LOGIN"Reina..." nanginginig ang boses niya. "Sinampal mo ako?"
Sa sobrang galit, agad na itinaas ni Sophia ang kamay para sampalin si Reina. Pero mas mabilis si Reina. Bago pa tumama ang kamay ni Sophia, mahigpit na niyang nahawakan ang pulsuhan nito.
Pak!
Isa na namang malakas na sampal ang dumagundong sa buong VIP room. Napaling ang ulo ni Sophia sa lakas ng tama. Nagulo ang maayos niyang kulot na buhok at tumabing iyon sa mukha niya.
Nanatili siyang nakatulala. Hindi pa rin siya makapaniwala sa nangyari. Dalawang beses siyang sinampal ni Reina. At sa harap pa ng napakaraming tao.
Tahimik ang buong VIP room. Lahat ay nakatitig kina Reina at Sophia.
Si Marco ang unang natauhan. Nanlaki ang mga mata niya habang nakatitig kay Reina.
“Nakakarinig na siya?” tanong niya sa isip.
Mabilis na napatingin si Marco sa malaking salamin ng wine cabinet sa tapat nila. Doon niya nakita ang repleksiyon ni Sophia na nakatayo sa likod ni Reina.
Doon niya naunawaan ang nangyari.
Hindi pala narinig ni Reina ang mga sinabi ni Sophia. Nakita lang pala niya ito sa repleksiyon ng salamin.
Palihim na nakahinga nang maluwag si Marco. Pero bago pa siya tuluyang kumalma, biglang sumigaw si Sophia.
"Hayop ka! Papatayin kita!"
Galit na galit itong sumugod kay Reina. Nakatutok ang mahahabang kuko nito sa mukha ni Reina. Agad na sinalubong ni Reina ang kamay niya.
Nagkabiglaan silang dalawa.
Sa isang iglap, nahablot ni Reina ang mahaba nitong buhok.
"Aaargh!" Napasigaw sa sakit si Sophia.
Huminga nang malalim si Marco at malakas na sumigaw ng, "Tama na!"
Mabilis siyang lumapit at pinaghiwalay ang dalawa.
Mahigpit niyang hinawakan ang pulsuhan ni Reina.
"Tama na kayong dalawa!"
Pero sinamantala ni Sophia ang pagkakataon. Mabilis nitong itinaas ang kamay para sampalin si Reina. Nanlaki ang mga mata ni Reina. Agad niyang sinubukang bawiin ang kamay niya mula sa mahigpit na hawak ni Marco, pero hindi siya makawala.
Gusto niyang sumigaw. Gusto niyang sabihin kay Marco na bitawan siya. Pero nang ibuka niya ang bibig niya, walang boses na lumabas. Paos na hangin lang ang narinig. Mula nang mawala ang mataas niyang lagnat at bumalik ang pandinig niya kahapon, hindi pa rin bumabalik ang boses niya.
Lalong nag-panic si Reina. Pilit niyang hinila ang kamay niya para makawala sa pagkakahawak ni Marco, pero lalo lang humigpit ang hawak nito sa pulsuhan niya. Pakiramdam niya, lalo siyang nawawalan ng kontrol sa sitwasyon.
Mabilis niyang ibinuka ang bibig para magsalita. Pero kahit anong pilit niya, wala pa ring boses na lumabas. Paos na hangin lang ang lumabas sa bibig niya.
Unti-unting nanlaki ang mga mata ni Reina. Ramdam niyang papalapit na si Sophia. Kita niya ang galit sa mga mata nito at ang kamay na mabilis na nakataas para sampalin siya. Pilit siyang nagpumiglas, pero hindi siya makawala. Napapikit na lang siya, habang desperado niyang sinusubukang makapagsalita. Kahit isang salita lang. Kahit isang sigaw lang. Pero wala. Tahimik pa rin ang boses niya.
Saglit na natigilan si Marco habang nakatingin sa kanya. Tila ngayon lang niya napansing may mali sa reaksyon ni Reina. Kumunot ang noo niya, pero bago pa niya maintindihan ang nangyayari—
Pak!
Mabilis na dumapo ang kamay ni Sophia.
