LOGINShare
100:
publish date:
2026-10-25 00:27:20
Latest chapter
Indayog sa Gabi 104:
Isang linggo matapos matanggap ni Mrs. Celeste ang review, niyaya niya kaming mag-lunch sa bahay niya.Hindi niya sinabing may mahalagang pag-uusapan kami. Nag-text lang siya na may niluto siyang chicken adobo at kung hindi kami darating, kakainin niya lahat nang mag-isa. Alam naming hindi iyon totoong banta, dahil kahit kailan ay hindi kayang kainin ni Mrs. Celeste ang isang buong kaldero ng adobo, pero pareho kaming sumagot na darating kami.Nasa mesa na ang pagkain nang makarating kami. May simpleng salad, kanin, at maliit na plato ng sliced mango. Sa tabi ng upuan ni Ethan, may dalawang unan dahil ayaw niyang umamin na mas komportable siyang nakataas nang kaunti ang balikat.“Don't start,” sabi niya nang makita akong tumingin sa mga unan.“I didn't say anything.”“Your face did.”“My face is a public space. You can't control what it says.”“That's exactly what worries me.”Natawa si Mrs. Celeste habang naghahain. Pagkatapos ng unang bahagi ng lunch, nang nakapagbiro na kami tungko
Indayog sa Gabi 103:
Bago pa dumating ang opisyal na report, si Nika ang unang nagpasyang magbahagi ng mas maraming impormasyon tungkol sa sarili niyang alaala.Hindi niya ginawa iyon dahil may nahukay kaming lumang file. Ginawa niya iyon dahil dumalo siya sa tatlong support session, nakilala ang ibang survivor, at nagsimulang makaramdam na hindi siya kailangang magbigay ng isang eksaktong paliwanag para paniwalaan ang nararamdaman niya.“Hindi ko pa rin alam kung may totoong pinto na nakikita ko sa panaginip,” sabi niya sa session. “Pero napansin ko na kapag pagod ako o kapag may nagtanong sa akin tungkol sa coma, bumabalik ang pakiramdam na hindi ako makalabas sa isang maliit na kuwarto.”Ang facilitator ang nagsalita. “Ano ang nakatutulong kapag bumabalik ang pakiramdam na iyon?”“Kapag may ilaw. Kapag nakikita ko ang bintana. Kapag may taong nagsasabi kung anong araw at oras na, at hindi nagmamadaling tanungin ako kung ano ang nakita ko.”“Would you like to build a grounding plan around those things?”
Indayog sa Gabi 102:
Hindi pa tapos ang usapan namin kay Marisol nang dumating ang pangalawang sobre.Wala itong litrato sa loob. Isang photocopy lang ng lumang letterhead at isang note na nakasulat sa maingat na sulat-kamay:*I should have spoken when the review happened. The room was not the secret. The silence afterward was. If Second Dawn wants the rest of the story, ask Adrian Vale why he kept the last recording log.*Walang pirma. Walang return address.Sa unang tingin, para iyong paanyaya sa isang pagsubok. Sa lumang bersyon ko ng sarili, baka agad akong nag-book ng biyahe, naghanap ng pangalan, at pinilit si Ethan na sumama. Ngunit ngayon, ang unang ginawa ko ay ilagay ang sobre sa secure drawer at iulat ito sa aming legal adviser.“Wala itong direktang threat,” sabi ng security consultant pagkatapos suriin ang envelope. “Pero dahil anonymous, i-document natin ang delivery. Hindi natin kailangang tumugon hangga't hindi natin nalalaman kung sino ang may legal authority sa archive.”Nang ibalita ko
Indayog sa Gabi 101:
Dumating ang sagot mula sa records office makalipas ang siyam na araw.Hindi nila ibinigay ang buong archive. Hindi nila maaaring gawin iyon. Ang ipinadala nila ay isang index ng mga materyal na puwedeng suriin ng authorized clinical adviser at ng legal representative ng Second Dawn: program guidelines, volunteer orientation manual, an administrative review memo, at isang set ng photographs na ginawa para sa internal training. Walang patient names. Walang direct identifiers. Walang raw recordings.Ang isang litrato ay halos kapareho ng anonymous photograph na natanggap namin.May mahabang hallway, isang plain na pinto, at isang maliit na karatulang halos hindi mabasa sa scan. Sa ibaba ay may petsa at label na Family Recording Room — Unit C. Sa gilid, may dalawang upuang metal at isang portable recording device. Hindi ito mukhang misteryosong silid mula sa isang pelikula. Mukha itong lugar na pinagdausan ng maraming pag-uusap na mahirap sabihin sa ibang tao.Pero may isa pang detalye s
