LOGINShare
5
Last Updated:
2026-01-10 01:18:59หลังจากวันนั้น ตอนนี้ก็ผ่านมาเกือบอาทิตย์แล้ว หืม วันไหนงั้นเหรอ ก็วันที่ผมเสียตัวเสียตูดให้ไอ้ภพนั่นแหละ หลังจากวันนั้นมันก็ไม่ได้เอาผมอีกนะ แต่ก็มีจูบๆลูบคลำบ้าง จริงๆก็ไม่ได้รู้สึกแย่อะไร แต่เพื่อนกันแบบนั้นมันมากเกินไปมั้ยวะ คิดก็ส่วนคิด ไม่กล้าถามมันหรอก ยังยืนยันคำเดิม ลูกผู้ชายสัจจะยิ่งชีพ
อ้อ ไอ้ที่เกริ่นๆว่าจะไปเที่ยวตอนปิดเทอมน่ะ จริงๆก็ว่าไปงั้นแหละ อยู่มาตั้งแต่เกิด ไม่รู้จะไปไหนอีก แต่สามวันข้างหน้าจะพาภพไปเที่ยวตรัง ทะเลสวย หมูย่างอร่อย อันนี้เอาหัวไอ้ภพเป็นประกันได้กะว่าจะเทียวไปเทียวมาแถวตรัง กระบี่ ภูเก็ต แล้วค่อยกลับสักอาทิตย์นึงก่อนเปิดเทอม ภพมันจะได้กลับบ้านที่กรุงเทพด้วย ถึงแม้เจ้าตัวมันจะไม่เต็มใจอยากกลับก็เหอะ งงๆกับกูมั้ยเนี่ย ไอ้คนที่พูดถึงมันเล่นเกมส์อยู่ในห้องนู่น ส่วนผมอยู่หน้าทีวีครับ ผมดูทีวีจนเซ็งเลยเดินเข้าไปดูในห้อง สมาธิมึงดีจังนะ กระโดดทับภพที่นอนคว่ำอยู่บนเตียง มันหยุดเล่นเกมส์แล้ว หน้าจอโน๊ตบุ๊คเปิดเฟสบุ๊คค้างอยู่ ทันเห็นมันรีบปิดช่องแชท “แอบคุยกับสาวๆเหรอ” แซวมันขำๆ พลางเบียดน้องชายตัวเองกับตูดมัน เหอะๆ นอนนิ่งเลยนะมึง เสียวละสิ “มึง อยากเหรอ” มันถามกลับมาเสียงพร่า เอ่อ กูเหมือนจะพึ่งรู้ตัวว่าเล่นอะไรไม่เข้าท่า จะนำพาความเดือดร้อนมาสู่ตูด แล้วโดยไม่ทันตั้งตัว มันพลิกตัวมาคร่อมผมไว้ อีกแล้ว ดมๆลูบๆไซร้ๆ แล้วก็เดิมๆกูเสร็จมัน แต่ครั้งนี้อดทนไม่สลบไปก่อน รอให้มันทำจนเสร็จ สามรอบ เออ แม่ง มันเก่ง ยอมรับว่าที่ไม่สลบเหมือดเพราะมัวแต่เสียวอยู่ ถามว่าเจ็บมั้ยก็มีบ้าง แต่ไอ้ความเสียวมันมากกว่าไง เอาวะ ก็ไม่ได้ขาดทุนอะไร “ภพ ทำไมมึงเชี่ยวจังวะ ตัวติดกันตลอดแล้วมึงเอาเวลาไหนไปฝึกเนี่ย” ถามในสิ่งที่สงสัย ขณะที่นอนให้มันเช็ดตัวทำความสะอาดให้ “หึ ติดใจรึไง” มันไม่ตอบ แต่เสือกทำหน้าเจ้าเล่ห์ถามกลับมา “พ่องสิ” ด่าเสร็จก็หันหลังหนี เขินไอ้เหี้ยยย มันหัวเราะหึหึ แบบถูกใจ มึงเป็นไรกับกูมากป่ะเนี่ย พักนี้แม่งก็ทำตัวแปลกๆ ก็ตั้งแต่ได้เสียกันนั่นแหละ ตามติดกูยิ่งกว่าเก่าอีก จะลงไปใต้หอมันยังตาม แต่ดีที่เอาใจใส่ยังกะกูเป็นเมียมันงั้นแหละ ไม่ต้องทำอะไร เรียกว่าจะเป็นง่อยกันเลยทีเดียว “หิวน้ำ” บอกหลังจากมันเอาผ้าและกะละมังไปเก็บในห้องน้ำ มันเดินออกไปสักพักก็กลับมาพร้อมแก้วน้ำ ยื่นมาให้ ดื่มจนหมด คิดต่อกูจะเอาไรอีกดีวะ “ภพจ๋า เมื่อยไปทั้งตัวเลย” บอกมันออดอ้อน มันเดินมานั่งข้างๆ นวดแขนนวดขาให้ สบายชิบหายเลยกู “เห็นกูยอมให้นี่ อ้อนกูจังเลยนะ” มันว่ายิ้มๆ ไม่ได้จริงจังไรมากผมหัวเราะเบาๆพลางกอดเอวมันไว้หลวมๆ เออ ยังกะคู่ผัวตัวเมียเลยกูกะมึง เสียงโทรศัพท์ของมันดังขึ้นมาขัดอารมณ์ ได้ยินแล้วหงุดหงิดโว้ยย เออ ลืมบอกไป ผมเป็นคนแปลกๆที่ไม่ชอบได้ยินเสียงโทรศัพท์ แม้จะเป็นริงโทนที่เป็นเสียงเพลงก็ตาม เพลงโปรดผมถ้าฟังเต็มเพลงจากเว็บหรือในทีวีหรืออะไรนี่ชอบนะ แต่พอมาเป็นเสียงเรียกเข้าเท่านั้นแหละ กูเกลียดขึ้นมาทันทีเลย ไอ้ภพมันรีบเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ที่หัวเตียง มันรู้ว่าผมไม่ชอบเสียงโทรศัพท์ ปกติ มันก็ตั้งสั่นไว้นะ แต่ครั้งนี้สงสัยจะลืมจริงๆ แต่ก็ไม่ได้ว่าไรมันหรอก “สวัสดีครับแม่ใหญ่” มันรับสายเสียงสุภาพ แม่ใหญ่มันโทรมา แม่ใหญ่คือเมียหลวงพ่อมัน ส่วนแม่มันเป็นเมียน้อยที่สอง พ่อมันยังมีเมียที่สาม ที่สี่อีก เห็นว่าเมียที่สี่นี่เพิ่งจะอายุยี่สิบสองปี ส่วนเรื่องโทรศัพท์เอาจริงๆหลังจากมันมาเรียนที่หาดใหญ่นี่เป็นครั้งที่สองที่เห็นคนที่บ้านโทรหามัน “ครับ ครับ ผมจะรีบกลับ ครับ สวัสดีครับ” ไม่รู้หรอกว่าแม่ใหญ่มันพูดว่าไง แต่เดาดูคงเป็นเรื่องสำคัญ แม่ง อยู่ๆก็เซ็งขึ้นมา “เทียน กูต้องกลับบ้าน” มันบอกก็พอจะเดาได้อยู่หรอก “เรื่องของมึง” พูดจบหันหลังนอนพลิกตัวไปอีกทางแล้วทำไมต้องอารมณ์เสียใส่มันวะ “ขอโทษ พ่อกูเสีย กูคงต้องไปงานเค้าว่ะ” มันว่าพยายามทำเสียงให้เป็นปกติ แต่มันไม่ใช่ไง ฟังก็รู้ว่าฝืนอยู่ “ภพ” ได้แต่เรียกชื่อ แล้วกอดมันไว้ กอดแนบชิดที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่มีน้ำตา ไม่มีเสียงสะอื้น แต่ไม่รู้จะปลอบยังไง ความสัมพันธ์ของมันกับพ่อรู้แค่ว่าไม่ดีเท่าไหร่ นอกจากนั้นเจ้าตัวไม่เคยจะยอมบอกอะไรเลย “ต้องไปเมื่อไหร่” ถามมันหลังจากที่มันเงียบไปนาน เวลาแค่ไม่ถึงนาที แม่งเอาภพคนเดิมของกูไปไว้ไหนวะ “วันนี้ กูขอดูเที่ยวก่อน” มันว่า ผมไล่มันไปอาบน้ำ บอกว่าเดี๋ยวเช็คให้ มันทำตามอย่างว่าง่ายเดินไปอาบน้ำ ส่วนผมเช็คตารางเที่ยวบิน เที่ยวต่อไปห้าโมง อีกสี่ชั่วโมง ผมเก็บของให้มันระหว่างที่มันอาบน้ำ รอไม่นานมันออกมา “เครื่องออกห้าโมง กูจองให้แล้วนะ เอ่อ มึงรอกูอาบน้ำก่อนนะ เดี๋ยวกูไปส่ง” บอกมันเสร็จรีบพาตัวเองไปห้องน้ำ จัดการอาบน้ำอย่างรวดเร็วเพราะยังไงภพมันก็เช็ดตัวให้รอบนึงแล้ว บ่ายสองโมง ถึงสนามบิน “มึงไม่ต้องอยู่รอกูหรอก กลับไปพักผ่อนเหอะ” มันบอก น้ำเสียงทอดอ่อน เอาไงดีวะ “ภพ กูไปกับมึงด้วยได้มั้ยวะ” จริงๆมันเป็นประโยคคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบหรอกนะ เพราะถึงยังไงก็จะไปตั๋วอะไรก็เผื่อตัวเองไว้เรียบร้อยแล้ว “ห้ามได้มั้ยละ” มันถามกลับมาทีเล่นทีจริง ยังไงก็ดีใจที่เห็นมันยิ้มออกมาได้ แม้จะนิดหน่อยก็เหอะ ไม่รู้ว่าจะผิดมากมั้ย แต่ไม่อยากให้มันเศร้า ตอนอยู่บนเครื่อง ต่างคนต่างเงียบมันไม่ได้พูดอะไร ผมก็ไม่อยากกวนใจ พอลงจากเครื่องมันพาผมขึ้นแท็กซี่ตรงไปที่วัด ส่วนกระเป๋าก็เอาไปด้วย เพราะมีแค่เป้สะพายใบเดียว
Latest chapter
Friends เพื่อนยังไงวะ 27
ทั้งที่ไม่อยากทำในตอนแรก แต่มันกลับกระตุ้นจนรู้สึกอึดอัดอยากปลดปล่อย เอื้อมมือไปรูดส่วนอ่อนไหวของตัวเองอย่างเร่งเร้า เพราะอีกคนทำช้าจนเกินไป “อื้อ” ส่งเสียงขัดใจเมื่อภพรักแย่งชิงส่วนนั้นกลับไป ทำอะไรไม่ได้ เลยเอื้อมมือไปจับของมันแทน มันทำกับของผมยังไง ก็ทำของมันอย่างนั้นคืนไป จะได้เข้าใจว่าทรมาน แต่ดูเหมือนมันจะไม่ใส่ใจสักนิด ยังหยอกล้อกับร่างกายผมอย่างเชื่องช้า อา ถึงจะเสียวมาก แต่ก็ขัดใจมากด้วยเช่นกัน ภพละมือออกจากส่วนอ่อนไหวชูชัน เคลื่อนกายลากริมฝีปากไปตามเรือนร่างของผม ลิ้นร้อนของมันไล้เลียไปตามแนวหน้าท้อง ลากยาวไปถึงส่วนสำคัญและหยอกล้อกับมัน นิ้วเรียวยาวขลองมันเองก็เริ่มบุกรุกช่องทางข้างหลัง อือ อยากได้มากกว่านี้ “ภพ ภพรัก อือ อย่าแกล้ง” ร้องบอกเสียงแผ่วเบา คนขี้แกล้งส่งยิ้มชอบใจ และเริ่มรุกรานตอนนี้ที่มีอยู่คือร่างกายที่ขยับเข้าหากันอย่างเร่งเร้า เร่าร้อน กับเสียงร้องที่ปล่อยออกมาตามอารมณ์ที่ถูกกระตุ้นทั้งของผมและภพรัก แนบชิด เติมเต็มทุกอย่างกลับมาสงบอีกครั้งเมื่ออารมณ์ปรารถนาถูกปลดปล่อยออกมา มองหน้าภพรักที่ทาบทับอยู่ด้านบนอย่างค้นหา แม้อารมณ์จะถูกปลดปล่อยออกมาแล้ว แต่ต
Friends เพื่อนยังไงวะ 26
