Just Friends ให้เป็นแค่เพื่อน (20+)

Just Friends ให้เป็นแค่เพื่อน (20+)

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-09-11
โดย:  หญิงเพียวจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 คะแนน. 1 ทบทวน
120บท
3.8Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

กว่าจะรู้ว่าสำคัญ ก็คงหากันไม่เจอแล้ว ...... ช่วยรักตัวเองหน่อยได้ไหม เป็นประโยคที่หลายคนชอบพูดกับฉัน ใช่... ก็เพราะรักตัวเองอยู่นี่ไง ถึงได้กลัวตัวเองเจ็บ กลัวตัวเองจะเสียใจ จนไม่กล้าปล่อยเขาไปเสียที ----------- ust Friends ให้เป็นแค่เพื่อน หนึ่งในซีรี่ส์ โชติภิวรรธ (รุ่นลูก ๆ ของ ซีรี่ส์ สามหมอ) เรื่องนี้เป็นเรื่องของ ปลื้ม ปรมะ โชติภิวรรธ (ลูกชายคนโตของทนายวิศรุต) และ ตะวัน หยาง (ลูกสาวคนโตของประธานรวี) งานนี้บอกเลยว่ามีแตกหัก! เพราะไอ้ปลื้มมันปากสุนัขไม่รับประทาน และตะวันก็ยอมมันไปซะหมด เอ๊ะ! แล้วจุดแตกหักล่ะจะอยู่ตรงไหน ฝากติดตามไปพร้อม ๆ กันด้วยนะคะ

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

1.1 ผู้หญิงน่ารำคาญ

UREKAI:

In the days of old, the Urekai stood out as the strongest and most powerful beings in the world. 

The ancient tongue called them ‘fearsome beasts’ for:

Like werewolves, they could transform into beasts. 

Like vampires, they consumed blood.

And walked among humans with no one the wiser.

The ageless, peaceful, selfless beings preferred to keep to themselves. Despite being feared and distrusted, they never responded with aggression. 

They granted passage to any species wishing to enter their lands beyond the great mountain and welcomed everyone. 

But five centuries ago, an unexpected species attacked the Urekais during their one night of weakness. The humans.

While protecting his people, Grand King Daemonikai lost control of his mind, going feral. 

Becoming a danger to the same people whom he had given everything to protect. 

Although it seemed impossible, the Urekais managed to capture their king’s beast form, imprisoning him in a secure cage, ensuring he could never escape.

But, consumed by hatred for humans, the Urekai plunged themselves into darkness.

Becoming the fearsome beasts others had always feared them to be. 

Wearing their monstrosity with pride.

HUMANS:

After invading the Urekais, a mysterious virus outbreak struck. 

No one knew where it came from, but many speculated their attack on the Urekais brought it on.

While most males eventually recovered after a long struggle, the virus proved fatal for the majority of females. 

Survivors rarely gave birth to female children. Those left or born became scarce and sought-after commodities.

In many kingdoms, greedy fathers sold their daughters to breeding houses. Some were forced into pleasure houses, existing solely for men's enjoyment. Some faced terrible abuse in exchange for protection.

Even the wealthy and the privileged could not guarantee the safety of the females in their lives, as the mere sight of a female—be it an infant, a young girl, or an elderly woman—drew unwanted attention. 

Female children faced constant danger.

They are not safe in the society.

.

.

.

PROLOGUE

HUMAN LAND: THE KINGDOM OF NAVIA.

"It's a g-girl, your highness," 

Prince Garret froze. 

As he turned, looking at the palace healer, his hands resting on his exhausted wife's body, shook uncontrollably. 

He had secretly arranged the delivery months ago, and now they were hidden in one of the underground rooms in the palace, where his beloved wife, Pandora, was giving birth.

"What did you just say to me?" Prince Garret hoped he heard wrong. Perhaps it had been a mistake. 

Please, gods, let it be a mistake!

