เข้าสู่ระบบ“พี่อยากขอขมาพ่อ อยากขอโทษท่านแล้วก็...ขอลูกสาวท่านมาดูแลไปตลอดชีวิต น้องแยมไปกับพี่ได้ไหม”“พี่คิน~”“ว่าไงครับ น้องแยมไปกับพี่นะ พาพี่ไปหน่อย ถ้าเราไปด้วยพ่อต้องหายโกรธพี่แน่”“...ฮึก! ค่ะ~ ไปค่ะ ไปค่ะพี่คิน~” ฉันปล่อยเสียงสะอื้นพร้อมน้ำตาที่ไหลทะลักแล้วโผกอดเขาจนแน่นส่วนพี่คินเองก็กอดฉันจนแน่นเหม
แล้วดูสิพูดแล้วฉันก็น้ำตาคลอพี่คินเห็นมั้งแล้วดึงฉันไปซบอกแล้วจูบหัวซ้ำ ๆ“ขอโทษนะแยมโรล พี่ไม่เคยคิดจะทิ้งเราแต่ถ้าไม่ทำแบบนั้นพี่คงรังแกเราซ้ำ ๆ ขืนเป็นแบบนั้นไม่น่าจะเรียนจบหรอก”“แล้วยังไงคะ ไม่คิดจะทิ้งแต่ทำตัวร้ายเย็นชากับแยมแล้วคิดจะง้อหลังจากนั้นรึไง”“คิดสิ ความจริงตอนนั้นคิดว่าเรียนจบจะง้อ
-เวลาต่อมา-“พี่คิน”“ครับผม” เสียงทุ้มที่หล่อแถมยังอบอุ่นมากดังออกมาในขณะที่เจ้าของเสียงกำลังนึ่งกึ่งนอนดูงานในแท็บเลต สายตาจ้องงานปากขานรับเสียงเรียกของเมียด้วยน้ำเสียงอบอุ่นทำให้พี่คินหล่อมาก แต่สภาพเขาที่ไม่ใส่เสื้อใส่แค่กางเกงชุดนอนขายาวทำให้เขา...น่ากินมาก -///-จุ๊บ~เห็นคนหล่ออยู่บนเตียงของเ
ก็ตามนั้นล่ะค่ะหลังจากนี้ฉันก็คงไม่สนใจเรื่องของยัยนั่นแล้วล่ะเห็นบอกว่าหนีกลับกรุงเทพไปแล้วแต่ก่อนกลับคงโดนพี่เชนจัดการอยู่เพราะเขาคงไม่ปล่อยไปเฉย ๆ ไม่งั้นอาจจะมาแว้งกัดเหมือนที่...กลัฟกับพี่จีน่าทำก็ได้โอเคค่ะ กรรมใดใครก่อกรรมนั้นคืนสนอง กลับมาสนใจอคินของฉันที่เพิ่งโดนอ้อนกันดีกว่าเพราะตอนนี้เขา
-วันต่อมา-“เหนื่อยไหม”“ไม่เหนื่อยค่ะ” ฉันทั้งยิ้มทั้งส่ายหน้า เรากำลังเดินเล่นกันค่ะ เดินชมรีสอร์ทที่มีพื้นที่เยอะมาก ๆ แต่ไม่ได้สร้างให้ใหญ่เวอร์นะเป็นรีสอร์ท Luxury ที่ตัวบ้านพักแต่ละหลังอยู่ห่างกันพอสมควรแถมยังกลมกลืนกับธรรมชาติมาก ๆ ช่วงสายของวันนี้หลังจากทานอาหารเช้ากับคุณอาของพี่คินซึ่งท่านเ
จุ๊บ!ฉันจุ๊บลงไปที่ปากเขา ไม่อยากเศร้า ไม่อยากให้มีบรรยากาศเศร้าอะไรทั้งนั้นเพราะชีวิตของเราสองคนเศร้ามามากเกินพอแล้ว“รักพี่คินนะคะ” ฉันจุ๊บแล้วประคองใบหน้าเขาบ้างจากนั้นก็ขยับออกห่างเพื่อให้มองหน้ากันคำว่ารักจะได้สื่อผ่านทั้งเสียง ใบหน้าและแววตาของฉัน“ขอบคุณที่กลับมารักพี่ ขอบคุณนะครับคนดี”“ขอบ







