مشاركة

Episode 6 คนหล่อหงุดหงิด

مؤلف: PAPER GREY
last update تاريخ النشر: 2025-12-17 21:15:17

ตกเย็นกรรณิการ์กลับมายังเพ้นท์เฮ้าส์ที่พักอาศัยอยู่กับพี่สาวคนกลางอย่างกุลนิภาด้วยสภาพเหนื่อยอ่อน

วันนี้หลังจากที่ไปก่อกวนทัศนัยเสร็จแล้วตลอดทั้งคลาสเรียนช่วงบ่ายเธอก็เหมือนถูกสูบวิญญาณออกจากร่างไปจนหมด

เพราะอาจารย์ที่สอนวิชานั้นไม่ค่อยชอบเธอนัก ส่วนสาเหตุก็มาจากการที่ตอนอยู่ปีสอง เธอโดดเรียนวิชานี้บ่อย ๆ ก็เลยถูกหมายหัวมาโดยตลอด

เมื่อประตูลิฟต์ส่วนตัวเปิดออก ร่างเพรียวก็ก้าวเดินเข้าไปด้านในเพ้นท์เฮ้าส์หรูที่ถูกออกแบบมาให้เหมาะสำหรับอยู่เป็นครอบครัว

กรรณิการ์กำลังจะหอบหิ้วร่างอันเหนื่อยล้าขึ้นไปยังชั้นสอง ทว่ากลิ่นอาหารที่หอมโชยออกมาก็ทำเอาดวงตาคู่สวยเบิกกว้าง กรรณิการ์รีบถอดรองเท้าเปลี่ยนเป็นใส่สลิปเปอร์ ตั้งท่าจะวิ่งเข้าไปในห้องครัว 

แต่ก็ต้องชะงักไปก่อน เมื่อเห็นว่ามีรองเท้าหนังของผู้ชายถอดอยู่ใกล้กัน

“กลับมาแล้วเหรอตัวแสบ” เสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้นเรียกความสนใจจากหญิงสาวให้หันไปมอง

“เกรย์สัน!” กรรณิการ์ส่งเสียงเรียกชื่อของพี่ชายคนโตออกมาด้วยความดีใจ

ร่างเล็กวิ่งเข้าไปกระโดดกอดร่างสูงของคนเป็นพี่ด้วยความคิดถึง ทั้งกอดทั้งหอมเรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากคนโตกว่าได้เป็นอย่างดี

“คิดถึงจังเลย” เสียงหวานเอ่ยออดอ้อนไม่ต่างไปจากเด็กสาวตัวน้อย ๆ

“หึหึ คิดถึงเหมือนกัน ว่าแต่ตัวหนักขึ้นรึเปล่า หือ?” เกรย์สันเอ่ยหยอกเย้าน้องสาวคนเล็กด้วยความเอ็นดู 

“ใครมาเห็นเข้าคงคาดไม่ถึงแน่ ๆ ว่าสาวฮอตอย่างแกจะทำตัวเหมือนเด็กน้อยแบบนี้” พลันเสียงหวานของกุลนิภาก็เอ่ยแทรกเข้ามา

“เจ๊อ่า เกรย์สันดูสิเจ๊บ่นอีกแล้ว” ใบหน้าสวยซึ่งละม้ายคล้ายคลึงกับพี่ ๆ ทั้งสองคนหันมาฟ้องพี่ชายคนโต

ซึ่งมันเป็นเรื่องปกติของสามพี่น้องบ้านนี้ไปแล้ว ที่มักจะหยอกเย้ากันอยู่บ่อย ๆ เวลาที่ได้อยู่พร้อมหน้ากัน

นับแต่เกรย์สันขึ้นเป็นประธานผู้บริหารบริษัทผลิตและนำเข้าส่งออกยาของตระกูล และพี่สาวคนกลางเริ่มทำธุรกิจห้องเสื้อ พวกเธอก็แทบไม่มีโอกาสได้อยู่พร้อมหน้ากันบ่อยนัก