Agad namang umiwas si Reina. Hindi man siya natamaan nang buo, dumaan pa rin ang matutulis na kuko ni Sophia sa pisngi niya. Agad na bumakat ang mahabang gasgas sa maputi niyang balat. Ilang segundo lang, nagsimulang tumulo ang sariwang dugo.
Nanigas si Marco.
Pagkakita niya sa dugong umaagos sa pisngi ni Reina, biglang nagbago ang mukha niya. Wala na siyang inisip pa. Agad niyang itinulak si Sophia palayo.
"Sophia! Ano'ng ginagawa mo?!"
Hindi inaasahan ni Sophia ang malakas na tulak. Napaatras siya at tuluyang bumangga sa malaking wine cabinet sa likuran niya.
Isang malakas na kalabog ang umalingawngaw sa buong VIP room.
Biglang yumanig ang kabinet. Isa-isang natumba ang mga mamahaling bote ng alak na nakapatong doon. Sunod-sunod na bumagsak ang mga ito mula sa itaas. Nabasag ang mga bote sa sahig habang lumilipad ang matutulis na bubog sa iba't ibang direksiyon. Humalo ang amoy ng alak sa ingay ng nababasag na salamin.
"Mag-ingat kayo!"
Sigaw iyon ng isa sa mga naroon. Biglang nagkagulo ang buong VIP room. May mga nagtakbuhan palayo, habang ang iba naman ay napaatras sa takot na tamaan ng mga bumabagsak na bote at bubog.
Walang pag-aalinlangang niyakap ni Marco si Sophia at tinakpan ito ng sarili niyang katawan. Sunod-sunod na bumagsak ang mga bote ng alak sa likod niya. Nabasag ang mga salamin at tumalsik ang alak sa buong paligid.
Samantalang si Reina, wala nang oras para makaiwas. Naangat lang niya ang dalawang braso para protektahan ang ulo niya. Isang mabigat na bote ang malakas na tumama sa likod ng balikat niya. Napangiwi siya sa sobrang sakit. Kasunod noon ay isa pa. At isa pa.
Sunod-sunod na bote ang bumagsak sa katawan niya hanggang sa mawalan siya ng balanse at bumagsak sa sahig. Kumalat sa paligid niya ang mga basag na bote at nabasa siya ng malamig na alak.
Napahinto si Reina sa narinig. Bahagya siyang napakunot-noo habang nakatingin kay Dr. Lucas.Sino ang tinutukoy nito? Si Marco ba?Pero posible naman.Dahil sa loob ng isang taon, nakita mismo ni Reina kung paano halos maubos ang oras at pera ni Marco sa paghahanap ng doktor na makapagpapagaling sa pandinig niya. Halos nalibot na nila ang iba't ibang ospital sa Pilipinas. Ilang espesyalista na ang nakausap nila. Ilang beses na rin siyang umasa at nabigo. Pero nanatili si Marco sa tabi niya sa bawat check-up at bawat therapy.Hanggang anim na buwan na ang nakalipas, nang si Dr. Lucas ang humawak sa gamutan niya. Mula noon, unti-unting bumalik ang pandinig niya. Akala niya noon, isa lang iyong bunga ng tiyaga at pagmamahal ni Marco.Pero ngayon, parang may mali.Kung si Marco nga ang tinutukoy ni Dr. Lucas, bakit parang hindi naman magkasundo ang dalawa?Naalala niya ang bawat check-up niya noon. Tahimik lang si Marco habang kausap ang doktor, pero kapansin-pansin ang malamig na pakikit
Maya-maya, may mainit na likidong dumaloy mula sa noo niya. Nanlaki ang mata niyang matantuang dugo pala iyon. Unti-unti iyong umagos pababa sa mukha at leeg niya. Humalo iyon sa malamig na alak na bumasa sa buong katawan niya. Nakatihaya lang si Reina sa sahig, halos hindi makagalaw. Parang biglang namanhid ang kalahati ng katawan niya, habang matinding kirot ang nararamdaman niya sa balikat, likod, at batok. Sa bawat pagtatangka niyang gumalaw, lalo lang sumasakit ang buong katawan niya. Naririnig pa rin niya ang mga sigawan ng mga tao. Pero parang unti-unti nang lumalayo ang mga iyon. Parang lumulubog siya sa isang madilim na lugar kung saan paunti-unti nang nawawala ang lahat ng tunog."Kuya Marco!" naiiyak na sabi ni Sophia. "Ang sakit ng paa ko..."Agad siyang inalalayan ni Marco."Nasaan? Tingnan ko,” natatarantang sabi ni Marco."My ankle hurts, huhu."May maliit na hiwa sa bukung-bukong ni Sophia. Dumudugo iyon, pero hindi naman malalim.Gayunman, halos hindi ito makahinto
