Se connecterShare
CHAPTER 3 ข้อแลกเปลี่ยน 1 (4)
Dernière mise à jour:
2025-05-30 07:20:34CHAPTER 3
ข้อแลกเปลี่ยน 1 (4)
“ใช่ค่ะ ใช่ แพรกับเพื่อนไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องเลยสักนิด”
“เรื่องคืนนั้นก็แปลว่าเธอโดนยาปลุกเซ็กซ์ใช่ไหม”
“เอ่อ...ค่ะ...” ฉันตอบเสียงแผ่วลง ยิ่งพูดถึงเรื่องคืนนั้นฉันก็ยิ่งรู้สึกแย่
“คืนนั้นฉันไม่ได้ป้องกัน เธอรู้ดีใช่ไหม”
“คะ? อะ...เอ่อ ค่ะ! แพรทานยาคุมฉุกเฉินแล้วค่ะ ไม่ต้องกังวลนะคะ หากผิดพลาดแพรก็จะไม่เรียกร้องหรือให้คุณรับผิดชอบเลนสักนิดค่ะ แพรรับรองได้!” ฉันตอบทันควัน หากมันผิดพลาดอะไรฉันจะขอรับมันไว้คนเดียวก็พอ แต่ฉันมั่นใจมากว่ามันจะไม่ได้เรื่องแบบนั้นแน่ๆ
แอบแปลกใจเหมือนกันแหละที่เขาพูดเรื่องคืนนั้นแทนที่จะพูดเรื่องคดี แต่เขาคงกลัวว่าจะมีปัญหาตามมาละมั้งถึงได้ย้ำอีกครั้ง แน่นอนว่าคนอย่างฉันเองก็รอบคอบที่จะซื้อยาคุมฉุกเฉินมากิน ถึงเขาจะบอกว่าใส่ถุงหรือป้องกันแล้วก็เถอะ ไม่ว่าเขาจะพูดยังไงฉันก็ต้องป้องกันด้วยวิธีที่ตัวเองทำได้เหมือนกัน
“ละ...แล้ว...คะคุณจะช่วยแพรไหม”
&
Latest chapter
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 8 สถานะคู่นอน (2)
บทที่ 8สถานะคู่นอน (2)“ไอ้เฉิน” เท่านั้นละ ผมก็เห็นแผ่นหลังกว้างที่วิ่งไว ๆ จนมองตามแทบไม่ทันคิดถึงตำแหน่งนายหญิงก็ขำกับตัวเอง ผมจินตนาการไม่ออกเลยว่าถ้าแพรดาวขึ้นมาเป็นนายหญิงของผมแล้วจะเป็นยังไงยอมรับตามตรงว่าผมได้ยกย่องให้เธออยู่ในระดับนั้น เธอไม่ถึงขั้นคนที่จะอยู่เคียงข้างผมเป็นคู่ชีวิตได้ แต่ก็ไม่ได้น้อยหน้าใครที่ผมจะไม่ยกให้เธอเป็นคู่ควงที่ดีที่สุดในตอนนี้แพรดาวเป็นเด็กน่ารัก และผมก็ชอบเธอมากทว่าสถานะนายหญิงนั้นกลับไม่คิดอยู่ในความคิด และผมเองก็ค่อนข้างมั่นว่าคนคนนั้นคงไม่ใช่เธอเพียงแต่...ผมเองก็นึกไม่ออกเหมือนกันว่าหากถึงวันนั้นแล้วผมไม่มีเธออยู่ข้างๆ จะเป็นยังไงผมสะบัดความคิดบ้าๆ นั้นออกไปก่อนจะจัดเรียงเอกสารให้เป็นระเบียบและหาอะไรมาทับไว้เพื่อไม่ให้มันปลิวไปกับสายลม ก่อนที่จะลุกขึ้นจากเก้าอี้และเดินลงไปชั้นล่าง“ไม่เป็นไรค่ะพี่เฉิน แพรถือไหวค่ะ” เมื่อผมเดินเข้าไปก็ได้ยินเสียงหวาน ๆ ของแพรดาวที่ดังมาแต่ไกล“ให้พี่ช่วยเถอะ เดี๋ยวเฮียมาเห็นจะว่าพี่เอา ปล่อยให้เราถือของหนัก ๆ แบบนี้ได้ยังไง”“โธ่ มันไม่ได้หนักขนาดนี้นี่คะ”“เอามาเถอะ พี่ถือเอง”“ก็ได้ค่ะ วันนี้พี่เฉินอยาก
