3 - Enemies to Lovers

Napasinghap naman ang mga kasamahan nito sa mesa, dahilan upang bumalik ito sa huwisyo.

"Whoa! And who's this pretty lady, man?" mapang-asar na tanong ng isa nitong kasamahan.

Duh! I'm beautiful, not pretty! Pangbata lang ang terminong 'yan. Siyempre, sa isip niya lang iyon sinabi. Baka isipin ng mga ito na mataray siya. Well, yes, pero kaunti lang naman.

"What the f---."

Hindi na nito naituloy ang nais sanang sabihin dahil pinigilan ni Vanessa ng kanyang hintuturo ang labi nito bago humarap sa mga kasama nito.

"Hi, everyone. Mind if I voluntarily introduce myself?"

Ngumiti lamang ang mga ito at tumango, kaya nagpatuloy siya.

"I'm Vanessa Acosta, a runaway princess from my own-built castle, and I'm his fiancée."

Itinuro niya ang lalaking nakaupo sa tabi niya habang siya ay nakatayo pa rin.

"Whaaat?!"

Sabay-sabay na sagot ng mga ito habang nanlalaki ang mga mata sa narinig. Napapangiti na lamang si Vanessa.

"Is it true, man?" nakangiti at napapailing na tanong ng isa nitong kasamahan.

"Wow! What a surprise, Luigi. Alam na ba nina Tita at Tito ito?" ani ng babaeng katabi ng lalaking unang nagsalita.

So, Luigi pala ang pangalan nito? Hmm, interesting. Nice name! Bagay sa pagkamayabang nito.

"What the hell are you talking about, woman?" diin nitong tanong sabay titig kay Vanessa na tila gusto siyang sakalin o ibaon nang buhay.

Nah! As if naman na matatakot siya rito. Hell no! She wasn't born just to be scared of whoever Poncho Pilato was, not even this hot and sexy creature in front of her.

Ay, teka! Hot and sexy?

Napatingin siya rito. Magkasalubong na ang mga kilay nito habang naghihintay ng sagot niya.

Itinaas niya ang kanyang kilay at nginisihan ito.

"Honey, nagka-Alzheimer's ka ba, o ikinakahiya mo lang akong ipakilala sa mga kasamahan mo?" kunwaring nagtatampong tanong niya.

Mas lalong kumunot ang noo nito sa sinabi niya. Ang iba naman nitong kasamahan ay matamang nakamasid at nakikinig lamang sa kanila.

"Are you out of your mind, woman?"

Napairap si Vanessa.

"What do you think?" tanong niya sa halip na sagutin ito.

"Yes, you are."

He gritted his teeth and smirked.

Aw! A sexy smirk. Sheyt! Kailan pa naging sexy ang smirk?

"Really?" tanong niya nang may amusement.

"Absolutely."

He's grinning.

"Oh! Whatever it is," walang pakialam niyang sagot.

"Excuse us," sabi nito sa mga kasama.

Hinatak siya nito sa braso palabas ng restaurant. Jusko! Mababalian yata siya ng buto sa lalaking ito.

Wala man lang pakundangan na kinaladkad siya palabas. Wala man lang finesse. Basta-basta na lamang siyang hinatak nito.

"Ouch! Aray! Ano ba, Mister? Dahan-dahan naman! Hello?! Naka-six inches kaya ako, in case you don't know!" reklamo niya.

Nilingon lamang siya nito nang masama. Hudas talaga. Hindi man lang natinag.

Nang sa wakas ay nakalabas na sila ng mall, hinatak siya nito patungo sa parking lot kung saan nakaparada ang sasakyan nitong nakita niya noon sa airport.

"What do you think you're doing, woman? And what was that all about?"

Suminghal lamang siya at umiwas ng tingin na para bang may hinahanap sa kawalan.

"Dammit! Answer me. Ginagago mo ba ako, ha?"

Napapitlag siya nang bigla nitong hilahin ang kanyang braso at hawakan iyon nang sobrang higpit.

Hindi niya alam kung ano ang gagawin sa sandaling iyon. Wala siyang kalaban-laban kung sakaling gustuhin siya nitong iligpit.

Namumula ang pisngi nito sa galit. Masama ang titig ng mga mata nito sa kanya.

Pinilit niyang maging kalmado. Sinalubong niya ng nakakalokong ngiti ang nag-aapoy sa galit nitong mga mata.

Umismid ito sa kanya.

"I just want to get even, Mister. Remember the airport incident a week ago?"

Kumunot ang noo nito habang nakatitig sa kanya, tila ini-absorb ang kanyang mga sinabi.

Maya-maya ay niluwagan nito ang pagkakahawak sa kanyang kamay.