โชคดีที่พี่สาวอย่างกุลนิภานั้นห่วงว่าน้องสาวอย่างเธอจะเหงา จึงตัดสินใจซื้อเพ้นท์เฮ้าส์แห่งนี้เพื่อให้เธอมาอยู่ด้วยกัน 

อีกอย่างก็เพื่อให้อยู่ในการดูแลของเกรย์สัน เพราะเขาเป็นผู้ถือหุ้นหลักของคอนโดแห่งนี้ จึงทำให้สามารถวางใจให้น้องสาวทั้งสองคนมาอาศัยอยู่ได้

ภาพลักษณ์ของปรีดาศิริกุลซึ่งเป็นตระกูลของมารดาในสายตาของคนอื่น ๆ อาจจะดูเป็นแค่ตระกูลผู้ดีเก่าที่สืบต่อกันมาอย่างยาวนาน

แต่ฝั่งของบิดาซึ่งเป็นตระกูลมาเฟียจากทางฝั่งยุโรปนั้นนับว่าต่างกันสุดขั้ว เพราะอย่างนั้นเกรย์สันจึงต้องคอยระวังและส่งคนมาดูแลห่าง ๆ อยู่ตลอด

“เลิกเกาะเกรย์แล้วมาช่วยฉันจัดโต๊ะได้แล้ว” คนที่รับบทเป็นแม่ครัวเอ่ยบอกเสียงนุ่ม

ซึ่งกรรณิการ์ที่ไม่อยากให้เวลานี้ผ่านไปอย่างสูญเปล่าก็รีบปล่อยกอดจากร่างสูงของพี่ชายแล้วรีบเดินตามเข้าไปช่วยจัดโต๊ะอาหารทันที

“ว่าแต่ทำไมวันนี้จะมาไม่เห็นทักบอกหนูเลย” ขณะที่กำลังนั่งทานอาหารร่วมกันอยู่ กรรณิการ์ก็ท้วงถามขึ้นด้วยความสงสัย

เพราะทุกครั้งที่พี่ชายคนโตจะมาหาที่เพ้นท์เฮ้าส์เขามักจะส่งข้อความบอกเธอก่อนเสมอ แต่ครั้งนี้กลับไม่มีแจ้งเตือนอะไรส่งมาเลย

“พอดีเกรย์รีบน่ะ เดี๋ยวเช้ามืดต้องบินไปหาแด๊ดกับมัมแล้ว” เกรย์สันตอบคำถามของน้องสาวคนเล็กด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

เขารักและเอ็นดูน้องสาวทั้งสองคนมาก เพราะแบบนี้ถึงต้องหาเวลาแวะมาหาสองสาวก่อนที่จะบินในช่วงเช้ามืดของวันพรุ่งนี้

“เห็นว่ายาตัวใหม่มีปัญหาเหรอคะ” กุลนิภาถามขึ้น

ตอนนี้บริษัทของครอบครัวเธอที่พี่ชายบริหารอยู่นั้นมีบริษัทแยกย่อยออกมา ซึ่งกำลังจะมีผลิตภัณฑ์ใหม่สำหรับคู่รักออกมาวางจำหน่าย

โดยยาตัวใหม่ที่ว่านั้นก็เป็นเพียงยาสำหรับกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ ทว่ามีฤทธิ์อ่อนกว่ายาปลุกเซ็กส์โดยทั่วไป

“นิดหน่อยน่ะ มีคนแอบลักลอบเอาสูตรยาไปให้ฝั่งนั้น พี่เลยต้องรีบไปจัดการ แด๊ดกับมัมกำลังช่วยตรวจสอบอยู่” ร่างสูงรวบช้อนส้อมวางลงบนจานเมื่อทานอาหารอิ่มแล้ว

กระทั่งมื้ออาหารจบลง ทั้งสามต่างก็พากันมานั่งอยู่บนโซฟาชุดบริเวณชั้นล่าง ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนรวมของครอบครัว

หน้าจอไอแพดแสดงภาพและรายละเอียดยาตัวใหม่กำลังถูกกรรณิการ์จับจ้องด้วยความสนใจ

“ตัวนี้เกรย์ให้คนทดสอบประสิทธิภาพแล้วเหรอ”

