تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 24 ค่ายวันแรก
تاريخ النشر:
2026-10-31 12:28:49
أحدث فصل
My Engineer ยั่วรักพี่รหัส บทที่ 50 ครึ่งทาง
สะพานข้ามแม่น้ำที่เชียงรายสร้างเสร็จเร็วกว่ากำหนดสี่เดือนข่าวนี้มาถึงฉันในคืนวันอังคารต้นเดือนพฤศจิกายน ตอนพี่พันโทรวิดีโอคอลมาตามเวลาปกติ แต่คราวนี้ไม่ได้โทรมาจากห้องพักในแคมป์ ไม่ได้โทรจากรถกระบะ แต่โทรมาจากกลางสะพานข้างหลังเขาคือพื้นสะพานคอนกรีตที่เพิ่งปูเสร็จใหม่เอี่ยม ไฟถนนเรียงเป็นแนวยาวสุดลูกหูลูกตา สะท้อนลงบนผิวแม่น้ำเป็นแสงระยิบระยับ ลมพัดผมเขาปลิวไปมา"เสร็จแล้ว" เขาพูด ยิ้มกว้างจนตาหยี"สะพานเสร็จแล้วเหรอคะ!""เสร็จแล้ว" เขาหมุนกล้องให้ฉันดูสะพานทั้งตัว "ทดสอบรับน้ำหนักผ่านเมื่อบ่าย อาทิตย์หน้าพิธีเปิด"ฉันกรี๊ดจนมายด์ที่ตอนนี้เป็นแฟนพี่เมฆอย่างเป็นทางการแล้ว ต้องเคาะผนังห้องมาเตือน"แล้วพี่ล่ะคะ หลังจากนี้พี่ต้องไปไซต์ไหนต่อ"พี่พันนิ่งไปนิดหนึ่ง แล้วก็ยิ้มกว้างขึ้นอีก"บริษัทเลื่อนตำแหน่งพี่เป็นวิศวกรอาวุโส" เขาพูด "ย้ายไปประจำสำนักงานใหญ่""สำนักงานใหญ่... อยู่ที่ไหนคะ""กรุงเทพฯ"ฉันนิ่งไปทั้งตัว โทรศัพท์ในมือสั่นเบา ๆ"พี่จะกลับมาแล้วเหรอคะ""กลับแล้ว" เขาพูดเสียงเบา "หลังพิธีเปิดสะพาน พี่ขับรถกลับกรุงเทพฯ แล้วไม่ต้องขับกลับขึ้นมาอีก"ฉันร้องไห้ออกมาตรงนั้น ร้องไห้จน
My Engineer ยั่วรักพี่รหัส บทที่ 49 สอบผ่านด่านแม่
ตีสี่ครึ่ง ฉันตื่นขึ้นมาในห้องนอนชั้นสามของบ้านพี่พัน ห้องที่น้าลำดวนจัดให้ฉันนอนคนเดียว ส่วนพี่พันนอนห้องเดิมของเขาที่อยู่อีกฝั่งของทางเดินทั้งคืนฉันนอนคิดว่าจะทำอะไรให้น้าลำดวนกินดีไข่เจียวหมูสับ? ง่ายเกินไป แกงเขียวหวาน? ธรรมดาเกินไป ต้มยำกุ้ง? ไม่รู้ว่าน้าลำดวนกินเผ็ดได้แค่ไหนแล้วฉันก็นึกขึ้นได้ถึงคืนหนึ่งที่ค่ายอาสา ตอนนั่งข้างกองไฟกับพี่พันหลังทุกคนแยกย้ายไปนอนแล้ว ฉันถามเขาว่ากับข้าวที่ชอบที่สุดในโลกคืออะไร"แกงส้มดอกแค" เขาตอบโดยไม่ต้องคิด "ใส่ปลาช่อน""ทำไมชอบคะ""พ่อชอบ" เขาพูดเบา ๆ "แม่ทำให้พ่อกินทุกวันอาทิตย์ ตั้งแต่พ่อตาย แม่ก็ไม่เคยทำอีกเลย"ฉันจำคำพูดนั้นได้ทุกคำ และจำได้ว่าวันนั้นแววตาของเขาเศร้าแค่ไหน...ตลาดเช้าของอำเภอเปิดตั้งแต่ตีสี่ ฉันเดินไปคนเดียวโดยไม่ได้ปลุกใคร ซื้อปลาช่อนตัวใหญ่สด ๆ จากแม่ค้าที่เพิ่งยกขึ้นจากบ่อ ซื้อดอกแคสีขาวที่ยังมีน้ำค้างเกาะอยู่ ซื้อพริกแห้ง หอมแดง กระเทียม กะปิอย่างดี และมะขามเปียกเนื้อแน่น"หนูไม่ใช่คนแถวนี้ใช่ไหม" แม่ค้าปลาถาม"ไม่ใช่ค่ะ มาบ้านแฟน""บ้านใครล่ะ""บ้านน้าลำดวน ร้านวัสดุก่อสร้างค่ะ"แม่ค้าปลาตาโต หันไปตะโกนบอกแม่ค้า
