로그인BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV HINDI ko alam kung paano natapos ang pag-uuusap naming iyun ni Tita Esperanza pero umalis ito ng mansion na alam akong malungkot. Nakiusap pa ito sa akin na kung pwede, muling makita ang mga apo pero tumanggi ako pero ngayun...ngayung tuluyan nang nakaalis ang s
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV "Esperanza, ano ang ginagawa mo dito? Bakit biglaan kang napadalaw?" tanong ni Mommy kay Tita Esperanza. Magkaibigan ang dalawa noon pa man pero alam ko nagkasira din ang pagkakaibigan noong hindi nga ako sinipot ni Luigi sa kasal namin "Brianna, mga apo natin
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV "KIDS, habulin niyo ako!" nakangiti kong wika habang nandito kami sa malawak na bakuran ng mansion Montenegro. Ito ang alam kong morning exercise na pwede din gawin ng mga anak ko. Parang laro lang at alam kong nag-eenjoy ng sobra ang mga anak ko. Kay sarap ng
LUIGI SHAW POV Nagpasya na lang akong magpa confine dito sa hospital habang ino-obserbahan ang sitwasyon ko at hinihintay kong maisagawa ang medical at physical test ko kinabukasan. Nagpaiwan na ako sa mga kaibigan ko dahil matutulog lang naman ako. Maliban sa pasa sa aking panga, nakakaramdam
LUIGI SHAW POV "DAHAN-dahan lang, Bro! Shit parang kailan lang, totoy pa iyang kapatid ni Brittany pero ngayun kay lakas nang sumapak." wika ng kaibigan kong si Kiernan habang alalay ako nito patungo sa aking kotse Totoo ang sinabi nito. Feeling ko, nakakita ako kanina ng mga bituin nang sapakin
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV "Baylord, tama na iyan. Huwag kang masyadong mainit. It's just a small matter na hindi dapat palakihin." seryosong wika ko sa kapatid ko. Pagkatapos noon, muli akong napatitig kay Luigi at malamig itong kinausap "I'm sorry for happened! This is a very big misund