“จริง ๆ ก็ทดสอบแล้ว แต่มีข้อผิดพลาดนิดหน่อย กำลังปรับปรุงตัวยาอีกรอบ” เกรย์สันยื่นมือไปรับไอแพดมาจากน้องสาวคนเล็ก ก่อนจะปิดมันลงเมื่อถึงเวลาที่เขาต้องไปแล้ว

“เอาไว้กลับมาจะซื้อของมาฝาก เป็นเด็กดีล่ะ” เขากล่าวเสียงทุ้ม มองน้องสาวทั้งสองคนด้วยความรักใคร่เอ็นดู

“ไปนานเลยเหรอ แบบนี้หนูคิดถึงแย่เลย” กรรณิการ์เอ่ยเสียงกระเง้ากระงอด

“ไม่ต้องทำท่าหลอกตาเลยนะ เตรียมสร้างเรื่องอีกแล้วล่ะสิ” กุลนิภาเอ่ยขัดน้องสาวคนสุดท้องอย่างรู้ทัน

“ไม่ต้องห่วง พี่เพิ่มทีมบอดี้การ์ดมาอีกชุดแล้ว” ทว่าคำบอกเล่าต่อมาของเกรย์สันก็ทำเอากรรณิการ์หน้าหงอยลง

“เดี๋ยวสิ แบบนั้นหนูอึดอัดแย่ ให้ตามห่าง ๆ ได้มั้ย” ร่างเล็กรีบขยับเข้าไปกอดแขนอ้อนพี่ชายทันที

“คงต้องดูความประพฤติก่อน” คนพี่ว่าพลางยกมือขึ้นลูบกลุ่มผมนุ่มอย่างอ่อนโยน

กระทั่งถึงเวลาที่พี่ใหญ่ของบ้านต้องไปแล้วจริง ๆ สองสาวจึงต่างแยกย้ายเข้าห้องนอนของตัวเองไป

คลาสเรียนวิชาเสรีที่กรรณิการ์ย้ายมานั้นเป็นคลาสเรียนเกี่ยวกับเรื่องกฎหมายเบื้องต้น

ซึ่งเหตุผลที่เธอย้ายมาเรียนคลาสนี้ก็เป็นเพราะ คนที่มาช่วยสอนในวิชานี้คือชายหนุ่มที่เธอกำลังตามก่อกวนเขาอยู่นั่นเอง

หญิงสาวนั่งเท้าคางฟังบรรยาย มองร่างสูงที่ยืนอยู่หน้าห้องอย่างเคลิบเคลิ้ม

ใจจริงก็อยากจะแกล้งเขาให้เสียทรง แต่อีกใจก็ต้องยอมแพ้ให้ความหล่อของเขาอยู่เรื่อย

คนอะไรขี้โกงชะมัด

ทัศนัยซึ่งกำลังไล่สายตามองดูบรรดานักศึกษาอยู่ก็จำต้องสะดุดเข้ากับใบหน้าสวยคุ้นตาของหญิงสาว

ก่อนที่หัวคิ้วเข้มจะขมวดมุ่นด้วยความแปลกใจ แต่สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะไม่สนใจแล้วทำหน้าที่ของตนเองต่อไป

จนกระทั่งถึงเวลาเลิกคลาส ซึ่งนักศึกษาต่างค่อย ๆ ทยอยเดินออกไปจากห้องเรียนนั้น

“ขอโทษนะคะรุ่นพี่ แต่ว่าหนูฟังบรรยายแล้วไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่เลยค่ะ” เสียงหวานคุ้นหูดังขึ้นในระยะใกล้

ทัศนัยซึ่งกำลังก้มเก็บอุปกรณ์อยู่เงยหน้าขึ้นมอง ก่อนจะพบว่าเป็นคนที่เขาไม่อยากเจอที่สุด

“ไม่เข้าใจตรงไหนครับ” เขาถามกลับเสียงเรียบ

หากเธอต้องการให้ช่วยในเรื่องนี้เขาก็ไม่คิดขัดอะไรอยู่แล้ว เพราะถึงอย่างไรก็เป็นหน้าที่ของเขาต้องช่วยอาจารย์สอนรุ่นน้อง

