LOGINMaagang nagising si Elena dahil sa iyak ni Lucas. Dahan-dahan siyang bumangon at agad na nilapitan.
“Shh… nandito si Mommy.” Binuhat niya si Lucas mula sa kama at marahang hinaplos ang likod nito. Dinampot ni Elena ang cellphone para tingnan ang message ng asawa ngunit nagtaka siya dahil wala itong message. Alas siyete na ng umaga na kadalasan ay laging may message ito. Sinubukan kang tawagan ni Elena ang asawa pero panay lang ring walang sumasagot. Baka may ginagawa na at nakalimutang mag-message. Dibale sabado ngayon uuwi siya mamaya. Dahil sa nasa isip ni Elena ay masayang kumilos siya. Pagkatapos pakainin si Lucas, nagsimula na ang karaniwang gawain ni Elena. Maghugas ng mga bote at maglaba pati na ang maglinis dahil para dumating ang asawa makitang malinis ang bahay nila. Habang nagluluto ng pagkain ay hindi maiwasan ni Elena ang paulit-ulit na tingnan ang cellphone. Bandang tanghali, wala pa ring message si Lance sa kanya kaya naman siya na ang nagkusa. Kumain ka na ba? Ilang minuto siyang naghintay walang sagot.nIbinaba niya ang cellphone pero biglang tumunog may message si Lance tuwang-tuwa siya pero ng makita ang message. Busy. Yun lang ang message sa kanya, bahagyang nanlumo siya bago ibinalik ang cellphone sa mesa. Hindi niya alam kung bakit umaasa siyang magme-message ulit ang asawa pero wala. __ Pagsapit ng hapon, habang tulog ang anak ay abala si Elena sa pagluluto ng masarap na pagkain lalo na ang paborito na ulam ng asawa. Excited siya dahil limang araw rin silang hindi nagkita. Gabi na nang sa wakas ay tumunog ang cellphone niya nasa malapit siya sa p***o habang karga ang anak. Dahil gusto niya makita agad sila ni Lance. Lance calling. Mabilis niyang sinagot dahil baka sasabihin nito malapit na siya. “Hello? Lance, malapit ka na?” Masayang bungad ni Elena. Ngunit walang narinig na sagot si Elena, kung hindi ay katahimikan. “Lance? M-may problema ba?” Nag-aalalang tanong niya. “Wala naman, pero masama pakiramdam ko hindi ako makakauwi.” Hindi agad nakasagot si Elena at yung ngiti sa labi niya ay dahan-dahang nawala, pero sa huli ay pilit na pinasaya ang sariil. “Ga-ganun ba? Si-sige magpahinga ka muna may susunod pa naman importante ang kalusugan mo.” Ngiting sabi niya. “Matutulog na ako.” Hindi na nagawang makasagot ni Elena dahil nawala na sa kabilang linya ang asawa. Nag-init ang dalawang sulok ng mata niya pero agad niyang pinunasan dahil inisip niya walang dahilan para umiyak. “Okay lang naman yon baby ‘diba? Importante ang kalusugan ni Daddy mo, kasi wala kang milk.” Kausap ni Elena sa anak at kahit nakangiti makikita ang lungkot sa mata niya. “Elena!” Napatayo siya at sinilip sa p***o si Mila ang best friend niya, agad niyang binuksan ang p***o at mabilis siyang niyakap ng kaibigan kasama ang anak niya. “Ano ba ‘yan ang lagkit naman ng pes mo dear friend.” Natatawang sita ni Mila kay Elena. “Pasensiya na hindi ko magawang makaligo gising pa ‘to alam mo naman ganitong edad ang likot. Isa pa nagluto rin ako.” Paliwanag niya. “Ang daming sinabi, akina nga yang inaanak ko ang pogi naman. Ano bang niluto mo?” Naalarma si Elena dahil makikita ni Mila ang mga hinanda niyang pagkain sa lamesa. Pero huli na para awatin ang kaibigan dahil nakatingin na ito sa mga pagkain. “Ang dami naman may okasyon ba? Teka nasaan si Lance?” Dito natigilan si Elena at hindi agad nagawang sumagot, napatitig si Mila sa mukha ng kaibigan. “Elena ayos ka lang ba dito?” Mahinang tanong ni Mila sa kaibigan dahil bigla siyang nag-aalala. “Ha? O-oo naman, darating kasi si Lance medyo malate lang siyang dumating.” Pagsisinungaling niya pero kita sa mukha ni Mila na hindi ito kumbinsido. “Sigurado ka? Baka naman–” “Hindi! Mali yang iniisip mo.” Agad na depensa niya. “Uy kalma! Wala pa akong sinasabi noh?” Taas kilay