ไม่ลืมที่จะโทรไปย้ำไอ้พี่เปรม ช่วยขนาดนี้แล้ว ถ้ายังไม่ได้รักกันอีกนี่ก็ไม่รู้จะพูดว่าอะไรแล้วนะสุดท้ายทุกอย่างก็เกือบจะจบลง ตอนนี้เหลือก็แค่การตัดสินใจของภูมิมันเองนั่นแหละว่าจะเลือกเดินไปทางไหน แต่อย่างที่บอกไม่ว่ามันจะเลือกทางไหน พวกเราก็ยังคงเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมหลังจากแยกย้ายกันกลับห้องใครห้องมัน ผมกลับมานอนอย่างเอาเป็นเอาตาย ตอนแรกภพมันก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่พอนานไปผมรู้ว่ามันเป็นห่ว'“เทียน ตื่น กูไม่ให้นอนแล้วนะ” “ภพ กู อยากนอนต่อ อีกนิดก็ยังดี” บอกมันไม่ยอมลืมตา เคยบอกรึเปล่าถ้าผมนอน ในนั้น ในฝัน ผมจะเจอแต่เรื่องดีๆ หลังจากเครียดกับเรื่องของภูมิ ผมก็อยากจะพักบ้าง“เทียนหอม อย่าเป็นแบบนี้นะ มึงก็รู้ว่ากูกลัว” มันกอดผมไว้แน่นอา นั่นสินะ ผมเห็นแก่ตัวมากไปรึเปล่า พยายามฝืนตัวเอง ลืมตาขึ้นมามองหน้าคนคนนี้ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงเป็นใยยิ้มให้ เบียดตัวขึ้นไปเกยบนหน้าอกมัน ชอบที่จะอยู่แบบนี้“ขอโทษนะ” บอกมันแผ่วเบา ได้รับรอยยิ้มที่อบอุ่นกลับมา จริงสินะ รอยยิ้มที่แต่ไหนแต่ไรก็เป็นของผมเสมอ ทำไมก่อนหน้านี้ถึงไม่เคยสังเกตมาก่อนเลยนะยืดตัวหอมแก้มมันแผ่วเบาก่อนจะรีบผละออกมา
Friends เพื่อนยังไงวะ 25
“ก็กูอยากเมา” ตอบมาค่อยๆแต่ไม่กล้าเงยหน้ามอง จริงๆภพรักมันเป็นคนเดียวในกลุ่มที่ภูมิมันเกรงใจเงียบ น่าอึดอัด“เออ แม่งก็กูอยากเมาจริงๆนี่ วันนั้นพอไอ้เทียนกลับ ตอนเย็นกูก็เซ็งๆเลยกลับบ้าน ไอ้เหี้ยพี่เปรมมันกำลังเอากับผู้หญิงอยู่กลางบ้านอ่ะ อึก ทั้งๆที่มันไม่เคยพาใครมาบ้าน แต่วันนั้นมันพามา อึก แล้วแม่งก็กำลังจะเอากันที่โซฟาอยู่แล้วถ้ากูไม่เข้าไปเห็นซะก่อน อึก” เหมือนมันจะเก็บกดมาก พอได้ระบายเลยปล่อยมาหมดทั้งอารมณ์ และน้ำตาผมที่พอจะรู้อะไรอยู่ก่อนแล้วบ้างไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่ ภพรักเองก็เหมือนกัน แต่คนที่เหลือเหมือนจะยังงงๆกันอยู่“ขอเหตุผล เอาให้เคลียร์” ผมถามย้ำ จริงๆก็อยากรู้ใจมันว่าจะยอมรับความจริงได้แค่ไหน “มะ ไม่รู้ รู้แค่ว่าเห็นแล้วไม่พอใจ มันอึดอัด เจ็บ อึก ก็เลยอยากเมา” มันบอกสะอื้น “ไอ้ภูมิ” เรียกมันเสียงเย็น เอาให้รู้ว่าไม่พอใจในคำตอบของมัน โหน่งหันมามองสองแก้มเปรอะน้ำตา ส่ายหน้าเป็นเชิงห้ามไม่ให้ผมคาดคั้น “ไอ้เหี้ยภูมิ บอกมาสิวะ” ตะโกนออกไป มันสะดุ้งเพราะผมไม่เคยโกรธใส่มันขนาดนี้มาก่อน คนอื่นก็มองมาแบบคาดไม่ถึงเหมือนกัน มีแค่ภพรักที่มองมาอย่างเข้าใจกูใจดีกับมันมากกว่