But the pity in the older man's face couldn't be disguised. The palace healer turned the little bundle. "The baby is a girl."

Terror crossed Pandora's face as she adjusted herself to get a closer look at her baby.

"No. Oh, the gods, please no..." She shook her head vigorously fresh tears gathering in her eyes.

Tears welled in the healer's eyes. "I'm so sorry, your highness." 

"No!!!"  Pandora cried out burying her face into her husband's waiting arms, sobs after sobs ripping from her throat. 

Garret felt numb as he held his wife.

His first daughter, Aekeira, wasn't even four yet, and the king was already negotiating with the kingdom of Cavar to sell her to the highest bidder. 

Because, apparently, Navia 'could use more funds.'

King Orestus might be Garret's brother, but he was a tyrant, and his word was law.

Now, another girl child? Two daughters? 

Tears filled Garrett's eyes as he looked upon the crying bundle wiggling around in healer's arms. 

The world was not safe for either of his daughters.

“I’ll raise her like a boy,” Pandora declared suddenly.

The healer's eyes widened. “Are you suggesting we keep her identity a secret?” 

“Yes," Pandora affirmed, her resolve strengthening. "This child will never be seen as a girl. No one will ever find out!”

“B-but, it’s impossible to hide something like this, your majesty." The healer panicked. "The king will order our execution!"

“Then, we take the secret to our grave." Pandora's voice was fierce. "I was unable to protect my first daughter, but by the Light-gods, I will protect my second." 

Too dangerous, but Garret was all for it too. This was their best chance to keep their daughter safe, and they would take it.

"As far as we are concerned, the child I bore today was a male." Pandora looked at the baby. "His name is Emeriel. Emeriel Galilea Evenstone."

Emeriel. 

It's a neutral name, and also means 'Sky's Protection' in the old tongue. Garret liked it. 

Fitting too, for their daughter would need all the luck and protection in the world.

"I agree," Garret spoke aloud.

With the plan fully in his mind, Garret swore the two other men in the room to secrecy. 

*********

That night, Garrett and his wife, stood by the baby’s small cradle, watching their newborn sleep. Across the room, their three-year-old daughter, Aekeira, lay curled under a blanket, her tiny chest rising and falling in peaceful rhythm.

"In all my years on this earth, I’ve never seen anyone bear two female children, Garrett," Pandora whispered, voice cracking.

She glanced up at him, eyes glistening with tears. "I don’t know what this means for us... or for them."

Garrett placed a reassuring hand on her shoulder. "Maybe it means they have a great destiny to fulfill."

"Or a great sorrow in their future," Pandora's eyes drifted to their eldest, worriedly. "I’m so scared for them. How could something like this happen?"

“Perhaps you’ve been touched by the gods, my darling," Garrett said in comfort.

"I really doubt that. Why me? Why us?"

He had no answer to that.

"If that’s true," Pandora sniffled, brushing her fingers over the baby’s soft cheek, "may that god always protect my babies. We won’t always be here to do that."

Garrett pulled his wife into his arms, holding her close, fighting to hide his own worry.

Because, she was right.

What were the odds of a couple in these times bearing not just one, but two daughters?

None. Absolutely none.

As he gazed at their sleeping children, prayer rose in his heart. Whatever god you are, please... protect our angels.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