ni Mila. “B-bakit ka nga pala napasyal dito?” Tanong niya at kinuha si Lucas kay Mila. “Syempre binibisita ka kung buhay ka pa. Nakahinga ako dahil buhay ka pa, pero para kang may sampung anak na. Tumitingin ka pa ba sa salamin?” Napaiwas ang mata ni Elena at kunwaring inaalo si Lucas, sa isip niya simula nagkaroon siya ng anak ay naka-focus na siya kay Lucas. “Hays, hindi ako nagpunta rito para bigyan ka ng stress. Pero kapag kailangan mo ng kausap alam mo namang nandito lang ako.” Napalingon si Elena sa kaibigan at pigil na pigil niyang maging emosyonal dahil nasa isip niya siguro nami-miss niya lang ang asawa. “S-Salamat, alam ko naman. Pero ayos lang ako dito masaya kami,” pilit ang ngiting sabi niya. “Okay, sige hindi na ako magtatagal napadaan lang ako dito may pupuntahan rin ako. Basta message mo ako ha?” Nagyakapan pa silang magkaibigan bago tuluyang nagpaalam si Mila. Naiwan muli silang mag-ina, nanghihina na napaupo si Elena sa upuan. ___ “Huwag mo ng isipin yon Lance, masaya ka sa nangyari sa atin hindi ba?” “Pero mali ang ginawa natin lalo pa at may asawa ako at anak.” “Oo mali ka nga, so ano hihinto ka na?” Mariing napapikit si Lance sa huling usapan nila ni Sandra matapos ang ilang ulit niyang pag-angkin dito. Mali pa ba sa’yo ilang ulit mo siyang inangkin? Napahugot siya ng malalim na pagbuntong hininga at napatingala, nasa loob siya ng opisina. Wala siyang ganang magtrabaho dahil sa pagod na pakiramdam. Hanggang sa bumukas ang p***o at iniluwa si Sandra, bagong ligo ito at langhap agad ni Lance ang mabangong amoy ni Sandra. “Tulala ka, iniisip mo pa rin ba hanggang ngayon?” Ngiting puna ni Sandra. “H-hindi naman sa ganun pagod lang.” Pagdadahilan niya at napatitig sa suot ni Sandra. Nakabistida lang ito at labas ang mapuputing balikat, kita ang cleavage at ang mapuputing hita at binti. Naramdaman ni Lance ang pagkabuhay ulit ng alaga niya kaya naman napamura sa isipan. “Sorry kung pinagod kita gusto mo ba ng masahe?” Bago makatanggi si Lance lumapit na si Sandra at pumuwesto sa likuran niya at minasahe ang balikat niya. Ngunit ang pagmasahe ni Sandra papunta na ang kamay nito sa dibdib ni Lance. Nanigas si Lance at naramdaman ang hininga ng amo sa leeg niya banda. “Stop, baka may makakita sa atin.” Saway niya pero mahinang tumawa lang si Sandra. Umikot si Sandra sabay kandong kay Lance, nakatagilid si Lance at nilalayo ang mukha kay Sandra. “Lance, look at me.” Mahina at may bakas na paglalambing sa boses ni Sandra. Napapikit si Lance at pilit na nilalabanan ang sarili pero ang katawan niya at ang ibaba niya ay hindi sumusunod. Hanggang sa napadilat siya ng lumapat ang malambot na labi ng amo. “Sandra…” sambit niya. “Mmm?” Ungol lang ni Sandra patuloy na hinalikan si Lance, hanggang sa kusa ng bumigay at nilabanan ang mapagangkin na labi ni Sandra. Pumulupot ang braso ni Lance sa maliit na bewang ni Sandra, gumapang ang isang kamay niya papunta sa isang susø nito at gigil na minasahe. “Ohhh… come on Lance. I want you now, fvck me!” Pigil ang boses ni Sandra na may halong pananabik. Pinatayo ni Lance si Sandra at pinadapa sa lamesa at doon ay tinaas lang ni Lance ang bistida ni Sandra at ibinaba ang panty. Kasunod ang pagtanggal niya ng sinturon at pagbukas ng zipper. Agad niyang pinasok ang sabik na sabik niyang alaga sa naghihintay na perlas ni Sandra. “Oohhh… I like it… faster Lance!” Sinunod ni Lance binilisan ang pag-ulos habang mahigpit na kapit ang balakang nito. Naglaglagan na ang mga gamit na nasa lamesa pero parang wala silang pakialam dahil sa makamundong pagnanasa isa’t isa. “Oohhh… ummmm… fvck! Deeper Lance.” Halos tumirik na ang mata ni Sandra sa sobrang sarap na ginagawa ni Lance sa kanya lalo na kapag natatamaan nito ang parte kung saan ay nakikiliti siya. “Sandra… sa akin ka lang