LOGIN“What are you doing here, Catriona?”Matalim ang boses ni Tyler habang nakatingin sa babae. Kitang-kita sa mukha niya ang galit at pagkadismaya. Halatang hindi niya inaasahang makikita si Catriona roon, lalo na sa kalagayan ni Jolie.“Whoa! Bakit ganyan ka makapagtanong kay Catriona, Tyler?” agad na singit ni Xavier. “She’s my cousin, and Jolie’s cousin too. She’s family.”“Family?”Malakas at puno ng diin ang pagkakasabi ni Tyler sa salita.Napatingin si Jolie kay Tyler. Alam niyang hindi simpleng galit lang ang nararamdaman nito. May duda sa mga mata ni Tyler, at higit sa lahat, may posibilidad na tuluyan nitong ilantad ang lahat ng nalalaman nila tungkol kay Catriona.Hindi iyon maaaring mangyari… Hindi ngayon. Baka kapag nabunyag ang lahat sa harap nina Lewis at Catriona, magkaroon pa ng pagkakataon si Catriona na tumakas. At hindi nila maaaring hayaang mangyari iyon.Agad na hinawakan ni Jolie ang kamay ni Tyler, bahagyang pinisil iyon bilang babala.“Babe…” mahinang tawag niya.
Ngumiti lang nang tipid si Catriona. Samantalang siya naman ay hindi maalis ang tingin dito. Hindi niya inaasahan ang pagbabalik ni Catriona. At higit sa lahat, hindi niya alam kung anong reaksyon ang dapat niyang ipakita.Habang wala si Catriona, may mga bagay na nangyari na hindi na niya kayang balewalain. Nakumpirma nina Tyler, Aria at Clarkson na may kaugnayan nga si Catriona sa pagkidnap sa kanya. At ngayong bigla itong bumalik… hindi niya alam kung ano ang magiging kahihinatnan nito. Ayaw niyang isipin na maaaring may panibagong gulong dala ang pagdating nito. Lalo na ngayong ilang araw na lang at ikakasal na siya kay Tyler. Ayaw niyang may anumang sumira sa kasiyahang matagal niyang hinihintay.Tahimik niyang pinagmasdan si Catriona. May kakaibang kaba siyang naramdaman sa dibdib. Sana hindi na naman ito magdala ng gulo.Dahan-dahan siyang napahawak sa kanyang tiyan. Hindi para sa sarili niya lang ang iniisip niya ngayon… Para sa baby niya at para sa bagong buhay na ilang ara
JOLIE’S POV:Kasalukuyan siyang nakahiga sa hospital bed habang walang ganang binabasa ang isang magazine na hawak niya. Paminsan-minsan ay kumakagat siya sa mansanas na nasa kabilang kamay niya, saka muling ibinabaling ang atensyon sa binabasa.Sa totoo lang, wala naman siyang nararamdamang kakaiba. Bukod sa kaunting spotting na napansin niya ilang araw na ang nakalipas, maayos naman ang pakiramdam niya. Wala siyang pananakit ng tiyan, wala ring matinding hilo o anumang sintomas na dapat ikabahala.Pero dahil si Tyler ang kasama niya nang mangyari iyon, halos himatayin ito sa sobrang pag-aalala. Agad siya nitong dinala sa emergency room at ipinilit na magpatingin sa doktor. At dahil ayaw talaga nitong makipagsapalaran pagdating sa kanya at sa kanilang baby, hindi na siya nito hinayaang umuwi.Kaya heto siya ngayon, tatlong araw nang naka-confine sa ospital kahit ilang beses nang sinabi ng doktor na wala nang dapat ipag-alala.“Better safe than sorry,” iyon pa ang paulit-ulit na sinas
“Hey, Lewis.”Napalingon agad si Lewis sa kanya.Pagbalik ni Catriona mula sa kanyang pagpapanggap na pagpunta sa CR, mabilis siyang bumalik sa kanilang inuupuan. Umupo siya sa tabi nito na parang walang anumang nangyari.“You’re back.”Tumango siya at ngumiti. “Yeah.”Saglit siyang tinitigan ni Lewis bago muling nagsalita. “Sino ang kausap mo sa phone?”Napakurap siya, nakita pala siya nito. Hindi niya ipinahalata ang bahagyang pagkabigla. Sa halip, agad siyang ngumiti at kumibit-balikat na parang napakaliit na bagay lang iyon.“My friend. Hindi na kasi ako nakapagpaalam sa kanya na babalik na tayo sa Scotland.”Tumango lang si Lewis bago muling humigop ng kape. “Okay.”Tahimik na napabuntong-hininga si Catriona. Mabuti na lang at hindi ito nagtanong pa. Mukhang hindi rin ito tinawagan ng apartment management tungkol sa nangyayari sa unit nila. At kung tutuusin, mas mabuti iyon. Siya ang nakapangalan at nakapirma sa kontrata ng apartment. Apartment niya iyon. Iyon ang binili ng kanya