อ่านแต่นิยาย
อ่านแต่นิยาย
รุ่นพี่พ่อแม่ปลื้มกับตะวัน ยังไม่มีหรอคะไม่เห็น
2026-02-07 22:00:53
0
1
120
1.1 ผู้หญิงน่ารำคาญ
“มานี่!”“กรี๊ดดด! โอ้ย ปล่อยนะอีบ้า!”เสียงกรีดร้องดังก้องด้วยความเจ็บปวดทรมานแผ่ซ่านไปทั่วทั้งหนังหัว เพราะโดนใครบางคนกระชากผมจนหน้าหงายมือจิกกำกลุ่มผมยาวไว้แน่นแล้วลากร่างเล็กบอบบางถูไถไปกับพื้นห้อง ชุดนักศึกษารัดรูปที่ติดกระดุมไม่เรียบร้อยเป็นทุนแหวกกว้าง กระดุมเม็ดล่างดีดผึงหลุดจากรางจนเนินเต้าขาวกับบราสีแดงทะลักออก กระโปรงทรงเอสั้นเพียงคืบร่นขึ้นเปิดหวอเผยให้เห็นเส้นจีสตริงสีแดงสดออกมาโชว์หราอล่างฉ่างไม่ต่างจากแก้มก้นอวบขาวเพียะ!“กรี๊ด! ปลื้มช่วยด้วย อ๊าย!”“ช่วยงั้นเหรอ รู้รึเปล่าว่าคนที่แกเรียกร้องให้ช่วยอยู่นั่นผัวใคร!” เสียงหญิงสาวเจ้าของฝ่ามือด่ากราดพลางฟาดฝ่ามือใส่ใบหน้าหวานที่ทั้งกรีดร้องทั้งดิ้นรนจนน้ำตาไหลพรากปะปนกับเลือดสีแดงฉานที่มุมปากไม่ยั้งมือบางเรียวสวยขยุ้มกลุ่มผมหญิงสาวใต้ร่างแน่นแล้วกระชากรั้งใบหน้าหวานขึ้นมาตบซ้ำ ๆ สลับจิกทึ้งจนกลุ่มผมสวยหลุดติดมือมาเป็นกำ กว่าจะหยุดได้ก็ตอนที่แขนเรียวโดนชายหนุ่มเจ้าของห้องกระชากออกจนร่างบางลอยหวือมาตามแรง“พอทีเถอะ ตะวัน!”“ปล่อย!” ตะวันตะคอกกลับเสียงดัง พลางสองเท้ายกถีบสะเปะสะปะอย่างไม่ยอมแพ้“หยุดบ้า!” ปรมะกัดฟันกรอด ตา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-09-01
อ่านเพิ่มเติม
1.2 แค่ขอ
ปรมะไม่เคยแผ่วเรื่องทำให้เธอเจ็บช้ำซ้ำ ๆ ไม่เว้นวันก็จริงอยู่ แต่การหิ้วผู้หญิงมาเอากันถึงห้อง ห้องที่เธอเคยนอนอยู่เกือบทุกคืน มันมากเกินไป!“ไปกินกันข้างนอกยังไม่พอใช่ไหม”เปิดประตูเข้ามาก็พบว่าเขากึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียง มีอีผู้หญิงหน้าด้านนั่นคุกเข่าคร่อม นัวกันกลางวันแสก ๆ ทั้งที่เพื่อนก็นั่งเล่นเกมกันอยู่เต็มคอนโด ประตูห้องนอนก็ไม่ได้ล็อก ต้องอดอยากมากขนาดไหน ทนหน่อยจะลงแดงตายเหรอ ถ้าเธอมาช้ากว่านี้ไม่เสียบกันไปแล้วหรือยังไง“ชินได้แล้วมั้ง” ชายหนุ่มไหวไหล่เสียงไม่ยี่หระ แล้วเปิดประตูออกมานั่งทิ้งตัวบนโซฟากลางห้องอย่างหน่ายใจ“ไอ้สัด ไปทะเลาะกันให้เสร็จก่อนไป มานั่งเหี้ยอะไรตรงนี้วะ” ป้อม หรือปราการ เพื่อนสนิทของปรมะที่นั่งเล่นเกมอยู่บนโซฟารับแขกกระแทกไหล่ไล่เจ้าของห้องให้ลุกออกไปทะเลาะกับตะวันแล้วคิดจะกระโดดมานั่งแทรกกลางวงเพื่อนเพื่อจะหนีปัญหาสิท่า แต่อย่าหวัง เพราะคนอย่างคุณหนูตะวันไม่มีทางปล่อยมันให้เดินหนีง่าย ๆ และพวกเขาก็ไม่ได้อยากโดนลูกหลง“เพราะมึงนั่นแหละไอ้เหี้ย เสือกเรียกยายนั่นขึ้นมาที่ห้องกูทำห่าอะไร” ปลื้มกัดฟันด่าเพื่อนกลับ ถ้าไม่ใช่เพราะพวกมันเรียกสาวไซด์ไลน์ใ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-09-01
อ่านเพิ่มเติม
2.1 ร้องไห้เป็นครั้งที่ล้าน
“ร้อง ร้องอีก ร้องให้ดังนะมึง ไม่ดังกูทุบ!”เสียงห้วนห้าวเพิ่งแตกสาวของเพื่อนทำตะวันสะอื้นฮัก จากร้องไห้ไม่ลืมหูลืมตา หญิงสาวหน้าเหลอหลารีบหันมองซ้ายขวาตอนนี้พวกหล่อนนั่งอยู่ที่ม้าหินอ่อนใต้ต้นไม้ข้างลานกิจกรรมของคณะศิลปกรรมศาสตร์ โต๊ะที่นั่งก็เป็นที่ประจำของพวกเธอเด็กสาขาแฟชั่นดิไซน์ชั้นปีที่สาม“สะ เสียงดังทำไมอีบ้า อายเขา” ตะวันเสียงแผ่วพลางสะอึกสะอื้น เมื่อสายตาหลายคู่หันมองอย่างสนใจ พยายามกัดปากกลั้นเสียงร้องเต็มที่ กะจะร้องไห้เงียบ ๆ เหมือนนางเอกในนิยาย ไม่ให้ใครรู้เห็นนอกจากเพื่อน แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะอีเพื่อนตัวดีกำลังประจานเธอต่อหน้าสาธารณชน!“อายห่าอะไร ทีวิ่งตามผู้ชายไม่รู้จักอายนะมึงอะ!” จูลี่ เพื่อนกระเทยแต่งหญิงร่างยักษ์ไว้หนวดเคราชี้หน้าด่าต่อ ก่อนจะหันไปหาเหล่าประชาชีที่รอกินเผือกแล้วแหวใส่“หูผึ่งอะไรกันขนาดนั้น มานั่งฟังบนตักนี่เลยไหม มาไหมค้า...” พูดไม่ทันจบคำสายตาเหล่านั้นก็หันกลับ เลิกสนใจ จูลี่จึงหันมาทั้งบ่นทั้งก่นด่าตะวันต่ออีกยกใหญ่“เพื่อนเสียใจอยู่นะจูลี่ อย่าตะคอกเพื่อนแบบนี้สิ” แจ็กกี้จีบปากจีบคอเอ่ยปรามเสียงหวาน พลางลุกขึ้นจากเก้าอี้หินอ่อน ปืนขึ้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-09-01
อ่านเพิ่มเติม
2.2 เจ็บแล้วทน
“จ้ะ! เออมันหล่อ” ข้อนี้ไม่เถียงเพราะปรมะหล่อมาก แถมชาติตระกูลก็ดีมีการศึกษาอีกต่างหาก มีแม่เป็นดาราดังดาวค้างฟ้าอย่างคุณปาริฉัตร พ่อของปรมะคือท่านวิศรุต โชติภิวรรธ [1]ทนายความรุ่นเก๋าชื่อดังและเป็นทายาทตระกูลโชติภิวรรธที่มั่งคั่งถ้าไม่นับเรื่องที่ทำตะวันเจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่าและเห็นตะวันเป็นของตาย สันดานมักง่ายคั่วผู้หญิงแบบไม่ไว้หน้ากันเลยสักครั้ง บรรดาเพื่อนคงไม่สาปส่งและพร้อมจะสนับสนุนด้วยซ้ำแต่ก็นั่นแหละ... ทุกอย่างมันอยู่ที่ตะวัน ก็ยายบ้านี่มันรัก!