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 8 สถานะคู่นอน (1)
บทที่ 8สถานะคู่นอน (1)WELTON’S PART :@กาสิโนหลังจากที่ผมเคลียร์งานที่บริษัทเสร็จเรียบร้อยผมก็ตรงมาที่กาสิโนทันที เนื่องจากช่วงนี้ลูกค้าค่อนข้างให้ความสนใจเป็นอย่างมาก ทำให้รายได้เพิ่งขึ้นหลายเปอร์เซ็นต์กาสิโนที่นี่ผมกับอลันและพอร์ชจะเป็นคนจัดการดูแลเป็นส่วนใหญ่ ส่วนที่ไทยก็จะให้ทีมหุ้นส่วนฝั่งนั้นดูแลไปผมเดินไปชั้นส่วนตัวที่ผมทำไว้เพื่อทำงานและนัดรวมกลุ่มกับเพื่อนของผมเวลาเบื่อ ๆ และวันนี้ผมก็นัดพวกมันมาเพื่อคุยเรื่องสำคัญเช่นกัน“กว่าจะมา” ทันทีที่เดินเข้าไปในห้องเสียงของไอ้อลันก็พูดขึ้น“เพิ่งเคลียร์งานที่บริษัทเสร็จ” ผมบอกและนั่งลงฝั่งตรงข้ามพวกมันก่อนจะหยิบบุหรี่ที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาสูบมือจัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกหนึ่งเม็ดเผยให้เห็นแผงอกแกร่งเล็กน้อย แล้วแขนเสื้อขึ้นเพื่อคลายความร้อน“ไอ้เวล เชี่ย! มึงดูนี่ดิ เสี่ยลีมาเล่นที่กาสิโนเราด้วยว่ะ” พอร์ชที่เงียบตั้งแต่ต้นก็เอ่ยขึ้น พร้อมกับหันหน้าจอแท็บเล็ตมาทางผมกับอลัน“เออว่ะ เมื่อกี้กูตรวจสอบบัญชีเห็นยอดเงินเข้ามาสิบกว่าล้านได้ ก็คงไม่พ้นเงินเสี่ยลีแหละ เล่นแต่ละทีโคตรโหด”“เสี่ยลีมันรวยจะตาย เงินแค่นี้ขนหน้าแข้งมันคงไม่ร
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 7 ปล่อยใจ (2)
บทที่ 7ปล่อยใจ (2)เช้าวันถัดไปฉันตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าเพื่อเตรียมอาหารสำหรับคนตัวโตที่กำลังจะไปทำงานเหมือนทุก ๆ ครั้งที่ผ่านมา เมื่อทำอะไรเสร็จเรียบร้อยฉันก็ไม่ลืมที่จะจัดเตรียมชุดไปทำงานซึ่งเป็นเสื้อเชิ้ตที่อ่อนตามด้วยสูทราคาแพง ฉันเตรียมของไปพลาง ๆ ไปในระหว่างที่พี่เวลยังคงอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ สายตาก็กวาดมองนาฬิกาเรือนหรูราคาหลายล้านที่วางเรียงรายอยู่ในตู้ก่อนจะหยิบออกมาหนึ่งเรือนที่เห็นเหมาะเข้ากับชุดในวันนี้แกร๊ก!ประตูห้องน้ำถูกเปิดออกตามด้วยร่างสูงของเวลตันเดินออกมาด้วยสภาพที่พันผ้าขนหนูหมิ่นเหม่ หยดน้ำเกาะที่เรือนร่างขาวเนียนพร้อมกับก้อนเนื้อแข็งแรงทำให้ฉันหลบสายตาแทบไม่ทัน“แพร...