My Engineer ยั่วรักพี่รหัส บทที่ 48 แม่ของพันไท
สงกรานต์ปีนั้น พี่พันลางานสี่วันกลับลงมาจากเชียงราย และพูดประโยคที่ทำให้ฉันนอนไม่หลับทั้งคืน"ไปบ้านพี่ที่สุพรรณ ไปไหว้แม่""ไปไหว้แม่เฉย ๆ เหรอคะ""ไปกินข้าว ไปนอนค้างสองคืน" เขาว่า "แม่อยากรู้จักเธอ"ฉันกลืนน้ำลายดังเอื๊อกที่ผ่านมา ฉันเจอน้าลำดวนแค่ไม่กี่ครั้ง ครั้งแรกวันรับปริญญาของพี่พัน ครั้งต่อมาตอนพี่พันพาไปไหว้ที่ร้านช่วงเดือนแรก ๆ ที่เขาไปทำงานเชียงราย ทุกครั้งน้าลำดวนรับไหว้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย พูดกับฉันไม่เกินห้าประโยค และไม่เคยยิ้มให้เลยสักครั้ง"แม่พี่ชอบหวานไหมคะ"พี่พันนิ่งไปนิดหนึ่ง "แม่ไม่ได้ไม่ชอบ""แต่ก็ไม่ได้ชอบใช่ไหม""แม่พี่ไม่ค่อยแสดงออก" เขาพยายามอธิบาย "ตั้งแต่พ่อตาย แม่เลี้ยงพี่คนเดียว ทำร้านคนเดียว ต้องแข็งแรง ต้องดุ ไม่อย่างนั้นคนจะเอาเปรียบ""แล้วหวานต้องทำยังไงคะ""เป็นตัวเอง" เขาจับมือฉัน "แค่นั้นพอ"...บ้านของพี่พันอยู่ในอำเภอเล็ก ๆ ของจังหวัดสุพรรณบุรี เป็นตึกแถวสามชั้นริมถนนสายหลัก ชั้นล่างเป็นร้านขายวัสดุก่อสร้างชื่อ "ลำดวนวัสดุ" ข้างในอัดแน่นไปด้วยถุงปูน เหล็กเส้น ท่อพีวีซี กระเบื้อง สีทาบ้าน และสารพัดอุปกรณ์ช่าง ชั้นสองกับชั้นสามเป็นที่อยู่อาศัย
My Engineer ยั่วรักพี่รหัส บทที่ 47 ความมั่นใจของหวาน
ปิดเทอมเดือนมีนาคม ฉันขึ้นไปอยู่เชียงรายสองสัปดาห์เต็มบริษัทของพี่พันมีห้องพักรับรองญาติพนักงานอยู่ในแคมป์ไซต์ เป็นห้องเล็ก ๆ มีเตียงเดี่ยว พัดลม และหน้าต่างที่มองเห็นแม่น้ำ พี่พันจองไว้ให้ตั้งแต่เดือนก่อน แต่ตัวเขาเองนอนอยู่ห้องพักวิศวกรอีกฝั่งของแคมป์ตามกฎของบริษัท"ทำไมไม่นอนห้องเดียวกันล่ะ" พี่ปริมแซวตอนช่วยฉันขนกระเป๋าเข้าห้อง"ยังไม่ได้แต่งงานค่ะ" ฉันตอบ"พันมันบอกแบบเดียวกันเป๊ะ" พี่ปริมหัวเราะ "คู่นี้หัวโบราณเหมือนกันเลย"ตลอดสองสัปดาห์นั้น ฉันช่วยงานที่ไซต์เท่าที่คนนอกจะช่วยได้ ช่วยป้าแม่ครัวทำกับข้าวให้คนงานร้อยกว่าคน ช่วยถ่ายรูปความคืบหน้าของสะพานให้ฝ่ายประชาสัมพันธ์ของบริษัท และสอนลูก ๆ ของคนงานทำการบ้านตอนเย็นคนงานในไซต์เรียกฉันว่า "แม่ครัวใหญ่" เพราะตั้งแต่ฉันมา กับข้าวในโรงอาหารอร่อยขึ้นจนทุกคนกินข้าวเพิ่มคนละจานแต่ไม่ใช่ทุกคนในไซต์ที่ต้อนรับฉัน...คุณเจนเป็นวิศวกรตรวจสอบจากสำนักงานโยธาจังหวัด อายุยี่สิบหก สวย ผิวขาว รูปร่างผอมบางเหมือนนางแบบ แต่งตัวทันสมัยแม้จะต้องใส่เสื้อสะท้อนแสงกับหมวกนิรภัยตามกฎไซต์ เธอมาตรวจงานที่ไซต์สัปดาห์ละสองครั้ง และทุกครั้งที่มา เธอจะข