“แล้วนี่มันไม่ง้อ?” ที่ถามไม่ได้อยากรู้คำตอบ แต่ถามเพราะอยากตอกย้ำให้เพื่อนกระอักเลือดตาย ตะวันส่ายหน้าแจ็กกี้จึงพูดจี้ใจดำต่อ...“ปกติมันง้อไหมล่ะ”“หึ ก็ไม่” จูลี่ตอบแทนตะวันที่ส่ายหน้าน้ำตาไหลพราก สูดขี้มูกไปพลาง หมดกันความสวยของคุณหนูแห่งตระกูลหยาง ร้องไห้ตั้งแต่เมื่อวานจนวันนี้ปรมะก็ยังหายหน้า คอนโดก็ไม่กลับ โทรไปไม่รับสาย แม้แต่ข้อความที่ส่งไปยังไม่กดอ่านแล้วเขาจะง้อเธอได้ยังไงงอนเอง โกรธเอง ร้องไห้เอง และหายเองคือกิจวัตร สุดท้ายก็ต้องส่งข้อความไปง้อเขาเองตามระเบียบ ทว่าก็ยังติดต่อปรมะไม่ได้ คิดแล้วก็หงุดหงิดจนน้ำตาไหลอีกระลอก“ผ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-09-01
อ่านเพิ่มเติม
3.1 เธอต้องทำ
แต่ก่อนจะไปหาผู้ชายคือต้องไปเรียน เพราะยังเหลือวิชาคาบบ่ายอีกสองวิชา ตั้งแต่ขึ้นปีสามมาบอกเลยว่าสาหัส วิชาเรียนดูเหมือนน้อยแต่เป็นวิชาหินทั้งนั้น ถึงจะบ้าผู้ชายมากแต่ตะวันก็รักอนาคตเช่นเดียวกันกิจการของที่บ้านในส่วนของมารดาเป็นงานเกี่ยวกับแฟชั่น ไม่ว่าจะเป็นบริษัทชุดชั้นใน แบรนด์เสื้อผ้าทั้งของบุรุษ สตรี ไหนจะมีแบรนด์เสื้อผ้าเด็กในเครือ RAWEE Group ที่ประธานรวีมารดาของหญิงสาวสร้างขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรงและความภาคภูมิใจ ท่านหมายมั่นปั้นมือไว้ว่าทั้งตะวันและอาทิตย์[1]จะต้องมารับช่วงต่อเรื่องบริหารตะวันอาจไม่ถนัด หากแต่เธอชอบศิลปะ มีหัวทางด้านการออกแบบและดิไซน์ อย่างน้อยก็จะสามารถช่วยต่อยอดให้กับธุรกิจของมารดาได้ในวันข้างหน้า หญิงสาวตั้งมั่นมาเสมอว่าเธอจะทำให้ได้ พ่อกับแม่ต้องภูมิใจในตัวเธอและน้องชายตะวันทำได้ดีเสมอและหวังว่าจะทำดีต่อ ๆ ไปกว่าจะเลิกเรียนคาบสุดท้ายเวลาก็ล่วงเลยไปเกือบสิบเจ็ดนาฬิกาแล้ว ทว่านักศึกษาแฟชั่นดิไซน์ก็ยังไม่ได้แยกย้ายกลับบ้านเพราะต้องอยู่ประชุมเรื่องธีมงานที่จะต้องรังสรรค์ขึ้นมาเพื่อโชว์ในนิทรรศการประจำปีของคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเจพีที่จะเกิดขึ้นในอีกไม