เตรียมชุดทำงานไว้ให้แล้วนะคะ” ฉันหลบสายตาและเดินเลี่ยงออกมาด้านนอกแค่เห็นแผ่นอกของเขาก็ทำให้ฉันกลับนึกถึงเรื่องเมื่อคืน...‘อะไรกัน แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้วเหรอ’“แพรไม่ไหวแล้วค่ะพี่เวล แพรเหนื่อย’‘เด็กดื้อ!”‘อื้อ พี่เวลคะแพรเหนื่อยจริง ๆ นะคะ ไว้วันหลังไม่ได้เหรอ’‘ก็นอนเฉย ๆ สิ เดี๋ยวทำเอง’‘คนใจร้าย’‘ว่าฉันเหรอ งั้นคืนนี้ก็ไม่ต้องนอน’กว่าเขาจะปล่อยให้ฉันนอนก็เกือบเช้าแล้ว นี่ยังต้องตื่นมาทำอาหารให
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 7 ปล่อยใจ (1)
บทที่ 7ปล่อยใจ (1)PEARDAO’S PART ;“ฉัน...ไม่ไหวแล้ว” เสียงเข้มของคนตัวโตเอ่ยที่ข้างแก้มของฉันพร้อมกับระดมจูบอยู่ไม่ห่าง ซึ่งฉันเองได้แต่เบี่ยงใบหน้าออก“พี่เวลคะ ทำไมดื้อแบบนี้เนี่ย” ฉันล่ะอยากจะหยิกแก้มเขาซะจริง คนอะไรหน้ามึนชะมัด“ดื้อก็ผัวเธอนะ”“พี่เวล! อื้อ!“ คนตรงหน้ากดริมฝีปากลงอย่างหนักหน่วงก่อนจะดันให้ร่างฉันนอนราบลงกับเตียงโดยมีร่างของเขาตามทาบทับมือร้ายจัดการปลดกระดุมเสื้อนอนของฉันออกไปให้พ้นทาง ทำให้ตอนนี้ร่างกายของฉันเปลือยเปล่าไม่มีเนื้อผ้าเพียงชิ้นเดียวหลงเหลืออยู่“อืมมม” เสียงครางต่ำของร่างสูงเอ่ยคลอออกมาบ่งบอกว่าเขาพึงพอใจอย่างมาก ซึ่งในตอนนี้ฉันกำลังตกหลุมพรางอย่างจังสติของฉันพร่าเรือนจากรสชาติขมของแอลกอฮอล์และควันบุหรี่จากโพรงปากของเขาทำให้ฉันมึนตึงเมื่อได้รับสัมผัสหวามสวาทนั้นร่างสูงจัดการจับแยกขาเรียวของฉันให้แยกออกกว้างก่อนจะไล้ต่ำสัมผัสกับจุดซ่อนเร้น ฉันเกร็งกระตุกเมื่อนิ้วร้ายกวาดไล้ที่กลีบกุหลาบสีหวานก่อนจะส่งนิ้วเข้าไปทักทายด้านใน“อึก!“ ฉันร้องขึ้นเมื่อรับรู้ได้ถึงสิ่งแปลกปลอมที่เข้าไปในโพรงสวาทของฉันฉันพยายามเบี่ยงใบหน้าให้ออกห่างแต่ก็ไม่เป็นผล คนบน
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 6 เจียมตัว (2)
