บทที่ 30

[HUSBAND]

:ตัดพ่อตัดลูก

ครืดดดดดดดด

ไวน์

ร่างใหญ่รีบสาวเท้าเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่อาบน้ำชำระร่างกายเสร็จ มือหนาคว้าเอาโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูว่าใครโทรมา รอยยิ้มชั่วร้ายปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมทันทีเมื่อพบว่าปลายทางที่โทรมานั้นคือน้องชายฝาแฝดของเขาเอง ชายหนุ่มกรีดนิ้วกดรับสายทันที

"ว่า"เสียงทุ้มเอ่ย ว่า คำเดียวเพื่อเป็นการถามว่าปลายสายนั้นโทรมาหาเขาเพราะเหตุใด

(มึงอยู่ไหน!) น้องชายฝาแฝดของเขาเอ่ยถามน้ำเสียงเรียบๆปลายเสียงผสมความจริงจังเข้าไปด้วย จนผู้ที่ได้รับฟังนั้นต้องปรับเปลี่ยนอารมณ์ไปตาม

"คอนโด"ชายหนุ่มยังคงตอบสั้นๆเหมือนเดิมเหมือนกลับว่าเขานั้นตั้งใจจะกวนประสาทผู้เป็นน้อง ยิ่งเห็นน้องชายจริงจังเท่าไหร่ ก็ยิ่งแกล้งให้น้องหงุดหงิดเพิ่มขึ้น

(อ้าวหรอ? กูก็อยู่คอนโดเดี๋ยวเดินไปหาแป๊บ) น้ำเสียงผู้เป็นน้องอ่อนลงทว่าแฝงความกวนประสาทลงไปด้วย

"ไม่ต้องกูอยู่กับเหยื่อ!!"เมื่อผู้เป็นพี่ได้ยินดังนั้นก็รีบพูดขัดเสียงทุ้มออกมาแฝงความน่ากลัวน่าเกรงขาม

(แหม!! ตีหิต หนักแล้วนะไอ้พี่ชายช่วงนี้อ่ะ) ผู้เป็นน้องลากเสียงยาวเน้นคำแรกเพื่อแซวพี่ชายฝาแฝด จนชายหนุ่มนั้นอดไม่ได้ที่จะยิ้มมุมปากออกมาอย่างน่าขัน เพราะคำพูดของผู้เป็นน้องช่างนั้นถูกใจเขาเหลือ เขาไม่สามารถปฏิเสธได้ว่า เขานั้นคลั่งเหยื่อรายนี้ขนาดไหน คนระดับ Demon เวล นั้นใช้ผู้หญิงเปลืองอย่างกับทิชชู่จนเป็นที่เลื่องลือในกลุ่มของพวกลูกหลานมหาเศรษฐี ที่เขานั้นกินเรียบ แต่ไม่เคยที่จะกินได้เกิน 2 ครั้งสักคน แต่กับเด็กสาวคนนี้กลับเป็นข้อยกเว้นที่ไม่สามารถหาเหตุผลได้ ถึงจะร่วมรักกับเธอครั้งแล้วครั้งเล่าเขาก็ไม่เคยคิดจะเบื่อเธอเลยทั้งๆที่ลีลาเธอก็ไม่ได้เด็ดโดนอะไร มีแต่จะเพิ่มทวีคูณความใคร่ขึ้นเป็น ร้อยเท่า

"เรื่องของกูมึงว่างนักหรือไงถึงโทรมา? ถ้าไม่มีธุระอะไรงั้นแค่นี้นะ!!"

