LOGINWala pa sa kaniyang kabuwanan si Arah, ngunit ang matinding stress, ang gabi-gabing pag-iyak dahil sa pangungulila kay Leo, at ang takot sa kaniyang nakaraan ay nagbunga ng maagang pag-labor. Ang kaniyang tiyan ay naninigas, at ang bawat hininga niya ay parang hinuhugot mula sa kaniyang lalamunan."Arah! Huminga ka nang malalim, parating na ang ambulansya!" Ang boses na iyon ay mula kay Julian."Julian... ang anak ko... masakit... hindi ko kaya..." umiiyak na pagsusumamo ni Arah habang nakakapit nang mahigpit sa braso nito. Ang kaniyang mga binti ay binalot na ng malamig na pawis, at ang dugo ay nagsimula nang dumaloy, isang senyales na nanganganib ang kaniyang dinadala.Nang makarating sila sa pinakamalapit na pribadong ospital sa lungsod, mabilis na isinugod si Arah sa Emergency Room. Ang mga doktor ay nagkakagulo. Ang kaniyang vital signs ay mabilis na bumababa, at ang tibok ng puso ng sanggol sa loob ng kaniyang sinapupunan ay unti-unti nang humihina."Kailangan natin siyang
Pagkatapos ng gabi kung kailan nalaman niyang may isang makapangyarihang puwersa na nagtatago kay Arah, hindi na siya muling naupo sa kaniyang swivel chair upang magmukmok. Ang pagsisisi na nagpatulo ng kaniyang mga luha kagabi ay napalitan ngayon ng isang malamig at matalim na pokus.Hindi siya pwedeng mamatay sa lungkot habang ang kaniyang asawa ay nasa kamay ng kung sinong estranghero—lalo na kung ang taong iyon ay may sapat na yaman upang burahin ang pagkakakilanlan nito.Panoorin man niya nang sandaang beses ang CCTV footage ni Kate, hindi na nito mababago ang katotohanan. Ang kailangan niyang gawin ngayon ay kumilos. Bago sumikat ang araw, ipinatawag niya ang kaniyang pinakamagaling na legal team at ang kaniyang personal na pribadong imbestigador na si Gabriel, isang dating hepe ng intelligence division na matagal nang gumagawa ng mga maseselang trabaho para sa kaniya."Iwanan niyo muna kami," utos ni Edison sa mga abogado matapos pirmahan ang ilang dokumento.Nang dinala si
Matapos nitong palayasin si Kate nang walang pakundangan, nanatiling nakabukas ang mga ilaw sa study room ni Edison hanggang sa sumikat ang araw. Hindi siya dinalaw ng antok. Ang bawat minutong lumilipas ay parang isang mabigat na sampal sa kaniyang mukha—isang paulit-ulit na paalala ng kaniyang sariling katangahan, ng kaniyang kawalan ng tiwala, at ng kaniyang pagiging bulag.Paulit-ulit niyang pinapanood ang footage sa monitor ng kaniyang computer. Ang bawat kuwadro, ang bawat segundo ng video ay parang kutsilyong dahan-dahang humahati sa kaniyang puso. Nakita niya ang demonyong ngiti sa mga labi ni Kate bago ito kusa at sadyang nagpatihulog sa hagdan. Nakita rin niya ang labis na gulat at ang tangkang paggawad ng tulong ni Arah na binalewala niya noon. Ang pait ng katotohanan ay malinaw pa sa sikat ng araw: siya mismo ang naging kasangkapan upang itaboy ang kaniyang sariling asawa. Siya ang naging masamang tao sa kuwento ng buhay ng babaeng ipinangako niyang iibigin at protektahan
Paglipas ng dalawang linggo, bumalik si Edison sa Pilipinas. Ang kaniyang mukha ay bakas ang matinding pagod at pagkadismaya. Ang biyahe niya sa Canada ay naging isang malaking bangungot—wala siyang nakitang Arah, walang bakas ng kaniyang asawa sa anumang hotel o dokumento. Ang "Arah" na nakita ng tauhan niya sa airport ay isang estranghero na binayaran lamang para maglakad nang mabilis, at nang harapin niya ito sa Canada, wala itong alam sa nangyayari.Naloko siya. Nilinlang siya.Pagpasok pa lamang ni Edison sa mansyon, sinalubong siya ni Kate na nakasakay sa kaniyang wheelchair, mukhang nag-aalala. "Edison? Nakabalik ka na? Nasaan si Arah? Nahanap mo ba siya?"Hindi sumagot si Edison. Ang kaniyang mga mata ay madilim, parang isang bagyong nagbabadyang sumabog. Nilampasan niya si Kate nang hindi man lang ito tinitignan. Ang kaniyang puso ay mabigat, hindi dahil sa pagod, kundi dahil sa pangungulila na pilit niyang itinatago.Dumiretso siya sa kwarto ni Leo. Pagbukas niya ng pin