My Engineer ยั่วรักพี่รหัส บทที่ 46 คนชื่อปริม
กลางเดือนมกราคม พี่พันโทรมาหาฉันตอนสามทุ่มตามเวลาปกติ แต่น้ำเสียงไม่ปกติ"หวาน มีเรื่องจะบอก"ฉันวางปากกาลง หันหน้าเข้าหาจอโทรศัพท์เต็มที่ ตั้งแต่สัญญาข้อสองว่ารู้สึกยังไงต้องพูดออกมา เวลาที่เขาบอกว่ามีเรื่องจะบอก ฉันรู้ว่าต้องตั้งใจฟัง"เรื่องอะไรคะ""บริษัทส่งวิศวกรเครื่องกลมาเพิ่มที่ไซต์หนึ่งคน" เขาพูด "ดูแลเรื่องเครนกับเครื่องจักรหนัก ประจำไซต์จนจบโครงการ""แล้ว?""คนที่มาคือปริม"ความเงียบผ่านไปครู่หนึ่ง ฉันรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่บิดตัวอยู่ในท้อง ไม่ใช่ความโกรธ ไม่ใช่ความหึงหวง แต่เป็นความกังวลจาง ๆ ที่แทรกเข้ามาโดยไม่ได้รับเชิญ"พี่ปริมทำงานบริษัทเดียวกับพี่เหรอคะ""เพิ่งย้ายมา" เขาว่า "บริษัทเก่าของปริมปิดตัว พี่ไม่รู้มาก่อนว่าปริมสมัครที่นี่ เพิ่งรู้เมื่อเช้าตอนเจอหน้ากันในห้องประชุม"ฉันมองหน้าเขาผ่านจอโทรศัพท์ เขามองตรงมาที่ฉัน ไม่หลบตา ไม่อึกอัก เหมือนคนที่ไม่มีอะไรต้องปิดบัง"แล้วพี่รู้สึกยังไงคะ" ฉันถามพี่พันนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง "อึดอัดนิดหน่อย""ทำไมอึดอัดคะ""เพราะกลัวเธอจะไม่สบายใจ" เขาตอบตรง ๆ "พี่รู้ว่าเธอกับปริมคุยกันแล้วตั้งแต่ก่อนค่าย แต่การทำงานด้วยกันทุกวันใน
My Engineer ยั่วรักพี่รหัส บทที่ 45 ปีใหม่บนดอย
ปลายเดือนธันวาคม เฝือกที่แขนซ้ายของพี่พันถูกถอดออกเรียบร้อย หมอบอกว่ากระดูกติดดีแล้ว แต่ห้ามยกของหนักไปอีกเดือนและพี่เตอร์ก็ประกาศในกลุ่มแชตแก๊งวิศวะว่า"ปีใหม่นี้ไปเคาต์ดาวน์บนดอยกัน! ไอ้พันอยู่เชียงรายแล้ว เราขึ้นไปหามัน! ภูชี้ฟ้า! ทะเลหมอก! กางเต็นท์! ใครไม่ไปถือว่าไม่ใช่เพื่อน!"ทุกคนตอบตกลงภายในห้านาที...เช้าวันที่สามสิบธันวาคม รถตู้เช่าคันใหญ่ออกจากกรุงเทพฯ ตั้งแต่ตีห้า ในรถอัดแน่นไปด้วยคนแปดคน พี่เมฆเป็นคนขับ พี่เตอร์นั่งข้างคนขับทำหน้าที่ดีเจเปิดเพลงลูกทุ่งเสียงดังลั่น พี่ธามนั่งเบาะกลางกับพี่พีทและพี่ฟ้าที่ตอนนี้เป็นแฟนกันมาเกือบปีแล้ว ส่วนเบาะหลังสุดเป็นที่นั่งของฉันกับมายด์ ที่ถูกลากมาด้วยเพราะพี่เตอร์บอกว่า "ต้องมีคนช่วยน้องเบาหวานทำกับข้าว""แกมาเพราะพี่เตอร์ชวน หรือมาเพราะอยากเที่ยว" ฉันกระซิบถามมายด์"มาเพราะอยากเห็นทะเลหมอก" มายด์ตอบโดยไม่ละสายตาจากหน้าต่างแต่ฉันสังเกตว่ามายด์มองกระจกมองหลังของคนขับบ่อยผิดปกติ และพี่เมฆก็มองกระจกมองหลังสวนกลับมาบ่อยไม่แพ้กัน"มายด์""อะไร""แกแอบมองพี่ชายฉันเหรอ"มายด์สำลักน้ำจนไอโขลก ๆ ทั้งรถหันมามอง พี่เมฆเหยียบเบรกกะทันหันจนทุ
