로그인Maagang nagising si Elena dahil sa iyak ni Lucas. Dahan-dahan siyang bumangon at agad na nilapitan.
“Shh… nandito si Mommy.” Binuhat niya si Lucas mula sa kama at marahang hinaplos ang likod nito. Dinampot ni Elena ang cellphone para tingnan ang message ng asawa ngunit nagtaka siya dahil wala itong message. Alas siyete na ng umaga na kadalasan ay laging may message ito. Sinubukan kang tawagan ni Elena ang asawa pero panay lang ring walang sumasagot. Baka may ginagawa na at nakalimutang mag-message. Dibale sabado ngayon uuwi siya mamaya. Dahil sa nasa isip ni Elena ay masayang kumilos siya. Pagkatapos pakainin si Lucas, nagsimula na ang karaniwang gawain ni Elena. Maghugas ng mga bote at maglaba pati na ang maglinis dahil para dumating ang asawa makitang malinis ang bahay nila. Habang nagluluto ng pagkain ay hindi maiwasan ni Elena ang paulit-ulit na tingnan ang cellphone. Bandang tanghali, wala pa ring message si Lance sa kanya kaya naman siya na ang nagkusa. Kumain ka na ba? Ilang minuto siyang naghintay walang sagot.nIbinaba niya ang cellphone pero biglang tumunog may message si Lance tuwang-tuwa siya pero ng makita ang message. Busy. Yun lang ang message sa kanya, bahagyang nanlumo siya bago ibinalik ang cellphone sa mesa. Hindi niya alam kung bakit umaasa siyang magme-message ulit ang asawa pero wala. __ Pagsapit ng hapon, habang tulog ang anak ay abala si Elena sa pagluluto ng masarap na pagkain lalo na ang paborito na ulam ng asawa. Excited siya dahil limang araw rin silang hindi nagkita. Gabi na nang sa wakas ay tumunog ang cellphone niya nasa malapit siya sa p***o habang karga ang anak. Dahil gusto niya makita agad sila ni Lance. Lance calling. Mabilis niyang sinagot dahil baka sasabihin nito malapit na siya. “Hello? Lance, malapit ka na?” Masayang bungad ni Elena. Ngunit walang narinig na sagot si Elena, kung hindi ay katahimikan. “Lance? M-may problema ba?” Nag-aalalang tanong niya. “Wala naman, pero masama pakiramdam ko hindi ako makakauwi.” Hindi agad nakasagot si Elena at yung ngiti sa labi niya ay dahan-dahang nawala, pero sa huli ay pilit na pinasaya ang sariil. “Ga-ganun ba? Si-sige magpahinga ka muna may susunod pa naman importante ang kalusugan mo.” Ngiting sabi niya. “Matutulog na ako.” Hindi na nagawang makasagot ni Elena dahil nawala na sa kabilang linya ang asawa. Nag-init ang dalawang sulok ng mata niya pero agad niyang pinunasan dahil inisip niya walang dahilan para umiyak. “Okay lang naman yon baby ‘diba? Importante ang kalusugan ni Daddy mo, kasi wala kang milk.” Kausap ni Elena sa anak at kahit nakangiti makikita ang lungkot sa mata niya. “Elena!” Napatayo siya at sinilip sa p***o si Mila ang best friend niya, agad niyang binuksan ang p***o at mabilis siyang niyakap ng kaibigan kasama ang anak niya. “Ano ba ‘yan ang lagkit naman ng pes mo dear friend.” Natatawang sita ni Mila kay Elena. “Pasensiya na hindi ko magawang makaligo gising pa ‘to alam mo naman ganitong edad ang likot. Isa pa nagluto rin ako.” Paliwanag niya. “Ang daming sinabi, akina nga yang inaanak ko ang pogi naman. Ano bang niluto mo?” Naalarma si Elena dahil makikita ni Mila ang mga hinanda niyang pagkain sa lamesa. Pero huli na para awatin ang kaibigan dahil nakatingin na ito sa mga pagkain. “Ang dami naman may okasyon ba? Teka nasaan si Lance?” Dito natigilan si Elena at hindi agad nagawang sumagot, napatitig si Mila sa mukha ng kaibigan. “Elena ayos ka lang ba dito?” Mahinang tanong ni Mila sa kaibigan dahil bigla siyang nag-aalala. “Ha? O-oo naman, darating kasi si Lance medyo malate lang siyang dumating.” Pagsisinungaling niya pero kita sa mukha ni Mila na hindi ito kumbinsido. “Sigurado ka? Baka naman–” “Hindi! Mali yang iniisip mo.” Agad na depensa niya. “Uy kalma! Wala pa akong sinasabi noh?” Taas kilay