(เฮ้ยเดียวสิวะ!! กูแค่จะโทรมาบอกว่าท่านนายกรัฐมนตรีนัดบรรดาลูกๆทั้งหลายมารวมตัวกันกินข้าวเพื่อจะแถลงการณ์อะไรบางอย่าง)

"หึ กูไม่ไปเชิญมึงไปคนเดียวเถอะ และยัยวิวก็คงไม่ไปเหมือนกัน น้องเพิ่งทักมาบอกฉัน ว่าไปบ้านเด็กกำพร้ากับไอ้แดน บอกว่าจะกลับดึก"

(ไปเถอะนะ วันนี้สนุกแน่ถ้าขืนมึงให้กูไปคนเดียวคงจะกลายเป็นศพ)

"หึ เออ อีก 1 ชั่วโมงเจอกันที่บ้านใหญ่" เขากดตัดสายพร้อมกับส่ายหน้าออกมาเล็กน้อย เขาเข้าใจดีกับประโยคที่น้องชายฝาแฝดของตนทิ้งท้ายเอาไว้ ว่าถ้าเขาไปคนเดียว คงกลายเป็นศพ เพราะ วายุ ผู้เป็นบิดาของพวกเขานั้นเป็นคนอารมณ์ร้อน โหดร้าย เลือดเย็น วายุชอบบังคับลูกทุกคนให้เป็นไปตามที่เขาสั่งเหมือนกับหุ่นเชิดที่สั่งให้ทำอะไรก็ต้องทำ วายุเป็นดั่งปีศาจที่อยู่ในใจพวกเขาตลอดมาตั้งแต่เล็กจนโต เขาสามารถสังหารทุกคนที่คิดจะแย่งอำนาจที่อยู่ในมือ ชายหนุ่มก็พอจะรู้ถึงเหตุผลที่ผู้เป็นพ่อนั้นนัดพวกเขาไปพบ ด้วย คงจะไม่พ้นเรื่องที่ให้ลงเล่นการเมืองบังคับให้ลูกชายทั้งสองไปเป็นกรรมการในพรรค เพื่อใช้อำนาจบารมีของลูกชายทั้งสองคนไปหลอกล่อนักธุรกิจกับนักการเมืองต่างประเทศให้ร่วมลงเรือเดียวกันเพื่อกวาดผลประโยชน์อย่างมหาศาลโดยไม่เกรงกลัวบาปที่ทำผิดไว้กับบ้านเมือง ที่ผู้เป็นพ่อต้องการแบบนั้นก็เพราะว่าสองหนุ่มนั้นมีอิทธิพลแถมชื่อเสียงโด่งดังในต่างประเทศอีกต่างหาก

"ผิง!"ชายหนุ่มหันหน้ามาเรียกคนตัวเล็กที่กำลังพยายามรวบรวมแรงทั้งหมดที่มีลุกขึ้นมานั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงแถมยังเอาผ้ามาคลุมหัวและตัวไว้ เผยให้เห็นแค่ใบหน้าขาวซีดไร้เครื่องสำอาง

"คะ~"เจ้าของใบหน้าขาวซีดเอ่ยด้วยน้ำเสียงงัวเงียเหมือนเด็กอนุบาลหมีน้อยที่เพิ่งตื่นนอน แววตาอ่อนเพลียเพ่งจ้องมองคนตัวสูงเพื่ออ้อนวอนว่าอย่าเรียก ตอนนี้เธอไม่ไหวอ่อนเพลียมากเหลือเกินอยากจะนอนพักผ่อนต่อเต็มที

"ฉันจะไปส่งเธอที่บ้านของฉันนะ เธออยู่คนเดียวได้ใช่ไหม" ดวงตากลมโตเบิกกว้างออกสื่อถึงความอยากรู้อยากเห็นเพราะเมื่อกี้เธอนั้นแอบเหลือบตามอง ในขณะที่เขานั้นคุยกับใครบางคนด้วยใบหน้าที่จริงจัง

"แด๊ดจะไปไหนคะ"

"พอดีพ่อฉันเรียกพบน่ะอาจจะอยู่ดึกหน่อย"เธอแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อความจริงนั้นได้หลุดออกมาจากปากเขามันจึงทำให้เธอคลายความสงสัย

"ผิงไปด้วยไม่ได้หรอคะ ผิงไม่อยากอยู่คนเดียว"

"ไปไม่ได้หรอก ฉันไม่อยากให้เธอไปเห็นสภาพครอบครัวที่แสนอบอุ่นจอมปลอมของฉัน พอดีมันไม่ตรงปกเหมือนในทีวี"

"ไปไม่ได้ก็ดีค่ะ ถ้าวันนึงคุณเบื่อผิง คนในครอบครัวของคุณจะได้ไม่ต้องรู้ว่าผิงเคยเป็นเมียเก็บของคุณ!!"เสียงหวานพูดออกมาด้วยความโกรธขึ้งเบาๆ แล้วก้มหน้าลงหลบตาไปตามสเต็ปเดิมของเธอ ที่ไม่กล้าสู้สายตาอันเฉียบคมดั่งเพชรฆาตของเขา

"ประชดหรอ? ทำไม! อยากไปนักหรือไงไอ้บ้านนายกเนี่ย!"

"ผิงไม่ได้อยากไปค่ะ ผิงแค่ไม่อยากอยู่คนเดียว" เสียงเล็กเริ่มสั่นคลอนเหมือนจะร้องไห้ที่เจ้าของเสียงทุ้มตะคอกใส่เสียงดัง

"ฉันให้เวลาเธอไปอาบน้ำแต่งตัว 20 นาทีปฏิบัติเดี๋ยวนี้ ฉันจะไปส่ง!!"

"ผิงไม่ไป"คนร่างสูงรีบเร่งฝีเท้าเข้ามาประชิดตัวเธอก่อนที่จะกระโจนเข้าใส่ขึ้นคร่อมร่างเล็กจนร่างของเธอนั้นนอนราบไปกับเตียง

คนจอมเผด็จการไม่รอช้ารีบใช้ริมฝีปากหนากดเม้นไปยังริมฝีปากบางอย่างหนักหน่วง เขาบดขยี้มันเหมือนกับว่าจะให้มันหลอมละลายเป็นหนึ่งเดียวกับริมฝีปากของเขาเอง

"เฮือก!"คนใต้ร่างพยายามดันคนบนร่างออกให้ห่างจากตัวเธอ ถึงเธอจะรวบรวมแรงทั้งหมดที่มีผลักเขา ก็ไม่สามารถทำให้ร่างของเขานั้นขยับได้เลยแม้แต่นิดเดียว เมื่อชายหนุ่มรับรู้ได้ถึงอาการของเธอเหมือนคนที่กำลังจะหมดลมหายใจเขาก็รีบถอนริมฝีปากเพื่อให้คนตัวเล็กนั้นได้รับออกซิเจนเข้าสู่ปอด ก่อนที่จะเลื่อนใบหน้าไปดูดเม้มตรงซอกคอขาวสองสามรอยและขบใบหูเล็กๆอย่างหมั่นเขี้ยว

"คำสั่งของผัวคือคำขาด เมียทาสอย่างเธอต้องปฏิบัติตามเท่านั้น"เสียงทุ้มเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระเส่าสุดเซ็กซี่ขยี้ใจส่งผลให้คนใต้ร่างนั้นเกิดอาการเก้อเขินจนใบหน้าร้อนผ่าวขนลุกซู่ไปทั้งตัว

"ปะ ปล่อยสิคะ ผิงจะไปอาบน้ำ"

"หึ!"เจ้าของใบหน้าคมเข้มแสยะยิ้มออกมาด้วยความสะใจที่คนดื้อด้านอย่างเธอก็ไม่สามารถที่จะขัดคำสั่งของเขาได้ สุดท้ายแล้วเธอก็ต้องทำตามเขาอยู่ดี เพราะสถานะของเธอตอนนี้นั้นได้ตก เป็นเมียทาส ของเขาเต็มตัวแล้ว

@คฤหาสน์xxx

วายุนั่งจ้องหน้าบุตรชายทั้งสองคนของตนเองสลับไปมาที่ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็เหมือนกันแทบจะแยกไม่ออก เขามองเพื่อจะพิจารณาว่าใครเป็นใครแต่ผู้เป็นพ่อก็ย่อมมองลูกของตัวเองออกอยู่แล้ว ถึงแม้ว่าหน้าตาพวกเขาจะเหมือนกันมากแค่ไหนก็จะต้องมีจุดที่แตกต่างกันบ้าง

