Se connecter"Next, Kierra will return to the Philippines."
Ang mundo ni Paul ay umiikot sa simpleng ayos lang ng buhok at ngiti ni Dia, sapat na para mabighani siya ng sobra kahit na alam niyang hindi na siya makakaahon pa. Every small movement, the way her hair fell, the gentle curve of her smile, made his heart race uncontrollably, reminding him how powerless he was to resist her.Binasa ni Dia ang labi niya, isang hindi sinasadyang kilos, at agad niyang nakita ang intensity sa mga mata ni Paul. She could feel the magnetic pull, making her knees weak, her pulse quicken.Ang tingin nito ay matalim, malambing, at puno ng pangako, hindi man diretsahang umamin, it was obvious in his expression. It was as if every gentle stroke of his gaze conveyed a promise that would never fade, a silent vow that he would always be hers.Umawang pa ang labi ni Paul habang nakatitig sa basa na labi ni Dia, parang hinihintay ang pahintulot na hindi na kailangang banggitin. His eyes, filled with desire and tenderness, spoke volumes beyond words, teasing yet comfor
Napailing na lang si Dia, may ngiting ayaw at hindi niya kayang pigilan. Ramdam niya ang init sa pisngi niya, ang kilig na pilit niyang itinatago. Kahit gusto niyang kontrahin, kahit gusto niyang magkunwaring matigas pa rin, wala siyang mahanap na sapat na dahilan para tutulan ang sinasabi nito.“Hindi pa nga! Saka lumipat lang kami dito sa condo mo kasi baka umiyak ka na—” pabirong depensa niya, pilit na binabawi ang sarili sa realidad.“Iiyak talaga ako, gusto ko na kayo rito,” agad na putol ni Paul, may halong lambing at kaunting arte sa tono, isang tonong alam niyang siguradong magpapatawa kay Dia at magpapalambot ng puso niya.At tama nga siya.Mas lalo pang natawa si Dia, napailing habang pinipigilan ang sarili na yakapin din siya nang mahigpit.“Baliw,” natatawang sambit niya, pero wala ni katiting na inis sa boses, puro lambing lang.Ngunit biglang naging seryoso ang mukha ni Paul. Unti-unting nawala ang ngiti sa labi niya, at ang mga mata’y napuno ng katapatan, ng determinasyo
Chapter 288“Aly’s tired and now sleeping in her room, ikaw? Hmmm?” Natigilan si Dia sa pag-aayos ng mga damit niya nang biglang yumakap si Paul sa likod niya pagkatapos na sabihin yun.Nasa kwarto sila ni Paul...yes, they are already on Paul’s condo. Pinagbigyan na niya ito kahit na ang plano niya ay saka lang talaga lilipat kapag kasal na sila.Matagal din niyang pinag-isipan ang desisyong iyon habang nag-aayos ng kasal nila sa nakalipas na araw, paulit-ulit na tinimbang kung tama bang mauna ang hakbang na ito.Nalaman rin naman niya na may sarili talagang bahay si Paul, at hindi lang basta bahay, it was a big mansion, malaki, engrande gaya ng sabi ng Ate Thali niya.But Dia wants here for now. Mas gusto niyang dito muna, sa condo na mas tahimik at mas simple, kung saan mas ramdam niya ang pagiging normal nilang dalawa. Saka na ang mansion, saka na ang malalaking espasyo at mabibigat na responsibilidad, kapag kasal na sila, kapag buo na talaga ang lahat.Tinignan ni Dia ang kamay ni
Pinagmasdan niya ang mga mukha ng matatanda, ang ilan ay umiiwas ng tingin, ang iba’y ngumingiti at lalo lang siyang kinabahan. Pakiramdam niya ay may malaking bagay na nakatago sa likod ng lahat ng iyon.Huminga nang malalim si Dia bago tuluyang lumapit sa anak. Hinila pa niya si Alys nang marahan para makaupo sila sa sofa.Samantala, si Paul ay nanatili muna sa kinatatayuan, tahimik, hinayaan muna kung ano man ang gagawin ni Dia. But when Dia looked at Paul, he already knew what to do, isang tingin lang, at malinaw na sa kanya ang susunod na hakbang.Naglakad siya palapit, dahan-dahan ngunit buo ang loob.Nakaupo si Dia at Alys sa sofa kaya si Paul ay naupo sa harap nila, isang paa ang nakaluhod sa sahig para mapagpantay ang tingin niya sa anak niya.Again, Alys looked at her mom and dad... innocent yet confused. Salit-salitan ang tingin niya sa dalawa, parang naghahanap ng sagot sa mga mata pa lang nila. Hindi pa man nagsasalita ang mga magulang niya, pakiramdam niya ay may kung ano
“Good morning, Mommy! Good morning, Daddy!” Masayang bati ni Alys nang tuluyang bumaba si Paul at si Dia, halos tumalon pa sa kinauupuan sa sobrang saya.Kumikinang ang mga mata nito habang nakangiting nakatingin sa kanila, buong-buo ang tuwa sa mukha at talaga namang walang kaalam-alam sa nangyayare sa paligid.Napangiti si Dia sa anak, kahit may bahagyang kaba sa dibdib niya. Sa kabila ng lahat ng gulat at tensyon, malinaw sa kanya ang isang bagay, si Alys ang magiging pinakamasaya sa sandaling marinig nito ang balita.ia knows that Alys will be the happiest if she heard the news about them. Alam niyang sa kabila ng lahat ng pinagdaanan nila, si Alys ang magiging unang yayakap sa bagong simula na iniaalok ng tadhana sa kanila.Umawang lang ang tingin ni Dia nang tuluyang lumibot ang paningin niya sa sala. Doon lang tuluyang rumehistro kung gaano karami ang tao, halos lahat ng pamilya niya ay naroon. Parang isang eksenang hindi niya inaasahan sa araw na yun.Halos mapahinto ang hining
Chapter 285“Dianna! Open this freaking door!” It was her Ate Thali, walang tigil sa pagkatok, parang anumang oras ay masisira na ang pinto sa lakas ng hampas nito, na paniguradong nakita na ang post ni Dia kaya biglang napasugod.Natawa si Dia, imbes na lumapit sa pinto ay napasulyap pa siya kay Paul. Paul is still looking at her... umawang pa ang labi ni Dia dahil sa paraan ng titg ni Paul...that soft, knowing look na parang sinasabi nitong okay na tayo, we’re really okay now, na para bang hindi pa rin makapaniwala pagkatapos ng lahat.Kaya naman napanguso si Dia, kunwaring nagtatampo pero hindi maitago ang saya sa mga mata niya, parang bumalik sa pagkabata, sa pagkadalaga kung saan subrang kilig at saya nag nararamdaman niya.“Baka gising na si Alys,” she said, medyo mahina ang boses, dahil anong oras na rin at nandoon pa rin sila. May bahid ng kaba at saya ang tono niya, kaba dahil sa mga kapatid niya sa labas, saya dahil sa kung anong meron sila ni Paul ngayon.“Hmm. Gusto kong sa