Friends เพื่อนยังไงวะ 24
ตกลงนี่มันเรื่องจริงเหรอวะเนี่ยนิยายชัดๆ แล้วสาเหตุที่ภูมิมันกินเหล้าคงไม่ได้เกิดจากผมแน่ๆ ไม่ได้ปัดความผิดให้พ้นตัว แต่เพราะมั่นใจ แต่ก็นะจะบอกใครได้“เห้อ ถึงจะเป็นอย่างนั้นจริงๆก็เหอะ ภูมิแม่งน่าสงสารว่ะ” โหน่งพูดได้แค่นั้น “มึงล่ะเอกว่าไง” ภพถามเอก“ไม่รู้สิ คงต้องปล่อยให้มันจัดการกันเองมั้ง” นี่แหละนิสัยของเอก เป็นห่วง แต่ไม่เคยก้าวก่าย ถ้าได้รับคำร้องขอ ก็จะช่วยจนถึงที่สุด“มึงล่ะเทียน” มันหันมาถามผมบ้าง เอาว่ะ เป็นไงเป็นกัน“กูสงสารพี่เปรมว่ะ ภูมิเองมันก็น่าสงสาร แต่กูว่าเปรมนั่นแหละคนที่เจ็บที่สุด” ตอบไปไม่ได้อะไร แต่จากข้อมูลที่รู้มาจากภพ และก่อนหน้านั้นอีกมากเลยทำให้พูดอย่างนั้นไป ทุกคนหันมามอง และส่งสายตาสงสัยมาให้ นอกจากภพรัก ไปเคลียร์กันมาขนาดนั้น คงจะรู้อะไรอยู่บ้างแล้วล่ะ“เทียน เข้ามาหน่อย” ตูนเรียกจากห้องนอนด้านใน ภูมิคงจะตื่นแล้ว เข้าไปข้างในกับโหน่ง ภพกับเอกนั่งคุยกันต่อที่เดิม น้องหยกก็ยังคงไม่ตื่น“เป็นไงบ้าง” เดินไปนั่งข้างๆและถาม“ก็ดี แต่ก็ยังเจ็บอยู่ เทียน นอนกับกูนะ”“หืม เอาจริงดิ” ถามไป ไม่ใช่ว่าลำบากใจอะไรหรอกนะ แต่ไม่อยากให้ภูมิมันถลำลึกไปมากกว่านี้ ตั้
Friends เพื่อนยังไงวะ 23
“ภพกูไปด้วย” รีบบอกเมื่อเห็นมันเดินออกไป อยากอัดอยากกระทืบไอ้เหี้ยเปรม อีกอย่างเป็นห่วงกลัวภพมันทำอะไรที่ไม่ควรลงไป“อยู่นี่แหละเผื่อมันตื่น” มันพยายามพูดด้วยน้ำเสียงที่อดกลั้น “กูเป็นห่วง มึงอย่าใช้แต่อารมณ์นะ” บอกความรู้สึกให้มันรู้ถึงจะอยากฆ่ามันมากแค่ไหน ถ้าเป็นผมมั่นใจว่าสามารถหยุดในระดับที่สมควรหยุดได้ กับภพรักผมไม่รู้ แต่ถ้ามันต้องการแบบนี้ก็พร้อมที่จะทำตามที่มันบอก ภพออกไปแล้ว กลับเข้ามานั่งมองภูมิอยู่ข้างๆ ยิ่งเห็นสภาพมันก็ยิ่งเกลียดไอ้เหี้ยนั่น ทั้งที่สนิทกันดีแท้ๆ ทั้งที่คิดว่ามันหวังดีกับภูมิที่สุดแต่มันกลับทำร้าย“ดึกแล้ว พวกมึงกลับไปนอนเหอะ กูดูมันเอง” เอกบอกออกมา