공유

Chapter 14:

last update 게시일: 2026-09-14 17:44:44

Vienna Soile Zariah

"Pero in fairness ah? Ang gwapo no'ng delivery rider kagabi," pabulong na sabi ni Mari pagkaupong-pagkaupo namin sa bakanteng lamesa sa canteen.

Hilaw akong ngumiti sabay nag-iwas ng tingin sa kanya. Dahil ayokong magtanong na naman siya kung ano ang nangyari kagabi, at baka kung ano-ano pa ang pumasok sa utak niya at tuluyan niya akong mahuli.

Sana nga talaga ay hindi na nila ako guluhin ngayon. Sana gumana iyong banta ko para kay Eliezer!

"Sana nga," mahinang sam
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
잠긴 챕터

최신 챕터

  • Kahit Isang Gabi Lang, Mr. Zaragosa    Chapter 70:

    Eliezer Laurent ZaragosaKinabukasanIsang mahinang ungol ang kumawala sa aking mga labi nang dahan-dahan kong imulat ang mga mata.Ilang segundo akong nanatiling nakahiga sa sofa habang nakatitig sa kisameng nasa itaas ko. Mabigat ang aking ulo, tuyong-tuyo ang aking lalamunan, at tila may pumipintig na ugat sa aking sentido."Fuck..."Napapikit ako at idiniin ang mga daliri sa magkabilang sentido ko.Ano ba ang nangyari kagabi?Dahan-dahan akong bumangon mula sa pagkakahiga. Kaagad akong napangiwi nang tila umikot ang paligid dahil sa bigat ng aking ulo. Napahawak ako sa noo bago tuluyang napatingin sa paligid.At doon ko napansing malinis na ang aking opisina.Maayos nang nakasalansan ang mga dokumento sa ibabaw ng aking mesa. Wala na ang mga bote ng alak na nagkalat kagabi, at maging ang mga basag na bubog sa sahig ay wala na rin. Ang buong silid ay bumalik na sa dating kaayusan, na para bang walang nangyaring kaguluhan kagabi.Sandali akong napatingin sa paligid.May naglinis.Ng

  • Kahit Isang Gabi Lang, Mr. Zaragosa    Chapter 69:

    Mikaela Santos "I can't lose you twice." Tuluyan akong natahimik. Hindi ko na alam kung ano ang sasabihin ko. Sa halip, nanatili lamang akong nakatayo roon habang naririnig ang mahinang pag-iyak niya. Hindi ko alam kung tama bang hayaan ko muna siyang ilabas ang lahat ng sakit na matagal na niyang kinikimkim, o kung kailangan ko na ba siyang tulungang makaupo bago pa siya tuluyang mawalan ng balanse. Mabigat ang katawan niya, at naamoy ko pa rin ang alak sa kaniyang hininga. "Sir, maupo muna tayo, ha?" mahinahon kong sabi. "Hindi po kayo pwedeng manatiling nakatayo nang ganito." Hindi siya sumagot. "Please, Sir. Baka matumba po kayo." Dahan-dahan akong gumalaw, sinusubukang alalayan siya nang hindi ako tuluyang nakakulong sa kaniyang mga bisig. Ngunit nang maramdaman niyang gumagalaw ako, agad siyang natigilan. "Where are you going?" Napahinto ako. "Ha?" "Don't go." Muling nanginig ang kaniyang tinig. "Please..." Napabuntong-hininga ako. "Hindi po ak

  • Kahit Isang Gabi Lang, Mr. Zaragosa    Chapter 68:

    Mikaela Santos Hindi pa ako tuluyang nakakabawi sa pagkagulat ko nang siya mismo ang tumapos sa halik... sinubukan kong maglakad papalayo ngunit nakailang hakbang pa lang ako ay muli niya akong naabutan...at mahigpit akong niyakap. "S-Soile...." Nanginig ang boses ni Sir Eliezer sa likod ko habang mahigpit pa rin niya akong niyayakap. Nakadikit ang mukha niya sa leeg ko, at sa bawat paghinga niya ay nararamdaman ko ang bahagyang pagyanig ng kaniyang katawan. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong gawin. Kanina lamang ay pilit ko siyang inilalayo sa akin, ngunit ngayon, hindi ko magawang kumilos nang basta-basta. Dahil umiiyak siya. Ang lalaking palaging nakakunot ang noo, malamig tumingin, at tila walang pakialam sa nararamdaman ng ibang tao ay umiiyak na para bang tuluyan nang gumuho ang mundong ginagalawan niya. "Don't leave me again, Soile..." Napapikit ako nang marinig ang pagsusumamo niya. "I missed you so much." May panibagong patak ng luha na dumampi sa lee