ni Mila. “B-bakit ka nga pala napasyal dito?” Tanong niya at kinuha si Lucas kay Mila. “Syempre binibisita ka kung buhay ka pa. Nakahinga ako dahil buhay ka pa, pero para kang may sampung anak na. Tumitingin ka pa ba sa salamin?” Napaiwas ang mata ni Elena at kunwaring inaalo si Lucas, sa isip niya simula nagkaroon siya ng anak ay naka-focus na siya kay Lucas. “Hays, hindi ako nagpunta rito para bigyan ka ng stress. Pero kapag kailangan mo ng kausap alam mo namang nandito lang ako.” Napalingon si Elena sa kaibigan at pigil na pigil niyang maging emosyonal dahil nasa isip niya siguro nami-miss niya lang ang asawa. “S-Salamat, alam ko naman. Pero ayos lang ako dito masaya kami,” pilit ang ngiting sabi niya. “Okay, sige hindi na ako magtatagal napadaan lang ako dito may pupuntahan rin ako. Basta message mo ako ha?” Nagyakapan pa silang magkaibigan bago tuluyang nagpaalam si Mila. Naiwan muli silang mag-ina, nanghihina na napaupo si Elena sa upuan. ___ “Huwag mo ng isipin yon Lance, masaya ka sa nangyari sa atin hindi ba?” “Pero mali ang ginawa natin lalo pa at may asawa ako at anak.” “Oo mali ka nga, so ano hihinto ka na?” Mariing napapikit si Lance sa huling usapan nila ni Sandra matapos ang ilang ulit niyang pag-angkin dito. Mali pa ba sa’yo ilang ulit mo siyang inangkin? Napahugot siya ng malalim na pagbuntong hininga at napatingala, nasa loob siya ng opisina. Wala siyang ganang magtrabaho dahil sa pagod na pakiramdam. Hanggang sa bumukas ang p***o at iniluwa si Sandra, bagong ligo ito at langhap agad ni Lance ang mabangong amoy ni Sandra. “Tulala ka, iniisip mo pa rin ba hanggang ngayon?” Ngiting puna ni Sandra. “H-hindi naman sa ganun pagod lang.” Pagdadahilan niya at napatitig sa suot ni Sandra. Nakabistida lang ito at labas ang mapuputing balikat, kita ang cleavage at ang mapuputing hita at binti. Naramdaman ni Lance ang pagkabuhay ulit ng alaga niya kaya naman napamura sa isipan. “Sorry kung pinagod kita gusto mo ba ng masahe?” Bago makatanggi si Lance lumapit na si Sandra at pumuwesto sa likuran niya at minasahe ang balikat niya. Ngunit ang pagmasahe ni Sandra papunta na ang kamay nito sa dibdib ni Lance. Nanigas si Lance at naramdaman ang hininga ng amo sa leeg niya banda. “Stop, baka may makakita sa atin.” Saway niya pero mahinang tumawa lang si Sandra. Umikot si Sandra sabay kandong kay Lance, nakatagilid si Lance at nilalayo ang mukha kay Sandra. “Lance, look at me.” Mahina at may bakas na paglalambing sa boses ni Sandra. Napapikit si Lance at pilit na nilalabanan ang sarili pero ang katawan niya at ang ibaba niya ay hindi sumusunod. Hanggang sa napadilat siya ng lumapat ang malambot na labi ng amo. “Sandra…” sambit niya. “Mmm?” Ungol lang ni Sandra patuloy na hinalikan si Lance, hanggang sa kusa ng bumigay at nilabanan ang mapagangkin na labi ni Sandra. Pumulupot ang braso ni Lance sa maliit na bewang ni Sandra, gumapang ang isang kamay niya papunta sa isang susø nito at gigil na minasahe. “Ohhh… come on Lance. I want you now, fvck me!” Pigil ang boses ni Sandra na may halong pananabik. Pinatayo ni Lance si Sandra at pinadapa sa lamesa at doon ay tinaas lang ni Lance ang bistida ni Sandra at ibinaba ang panty. Kasunod ang pagtanggal niya ng sinturon at pagbukas ng zipper. Agad niyang pinasok ang sabik na sabik niyang alaga sa naghihintay na perlas ni Sandra. “Oohhh… I like it… faster Lance!” Sinunod ni Lance binilisan ang pag-ulos habang mahigpit na kapit ang balakang nito. Naglaglagan na ang mga gamit na nasa lamesa pero parang wala silang pakialam dahil sa makamundong pagnanasa isa’t isa. “Oohhh… ummmm… fvck! Deeper Lance.” Halos tumirik na ang mata ni Sandra sa sobrang sarap na ginagawa ni Lance sa kanya lalo na kapag natatamaan nito ang parte kung saan ay nakikiliti siya. “Sandra… sa akin ka