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-09-01
อ่านเพิ่มเติม
3.2 ใจง่าย
“โคตรเหี้ย!”“มึงมันคนจัญไรไอ้ปลื้ม”ป้อมและออสตินสรรเสริญเยินยอเพื่อนสนิททว่าคนโดนชมกลับไหวไหล่ เก็บสมาร์ตโฟนที่เพิ่งเปิดอ่านข้อความกลับเข้ากระเป๋ากางเกงแค่อยากตัดปัญญาแต่เนิ่น ๆ เพราะเมื่อวานหายไปทั้งคืน ตะวันทั้งโทรทั้งส่งข้อความแต่ก็ติดต่อเขาไม่ได้ ไม่เกินวันนี้หญิงสาวต้องมาอาละวาดอีกแน่หากได้รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหนวันนี้เขามีภารกิจใหญ่ที่ต้องทำ ฉะนั้นจะปล่อยให้แผนพังเพราะตะวันไม่ได้เด็ดขาด การให้เธอรออยู่ที่คอนโดเป็นทางออกที่ดีที่สุด เขาเรียกกลยุทธ์ผิดตรงไหน ถึงเพื่อนจะเรียกว่าเหี้ยว่าจัญไรเขาจะไม่เก็บมาใส่ใจก็แค่ส่งข้อความไปบอกว่า...‘อาบน้ำให้ตัวหอม ๆ แต่งหน้าสวย ๆ รอฉันนะ อีกสองชั่วโมงจะกลับไปหา’กว่าตะวันจะแช่น้ำอาบตัวแต่งหน้าเสร็จก็ปาไปสามชั่วโมงกว่านู้นแหละ เขาคงทำภารกิจเสร็จพอดี“อะไรกันวะ” คนเข้ามาใหม่เอ่ยถาม เบียร์กับแทวอน เพื่อนอีกสองคนของปรมะที่เดินเข้ามาในร้านพร้อมกันขมวดคิ้วสงสัยว่าปรมะโดนออสตินและป้อมด่าเรื่องอะไร“มันส่งข้อความหาตะวัน บอกให้ไปรอที่คอนโด แต่ตัวมันแม่งนัดสาวมาเลี้ยงข้าวนี่ไง” ป้อมเล่าให้สองคนที่หายหัวไปตั้งแต่เมื่อวานจนไม่ได้รู้สถานการณ์ในคอนโดของปลื้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-09-01
อ่านเพิ่มเติม
4.1 ลงทุนหวังผลกำไร
“สุดมากครับเพื่อน” ป้อมชม ตอนนี้สายรหัสของทั้งห้าหนุ่มมากันอย่างพร้อมเพรียง ต้องปิดโซนเลี้ยงต่อโต๊ะยาวเหยียด“ลงทุนฉิบหาย”“ก็ธรรมดา” ปรมะกระซิบตอบท่าทางดูภูมิใจ ยิ่งตรงหน้าเขาคือมิเกลที่หันคุยกับเพื่อนสายรหัส สายตาคมยิ่งเป็นประกาย...‘อยากได้’ ยิ่งได้ยาก ก็ยิ่งอยากได้“อยากรับเครื่องดื่มอะไรเป็นพิเศษกันรึเปล่าครับ สั่งได้ตามสบายเลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ” ปากบอกทุกคนอย่างใจป๋า แต่สายตามองมิเกลไม่ละไปไหน หญิงสาวที่หันมาสบตาได้ไม่นานก็ต้องเสหลบอย่างเขินอาย“ขอบคุณค่ะ พี่ปลื้ม”“ยินดีครับ น้องเกล” เสียงทุ้มแสนมีเสน่ห์พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากแสนกระชากใจปรมะตักนั่นนี่สารพัดเพื่อเอาใจหลานรหัสของเพื่อนรักจนโดนแซวว่าเอาใจอยู่คนเดียว