Nang tuluyan na silang makarating ni Lewis sa airport, saka lang nakahinga nang maluwag si Catriona. Para bang kanina pa niya pinipigilan ang sariling huminga nang maayos, at ngayong nakalayo na siya sa apartment ay saka lang niya naramdaman ang bigat na unti-unting nababawasan sa dibdib niya.Pasimple siyang napalingon sa paligid... Wala si Arthur, hindi siya nito nakita nang umalis siya. Hindi rin nito alam na wala na siya sa apartment at papunta na siya sa airport. Sa unang pagkakataon matapos ang ilang araw, nakaramdam siya ng kaunting kapanatagan.Kinuha niya ang cellphone mula sa kanyang bag at tiningnan ang oras, alas kuwatro ng hapon. Napangiti siya nang bahagya. Iyon ang oras na napag-usapan nila ni Arthur na pupunta siya sa unit nito. Ngunit hindi na iyon mangyayari. Isang oras na lang at aalis na ang flight nila. Kailangan na lang nilang hintayin ang tawag para sa kanilang boarding.Isang oras na lang pagkatapos noon, tuluyan na siyang makakaalis sa Paris. At higit sa lahat
Pinilit niyang maging normal ang boses bago lumabas. Nakita niya si Lewis na nakaupo sa mesa. Agad nitong ibinaling sa kaniya ang tingin.“Come. Inumin mo na itong kape mo. Mukhang wala kang tulog.”Iniabot nito ang tasa sa kaniya. Umupo siya at pilit na ngumiti.“Ano ba ang ginawa n’yo ng kaibigan mo?”Sandali siyang natigilan. “We just talked.”Agad niyang ininom ang kape upang hindi na ito makapagtanong pa. Pero tila walang balak si Lewis na umalis. Nanatili lang ito sa kaniyang tabi habang kumakain siya, paminsan-minsan ay sinusulyapan siya na para bang may sinusubukang basahin sa kaniyang mukha. Lalo tuloy siyang naging alanganin.Maraming niluto si Lewis para sa kanilang almusal, pero halos wala siyang malasahan. Kahit ang paborito niyang pagkain ay parang walang lasa. Hindi dahil sa pagkain, dahil sa takot. Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang nangyari kagabi.“Siya nga pala… babalik na ako sa Scotland. Kailangan ko nang umuwi. Hindi puwedeng wala ako sa kasal ni Jolie.”N
“Babe…”Sambit ni Madison saka kumapit sa braso niya pero iwinaksi niya iyon.“Paano nangyaring buntis ka, Madison? We haven’t had sex lately?” singhal nya“What do you mean? We have sex countless times! Kanino pa ba ang batang ito, eh ikaw ang boyfriend ko?”“Tama na yan!” sigaw ng dad niya.Napasa
ARIA'S POV: Nakasimangot siya habang nakasakay sa kotse ni Clarkson, nasa front seat siya at ito ang nagda-drive. Pauwi na silang dalawa sa bahay nito. Ang kuya Tyler niya ay nagpaiwan dahil may imi-meet pa daw itong mga kaibigan. Hanggang ngayon ay masama pa din ang loob niya nang malaman na ma
JOLISA'S POV:Sa kanyang pagkagulat ay na-enjoy niya ang company ni Tristan. Masaya siya dahil binisita siya nito doon. Wala naman silang ibang pinag-usapan kundi kung anu-ano lang. Minsan, nasasama rin sa usapan nila ang mga artista—kung sinong naghiwalay at kung sinong bagong magjowa.Sumali rin
Kinabukasan ay nagising siya sa sinag ng araw na tumama sa kanyang mga mata. Maaga na pala. Mag-isa lang siya. Wala naman siyang inaasahang katabi, siguradong hindi siya tatabihan ni Tyler. Napag-usapan na nila iyon. Ang masakit pa, lumabas pa ito ng kwarto kagabi. Ok naman sana iyon… nainsulto lan