lang tandaan mo, akin ang kagandahan mo.” Ani Lance habang patuloy na bumabayo ng mabilis at gigil na gigil na parang gusto ng wasakin si Sandra. “G-gusto ko yan pangigilan mo ako Lance. Sa’yo lang ako at sa akin ka lang.” Sabi naman ni Sandra. “Oo. Aah! Ohhh… napakasarap mo talaga Sandra…” ungol ni Lance. Ngunit natigil silang dalawa ng marinig ang boses ni Carlo. Agad na humiwalay si Lance at asar ang mukha dahil nabitin. “Foreman nandiyan ka po ba?” “Sige na lumabas ka na mamaya nalang ulit, susulitin natin.” Nakangiting sabi ni Sandra. Napangiti naman si Lance at hinalikan pa sa labi si Sandra bago lumabas ng opisina. Samantala habang inaayos ni Sandra ang damit ay tumunog ang cellphone ni Lance. Elena Napangiti si Sandra dahil si Elena ang tumatawag, kinuha niya ang cellphone at nakabgising pinatay ‘yon at muling nilapag. Pero muling tumunog ang cellphone pero hindi na si Elena. Ilang segundo ang nag-isil si Sandra bago sinagot. “Hello po?” Magalang niyang sagot. “Hoy! Lance, kailan mo ba ako aabutan ng pera? Simula nag-asawa ka hindi mo na ako binibigyan.” “Wala po si Lance dito, pero sasabihin ko. Amo pala niya ito at kung anong kailangan niyo maaari kong ibigay.” Nakangiting sagot ni Sandra sa mama ni Lance. “Ay talaga ho? Napakabait niyo namang amo.” Napangisi si Sandra. “Ano pong address niyo?” Tanong niya at agad na ibinigay ng mama ni Lance ang address. Matapos makipag-usap ay napapangiti ng nakakaloko si Sandra. Sa akin na silang lahat Elena ang asawa mo at biyenan mo. Pati ang anak niyo kukunin ko. Ito ang naglalaro sa isipan ni Sandra at ang planong gagawin niya.Maagang-maaga pa nang huminto ang isang itim na sasakyan sa tapat ng maliit na bahay ng pamilya ni Lance.Bumaba si Sandra na bit-bit ang isang magandang supot na may lamang prutas. Maayos ang suot niya, pati ang buhok at make-up. Nakasukbit ang mamahaling bag at kung marunong ka tumingin malalaman mong mamahalin ‘yon.Ilang sandali siyang nakatayo sa harap ng pintuan bago kumatok.“Sandali!” malakas na sabi ng mama ni Lance.Bumukas ang pinto. Lumabas ang ina ni Lance na si Marissa, hawak ang walis tambo. Napatingin ito kay Sandra at nagtataka.“Magandang umaga po,” magalang na bati ni Sandra.“Magandang umaga.” Bahagyang kumunot ang noo ni Marissa. “Sino ka naman?”“Ako po si Sandra. Ako ang amo ni Lance.”Agad nagbago ang ekspresyon ni Marissa. “Amo?” nataranta bigla si Marissa.“Opo.” matamis ang ngiting sagot ni Sandra.“I-ikaw yung kausap ko kanina?” Napangiti si Mariss.Ngumiti at tumango si Sandra at iniabot ang supot kay Marissa.“Nako, salamat nag-abala ka. Halika pasok ka p
Tahimik sa loob ng bahay tanging ang mahinang ugong ng electric fan at ang putol-putol na pag-yak ng isang taong gulng na si Lucas ang maririnig sa loob.Katatapos lang ni Elena linisan ang anak nang marinig niya ang tunog ng isang sasakyang huminto sa labas. Nagtataka naman si Elena dahil wala siyang inaasahan na bisita at lalong walang sasakyan ang bibisita sa kanya.Napatingin siya sa orasan, alas otso ng gabi. Sumilip siya sa bintana at doon mismo sa tapat nila mismo pumarada ang itim na kotse. At ganun nalang ang pagbilis nang tibok ng puso niya ng mapagsino ito si Lance.Hindi niya ito inaasahang uuwi at ngayong gabi pa kaya naman mabilis na lumapit si Elena at inayos ang suot niyang lumang pambahay. Nakatali lang basta-basta ang buhok niya at may mga nakalaylay na ilang hibla. Kinarga si Lucas at excited na sinalubong niya sa pintuan ang asawa.“Lance napauwi ka bigla? Sana sinabi mo at–”Nakasimangot ito, halatang nagmamadali. Naka-uniform pa mula sa trabaho at may maliit na b