ลืมสายรหัสของตัวเองเสียสนิทใจรับประทานอาหารปาก อาหารตา อาหารใจ ท่ามกลางบรรยากาศครื้นเครงและการพูดคุยสนุกสนาน กว่าทุกอย่างจะจบลงเวลาก็ล่วงเลยไปจนเกือบสี่ทุ่มเพราะปรมะและทีมชวนสายรหัสดื่มกันต่อเบา ๆ และร้องคาราโอเกะ ที่โซนชั้นบนของร้านอาหารไม่นานสมาร์ตโฟนของชายหนุ่มก็สั่นรัวด้วยมีสายเข้าจากหญิงสาวที่เขาหลอกให้รออยู่ที่คอนโดนานสองนาน ชายหนุ่มกดตัดสายก่อนจะเดินออกจากห้องคา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-09-01
อ่านเพิ่มเติม
4.2 ไม่ยอมแพ้
ปรมะผลักร่างสูงของเพื่อนสนิทออกห่างจนจนแผ่นหลังกำยำไปกระแทกเข้ากับบานประตูที่เปิดทิ้งไว้ ชายหนุ่มเลือดร้อนก้าวฉับ ๆ กระแทกฝ่าเท้ากลับเข้าไปในตัวร้านออสตินหัวเราะครืนในคออย่างไม่ใส่ใจกับอาการหัวร้อนของปรมะแต่อย่างใด“โรคจิต” เสียงแผ่วเบาจากหลังประตูบานนั้น ออสตินขยับตัวมายืนที่เก่า หลังพิงราวกั้นระเบียงด้วยท่าทางสบาย ๆ“ได้ยินหมดแล้วนะ” เขาถามพลางหยิบบุหรี่ออกจากซองแล้วจุดไฟสูบมวนใหม่ หญิงสาวรูปร่างสูงเพรียวเดินออกมาจากบานประตูเขาจึงพูดต่อ...“รู้ใช่ไหมว่าต้องทำยังไงต่อ”“นายมันคบไม่ได้” ไม่ใช่แค่หน้าตาของออสตินที่ดูร้าย แต่สันดานก็ไม่น่าไว้ใจ ขนาดเพื่อนตัวเองที่สนิทกันมากเขายังขายได้ออสตินกระแทกลมหายใจแผ่วเบา เขายกยิ้มหยันแล้วโคลงหัว ไม่สนใจกับคำต่อว่าพวกนั้น ดูดบุหรี่ได้ครึ่งมวนก็ขยี้มันจนดับก่อนจะเดินตามปรมะเข้าไปข้างในหลังจากนี้ สารที่เขาตั้งใจเปิดเผยจะส่งไปถึงใครหรือไม่ ก็ไม่ใช่เรื่องที่เขาจะต้องใส่ใจอีกแล้วเหมือนกัน“จะกลับกันแล้วเหรอครับ” ปรมะเอ่ยถามหญิงสาวที่ลุกขึ้นแล้วลาพวกเขา “ไม่ไปต่อกับพวกพี่เหรอ”ชายหนุ่มอยากมีเวลาอยู่กับหญิงสาวรุ่นน้องอีกหน่อย จึงชวนทุกคนไปต่อกันที่ผับ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-09-01
อ่านเพิ่มเติม
5.1 ปิดปาก NC+
เวลาล่วงเลยผ่านจนเกือบตีสาม หญิงสาวที่สวมชุดนอนไม่ได้นอนรออยู่นานจนเคลิ้มหลับไปบนโซฟาตัวใหญ่กลางเพนต์เฮาส์กว้างขวาง ทว่าทันทีที่ได้ยินเสียงประตูห้องเปิดอ้าตะวันก็สะดุ้งลืมตา รีบลุกถลาไปหาเจ้าของห้องที่บอกให้เธอรอเสียนาน“นี่รู้รึเปล่าว่ากี่โมงกี่ยาม ตะวันรอนาน... อื้อ!” กำลังเปิดฉากด่า ทว่าฉับพลันร่างสูงกำยำก็ก้าวเข้ามาคว้าคอหญิงสาวไปกดจูบปิดปากอวบอิ่ม