"So it's all about revenge, ha? Well, you did a good job. But don't you think it's too much to get even, sweetheart?"

He even chuckled and looked at her seductively.

Lintik na lalaking ito!

"W-what do you mean, Mister?"

Shemay! Nabulol tuloy siya. Ugh! Nakakahiya ka, Vanessa! Hindi siya dapat nagpapaapekto sa karisma ng demigod na ito.

He's grinning habang may dinudukot na kung ano mula sa bulsa nito. Sa isang iglap ay itinaas nito ang kamay at biglang ipinasok iyon sa loob ng damit niya.

Sa loob ng damit niya?

"What the he—!"

Hindi niya naituloy ang sasabihin nang mapansing wala na ito sa kanyang harapan.

Ganoon kabilis?

Pesteng lalaki na iyon! May pagka-aswang ba iyon? Bakit nawawala na lang bigla? Ang bastos! May araw ka rin sa akin, Hudas ka!

Grrr! Gigil na gigil siya rito!

Gosh! How dare him!

Patuloy niya itong minumura sa isip gamit ang lahat ng pang-insultong maisip niya.

May napansin siyang kakaiba sa loob ng damit.

Kinapa niya iyon.

At boom!

Walanghiya. Calling card pala ang inilagay nito.

Luigi Del Rio

Contact No. 09087777****

Address: Adoration DR Building and Company, Hellius Street, QC

The nerve of that man! I hate him!

"Ma'am, okay lang po ba kayo?" tanong ng lady guard na nakatayo sa harapan niya.

Gosh! Nakakahiya kung nakita nito ang nangyari kanina.

Tumikhim siya bago sumagot. Nag ngingitngit pa rin ang loob niya sa ginawa ng walang mudong lalaking ‘yon.

"Yes, I'm okay."

Tumango naman ito at bumalik sa puwesto nito.

Humogot ng malalim na hininga si Vanessa. Nag-ayos siya ng sarili at bumalik sa loob ng mall. Sa ibang entrance siya dumaan. Mahirap na baka magkasalubong pa sila ng Hudas na iyon at matadyakan niya ito sa harapan ng maraming tao.

Pumasok siya sa isang boutique. May katabi siyang isang couple. Rinig pa niya ang pinag-uusapan ng mga ito habang namimili ng damit ang babae.

Napaismid siya. Kinikilabutan siya sa mga naririnig kaya minabuti na lamang niyang lumabas ng boutique.

Busy siya sa pagmamasid ng mga items sa isa pang shop na pinasukan niya nang maramdaman niyang parang may nakatitig sa kanya.

Iniangat niya ang kanyang ulo at doon niya nakita ito.

Hindi niya pinansin ang lalaki. Sa halip ay iginala niya ang kanyang mga mata sa paligid.

Isang pares ng sapatos ang nagpahinto sa kanya. Nasa isang fast-food restaurant na siya nang mapatingin siya sa kung sino ang may-ari nito.

Walang iba kundi ang lalaking nakita niyang nakatitig sa kanya sa shop kanina.

"You, again?" taas-kilay niyang tanong dito. "What do you want, Mister? Kanina ka pa sa shop. Akala mo ba hindi kita napansin?"

Sa halip na ma-offend sa inasta niya ay napangiti ito.

"Ahm, sorry about that. I just found you beautiful when I saw you at the shop."

Ahh! Okay. One point for you, then.

"I know, right?" wala sa sarili niyang tugon.

"By the way, I'm Chris," dagdag nito habang inilalahad ang kamay sa kanya.

"Sorry, Mister. I can't give you, my name. I don't trust easily," mataray niyang sagot.

Ngumiti ito bago nagsalita.

"It's okay. Ah, naistorbo ba kita?"

"What do you think?"

"U-uhm..."

Napakamot ito sa ulo.

Cute! sigaw ng malanding bahagi ng kanyang utak.

Gwapo ang lalaki. Matikas ang pangangatawan at malakas ang dating.

"Silly, I'm just kidding. Wanna join me?"

Nagliwanag ang mukha nito sa sinabi niya.

"You sure?"

"Yeah."

Umupo ito sa harap niya.

Inalok niya itong kumain, ngunit busog pa raw ito.

"Vanessa."

Maya-maya ay sinabi rin niya ang kanyang pangalan.

Napatingin ito nang diretso sa kanya at saka ngumiti.

"Wow! Beautiful name, just like you."

Yeah, she agreed. Pero hindi siya madadala sa pangbobola nito. He looks decent but no, thanks.

Tumingin siya rito.

"Oh, thank you. I'm flattered."

She gave him a sweet smile.

"So, wala kang kasama? You're roaming alone?"