กรรณิการ์ฉีกยิ้มกว้าง ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงหวานระรื่น

“ไม่เข้าใจว่าทำไมวิชานี้คนสอนถึงหล่อจัง”

เพียงเท่านั้นก็ทำคนที่กำลังตั้งใจจะอธิบายเกี่ยวกับเนื้อหาการเรียน เป็นอันต้องลอบถอนหายใจออกมาด้วยความปลงตก

ไม่รู้ว่าในหัวของยัยเด็กนี่มีอะไรอยู่บ้าง ๆ วัน ๆ เขาเห็นแต่เธอคอยทำตัวรุ่มร่ามวุ่นวายกับเขาไม่เลิก

แต่พอทวงแหวนคืนก็บอกว่ายังอารมณ์ไม่ดี อารมณ์ไม่ดีแบบไหนถึงได้ยิ้มเก่งขนาดนี้กัน

“นี่ยัยกรีน แกหยุดกวนพี่เขาได้แล้ว ไปกลับบ้าน” ลลิตาเดินมาดันหลังเพื่อนสาวจอมป่วน เมื่อเห็นว่ายัยตัวดีเริ่มสรรหาเรื่องราวอีกแล้ว

ทว่ายิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ กรรณิการ์หันมามองชายหนุ่มอีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยลาเขาเสียงหวาน

“ไว้เจอกันนะคะสุดหล่อ”

และเมื่อพ้นประตูห้องเรียนออกมาแล้ว รอยยิ้มที่เคยอยู่บนใบหน้าสวยของสาวลูกครึ่งก็พลันหดหายไปในทันที

“แกก็กวนพี่เขามากเกินไป ระวังเขาจะรำคาญเข้าให้” ลลิตาอดบ่นคนรั้นไม่ได้

ไม่รู้ว่าเพื่อนเธอชอบเขาจริงหรือแค่ตั้งใจป่วนกันแน่ ถึงได้ทำตัวเหมือนพวกโรคจิตแบบนี้

“แกไม่เห็นสีหน้าเขาเหรอ” กรรณิการ์ถาม

“ยังไง จะบอกว่าเขาไม่รำคาญหรือไง” เป็นคุณากรที่เอ่ยขึ้นจากด้านหลัง

“เปล่า ฉันแค่สงสัยว่าพวกแกไม่เห็นเหรอว่าหน้าเขาเวลาหงุดหงิดน่ะหล่อสุด ๆ ไปเลย” กรรณิการ์เอ่ยตอบเพื่อนก่อนจะหัวเราะออกมาด้วยความชอบใจ

แต่นั่นกลับสร้างความงุนงงให้ลลิตาและคุณากรไม่น้อย

ดูเหมือนคงใกล้ถึงเวลาพาเพื่อนไปตรวจเช็คสมองแล้วจริง ๆ คนอะไรชอบให้ผู้ชายหงุดหงิดใส่

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • LIVELY ENGINEER | วิศวะภัยความมั่น   Episode 15 ฉันไม่อยากทำ