Indayog sa Gabi 100:
Dumating si Mrs. Celeste sa bahay namin noong Linggo, may dalang tinapay na galing sa paborito niyang bakery at isang maliit na paso ng rosemary na, ayon sa kaniya, ay “kailangan ng mas maayos na pamilya.”“Hindi ko alam kung paano nagiging mas maayos ang pamilya sa pamamagitan ng halamang gamot,” sabi ko habang tinatanggap ang paso.“Kapag may rosemary sa kusina, mas madalas kang magluluto.”“Kapag mas madalas akong magluto, mas madalas akong magsusunog ng pagkain.”“Then Ethan will learn to cook.”“Ma, marunong akong magluto,” sabi ni Ethan mula sa sala.Mrs. Celeste raised an eyebrow. “Toast is not a meal.”“Depends on how many slices.”Natawa ako habang inilalagay ang rosemary sa windowsill. Ang bahay ay hindi na kasing tahimik ng mga unang buwan pagkatapos gumising ni Ethan. May mga gamit na nakakalat sa tamang paraan, mga libro sa coffee table, at isang kumot na palaging nakasabit sa armchair dahil doon madalas maupo si Ethan kapag sumasakit ang balikat niya.Nagkape kami sa ter
Indayog sa Gabi 99:
Hindi ko inaasahang si Nika mismo ang hihiling na makausap ako.Sa unang appointment niya sa Second Dawn, kasama niya ang kaniyang kuya at isang social worker. Hindi pa siya handang magbahagi ng mga alaala, at hindi namin siya pinilit. Ang gusto lang niya ay makilala ang staff, malaman kung paano gumagana ang peer-support group, at makasigurong maaari siyang umalis anumang oras nang hindi kailangang ipaliwanag ang sarili.Tinanggap namin ang mga kondisyon niya.Pagkatapos ng orientation, nagtanong siya kung maaari niyang makita ang litrato ng pasilyong natanggap namin. Hindi ko agad sinagot. Ipinaliwanag kong hindi namin maaaring ipakita ang dokumentong ipinadala ng isang anonymous sender nang walang malinaw na dahilan, lalo na kung may posibilidad na gamitin iyon para impluwensiyahan ang alaala niya. Ngunit nang sabihin kong may pintong walang bintana sa litrato, namutla siya.“That's the door,” bulong niya.Hindi siya tumingin sa akin. Nakatutok ang mata niya sa mesa, at ang mga dal
Indayog sa Gabi Indayog 1: Sayaw Kikay
“Sayaw, Kikay… sige pa…” halos nakapikit na saad ng matanda.Ngumiti ako nang pilit para itago ang pandidiri na umaakyat sa lalamunan ko. Nilunok ko ang lahat ng pride ko.“Gusto mo ba 'to?” bulong ko, ginagawang malambing at mapanukso ang boses ko kahit na gusto ko nang masuka.Tumango siya, tila n
Indayog sa Gabi Indayog 5: VIP
CHAPTER 5:KINABUKASANNagising ako sa ingay ng mahinang ugong ng aircon. Mabigat ang aking talukap, at ang buong katawan ko ay tila bugbog sa hindi maipaliwanag na kapaguran.Ramdam ko ang kakaibang init na nakabalot sa aking likuran, isang matipunong braso ang mahigpit na nakapulupot sa aking bayw
Indayog sa Gabi Indayog 4: Sipsipin mo pa
CHAPTER 4:“Rhamesis… ahh…” Ang boses ko ay hindi ko na halos makilala. Nawawala ako sa sarili ko! Pakiramdam ko’y nilalamon ako ng init ng alak at init ng pagdamit ng labi at palad niya.Tiningnan niya ang hubad kong dibdib. Ang mga mata niya ay manghang-mangha at seryosong natingin.Ilang saglit p
Indayog sa Gabi Indayog 3: Playing games
“You felt it? How much I wanted to ruin you right now at alisin ang lahat ng titig at haplos ng ibang lalaki sa’yo?”Nanigas ang katawan ko sa sinabi niya, nag-init ang pisngi ko dahil sa inis... pero bakit ganito? Gustong gusto kong iangat ang palad ko para sampalin siya pero hindi ko maigalaw... p
You May Also Like
DIVORCING THE BILLIONAIRE WHO NEVER LOVED ME
dyowanabi1.0M viewsNINONG MAYOR (Alcantaria Series)
CALLIEYAH JULY908.7K viewsTHE BILLIONAIRE'S INNOCENT BRIDE
febbyflame333.4K viewsHis Secret Child (Tagalog)
Seera Mei1.5M viewsOne Hot Night with my Ex-Boyfriend's Boss
Shisui22 viewsHired By Sin: My Husband's Brother
TatterDemalion144 viewsHis Beautiful Lie
castrojasmin430 viewsSUKDULAN NG GALIT MO ANG PAGHIHIGANTI KO
The Silent Pen124 views