ถึงจะมั่นใจว่าเอกดูแลภพได้ดี แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้เลยไม่มีใครกลับ นั่งกันอยู่อย่างนี้ อีกอย่างพรุ่งนี้วันเสาร์ไม่มีเรียนโหน่งเป็นคนแรกที่ลุกไปอาบน้ำ ตามด้วยตูน เสื้อผ้าก็จากในตู้ของภูมินั่นแหละ เพราะเวลามาค้างหอมันพวกนั้นก็ใส่ด้วยกันประจำ น้องหยกหลับอยู่เลยไม่อยากปลุก ผมและเอกขอกลับไปอาบที่ห้องเอกมัน เสื้อผ้าก็ยืมของเอกมาใส่ก่อน“มึงกับภพคบกันอยู่” เอกถามตอนที่เราทั้งคู่อาบน้ำเสร็จ แต่ต่างคนต่างอาบนะ“อืม”
Friends เพื่อนยังไงวะ 22
“เห้ย ไม่มีอะไร ภพมันตียุง ยุงมันกัดหัวผมอ่ะ” แก้ตัวได้ฉลาดมากเลยกู“อืม ยุงเยอะเนอะ” พี่เกี้ยพูดขึ้นมา แหะๆ ส่งยิ้มแหยๆไปให้ ถ้าพี่แกเงียบไว้ก็ไม่มีใครว่าอะไรหรอก“เอ๊ะ ร้านนี้มียุงด้วยเหรอคะ น้องมีไม่เห็นเลย” นี่ก็อีกคน เดี๋ยวกูตัดออกจากสายซะเลยนิ“อืม ยุงเยอะแต่มันคงไม่เกาะแกะคนน่ารักหรอก” ตอบไป ฮ่าๆ เขินไปตามกันสิครับจี๊ด คราวนี้มันหยิกพุงผมอ่ะ เจ็บ แต่พอหันไปเจอสายตามัน ที่คิดไว้ว่าเดี๋ยวมึงโดนกูโวยแน่ก็เป็นอันต้องเก็บไป ภพแม่งน่ากลัวว่ะ“เป็นอะไร” กระซิบถามมัน เห็นมันทำหน้าแบบนั้นถึงจะกลัวแต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้“หึง” อืม ได้ยินชัดเจน เหมือนว่าความดันเลือดพุ่งปรี๊ดขึ้นไปที่หน้าเลย “ไอ้ควาย” ด่าเบาๆแก้เขิน พูดตรงเกินไปมั้ยวะนั่งคุยนั่งเล่นกันสักพักอาหารที่สั่งเพิ่มไปก็มาเสิร์ฟ แล้วก็เดิมๆกินแหลกอาหารหมดลงในเวลาอันรวดเร็วมาก มื้อนี้เป็นอาหารบริสุทธิ์นะครับ ไม่มีเหล้าเบียร์ ไม่ใช่เพราะเกรงใจน้องผู้หญิงอะไรหรอก แต่เจ้ามือแกไม่อนุญาตไง พรุ่งนี้พี่ปีสี่ต้องทำกิจกรรมอะไรสักอย่างแต่เช้า แกกลัวเมาค้างน่ะกินเสร็จ นั่งคุยกันต่อเกือบครึ่งชั่วโมง เกือบสี่ทุ่มก็แยกย้ายกันกลับ ไอ้น้องชลรับหน
You may also like
ก็แค่มีเมียเป็น..ผู้ชาย
LookDice2.7K viewsดลรวีที่รัก
นักเขียนเจ้าตอง(JaoTong)1.3K viewsสถานะลับ(รับ)สถานะรัก [เมะxเมะ]
คุณลูกเกด3.5K viewsเกิดใหม่เป็นมารดาใจร้าย
ฉินหลานฮุย1.3K viewsไม่อยากเป็นแค่พี่น้อง
น้ำหมึกใสใส1.2K viewsกูไม่ยอมเป็นเมียมึงหรอก!(ลูคัส+ดำ)
Black_Cat_76 viewsเสี่ยหลงเด็ก ดื้อมากนักโดนเสี่ยจับทำเมีย
หย่งฟู่1.8K viewsหวานใจนายสีหราช
One of สายหมอก1.3K views