    หลังถูกเชิญขึ้นไปเต้นอยู่กับดีเจหนุ่มหล่อบนเวทีพอได้เหงื่อแล้ว กรรณิการ์ก็รู้สึกว่าเธอมีอาการแปลก ๆ ไป ทั้งร่างร้อนวูบวาบอีกทั้งยังรู้สึกมึนหัวคล้ายอาการเมาเหล้าท่ามกลางผู้คนและแสงสีชวนตาลาย ร่างเล็กค่อย ๆ ประคองตัวเองเดินแหวกออกไปเพื่อที่จะไปเข้าห้องน้ำ“ฮือ ร้อน” เสียงหวานพึมพำกับตนเองเพราะรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวหนักขึ้นภาพตรงหน้าดูพร่าเบลอเหมือนโลกหมุน อีกทั้งยังปวดหัวและวูบวาบไปทั้งตัว จนแทบควบคุมร่างกายไม่ไหวพลันคำพูดของพี่ชายก็ผุดขึ้นมาในหัว‘ยาปลุกเซ็กส์ทั่วไป ฤทธิ์จะแรงทำให้ร่างกายเราร้อนและรู้สึกมีความต้องการสูงมาก ยิ่งผสมกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ก็ยิ่งแรง ถ้ารู้ตัวว่าโดนยาพวกนี้ก็ต้องรีบจัดการ’แล้วสถานการณ์ตอนนี้เธอควรทำยังไงดี กรรณิการ์ได้แต่คิดอยู่ในใจ เธอพาร่างตัวเองออกมาจากกลางดงผู้คนได้แล้วแต่ทว่าจู่ ๆ ข้อมือก็ถูกใครบางคนกระชากอย่างแรง จนร่างสวยแทบลอยไปปะทะกับแผงอกของคนคนนั้น“อึก! ปล่อย” ดวงตาคู่สวยซึ่งฉ่ำเยิ้มด้วยพิษใคร่และฤทธิ์แอลกอฮอล์ตวัดมองคนที่เข้ามากระชากแขนพลางบิดข้อมือออกจากการเกาะกุมไปด้วย“เป็นอะไรรึเปล่ากรีน” เสียงคุ้นหูทำให้กรรณิการ์เพ่งมองใบหน้าของผู้ชายคน

  • LIVELY ENGINEER | วิศวะภัยความมั่น   Episode 14 น้องกรีนเอวหวาน

    FAMOUS CLUB 21:45 น. เสียงดนตรีดังกระหึ่มภายในคลับชื่อดังย่านใจกลางเมือง ในคืนวันศุกร์สุดสัปดาห์ทำให้ทุกโซนอัดแน่นไปด้วยเหล่านักล่าราตรี เพราะที่นี่เป็นคลับที่ขึ้นชื่อว่าดีที่สุด ดีเจงานดีทั้งชายและหญิง พนักงานเสิร์ฟหรือแม้กระทั่งการ์ดหน้าผับก็ยังหน้าตาดีเหมือนจับดารามาแต่งคอสตูม กรรณิการ์เป็นลูกค้าประจำของที่นี่บวกกับพี่ชายเป็นผู้ถือหุ้นหลักด้วย ทำให้เธอมักจะได้รับการดูแลเป็นพิเศษ ทั้งด้านการบริการและความปลอดภัย “แกห้ามยัยกรีนหน่อยมั้ย ซดเหล้าเป็นน้ำเปล่าเลย” เสียงเพื่อนสาวในโต๊ะซุบซิบคุยกันเมื่อเห็นคนที่ชวนออกมาดื่มกระดกเหล้าเป็นน้ำเปล่า วันนี้กรรณิการ์รู้สึกเบื่อจนเข้าขั้นเหงา เธอจึงชวนกลุ่มเพื่อนสายปาร์ตี้ที่ค่อนข้างสนิทกันมาดื่มด้วย เพราะชวนคุณากรกับลลิตาแล้วทั้งสองต่างไม่ว่างกัน เธอจึงต้องชวนเพื่อนกลุ่มนี้มาด้วยแทน ซึ่งคนมีชื่อเสียงอย่างเธอก็เป็นเรื่องธรรมดาที่จะมีเพื่อนหลายกลุ่ม แต่ก็ไม่ได้สนิทเท่าสองคนที่เป็นเพื่อนรักจนตัวติดกันแทบตลอด กลุ่มไหนสนิทได้แค่ไหนเธอรู้ดี... “เฌอ สั่งเหล้าเพิ่มให้หน่อย” กรรณิการ์หันไปพูดข้างหูเพื่อนสาวที่ชื่อเฌอเอม ซึ่งเป็นเพื่อนที่เธอรู้จัก