"เวล ได้ข่าวว่าแกกลับเมืองไทยเป็นเดือนแล้วนี่ ทำไมไม่มาหาฉันเลย" ผู้เป็นพ่อเอ่ยถามลูกชายเหมือนจะเอ่ยออกมาด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ แต่สิ่งที่แอบแฝงเข้าไปในน้ำเสียงนั้นกลับต้องการสิ่งอื่นจากตัวเขามากกว่า

"พอดีช่วงนี้ผมยุ่งๆกับงานนิดหน่อย"

"หึ งานโรงเหล้าของแกนั่นหรอวะมันจะได้สักกี่ตังค์เชียวแกปิดกิจการของแกแล้วมาอยู่ในพรรคของฉันเถอะ แกด้วยไวน์กลับมาอยู่เมืองไทยแล้วมาอยู่พรรคเดียวกันกับฉัน"

"ผมต้องขอโทษด้วย พอดีว่างานคาสิโนของผมที่ต่างประเทศมันยังได้เงินพอประทังชีวิตอยู่"

"ผมก็ไม่อยากเล่นการเมือง ไม่อยากเข้าสังคม"

"พวกแกมันก็เป็นแบบนี้ คนพี่ก็ทำธุรกิจคลับบาร์ คนน้องก็เปิดคาสิโน ช่างเป็นอาชีพที่ต่ำสถุนสิ้นดี!! เป็นลูกผู้ชายทั้งทีกลับไม่ได้เรื่องเลยสักอย่างพ่อสั่งให้ทำอะไรก็คอยแต่ปฏิเสธ เอาแต่ใจคิดเห็นแต่ประโยชน์ส่วนตน ถ้ายัยวิวมันเป็นผู้ชายนะ มันคงจะไม่ปฏิเสธแบบพวกแกพวก แกสองคนไม่น่าเกิดมาเป็นลูกฉันเลย!!" ชายหนุ่มทั้งสองกำหมัดแน่นบันดาลโทสะเข้ามาครอบงำโกรธผู้เป็นพ่อจนตัวสั่น ส่วนหนึ่งก็คงจะเป็นสัญชาตญาณแฝดที่ทำให้เขาทั้งสองนั้นมีความรู้สึกเหมือนกันบ่อยครั้ง ไวน์ได้ส่งสัญญาณผ่านหางตาแหลมคมเพื่อให้แฝดพี่รับรู้ว่าเขานั้นจะเป็นคนเปิดเรื่องนี้ก่อน คนเป็นพี่ก็รีบส่งสัญญาณตอบรับไปทางหางตาทันที เมื่อสื่อสารพร้อมกับตกลงกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จากนั้นชายฝาแฝดทั้งสองก็ลุกขึ้นพร้อมกัน และจากนั้นคนเป็นน้องก็พูดเปิดก่อนอย่างที่ตกลงกันไว้

"เอาจริงๆพวกผมก็ไม่ได้อยากเกิดมาเป็นลูกคุณเลยนะครับมีแต่คุณนั่นแหละที่ไปไข่ไว้ให้เราสองคนเกิดมา ถ้าผมเลือกได้ผมขอไปเกิดเป็นลูกหมาจรจัดดีกว่าอย่าน้อยมันก็รักลูกของมัน ไม่ได้เห็นแก่ประโยชน์จากลูกแบบคุณ"

"ไอ้ไวน์!! แกพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไงวะฉันเป็นพ่อแกนะ!!" วายุตะคอกเสียงดังกึกก้องไปทั้งคฤหาสน์สุดหรู ดวงตาฉายแววความโหดเหี้ยมอำมหิตออกมาอย่างชัดเจนแต่ผู้เป็นบุตรชายนั้นได้หาเกรงกลัวในตัวผู้เป็นพ่อไม่