บทที่ 6เจียมตัว (2)ตลอดระยะเวลาสามปีที่อยู่ด้วยกันเขานั้นเธอได้รับการดูแลอย่างดีมาโดยตลอด เรื่องเงินหรือของใช้ราคาที่แพงแค่ไหนเขาก็จะสรรหาซื้อมาให้เธอโดยไม่ต้องร้องขอแต่นั้นมันก็แค่เปลือกนอก...ความเป็นจริงเธอต้องปรนนิบัติดูแลเขาทุกอย่างไม่ต่างจากภรรยาคนหนึ่ง ทั้งเรื่องการแต่งตัว อาหาร หรือแม้กระทั่งเรื่องบนเตียง ในช่วงปีแรกที่เธอถูกบังคับโดยไม่เต็มใจจากการข่มขู่ว่าจะจัดการกับเพื่อนสนิทและพี่สาวของเธอแทน ทำให้แพรดาวยอมตกลงที่จะชดใช้ให้ทั้งหมดด้วยตัวของเธอจนวันเวลาผ่านและล่วงเลยไปมาถึงสามปีหัวใจดวงน้อย ๆ ของเธอกลับสั่นคลอนหวั่นไหวไปกับการกระทำของคนตัวโตที่ดีกับเธอมาโดยตลอด แม้ว่าจะมีหลายครั้งที่หลายเหตุการณ์ที่คอยเตือนสติว่าเธอเองก็เป็นแค่คู่นอนคนหนึ่งของเขาเท่านั้น เมื่อเขาเบื่อหรือไม่ต้องการเธอแล้ว เธอก็จะเป็นได้แค่ผู้หญิงไร้ค่าคนเดิมทุกๆ วันแพรดาวเจียมสถานะตัวเองอยู่ตลอด ไม่เข้าไปก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของเขาเลยแม้แต่น้อย แต่อีกฝ่ายกับรุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวของเธอราวกับเป็นเจ้าของชีวิต ดูแลเธอดุจคนสนิทอย่างไม่ขาดตกบกพร่องแต่จะมีข้อเสียอยู่อย่างหนึ่งที่เจอเมื่อไหร่ก็ทำให้ใจบางแทบแตกส
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 6 เจียมตัว (1)
บทที่ 6เจียมตัว (1)- ปัจจุบัน -ร่างบางของแพรดาวกำลังงุ่นง่วนวุ่นวายกับการเตรียมอาหารเช้าก่อนไปมหาวิทยาลัย โดยไม่ลืมที่จะเตรียมอาหารเช้าสำหรับคนไปทำงานที่ต้องการเพียงแค่กาแฟดำและขนมปังปิ้งสองแผ่นเท่านั้นมือเล็กตักข้าวต้มกุ้งเมนูโปรดของตัวเองใส่ชามตามด้วยผักชีและพริกไทยโรยหน้า เมื่อทุกอย่างเสร็จตามที่ต้องการแพรดาวจึงหยิบชามข้าวต้มของตัวเองและแก้วกาแฟสีขาวใส่ถาด เพื่อที่จะนำไปตั้งโต๊ะสำหรับอาหารเช้ามื้อนี้หมับ!“อ๊ะ” แพรดาวร้องขึ้นเมื่อเธอถูกสวมกอดจากด้านหลังโดยไม่ทันตั้งตัว แต่โชคยังเข้าข้างที่เธอยังสามารถประคองถาดอาหารไว้ไม่ให้หล่น“หอม” ใบหน้าคมคายซบลงที่ไหล่มนของแพรดาว มือหนาสวมกอดเอวบางหลวม ๆ ก่อนที่จะก้มสูดดมที่เรือนผมนุ่มของเธอ“ไปนั่งรอที่โต๊ะก่อนนะคะ เดี๋ยวแพรยกไปให้” แพรดาวเอ่ยพลางแกะมือหนาของเขาออก“ก็ได้” คนตัวโตยอมทำตามอย่างว่าง่ายก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหารร่างสูงหยิบหนังสือพิมพ์รายวันขึ้นมาอ่านพลางขยับคลายเนกไทออกเล็กน้อย ไม่นานแพรดาวก็ยกแก้วกาแฟและขนมปังปิ้งมาวางอยู่ตรงหน้าตามด้วยชามข้าวต้มเมนูโปรดของเธอเมื่อเห็นว่าแพรดาวนั่งลงประจำที่แล้วร่างสูงจึงพับหนังสือพิมพ์
Vous vous intéresseriez aussi à