  • LIVELY ENGINEER | วิศวะภัยความมั่น   Episode 13 โดนสาวหักอก

    นับตั้งแต่วันที่ความสัมพันธ์แสนวุ่นวายของเธอกับเขาจบลง โดยที่ชายหนุ่มเป็นคนออกปากไล่ด้วยตัวเอง กรรณิการ์ก็รู้สึกว่าชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยตอนปีสามมันดูน่าเบื่อไปหมด แม้กระทั่งกำลังนั่งเรียนอยู่ในวิชาเสรีที่เธอเป็นคนไปลากเพื่อนทั้งสองย้ายมาลงเรียนด้วยกัน จนต้องเสียเวลาดำเนินเรื่องและถูกอาจารย์บ่นจนหูแทบชา เธอก็ยังรู้สึกเบื่อหน่าย แต่ก็นับยังว่าเป็นโชคดีที่จะไม่ต้องเห็นหน้าคนหน้านิ่งนั่นอีก เพราะเขาไม่ได้มาช่วยสอนอีกแล้ว ตอนนี้ที่เธอกำลังเบื่อหน่ายเพราะไม่มีอะไรให้น่าสนใจ ปกติเธอมักจะมีคนคุยไม่เคยว่างเว้น แต่ช่วงนี้กลับไม่รู้สึกอยากคุยกับใครเป็นพิเศษ และนี่ก็คือสาเหตุของการที่เธอรู้สึกเหมือนจะแห้งเฉาตาย เพราะทุกอย่างมันดูน่าเบื่อไปหมด กรรณิการ์จึงหันไปมองรอบข้าง ก่อนจะเห็นเพื่อนสนิทอย่างคุณากรกำลังนั่งควงปากกาเล่นอยู่ รายนั้นก็ดูจะเหม่อลอยไม่ต่างจากเธอเท่าไหร่ แต่ที่ต่างก็คงจะเป็นอีกฝ่ายเหม่อแล้วยิ้มคล้ายกับกำลังเคลิ้มฝัน ส่วนเธอเหม่อเพราะรู้สึกเบื่อ “คิดอะไรอยู่ ทำไมถึงได้ยิ้มชวนคิดลึกแบบนี้” ก่อนที่เธอจะชะโงกหน้าเข้าไปใกล้ แล้วกระซิบถามเสียงเบาพร้อมทั้งยกยิ้มล้อเลียนเพื่อนชายไปด้

  • LIVELY ENGINEER | วิศวะภัยความมั่น   Episode 12 ตัววุ่นวาย

    ผ่านมาหลายวันหลังจากวันที่เกิดเหตุการณ์ผีผลักในรถของทัศนัย พอวันต่อมาเขาก็ไม่ได้เข้ามาที่มหา’ลัยทำให้ไม่ได้เจอหน้าหญิงสาว เพราะปีสี่ไม่ค่อยมีการเรียนการสอนมากเท่าไหร่ ส่วนมากจะเน้นให้นักศึกษาได้วางแผนทำวิจัย หรือบางคณะก็อ่านหนังสือติวเข้มเตรียมสอบ นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาไม่ค่อยได้เจอกับคนน้องในช่วงหลายวันที่ผ่านมา แต่ก็มีบ่อยครั้งที่หญิงสาวส่งข้อความมาหา ถามไถ่ไปเรื่อยตามประสาของเธอ ถ้าจะมีสิ่งที่แปลกไปก็คงเป็นตัวเขาที่เริ่มตอบข้อความเธอบ่อยขึ้น ไม่ได้รู้สึกรำคาญเวลาถูกคนน้องหยอกล้อ หรือแกล้งหยอดคำหวานหรือส่งมุกจีบมาให้ พอเธอเลิกก่อกวน และพูดจาน่ารักกับเขาบ่อยขึ้น ทัศนัยก็รู้สึกว่าเนื้อแท้ของคนตัวเล็กไม่ได้แย่นัก กรรณิการ์เป็นผู้หญิงร่าเริง คุยเก่งและบางครั้งก็ชอบอ้อนแบบไม่รู้ตัว ถึงแม้จะพิมพ์คุยกันในแมสเสจเป็นส่วนใหญ่ แต่เขาก็พอจะจับสังเกตได้ เหมือนอย่างตอนนี้ที่คนน้องมานั่งอยู่กับเขาที่ใต้ตึกคณะนิติศาสตร์ ซึ่งวันนี้เขาเข้ามหา’ลัยมาเพื่อพูดคุยกับอาจารย์ที่ปรึกษาและจัดการเอกสารที่ช่วยอาจารย์สอนเล็กน้อย “แล้วพี่ไทม์จะกลับตอนไหนเหรอ” เสียงหวานของกรรณิการ์เอ่ยถามคนพี่ เนื่องจ