ไฟโทสะลุกโชนขึ้นในนัยต์ตาสีดำสนิทพร้อมที่จะแผดเผาให้กลายเป็นเถ้าถ่านเมื่อจ้องมองหน้าผู้เป็นพ่อ บางครั้งชายหนุ่มก็อยากจะ ฆ่า เขาให้ตายไปด้วยซ้ำ แต่ติดตรงที่คำว่าพ่อจึงสามารถทำอะไรได้นอกจากยอมรับชะตากรรมของตัวเองที่มีพ่อชอบเหยียบย่ำดูถูกลูกตนเองแบบนี้

"คุณจะด่าไอ้ไวน์ทำไม ที่มันพูดแบบนี้คุณควรจะดีใจนะที่พวกเราไม่เคยเห็นคุณเป็นพ่อ ไม่อยากมีลูกแบบพวกผมไม่ใช่หรอ ต่อไปนี้ก็ให้คุณคิดเสียว่าคุณไม่เคยมีลูกแบบพวกเราสองคน เพราะพวกเราก็ไม่อยากมีพ่อที่เห็นแก่ตัวและเห็นแต่ประโยชน์ส่วนตัวอย่างคุณเหมือนกัน"

"ไอ้เวล"

พั๊วะ!

หมัดหนักของคนเป็นพ่อซัดไปที่ใบหน้าของลูกไม่ออมแรงจนมีเลือดไหลซิบๆออกมาจากมุมปาก แววตาของคนเป็นลูกแปรเปลี่ยนเป็นความเกลียดชัง ทั้งสองขึงตาใส่ผู้เป็นพ่อเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ เวลาที่พวกเขาทั้งสองนั้นโกรธใบหน้าเกรี้ยวกราดแบบนี้ยิ่งทำให้เหมือนกันเข้าไปมากกว่าเดิม

"ถ้าพวกมึงสองคนไม่เห็นว่ากูเป็นพ่อแล้ว ต่อไปนี้ก็ตัดขาดกันเลยกูก็จะตัดหางพวกมึงสองคนปล่อยวัดเหมือนกัน ก็แค่ก้อนเลือดสองก้อน กูไม่เสียดายหรอกเพราะกูสามารถมีลูกใหม่อีกสิบคนก็ได้กูไม่สนพวกมึงหรอก!!" เมื่อสิ้นเสียงหยาบกระด้างของผู้เป็นพ่อ ชายหนุ่มก็เดินออกมาจากตรงนั้นทันที เขาไม่ได้ตอบโต้อะไรออกไปนอกจากจะชักสีหน้าโกรธแค้นผู้เป็นพ่อยิ่งนักที่กล้าลงไม้ลงมือทำร้ายลูกอย่างเลือดเย็นไม่มีความเมตตาปะปนเลยสักนิด

"ไอ้เวลรอกูด้วย"

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะแสดงสีหน้าออกมาแบบนั้นแต่ภายในใจกลับเจ็บปวดไปกับคำพูดที่ตัดขาดความเป็นพ่อลูกกัน และมันก็ทำให้พวกเขารู้ซึ้งถึงคำว่าน้ำตาตกใน ได้เป็นอย่างดีเลยทีเดียว ความรู้สึกของเขาทั้งสองนั้นได้เปลี่ยนไปแล้วจริงๆ ในเมื่อไม่เห็นเขาทั้งสองเป็นลูกแล้ว พวกเขาก็จะไม่เห็นเขาเป็นพ่อเหมือนกัน!!!

___________________________

อิพี่น้ำตาตกในไปเป็นที่เรียบร้อย🥺 แบบนี้ต้องรีบกลับบ้านไปกอดอีน้องเพื่อชาร์จพลังเลยนะเจ้าคะ

ถึงเค้าจะยังเขียนบรรยายได้ไม่ดีเท่านักเขียนคนอื่น แต่ทุกคำทุกตัวอักษรทุกข้อความเราก็ตั้งใจที่จะเขียนออกมาให้ดีที่สุด ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านและสนับสนุนเค้านะคะ เยิฟๆๆ😍😍😍