LOGINHindi maunawaan ni Amara kung bakit nagpapanggap pa nang ganito si Lucien.Mula nang maikasal sila, kailanman ay hindi siya nito dinala pabalik sa Snow House na ito.Ngayong nakarating na sa ganitong punto ang kanilang kasal, ano pa ba ang sinusubukan nitong patunayan?Higpitan ni Lucien ang hawak sa manibela hanggang sa mamuti ang kanyang mga buku-buko.Nang salubungin ang mga mata ni Amara sa pamamagitan ng rearview mirror, bumagsak ang kanyang puso."How could this place be meaningless? 'Di ba gusto mo ng diborsyo? That's exactly why I brought you here—para ipaalala sa iyo ang lahat."Upang ipaalala sa kanya na kailanman ay hindi niya ito mabubura sa kanyang buhay.Ipinikit ni Amara ang kanyang mga mata sa frustration, na hindi mahanap ang mga salita upang sumagot.Lagi namang dehado si Lucien sa mga pakikipag-argumento sa ibang tao, ngunit sa tuwing nakaharap siya rito, lagi nitong nagagawang iwan siyang walang masabi sa iisang pangungusap lamang.Malamang, tulad ng sinabi ni Alys
Hindi man lang gumalaw ang male nurse para pigilan siya."Ms. Sandra, malaya kayong makipag-usap sa aming supervisor. However, sa sandaling ang pasyente ay lumabas sa ward na ito, ang security na ang manghihimasok.""If you insist on taking him out, kusa at automatic na ipoproseso ng ospital ang discharge. Mag-isip kayong mabuti bago magdesisyon kung talagang gusto ninyong isama ang anak ninyo."Napatigil ang kamay ni Lysandra sa doorknob.Tumingin siya sa ibaba sa punong-puno ng pag-asang mukha ng bata sa kanyang mga braso.Nagtatagis ang kanyang panga, ngunit sa huli, hindi niya naisipang humakbang palabas.Hindi siya nangahas na kumuha ng peligro.Kapag si Nagel ay na-discharge mula sa ospital, paano pa niya gagamitin ang bata bilang dahilan upang manatiling malapit kay Lucien?Huminga nang malalim, nilamon ni Lysandra ang kanyang galit at binigyan ang nurse ng isang nakamamatay na tingin."Fine. Tingnan natin kung gaano kayo katotoong professional." Tumingin siya sa ibaba sa kanya
Namatigas ang ekspresyon ni Amanda, habang ang kapaitan ay tumaas sa kanyang lalamunan.Gusto niyang sabihin sa kanya na hindi dahil sa ayaw niyang magsalita. Sinubukan niyang tawagan ito noong araw na iyon—ngunit masyado itong busy sa paghahanap sa taong may pananagutan sa aksidente ni Lysandra.Sa tuwing kailangan niya ito nang higit sa lahat, kailanman ay wala ito roon.At kahit na sinabi niya rito... ano ba ang mababago niyon?Ipagtatanggol ba talaga siya nito?Masyado niyang kilala si Lucien. Kaya na niyang hulaan ang mga idadahilan nito."Ano namang magiging point kung sasabihin ko sa iyo?" tahimik niyang sinabi. "Bata lang siya... at pasyente mo siya. As a doctor, hindi mo naman iiwan ang pasyente dahil lang sa ganong bagay, 'di ba? Naiintindihan ko."Sa isang mahabang sandali, walang sinabi si Lucien.Pagkatapos ay naglabas ito ng isang malamig at walang katatawanang tawa."If you keep making me this angry, magiging balo ka nang maaga."Inikot ni Amanda ang kanyang mga mata.H
Hindi nagising si Amanda hanggang matapos ang alas-diyes ng umaga.Naka-annual leave siya, kaya sa wakas ay bumagal din ang takbo ng buhay niya. Kumakain siya sa tamang oras at hindi na nagmamadali buong araw.Dahil hindi naman siya nagtatrabaho, inihinto muna niya ang painkillers at sa halip ay ininom ang kanyang gamot sa tiyan ayon sa reseta upang tulungang gumaling ang sarili.Sa huli, walang sinuman ang dapat makipag-away sa sarili nilang katawan.Ang gamot ay nagdulot sa kanya ng pagkaantok. Hindi nagtagal matapos ang tanghalian, naging malabo ang kanyang pag-iisip, at muli siyang nakatulog.Hindi na siya nagising hanggang sa matapos ang alas-tres ng hapon.Ginugol niya ang natitirang bahagi ng araw sa pagbabasa ng libro, pag-scroll sa kanyang telepono, at pagtingin sa opisyal na group chat ng Starry Sky Technology.Isang artikulo ang agad na nakakuha ng kanyang pansin.Binasa niya ito mula simula hanggang dulo, saka binookmark, na nagpaplanong magtanong kay Theo pagkatapos ng ho
