MasukAndrea’s POVDali-dali akong pumasok sa loob habang yakap-yakap ang shopping bags sa dibdib ko, tumatakbo paakyat ng hagdan at malakas na isinara ang pinto ng kwarto ko—BANG.“Oh my God,” bulong ko habang inihagis sa gilid ng kwarto ang mga lingerie bags na sobrang hiya ko sa sarili ko. Lahat ‘to ka
Dylan's POVKakapasok ko pa lang sa front door ng Villa namin nang mag-ping ‘yung phone ko. Si Fred, nag-send sa akin ng video message.Nagtaas ako ng kilay, halos hindi ko na lang pansinin. Wala namang magandang naidudulot ‘yung mga "must-see" videos ni Fred—usually puro half-naked models from his
Andrea's POVPagising ko, parang nabangga ako ng truck. Sobrang sakit ng bawat muscles ko, lalo na ‘yung lower back ko. ‘Yung kagabi kasama si Dylan... grabe, sobrang intense. Hindi ko na nga maalala kung paano ako nakatulog after ng passionate lovemaking session namin.Umungol ako, tapos nag-stretc
With one powerful thrust, he buried himself to the hilt inside me. I cried out at the sudden fullness, my walls stretching to accommodate his size."Christ, ang sikip mo," ungol niya, tumigil sandali. "Sabihin mo kung nasasaktan na kita.""Don't stop," hingal ko, binalot ng mga binti ko ang kanyang
Andrea's POVNagising ako sa init ng labi niya na nakadikit sa akin, soft at first, tapos nagiging mas insistent. Hinila ako ng sensation na ‘yun mula sa pagkakatulog bago pa ako handa, unti-unting bumuka ang mga pilik-mata ko at nakita ko si Dylan na nakayuko sa ibabaw ko.May naramdaman akong tawa
Andrea’s POVNapansin kong magkahawak pa rin pala ang kamay namin habang nasa loob ng elevator. Medyo pawisan na ang palad ko at hindi ko alam kung paano sasabihin kay Dylan na bitawan na niya ako nang hindi awkward.“Everything okay?” tanong niya, at yung mababa niyang boses parang dumaloy diretso
Andrea’s POVAgad akong lumingon sa ibang direksyon, pinipilit na huwag pansinin ang “detail” na iyon, pero alam kong ako ang may gawa sa markang iyon kaya imposible talaga.Nang i-unbutton niya ang second button, hindi ko na napigilan. “Your neck… hindi ba natin natakpan ‘yang mark kaninang umaga?”
Andrea’s POVTumunog ang doorbell at naputol ang isip ko sa pag-iisip tungkol sa apology gifts. Huminga ako nang malalim at pumunta sa pinto. Binuksan ko ito at nakita ang isang eleganteng babae na nakatayo sa harap namin.“Hello? Can I help you?” tanong ko, medyo naguluhan.Ang babae sa harap ko ay
Natigilan ako, at parang nag-short-circuit ang utak ko sa ibig sabihin ng sinabi niya. Next time? Parang may inaasahan siyang susunod na pagkakataon?Bago pa ako makabuo ng maayos na sagot, kinuha niya ang jacket at susi niya. ‘I need to head to the office.”At parang ganoon lang, nawala na siya, in
Andrea’s POV“Sige,” sabi ni Dylan, may nakakairitang pa ring pilyong ngiti sa labi niya. “Show me your skills.”Dali-dali akong tumakbo sa kwarto ko at kinuha ang makeup bag, habang iniisip ko sa sarili ko kung bakit ko nga ba inalok na tulungan siyang takpan ‘yung hickey na tila ako ang gumawa? Na