  • Kahit Isang Gabi Lang, Mr. Zaragosa    Chapter 67: Kiss

    Mikaela Santos Itinali ko nang maayos ang buhok ko at nagsimula sa mga papeles sa sahig. Isa-isa kong pinulot ang mga ito at inilagay sa magkakahiwalay na lalagyan upang hindi magkagulo ang mga dokumento.Hindi ko naman kailangang basahin ang mga nakasulat doon. Trabaho ko ang maglinis, hindi ang makialam sa mga personal na bagay ng boss ko.Pagkatapos ay inayos ko ang mga folder sa mesa, pinunasan ang mga muwebles, at tinipon ang mga kalat na naiwan sa paligid."Sir, sana naman sa susunod ay huwag kayong magkalat nang ganito," reklamo ko sa hangin. "Hindi po ako ipinanganak para maging tagalinis ng mga problema ninyo sa buhay."Napailing ako sa sarili kong sinabi."Pero kung kasama sa trabaho ang paglilinis ng mga problema sa pag-ibig, ay pwede rin naman... basta ba dagdagan lang ang sahod ko," bulalas ko at parang t*nga kasi sarili ko lang naman din ang kinakausap ko. Napatawa ako nang mahina.Ilang minuto pa ang lumipas bago ako nakarating sa bahaging malapit sa mesa niya. Naroon

  • Kahit Isang Gabi Lang, Mr. Zaragosa    Chapter 66:

    Mikaela Santos "Sa wakas, patapos na rin ang duty ko!"Napabuntong-hininga ako habang itinutulak ang cleaning cart sa kahabaan ng pasilyo. Paminsan-minsan ay humuhuni pa ako ng kung anong kanta para hindi ako makaramdam ng antok.Hindi ko talaga paborito ang night shift, lalo na kapag halos sumuko na ang mga paa ko sa pagod at ang gusto ko na lang ay umuwi, maligo, at humilata sa kama at matulog nang matiwasay.Pero ano bang magagawa ko? Hindi naman kusang nagbabayad ang mga bayarin. At hindi rin kayang buhayin ng magandang mukha ko ang mga magulang ko.Kahit na, sa totoo lang, puwede ko namang subukan.Napangisi ako sa sarili kong iniisip."Mikaela, magpokus ka nga. Nandito ka para magtrabaho, hindi para hangaan ang sarili mong kagandahan..." saway ko sa sarili ko. Abala pa ako sa pakikipag-usap sa sarili ko nang biglang lumapit ang isa sa mga supervisor namin."Mikaela, tapos ka na ba sa kabilang palapag?""Kaunti na lang po, Ma'am. May ilang bahagi na lang po akong kailangang lin

  • Kahit Isang Gabi Lang, Mr. Zaragosa    Chapter 65:

    Eliezer Laurent Zaragosa Several days had passed since the day I first saw that woman outside the hotel where the gala was held. Mikaela Santos. Hindi ko siya gaanong kilala, at wala akong ibang alam tungkol sa kanya bukod sa empleyado siya rito sa kumpanyang 'to. Pero hindi ko maintindihan kung bakit magmula no'ng makita ko siya ay hindi na siya mawala sa isip ko. At sa t'wing hindi ko siya nakikita rito sa kumpanya ay hinahanap siya ng diwa ko. It was becoming irritating. I had more important things to worry about. The investigation into my wife's disappearance was still ongoing, and the medical records Milo had found raised more questions than answers. Every new piece of information seemed to lead me toward another dead end. I should have been concentrating on that. Instead, I had caught myself wondering whether Mikaela had already arrived at work, whether her injured fingers had healed, and why the woman seemed capable of filling a room with her endless chatter with

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status