กลืนคำด่าทอของเธอลงคอเรียวปากหยักเจือกลิ่นแอลกอฮอล์จาง ๆ บดขยี้เรียวปากอิ่มหนัก ๆ กวาดต้อนลิ้นร้อนเข้าโพรงปากหวานล้ำ ไม่สนใจมือบางของตะวันที่ทั้งตีทั้งผลักให้เขาผละห่าง หากทว่าเรี่ยวแรงแค่นั้นก็ทำอะไรเขาไม่ได้ยิ่งได้ดื่มก็ยิ่งกระตุ้นความอยากในกาย เปิดประตูเพนต์เฮาส์เข้ามาแล้วได้เห็นตะวันนอนทอดยาวในชุดนอนเนื้อบางเบาวาบหวิวก็อดใจไม่ไหว“อยากว่ะตะวัน”ชายหนุ่มถอนจูบออกแล้วกระซิบชิดริมฝีปากหอมหวานที่ทำเขาติดใจมานาน ตะวันเซ็กซี่ชะมัด เขายังไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนที่ทำให้ติดใจได้เท่าตะวัน“ไม่ต้องมาใช้วิธีนี้เลยนะ อ๊า” ตะวันยังขุ่นเคืองไม่หายกับการที่ปล่อยให้รอเก้อแล้วใช้เซ็กซ์เยียวยาไม่ให้เธอเดือดดาลใส่ อยากบอกว่ารู้ทัน หากไม่ทันได้พูดปากหย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-09-01
อ่านเพิ่มเติม
5.2 เอาก่อน NC+
นอกจากพระเจ้าจะปั้นเขาออกมาได้งดงามแล้วยังให้พรสวรรค์มาอีกอย่างคือลมปาก พูดอะไรใครก็เชื่อ ยิ่งเป็นเธอก็ยิ่งเชื่อเพราะรัก ปรมะไม่เคยจนมุมไม่ว่าจะเรื่องอะไร เขาแพรวพราว ลื่นไหล ดูอย่างวันก่อนสิ ทั้งที่เห็นคาตาว่าเขากำลังจะกินกันกับผู้หญิงคนอื่น แต่ชายหนุ่มก็หาช่องให้หลุดพ้นจากการซักไซ้จนได้แล้วครั้งนี้จะไปเหลือเหรอ!“อย่าทำแบบนี้อีกก็แล้วกัน ตะวันน้อยใจ” เธอก็เป็นเสียแบบนี้ รักเขาเลยยอมให้อภัย“เดี๋ยวชดเชยให้นะครับ” เสียงทุ้มยังกระซิบเสียงแหบพร่า สัญญาว่าจะชดเชยให้หนัก ๆ ให้ถึงใจ!“จะเอาเซ็กซ์ปิดปากตะวันอีกแล้วเหรอ” เธอแสร้งมองค้อนเขา แววตาตัดพ้อ“เอาก่อนได้ไหม”“...” อยากตอบออกไปว่า ‘ได้’ แต่อยากเล่นตัวบ้างนิดหน่อย กลัวเขาหาว่าง่าย แม้ร่างกายเรียกร้องให้เขาเอาขาที่สามที่กำลังเสียดสีร่องรักฉ่ำน้ำของเธอยัดมันเข้ามาให้สุดลำเสียที“เห็นเธอแล้วโคตรอยากเลยตะวัน” มือหนาลูบไล้เนื้อเนินโหนกนูนผ่านแพนตี้ลูกไม้ตัวบางปลุกความกระสันซ่านของหญิงสาวให้ตื่นเพริดนิ้วหนาจุ่มจ้วงเข้าร่องกำมะหยี่อ่อนนุ่มแล้วขยับเบา ๆ เขารู้ว่าจุดไหนจะทำให้ตะวันพอใจ ไม่นานความชุ่มฉ่ำก็รื้นขึ้น จากที่ทำท่าจะขัดขืนไม่ตามใจเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-09-01
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status