอม’ประโยคนั้นทำเขาไม่กล้าขยับแม้เพียงก้าวเดียว ยืนกุมมืออยู่หน้าประตูห้องนอนด้วยผ้าขนหนูที่พันช่วงล่างเอาไว้ ช้อนตามองภรรยารักแต่คนบนเตียงกลับนิ่งเฉย ก้มมองแต่ลูกไม่วางตาจนเจ้าตัวน้อยหลับไปก็ไม่หันมาสนใจเขามิหนำซ้ำยังพลิกกายนอนตะแคงกอดลูกแล้วนอนไปพร้อมกัน เหลือแค่เขาที่ยังยืนเจี๋ยมเจี้ยมไม้กล้าก้าวเท้า แต่สุดท้ายก็ต้องค่อย ๆ ย่องเบาเข้าห้องแต่งตัวแล้วรีบมานอนกอดโอเมก้าน้อยประธานแห่งเจบีดีกรุ๊ปอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อน ท่อนล่างสวมกางเกงสแลคสีดำ เสื้อสูทถูกเขาวางพาดไว้บนเพนักเก้าอี้แล้วทรุดกายนั่งลงตำแหน่งหัวโต๊ะ ข้างกายมีเด็กชายนั่งเก้าอี้ประจำตัว ใบหน้าอิ่มเอม ยิ้มจนตากลายเป็นสระอิน่าเอ็นดูต่างจากผู้เป็นพ่อที่ได้แต่มองตามทุกการกระทำของโอเมก้าน้อยตาละห้อย“มีอะไรให้พี่ช่วยไหม” เสียงทุ้มของอัลฟ่าเอ่ยถามออกไปอย่างกระตือรือร้น เขาชะเง้อมองซ้ายขวาเผื่อจะช่วยหยิบจับอะไรได้บ้าง“ไม่เป็นไรครับ ภีมทำเองดีกว่า” ภีมพัฒน์กล่าวกับสามีอั
続きを読む
บทที่ 8 โปรเจคน้ำหอมใหม่
บทที่ 8 โปรเจคน้ำหอมใหม่เจบีดีกรุ๊ปมีตึกสำนักงานใหญ่อยู่ในใจกลางเมืองหลวง มันสูงระฟ้าหลายสิบชั้นเพราะภายในนั้นรวมทุกอย่างที่บริษัทยักษ์ใหญ่ควรจะมี อีกทั้งพื้นที่ขนาดใหญ่ด้านหลังก็เป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตและห้องแล็ปทดลองวันนี้บอร์ดบริหารมีการประชุมครั้งใหญ่ในเรื่องของโปรเจคน้ำหอมกลิ่นใหม่ที่ทำมาจากดอกเจอราเนียมหรือดอกปากนกกระเรียน เพราะทางสวนภักดีได้เมล็ดชั้นดีมาจึงลองเพาะพันธุ์แล้วส่งให้กับเจบีดีกรุ๊ปตามสัญญาที่ตกลงกันไว้แน่นอนว่าผู้บริหารอย่างจอมบดินทร์เป็นคนควบคุมทุกกระบวนการเองตั้งแต่นำดอกไม้มาเข้าห้องแล็ปจนถึงขั้นตอนสุดท้าย มันถูกปรับเปลี่ยนแก้ไขอยู่หลายสิบครั้งเพราะเจ้าจอมต้องการให้น้ำหอมทุกกลิ่นของเจบีดีกรุ๊ปออกมาดีอย่างไม่มีที่ติจนกระทั่งวันนี้ที่นัดประชุมใหญ่เพื่อหาข้อสรุปว่าตัวน้ำหอมในโปรเจคใหม่นี้พร้อมสำหรับการวางขายแล้วหรือไม่อัลฟ่ากลิ่นเหล้ารัมนั่งอ่านแฟ้มรายงานการประชุมเมื่อคราวก่อนด้วยใบหน้าเรียบเฉย ปากกาในมือถูกตวัดจดลงบนกระดาษเป็นข้อ ๆ เขาต้องการทบทวนว่าครั้งก่อนได้ข้อสรุปในเรื่องไหนไปแล้วบ้างและเรื่องไหนที่ยังตกลงกันไม่ได้เขายกแขนขึ้นมาดูนาฬิกาเมื่อเห็นว่าใกล้เว
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status