Pinindot ni Lucien ang intercom."Tell her I'm busy."Gamit ang isa pa niyang kamay, binuksan niya ang security footage.Dahil ang private gathering ng pamilya Del Castillo ay nakahatak ng maraming bisita, ang mga tao ay patuloy na pumapasok at lumalabas. Agad niyang inilagay ang recording sa double speed.Saka lamang nang isang pamilyar na pigura ang lumabas sa screen niya inihinto ang video at muling pinatugtog sa normal speed.Inayos ni Lucien ang kanyang salamin at hindi namamalayang pinigil ang kanyang paghinga.Malakas ang ulan, na nagbibigay sa footage ng isang maputla at malabo na hitsura.Nakatakip sa coat na pinili niya para sa kanya, lumabas si Amanda mula sa kotse at dahan-dahang umakyat sa hagdan nang nakayuko ang ulo.Nang makarating siya sa entrance, isang maliit na bata ang tumakbo sa harap niya habang may hawak na isang bagay sa mga kamay nito.Instintibo na itinaas ni Amanda ang kanyang braso upang protektahan ang sarili.Inihinto ni Lucien ang recording.Inulit niya
Matapos bumalik mula sa lumang tirahan, maagang natulog si Lucien.Malamang ay nagdesisyon ang Langit na ganting-palaan siya ng isang bangungot.Sa kanyang panaginip, may isang taong lumabas sa kanyang harap.Ang kanyang ina—si Annabelle.Nakatayo ito sa ilalim ng matinding liwanag ng ilaw sa kisame, ang anino nito ay umaabot nang walang katapusan, na tila isang napakalaking bundok na hindi malalagpasan.Nakasuot ito ng isang napakalinis na puting lab coat. Ang matatalas nitong mga mata ay kasing-lamig ng mga talim, ang mga kilay ay mahigpit na nakakunot habang nakatitingin sa kanya nang may hindi maikakailang pagkabigo."I've explained this problem three times. Bakit mali ka pa rin? When your brother was your age, kaya na niyang i-derive ang Maxwell's equations nang mag-isa."Ang boses nito ay malamig at matigas, na walang anumang natitirang init.Instintibo siyang napaiwas pabalik, na gustong ipaliwanag na hindi niya lang talaga maintindihan.Ngunit ang kanyang lalamunan ay tila nab
Nanatili si Amara nang magdamag sa isang malapit na hotel.Pagkagising niya kinaumagahan, hinilot niya ang kanyang kumikirot na sentido; mukhang sinumpong siya ng sipon dahil sa mga nangyari kagabi. Akma niyang titingnan ang oras sa kanyang telepono nang makuha ng isang mensahe ang kanyang atensyon
Walang ibang mapagbalingang galit si Laura Navarro, ang ina ni Amara, kaya hindi maiwasang bumalik ng kanyang isip sa nakaraan.“Ano ba ang ginagawa mo?” asik niya. “Kasalanan ito ng bastos na Zenny Valderama na ’yon—’yang kabit ng Papa mo na ‘yan! Ilang taon tayong pinaglaruan ng mag-inang ’yan—sa
May mga lalaki talagang naniniwala na ang ganitong paraan ay kayang ayusin ang lahat.Pakiramdam ni Amara ay napaka-kaawa-awa niya. Kaya nang dumaiti ang mainit at mapilit na kamay na iyon sa kanya, buong lakas siyang nangagat.“Hey—Lucien, Stop! Look at me now… makikita mo ngayon kung sino ba tala
Nanliit ang mga mata ni Lysandra, bakas ang hindi makapaniwalang ekspresyon sa kanyang mukha. Habang pilit na ngumingiti, agad siyang sumulyap sa lalaking nasa tabi niya.Nanatiling nakatayo si Lucien, walang mababakas na emosyon sa kanyang mukha, ngunit may kakaibang lamig na nagmumula sa kanya.“