Mabilis na namula ang pisngi ni Sophia. Dahan-dahan niyang hinawakan ang nasampal na bahagi habang nanlalaki ang mga mata sa gulat. Ilang sandali siyang natigilan. Halatang hindi pa rin siya makapaniwala sa nangyari. Sa buong buhay niya, ngayon pa lang may naglakas-loob na sampalin siya. "Reina..." nanginginig ang boses niya. "Sinampal mo ako?"Sa sobrang galit, agad na itinaas ni Sophia ang kamay para sampalin si Reina. Pero mas mabilis si Reina. Bago pa tumama ang kamay ni Sophia, mahigpit na niyang nahawakan ang pulsuhan nito. Pak!Isa na namang malakas na sampal ang dumagundong sa buong VIP room. Napaling ang ulo ni Sophia sa lakas ng tama. Nagulo ang maayos niyang kulot na buhok at tumabing iyon sa mukha niya.Nanatili siyang nakatulala. Hindi pa rin siya makapaniwala sa nangyari. Dalawang beses siyang sinampal ni Reina. At sa harap pa ng napakaraming tao.Tahimik ang buong VIP room. Lahat ay nakatitig kina Reina at Sophia.Si Marco ang unang natauhan. Nanlaki ang mga mata niya
Nang ma-send ang message, saka dahan-dahang itinulak ni Reina ang pinto ng VIP room.Sa isang iglap, tumigil ang tawanan sa loob. Lahat ng mata ay sabay-sabay na napalingon sa kanya.Makapal ang usok ng sigarilyo sa loob. Humahalo iyon sa amoy ng alak at mamahaling pabango. Pagpasok pa lang ni Reina, iyon agad ang bumungad sa kanya. Pakiramdam niya, bawat paghinga niya ay unti-unting sumasakal sa kanya. Sa ilalim ng ilaw, naroon ang mga kaibigan ni Marco. Lahat sila ay nakatawa, may hawak na wine glass, at mukhang masayang nagkukuwentuhan.Sa gitna nila, tahimik na nakaupo si Marco. May sigarilyo sa pagitan ng mga daliri niya. Habang dahan-dahang umaakyat ang usok, mas lalo siyang mukhang malamig at mailap.Si Marco ang unang tumayo. Dahil doon, saglit na kumislap ang kaba sa mga mata niya.Pero nang makita niyang wala pa ring suot na hearing aid si Reina, tila nakahinga siya nang maluwag. Parang nabunutan siya ng tinik. Agad siyang lumapit at kinausap siya gamit ang sign language.[
Sa isang private lounge bar sa Makati City, masayang nag-iinuman sina Marco at ang mga kaibigan niya sa isang pribadong silid. “Marco, totoo bang uuwi na sa Pilipinas ang adopted sister mong si Sophia? Hindi ka ba natatakot na baka magalit si Reina?” tanong ng kaibigan niyang si Gelo.Hindi alam ng mga nasa loob na ilang sandali nang nakatayo si Reina Fajardo sa labas ng private lounge. Bahagyang nakabukas ang pinto, kaya malinaw niyang naririnig ang bawat salitang lumalabas mula sa loob.Unti-unting nawala ang ngiti sa mga labi niya.Parang may malamig na tubig na biglang ibinuhos sa buong katawan niya nang marinig ang pangalan ni Sophia.Isang taon siyang nabuhay sa katahimikan dahil sa babaeng iyon. Isang taon siyang paulit-ulit na umasa na balang araw ay muli niyang maririnig ang boses ng mga taong mahal niya.At ngayon, matapos ang mahabang gamutan, operasyon, at therapy, sa wakas ay bumalik na rin ang pandinig niya.Pero hindi niya inakalang ang unang balitang maririnig niya ay