  • LIVELY ENGINEER | วิศวะภัยความมั่น   Episode 11 เสียอาการ

    รู้ตัวอีกทีเธอก็ขึ้นมานั่งอยู่บนเบาะข้างคนขับ โดยมีสารถีเป็นชายหนุ่มรุ่นพี่สุดเย็นชาเสียแล้ว กรรณิการ์ลอบมองซีกหน้าด้านข้างของคนพี่ซึ่งกำลังจดจ่ออยู่กับถนนเบื้องหน้า โดยตรงไปตามเส้นทางที่จะไปเพ้นท์เฮ้าส์ของเธอ ความคิดที่เคยอยากแกล้งเขาเพื่อเอาคืนที่ถูกปฏิเสธในวันแรกนั้น ตอนนี้มันแทบจะเลือนหายไปจากสมองของเธอหมดแล้ว ไม่แน่ใจว่ามันเกิดขึ้นตั้งแต่ตอนไหน ที่หัวใจของเธอเริ่มเต้นแรงเวลาอยู่ใกล้เขา มันอาจจะเพิ่งเกิดขึ้นไม่นานนี้เอง คงเป็นวันที่เธอถูกดักทำร้ายล่ะมั้ง... แต่ไม่ว่ามันจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ ในตอนนี้เธอก็ไม่กล้าพอที่จะคิดเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์นี้ เธอไม่รู้ว่าเขาคิดยังไงในตอนนี้ เพราะอย่างนั้นจึงยังไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ได้ พอมาคิด ๆ ดู หากเธอเป็นฝ่ายที่ถูกตามก่อกวน ถูกแกล้งหรือยั่วโมโห แต่วันดีคืนดีอีกฝ่ายกลับมาทำท่าทางเหมือนตกหลุมรักเธอ มันก็คงพิลึกไม่น้อย แต่เรื่องแค่นี้ไม่ใช่ปัญหาสำหรับคนสวยอย่างเธอหรอก คนหล่อมีเยอะ แต่คนหล่อที่ตรงเทสเธอน่ะมันไม่ได้มีให้เจอบ่อย ช่วยไม่ได้ที่เขาอยากเกิดมาหล่อเอง “ถึงแล้ว” เสียงทุ้มที่ดังขึ้นช่วยเรียกสติของคนที่กำลังเหม่อลอยให้กล

  • LIVELY ENGINEER | วิศวะภัยความมั่น   Episode 10 แอบใส่ใจ

    ภายในร้านชาบูหม้อไฟซึ่งอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมฟุ้งของน้ำซุปหลากหลายรสชาติ กรรณิการ์สั่งเนื้อเซ็ตใหญ่มาพร้อมกับกุ้งถาดใหญ่อีกสองถาดโดยมีทัศนัยนั่งมองอยู่อีกฝั่งของโต๊ะ หลังจากที่หยอกล้อชายหนุ่มรุ่นพี่จนพอใจแล้ว เธอก็ชวนเขามานั่งกินหม่าล่าหม้อไฟด้วยกัน ซึ่งก็ได้ถามคนพี่ก่อนแล้วว่าเขาสามารถกินเผ็ดได้ไหม และด้านทัศนัยเองก็ยืนยันว่ากินได้ เธอจึงพาเขามาที่ร้านประจำของตัวเอง “ทำไมสีมันดูจัดขนาดนี้” หัวคิ้วเข้มขมวดมุ่นเมื่อเห็นว่าน้ำซุปในหม้อหม่าล่าสีดูจัดจ้านจนเขารู้สึกแสบท้องทั้งที่ยังไม่ได้ลงมือทานเลยด้วยซ้ำ “หม่าล่าก็แบบนี้แหละค่ะ แต่ถ้าพี่ไม่ชอบก็มีอีกฝั่งเป็นทงคัตสึไงคะ” กรรณิการ์มองคนพี่พลางพยักเพยิดหน้าให้เขามองอีกฝั่ง ซึ่งเป็นน้ำซุปทงคัตสึรสชาติกลมกล่อมเหมาะกับคนที่ไม่ชอบทานเผ็ด “กินเผ็ดแบบนี้ไม่กลัวแสบท้องหรือไง” เขาถามด้วยความสงสัย สีของมันดูน่าจะเผ็ดมากแถมน้ำมันยังเยอะอีกด้วย เพราะด้วยภาพลักษณ์ของหญิงสาวที่ดูเป็นคุณหนู แม้จะไม่ได้น่ารักน่าทะนุถนอมขนาดนั้น แต่เขาก็อดสงสัยไม่ได้จริง ๆ ว่าเธอจะกินเผ็ดขนาดนี้ได้ยังไง “แค่นี้สบายมาก ถึงหนูจะเป็นลูกครึ่งฝรั่งเศสแต่เรื่องกินเผ็ดหนูได้เ