My Engineer ยั่วรักพี่รหัส บทที่ 2 คนอกหัก
เวลาผ่านไปอีกหลายเดือน จนกระทั่งวันหนึ่ง... วันที่ฉันตัดสินใจรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีในชีวิต เพื่อสารภาพความในใจกับพี่พีท ใต้ต้นหางนกยูงหลังโรงเรียนหัวใจของฉันเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก มือไม้เย็นเฉียบ ริมฝีปากสั่นระริกยามที่เอ่ยคำนั้นออกไป"หวาน... ชอบพี่พีทค่ะ"บรรยากาศรอบตัวตกอยู่ในความเงีย
My Engineer ยั่วรักพี่รหัส บทที่ 1 ยัยเบาหวาน
"หวาน! จะกินอีกเหรอลูก"เสียงของแม่ดังขัดจังหวะขึ้นมาจากปลายโต๊ะอาหาร ในจังหวะที่ฉันกำลังเอื้อมมือไปหยิบปีกไก่ทอดชิ้นสุดท้ายพอดี ฉันเงยหน้าขึ้นมองแม่ตาปริบ ๆ ก่อนจะส่งยิ้มแหย"ชิ้นสุดท้ายแล้วค่ะแม่""เมื่อกี้ก็ชิ้นสุดท้าย" แม่ดักคอ"...""ก่อนหน้านั้นก็ชิ้นสุดท้าย"ฉันหัวเราะแห้ง ๆ รีบคีบไก่ทอดชิ้น
My Engineer ยั่วรักพี่รหัส บทที่ 4 คิดไม่ซื่อ?
"อะไรของมึงวะไอ้พัน" พี่พีทเลิกคิ้วถามอย่างงง ๆพี่พันไทค่อย ๆ ปล่อยมือออกช้า ๆ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท"มีแมลง""...""เกาะอยู่ตรงหัวหวาน... กูเลยช่วย"แก๊งวิศวะเงียบกริบไปราวสองวินาที ก่อนที่พี่คอปเตอร์จะเป็นคนแรกที่หลุดขำก๊ากออกมา"ไอ้ห่าพัน! แมลงบ้านมึงสิบินหน้าหนาว""ข้ออ้างมึงปัญญาอ่อนม
My Engineer ยั่วรักพี่รหัส บบที่ 5 จับผิดคน
ในเวลาเดียวกันนั้น ณ สนามบาสหลังโรงเรียน"กูบอกให้มึงเนียน ๆ แต่กูไม่ได้บอกให้มึงเปิดอู่ซ่อมรถแล้วย้ายไปอยู่บ้านน้องเขานะครับไอ้เสือ" คอปเตอร์หัวเราะจนตัวงอพิงเสาแป้นบาสพันไทละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์พลางเลิกคิ้ว "อะไรของมึง""มึงจะจีบก็บอกมาตรง ๆ ซื้อของล่อเด็กทุกวันขนาดนั้น นึกว่าแดรี่ควีนมาเปิดสา
قد تعجبك أيضًا
รวมเรื่องสั้นซ่อนเสน่หา SS2
Chocolate lily 181.8K وجهات النظرคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์80.3K وجهات النظرCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI112.3K وجهات النظرนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย160.1K وجهات النظرคุณหนูหู ไยจึงเป็นแค่คนใช้
พิชชาพร182 وجهات النظرวันที่รักสวนทาง
ระรินรัก138 وجهات النظرCherish you ขอรักหน่อยได้หรือเปล่า?
SUNISAYOK187 وجهات النظرทริปสวาท The Lustful Journey
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko239 وجهات النظر
