4. BITE ME BABY

Caroline’s POV

I was running for my life. Literal na parang hinahabol ako ng zombies mapigilan ko lang siya.

“Waaaag!!!”

Binuksan niya na ang pintuan at akmang papasok na sana sa banyo pero mabuti na lang narinig niya ako. Makakahinga na sana ako nang maluwag pero nang malapit na ako sa kanya ay bigla naman akong nadulas at naitulak ko siya papasok!

“Aww!”

“S-Sir!--- aah!!!”

Bumagsak ako sa sahig. Tumama ang lower back ko, dahilan para hindi ako makatayo kaagad. Napakasakit!

“What the h*ll is this?”

Nakahawak pa rin ako sa likod ko at pilit na bumangon. Pag-angat ko ng tingin ay nakasaklob na sa mukha niya ang isa sa mga p@nty ko. Sinubukan kong agawin sa kanya iyon pero huli na ang lahat…

“Bite me, baby,” basa niya sa nakasulat doon.

Tumigil ang lahat pati na ang paghinga ko.

“S-Sir, a-ano kasi…” Pareho kaming hindi makatingin sa isa’t isa hanggang sa iabot niya sa akin ang p@nty at lumabas siya ng CR.

“I think I should go, sa bahay na lang ako magshashower. The investors can wait.”

Pulang-pula ang mga tenga niya habang hindi na ako makahinga ng maayos sa sobrang kahihiyan.

Umupo ako sa dining area at saka nagmukmok sa lamesa. Sa lahat ng makakakita ng p@nty ko, bakit si Sir Tobias pa?!

Pagdating ko sa opisina ay mabilis akong naupo sa table ko. Nasa labas lang iyon ng opisina niya at may ipinalagay pa siyang monitor na konektado sa pwesto niya para daw nakikita niya kung nandito ako. Pero sa sitwasyon namin ngayon, hindi ko alam kung paano kami makakapag-usap ng hindi naiilang. Lalo lang akong nao-awkward dahil sa monitor na ito!

Pag-upo ko ay napansin ko ang nakalapag na hangover medicine sa desk ko.

“Kanino ‘to galing? Sa kanya kaya? May kasama pang chocolate candy.” Napangiti ako. Iyon kasi ang lagi kong nginunguya habang nagtatrabaho, sakto dahil hindi ako nakabili ngayon.

Maganda ang naging simula ng araw ko sa trabaho dahil doon. Pero bigla ko na namang naisip ang tungkol kay Raegan. Naninikip ang dibdib ko kapag naaalala ko siya. Para kasi akong sinasakal. Ang bigat-bigat ng lahat. It’s suffocating.

“Caroline!”

“Ay! Anak ka ng kambing!” Nanlaki ang mga mata ko nang makitang nakatayo na pala si Sir Tobias sa harap ko.

Naniningkit ang mga mata niya habang nakatitig sa akin, “I’ve been calling you for the third time.” Mariin at puno ng otoridad ang pagkakasabi niya non.

Tumahimik ang buong floor nang umalingawngaw na ang boses niya. Hindi naman siya nagtataas ng boses pero dahil sa lalim non ay parang dumadagundong.

“S-Sorry sir, may iniisip lang po ako.” Umasa ako na maiintindihan niya ako dahil naikwento ko naman ang mga nangyari kagabi.

“Then huwag mong dalhin sa trabaho. I don’t need unprofessional people in my office. Kanina pa kita pinapapasok sa opisina ko. Bring the contracts for Mr. Enriquez, now!”

Nakatingin ang mga ka-trabaho ko sa akin.

“Hay nako, why don’t you change your secretary, hijo? She seem incompetent for someone like you.”

Nakangisi si Mister Enriquez habang nagtataas baba ang titig sa akin.

“No wonder palubog na ang kumpanya ng mga iyan. Kung ganito ka incompetent ang anak, malamang nagmana iyan sa tatay! Hahahaha!”

Nagsimulang magbulong-bulungan ang mga ka-trabaho ko. Tinitigan ko lang siya nang masama kahit gustong-gusto ko na siyang saktan. Ang sakit bilang anak na insultuhin ang Dad ko pero wala akong magawa.

“You are here to ensure your company survives, aren’t you?” matatalim ang ipinupukol na tingin sa kanya ni Sir Tobias.

Ang kaninang mayabang na kilos ni Mister Enriquez ay napalitan ng pagkabigla.

“My secretary is none of your business. So watch your words or I’ll drop everything and shred your company to pieces.”

Naglakad kami papasok at umupo silang pareho sa may desk ni Sir habang tahimik akong nakatayo sa gilid.

Umupo pa ng naka dekwatro si Mister Enriquez. Halatang hindi pa napagtatanto kung anong klaseng halimaw ang nasa harap niya, “Don’t you think you’re a bit harsh hijo? We’re partners, remember? Hahaha!”

“You’re disrespectful to her.”

Nanuyo ang lalamunan ko nang tapunan niya ako ng tingin. Ipinagtatanggol niya ba ako? Hindi. Imposible.

“So why should I hold back? Besides, your company is beyond saving. So tell me, why should I waste my energy in that trash when I could just sell it off, shredding it piece by piece?”

Napanganga na lang ang matanda, hindi siya makapaniwala.

“W-What do you mean? You can’t do that. Hindi ganyan ang napag-usapan natin.”

“You’ve been treating your employees poorly, Mister Enriquez.” Iminwestra niya ang kamay sa akin kaya inabot ko ang mga dokumentong kailangan niya.

Puno iyon ng mga ebidensya ng negligence pagdating sa construction company ni Mister Enriquez. Site safety at workmanship negligence. Mga basic rules na hindi dapat pinababayaan. At dahil doon ay may ilan silang mga empleyado na napahamak. Hindi nakakuha ng hustisya ang mga ito dahil idinaan nila sa pananakot at pera.

“W-What? These are private data! You can’t do this!” Galit niyang pinagpupunit ang mga papel.

Lumapit ako sa projector at doon naman finlash ang mga ebidensya.

“Hindi mo pwedeng gawin ito! Paano mo nakalkal ang mga impormasyong iyan?”

“My incompetent secretary did it.” Nakangisi at nagmamalaking sabi ni Sir, “Not so incompetent now, isn't she?”

Napangiti ako nang sabihin niya iyon. Linya ko iyon kagabi eh!

“Here’s my offer. Hand over the company to me and live peacefully with your shares. Or go bankrupt from rumors of your negligence.”

Para siyang sumugod sa isang laban na may dalang sangkatutak na baril pero ang hindi niya alam ay tangkeng pang gyera ang itututok sa kanya ni Sir Tobias.

Tobias Lion Del Fierro. He's ruthless, manipulative and always 10 steps ahead. People fear him more than criminals because he is legal and untouchable.