tandaan mo, akin ang kagandahan mo.” Ani Lance habang patuloy na bumabayo ng mabilis at gigil na gigil na parang gusto ng wasakin si Sandra. “G-gusto ko yan pangigilan mo ako Lance. Sa’yo lang ako at sa akin ka lang.” Sabi naman ni Sandra. “Oo. Aah! Ohhh… napakasarap mo talaga Sandra…” ungol ni Lance. Ngunit natigil silang dalawa ng marinig ang boses ni Carlo. Agad na humiwalay si Lance at asar ang mukha dahil nabitin. “Foreman nandiyan ka po ba?” “Sige na lumabas ka na mamaya nalang ulit, susulitin natin.” Nakangiting sabi ni Sandra. Napangiti naman si Lance at hinalikan pa sa labi si Sandra bago lumabas ng opisina. Samantala habang inaayos ni Sandra ang damit ay tumunog ang cellphone ni Lance. Elena Napangiti si Sandra dahil si Elena ang tumatawag, kinuha niya ang cellphone at nakabgising pinatay ‘yon at muling nilapag. Pero muling tumunog ang cellphone pero hindi na si Elena. Ilang segundo ang nag-isil si Sandra bago sinagot. “Hello po?” Magalang niyang sagot. “Hoy! Lance, kailan mo ba ako aabutan ng pera? Simula nag-asawa ka hindi mo na ako binibigyan.” “Wala po si Lance dito, pero sasabihin ko. Amo pala niya ito at kung anong kailangan niyo maaari kong ibigay.” Nakangiting sagot ni Sandra sa mama ni Lance. “Ay talaga ho? Napakabait niyo namang amo.” Napangisi si Sandra. “Ano pong address niyo?” Tanong niya at agad na ibinigay ng mama ni Lance ang address. Matapos makipag-usap ay napapangiti ng nakakaloko si Sandra. Sa akin na silang lahat Elena ang asawa mo at biyenan mo. Pati ang anak niyo kukunin ko. Ito ang naglalaro sa isipan ni Sandra at ang planong gagawin niya.Kinabukasan maagang nagising si Elena. Hindi dahil nakatulog siya nang maayos. Sa katunayan ‘ay halos hindi siya nakatulog.Ilang beses siyang napapikit ngunit mayamaya ay nagigising din. Paulit-ulit bumabalik sa isip niya ang mga sinabi ni Lance. Hindi na kita mahal, pirmahan mo na.Pati ang sinabi ng ina nito.nKung ayaw na niyang manatili, pareho lang kayong mahihirapan.Sa bawat pagmulat niya, parang may mabigat na nakadagan sa dibdib niya. Pero ngayong umaga, wala nang luha. Parang naubos na lahat kagabi dahil iniiyak na niya lahat.Tahimik siyang bumangon at tiningnan si Lucas na mahimbing na natutulog sa tabi niya. Nakabuka nang bahagya ang bibig ng anak habang yakap ang maliit na unan.Napangiti si Elena. Marahan niyang inayos ang buhok nito.“Good morning, baby.” mahinang bigkas niya hindi naman nagising si Lucas.Hinalikan niya ito sa noo.“Simula ngayon, tayo na lang muna.”nl Doon bahagyang nangilid ang luha sa mga mata niya dahil sa sinabi niyaPero mabilis niya iyong pinun
Halos buong araw na hindi ginalaw ni Elena ang divorce papers na nakapatong sa ibabaw ng mesa. Ilang beses niya ‘yon dinaanan. Ilang beses ‘ding napahinto ang mga mata niya sa papel, ngunit hindi niya magawang lapitan iyon at kunin ang ballpen para simulang pirmahan.Hindi pa niya kaya. Marahil dahil may maliit na bahagi pa rin sa puso niyang umaasa. Kahit sinaktan na siya ng labis. Umaasa siyang baka bumalik si Lance at sabihin nitong nagkamali lamang siya.Na baka sabihin nitong gusto pa niyang ayusin ang pamilya nila. Baka kapag nakita nitong masayang lumalapit si Lucas kay Lance, maalala nito kung ano ang mawawala kapag tuluyan silang naghiwalay.Nakakatawa man, umaasa pa rin si Elena at kahit alam niyang napakatanga niya sa parte na ‘yon wala na siyang pakialam.“Mama…”Napalingon siya. Nasa sahig si Lucas habang hawak ang maliit nitong laruang kotse. Paulit-ulit nitong itinutulak iyon sa sahig habang gumagawa ng hindi maintindihang mga tunog.Napangiti nang bahagya si Elena. “An