Habang payapang naninirahan si Arah sa tahimik na bahay sa Palawan, puspusan naman ang ginagawang paghahanap ni Edison sa siyudad. Hindi siya natutulog, hindi siya kumakain nang maayos. Ang kaniyang buong atensyon ay nakatuon lamang sa paghahanap kay Arah. Hindi niya alam na ang bawat hakbang niya ay bahagi na ng matalinong plano ni Julian para iligaw siya.Si Julian, na pamilyar sa bawat galaw ni Edison, ay nag-abang ng tamang pagkakataon. Alam niyang kapag nagpakita siya ng anumang hinala, agad siyang babantayan ni Edison. Kaya naman, gumamit siya ng isang "pain" o pain para akalain ni Edison na nasa airport si Arah.Isang babaeng may katulad na pangangatawan at suot ni Arah ang dinala ni Julian sa airport. Ang babae ay binigyan ng pekeng pasaporte na may pangalan ni Arah. Ginalaw ni Julian ang mga CCTV footage sa airport para magmukhang pumasok ang babae sa terminal ng mga flight pa-Canada.Bandang hapon, nakatanggap si Edison ng balita mula sa isa sa kaniyang pinagkakatiwalaa
Ang pagtakas mula sa mansyon ay hindi lamang simpleng pag-alis; ito ay isang desisyong na magbabago sa buhay ni Arah. Habang mabilis na binabaybay ng sasakyan ni Julian ang madilim at paliku-likong kalsada papalayo sa siyudad, ang isip ni Arah ay hindi mapakali. Nakatingin siya sa bintana, pinagmamasdan ang mga puno at poste ng kuryente na mabilis na lumilipas sa dilim. Ang bawat metrong nalalampasan nila ay nagpapagaan nang kaunti sa kaniyang dibdib, ngunit ang pangamba ay nananatiling nakadapo sa kaniyang puso."Saan tayo pupunta, Julian?" tanong ni Arah sa mahinang boses. Ang kaniyang mga kamay ay mahigpit na nakahawak sa kaniyang pitaka, na tila doon nakasalalay ang kaniyang kaligtasan.Sumulyap si Julian sa kaniya, bakas ang sinseridad at pag-aalala sa kaniyang mga mata. "May maliit na bahay ang pamilya ko sa probinsya, sa Palawan. Tahimik doon, malayo sa ingay at gulo ng mansyon. Hindi ka mahahanap ni Edison doon dahil hindi iyon nakalista sa anumang ari-arian ko. Kahit ang m
Pagkabukas ng elevator, agad na bumungad ang malamig at tahimik na hallway ng executive floor.Tahimik.Pero ramdam pa rin ni Arah ang mga matang nakasunod sa kanila mula lobby hanggang dito.Hindi siya sanay.Hindi siya sanay sa tingin ng mga tao.Mas lalong hindi siya sanay na katabi si Edison ha
Chapter 15Mabagal ang pagmulat ng mata ni Arah.Sandaling naguluhan siya kung nasaan siya, hanggang sa maramdaman niya ang lambot ng kama at ang malamig na hangin mula sa aircon ng private room sa offce. Tahimik ang paligid, pero hindi nakakabingi—kundi nakakapanatag sa isang kakaibang paraan.Hin
Tahimik pa rin si Arah sa loob ng comfort room.Nakasandal siya sa sink, mahigpit ang kapit sa gilid nito habang pilit pinapakalma ang sariling paghinga. Basang-basa ang pisngi niya, pero hindi na niya pinupunasan.Parang wala na ring saysay.Sa isip niya, paulit-ulit pa rin ang boses ni Joan.Temp
Tahimik ang buong comfort room maliban sa mahinang tunog ng tubig mula sa faucet. Pero para kay Arah— parang sobrang lakas ng tibok ng puso niya. Nakatayo si Joan sa harap ng malaking salamin, eleganteng inaayos ang buhok niya habang tila walang pakialam sa bigat ng tensyon sa pagitan nila. Par