Maagang nagising si Elena dahil sa iyak ni Lucas. Dahan-dahan siyang bumangon at agad na nilapitan.“Shh… nandito si Mommy.” Binuhat niya si Lucas mula sa kama at marahang hinaplos ang likod nito.Dinampot ni Elena ang cellphone para tingnan ang message ng asawa ngunit nagtaka siya dahil wala itong message. Alas siyete na ng umaga na kadalasan ay laging may message ito.Sinubukan kang tawagan ni Elena ang asawa pero panay lang ring walang sumasagot. Baka may ginagawa na at nakalimutang mag-message. Dibale sabado ngayon uuwi siya mamaya.Dahil sa nasa isip ni Elena ay masayang kumilos siya. Pagkatapos pakainin si Lucas, nagsimula na ang karaniwang gawain ni Elena.Maghugas ng mga bote at maglaba pati na ang maglinis dahil para dumating ang asawa makitang malinis ang bahay nila.Habang nagluluto ng pagkain ay hindi maiwasan ni Elena ang paulit-ulit na tingnan ang cellphone. Bandang tanghali, wala pa ring message si Lance sa kanya kaya naman siya na ang nagkusa.Kumain ka na ba?Ilang m
SPG ALERT!Maingay at patay sindi na ilaw, sigawa at tawanan. Mga nagsasayawan at masasayang mga tao sa bawat sulok ng bar kung saan dinala ni Sandra si Lance. Hindi naman makapaniwala si Lance na makakapunta siya sa ganung lugar dahil first time niya makapasok sa bar at dahil ‘yon sa kanyang amo.“Nagustuhan mo ba dito?” Malakas na bulong ni Sandra na halos dumikit na ang labi sa tenga ni Lance.“Yes ma'am! Na-relax ako.” Malakas rin na sagot ni Lance, ilang bote na rin ang naiinom nila.Nagpatuloy sila sa pag-inom at hindi nila namamalayan halos maghalikan na silang dalawa sa tuwing bumubulong si Sandra at lilingon si Lance. Nagdidikit na ang labi nilang dalawa.Hawak ni Sandra sa braso si Lance at hinatak palapit sa kanya.“Sa hotel na lang tayo.” malakas na sabi ni Sandra.Tumingin si Lance sa kanyang amo. Ang mga mata ni Sandra ay mapungay na, ang kanyang mga labi ay bahagyang nakaawang na para bang inaanyaya na si Lance. "Sigurado po ba kayo, Ma'am?" tanong ni Lance, bagaman
"Foreman!"Napalingon si Lance sa tawag ng isa sa mga tauhan. Kasalukuyang pinag-aaralan at pinagmamasda ang sinisimulang gawin ng mga trabahador."Boss, may problema sa delivery."Mabilis siyang lumapit sa gilid ng kalsada kung saan nakaparada ang isang truck na puno ng mga kahon ng materyales."Anong problema?" Tanong niya kay Carlos ito ang isa sa pinagkakatiwalaan niya."May kulang sa listahan." Anito sabay abot ng clipboard kung nakaipit ang resibo.Kinuha ni Lance ang clipboard mula sa kamay nto at isa-isang tiningnan ang mga nakalista."Fifty bags dapat 'to.""Forty five lang po ang nasa invoice."Napakunot ang noo niya. "Nasaan yung unang resibo?" Tanong niya kay Carlos.Iniabot iyon sa kanya at matagal niyang tiningnan bago umiling."May mali rito. Tawagan mo supplier." Utos niya."Opo." Agad na tugon ni Carlo.Hindi pa man nakakalayo ito nang marinig ni Lance ang isang sasakyan mula sa likuran niya. Paglingon niya, nakita niya ang itim na SUV at bumukas ang pinto.Lumabas si
Hindi pa sumisikat ang araw nang bumaba si Lance mula sa jeep. Agad niyang naramdaman ang init dahil sa panahon kahit maaga palang ay mainit na. Nagbabalak na siya mag-loan ng motor dahil para hindi siya mahirapan bumyahe.Pagdating niya sa site kung saan ang bagong proyekto niya. Humugot siya ng malalim na hininga habang inaayos ang suot niyang helmet at tinitingnan ang malaking lupang nasa harapan niya.Dito itatayo ang bagong proyekto, isang rest house at hindi ito basta ordinaryong rest house. Ayon sa kanyang supervisor, isa itong mamahaling property na pagmamay-ari ng isang babaeng negosyante na bihirang lumabas sa kanilang siyudad.Malawak ang lupain at napapalibutan iyon ng mga puno at matatanaw mula sa mataas na bahagi ng property ang malawak na kabundukan. Sa gilid ay may maliit na ilog na dumadaloy papunta sa mababang bahagi ng lupa.Kung hindi lamang siya nagtatrabaho, marahil ay maiisip niyang magandang lugar iyon para sa isang bakasyon. Kasama ang mag-ina niya. Biglaan an