Pagkasara ni Sandra ng pinto ng condominium unit ay agad niyang inihagis ang handbag sa sofa.“Damn it!”Mabilis siyang naglakad patungo sa maliit na bar counter at kumuha ng bottled water mula sa mini refrigerator. Binuksan niya iyon at sunod-sunod na uminom, ngunit hindi pa rin nawala ang inis na kanina pa kumukulo ang dibdib niya sa galit.Tatlong araw na ang nakalipas pero hindi pa rin pumipirma si Elena. Pati kay Lance ay nagagalit na siya dahil hindi nito magawan ng paraan na matapos ng pirmahan ang divorce paper.Hindi niya maintindihan kung ano pa ba ang hinihintay ng babaeng iyon. Malinaw naman ang sinabi ni Lance. Hindi na nito mahal si Elena.Siya ang mahal nito at siya lang mamahalin ni Lance. Pero bakit ayaw pa ring bumitaw? Ganun ba siya katanga?“Ang tibay talaga ng mukha niya.”Mariing inilapag ni Sandra ang bote sa ibabaw ng counter. Naalala niya kung paano lumuhod si Elena sa harap ni Lance noong gabing dinala nila ang divorce papers.Kung siya lamang ang masusunod,
“Hindi mo kailangang luhuran ang lalaking katulad niya.”Sabay-sabay na napalingon sina Lance at Sandra sa lalaking biglang nagsalita. Walang iba kung hindi si Kael. Samantalang si Elena ay nanatiling nakatayo matapos siyang hilahin ni Kael mula sa pagkakaluhod. Nanlalabo pa ang mga mata niya dahil sa mga luha nang makilala niya kung sino ang lalaking nasa tabi niya.“Kael…”Hindi niya inaasahang makikita niya itong muli at sa ganung sitwasyon pa. Parang muling bumalik sa isip ni Elena ang gabing una silang nagkakilala. Ang gabing nahuli niya si Lance sa site kasama si Sandra.Hanggang ngayon ay sariwa pa rin sa alaala niya kung paano tila gumuho ang buong mundo niya nang makita mismo ng dalawang mata ang pagtataksil ng asawa. Hindi niya maalala kung paano siya nakalayo nang maayos mula roon. Basta ang alam niya, tumakbo palayo habang umiiyak hanggang sa mapunta siya sa kalsada.Doon niya nakilala si Kael. Ang lalaking bumusina sa kaniya dahil halos hindi na niya namamalayang nasa gi
Alas otso ng gabi nang marinig ni Elena ang tunog ng sasakyang huminto sa labas ng kanilang bahay. Napalingon siya sa bintana. Saglit na tumigil ang kanyang paghinga.Ilang araw niyang hinihintay na umuwi si Lance at nang makita niya ang pamilyar na sasakayan ay ganun nalang ang tuwa niya. Matapos ang pag-uusap nila ni Mila ay nagdesisyon siya na bigyan ng pagkakataon ang asawa at humingi ng tawad dahil para sa anak nila at ayaw niyang hindi buo ang pamilya niya.Maayos siya ngayon hindi tulad noon, hindi man siya naka-make up ay nakabistida siya na bumagay sa kanya. Maganda nga ngunit bakas sa mukha at mata ni Elena ang matinding paghihirap dahil sa panlalalim ng mga mata.Agad niyang ibinaba ang hawak na damit ni Lucas. Excited na binuksan ang pintuan para salubungin ang asawa.Habang nasa sahig ang ilang laruan ng anak niya. Mahimbing na natutulog ang bata sa maliit nilang kwarto matapos niya itong patulugin kanina.Mabilis na inayos ni Elena ang buhok niya gamit ang mga daliri at
Pagkaalis ni Kael sa lugar kung saan nakatira si Elena ay nagtino para makipagkita sa kanyang private investigator. Pagdating sa isang restaurant kung saan ay wala masiyadong customer doon napili ni Kael makipag-usap dahil ayaw niya ng masiyadong maraming tao.Sumandal si Kael sa kaniyang upuan pagdating ni Gigo ang private investigator niya at magalang na yumukod sa kanya.“Yung babaeng nakita ko sa kalsada, may construction site malapit doon. “Alamin mo kung kanino ang property ‘yon.”“Okay po.”“Alamin mo rin kung sino ang contractor, project manager at foreman pati ang buong detalye nila.”“Opo, sir.”“Tinanong mo kung may nakakita sa babaeng iyon kagabi sa lugar na ‘yun.” Seryosong ani niya.“Masusunod po.”“Gusto ko lang malaman kung sino ang mga taong naroon.” Tumahimik si Gigo. “Kung ano ang nangyari sa babae na ‘yon noong gabi.” dagdag ni Kael.“Opo, sir.”“Hindi mo kailangan kausapin ‘yung babae ang tanging gusto ko ang detalye doon sa site na ‘yon.”“Understood, sir.”Mata