  • LIVELY ENGINEER | วิศวะภัยความมั่น   Episode 9 ปากแข็ง

    นับว่าในยังเป็นโชคดีที่เหตุการณ์รุนแรงนั่นเกิดขึ้นในช่วงเย็นวันศุกร์ ทำให้กรรณิการ์ไม่ต้องแต่งหน้าโบกรองพื้นหนา ๆ กลบเพื่อไปเรียน หรือพยายามหลบเลี่ยงสายตาของใคร เรื่องที่เธอถูกดักตบเมื่อวานถูกจัดการให้เงียบที่สุดโดยฝีมือบอดี้การ์ดของพี่ชาย ซึ่งเธอแอบขู่ฝ่ายนั้นไปว่าหากเรื่องนี้แพร่งพรายไปถึงหูคนใน

  • LIVELY ENGINEER | วิศวะภัยความมั่น   Episode 8 หนุ่มซึน

    เพราะเกรงว่าหากกลับไปที่เพ้นท์เฮ้าส์ในสภาพนี้แล้ว อาจจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมาได้หากพี่สาวอย่างกุลนิภาเห็นว่าน้องสาวคนเล็กของบ้านมีสภาพเหมือนพึ่งไปฟัดกับหมามาจากไหนสักที่ แน่นอนว่าหากพี่สาวรู้ พี่ชายเธอก็ต้องได้รู้ เกิดเรื่องเข้าหูเกรย์สันเมื่อไหร่ เธอไม่อาจรับรองความปลอดภัยให้ใครได้เลยจริง ๆ เพ

  • LIVELY ENGINEER | วิศวะภัยความมั่น   Episode 7 เพื่อนรัก

    ตกเย็นหลังจากเลิกเรียนในคลาสสุดท้ายแล้ว กุลนิภาพี่สาวคนกลางของเธอก็ส่งข้อความมาบอกว่าจะเข้ามารับ เพราะเจ้าตัวมาทำธุระแถวนี้พอดี โดยคุณากรก็ขอติดรถไปด้วยกัน ความจริงแล้วเธอสามารถขอให้บิดาออกรถให้ได้หรือจะเรียกคนขับรถจากบ้านใหญ่มาคอยรับส่งก็สามารถทำได้ แต่เพราะอยากใช้ชีวิตแบบเรื่อยเปื่อยตามใจตัวเอง

  • LIVELY ENGINEER | วิศวะภัยความมั่น   Episode 5 โรคจิต

    “ไม่เป็นไรหรอกน่า พี่ไทม์เขาอยากให้ฉันนั่งใกล้นี่นา ฉันฝากแกซื้อข้าวด้วยสิ เอากระเพราหมูกรอบไม่เผ็ดเหมือนเดิมเลย” สาวลูกครึ่งเอ่ยบอกกับเพื่อนสนิทด้วยสีหน้ายิ้มแย้มซึ่งคุณากรที่ลอบมองอยู่ ก็แอบอยากดุเพื่อนอยู่เหมือนกัน แต่พอคิดว่า ถึงบ่นไปเพื่อนสาวตัวดีก็คงไม่ยอมฟังอยู่แล้ว จึงไม่ได้พูดอะไร ออกมา แ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status