Home / โรแมนติก / My Twins พันธนาการเสือแฝด / Chapter 3 อาอิง | มาตามนัด

Share

Chapter 3 อาอิง | มาตามนัด

Author: Karnbarn
last update publish date: 2026-02-24 15:19:53

มหาวิทยาลัย SKP

นี่สินะช่วงเวลาแห่งความสุขที่ต้องเก็บเกี่ยว นักศึกษาละลานตาหลากหลายอารมณ์ มีทั้งคนที่ดูตั้งใจมาเรียน บางคนก็เหมือนมาเดินแฟชั่นโชว์ หรือบางคนมาเพื่อจุดประสงค์อย่างอื่น เช่น หาแฟน

จึกๆๆ

ขวับ!

“แฮ่!!”

“อ๊ะ!! ทำไรเนี่ยมะนาว!!” ฉันสะดุ้งโหยงเมื่อหันไปตามแรงจิ้มแล้วเจอเพื่อนสนิทของตัวเองแลบลิ้นปลิ้นตาใส่

“แล้วแกยืนทำไรอยู่ สังเคราะห์แสงเรอะ?”

“แค่ยืนดูสิ่งที่ไม่เคยเห็น”

“งี้แหละน่า~ โลกภายนอกมันก็งี้แหละ” มะนาวกอดคอฉันและมองไปด้วยกัน

“แกสอนอะไรให้ยัยอิงอีก” แต่ก่อนที่เราสองคนจะได้คุยอะไรกันต่อ เสียงคุ้นเคยของอีกคนก็ทักขึ้นมา

“อย่าใส่ร้าย คุณหนูอาอิงแค่ต้องเรียนรู้โลกภายนอกมากขึ้น ฉันแค่ให้คำแนะนำ”

“คนอย่างแกชอบสอนเรื่องไม่เป็นเรื่อง” เพลงขวัญคือเพื่อนสนิทอีกคนที่มาจากโรงเรียนเดียวกัน เราสามคนสนิทกันตั้งแต่เข้าม.1 จนตอนนี้ก็ตัดสินใจเรียนที่เดียวกันอีก

จริงๆ สองคนนี้น่ะตั้งใจเข้าเรียนที่นี่อยู่แล้ว แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจตั้งแต่ทีแรก ได้มาที่นี่แค่เพราะความซวยที่มีน้องสาวอย่างอาย่าก็เท่านั้น

‘แต่ช่างมันเถอะ บางทีโชคชะตาคงอยากให้ฉันอยู่ที่นี่ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ^^’

“ใส่ร้ายยย”

“ถึงเวลาแล้ว ไปเรียนคาบแรกกันเถอะ” เพลงขวัญไม่สนใจเสียงครวญครางของมะนาว แต่ลากแขนฉันเดินนำออกมาทันที

“รอด้วยยย” ชื่อมะนาวก็แสบสมชื่อแหละ ^^

วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของพวกเรา แอบตื่นเต้นเหมือนกันนะ ไม่รู้ว่าการเรียนการสอนจะแตกต่างกันมากแค่ไหน

“ย้ายของเข้าห้องเสร็จแล้วใช่มั้ย?” เพลงขวัญถามขึ้นทันทีเมื่อพวกเราได้ที่นั่งกันแล้ว

เพื่อนร่วมคลาสเยอะมากเลยล่ะ แต่ละคนมีทั้งน่าคบและไม่น่าคบ นี่ปีหนึ่งเองนะทำไมแต่งตัวแรงกันขนาดนี้

แต่ก็นะสไตล์แต่ละคนไม่เหมือนกัน มหาวิทยาลัยเอกชนอิสระย่อมเยอะเป็นธรรมดา ฉันแค่กลัวเพื่อนๆ จะหนาวเพราะกระโปรงมันสั้นเกินไป -_-!

“เสร็จแล้วๆ คุณแม่มาช่วยน่ะ”

“แล้วทำไมไม่บอกพวกฉันล่ะ จะได้ไปช่วย” เพื่อนสองคนของฉันนิสัยค่อนข้างแตกต่างกัน ไม่ใช่สิ ต้องบอกว่าพวกเราทั้งสามคนนิสัยไม่เหมือนกันเลย

มะนาวจะแสบๆ ซ่าๆ ตามชื่อเลย ไม่กลัวใครพร้อมไฟต์ตลอด เพลงขวัญเหมือนพี่คนโตนิสัยจะดูเป็นผู้ใหญ่ที่สุด คอยดุคอยด่าเวลาฉันกับมะนาวเกเร ส่วนฉันคือความสดใสของกลุ่ม มะนาวบอกว่าฉันเหมือนดอกทานตะวัน ^^

“ไม่เป็นไรหรอก ของฉันไม่ได้เยอะอะไรอยู่แล้ว”

“เห้อออ~ บางทีกับเพื่อนก็ไม่ต้องเกรงใจมากก็ได้” มะนาวถอนหายใจใส่ฉันทันที

“มารยาทไง ^^”

“แกกำลังหลอกด่าว่าฉันไม่มีมารยาทอย่างนั้นใช่มั้ย!”

“เปล่าสักหน่อย”

“ยัย…!!”

“สวัสดีนักศึกษาทุกคน” แต่ก่อนที่ฉันจะถูกมะนาวด่า เสียงประกาศิตจากหน้าห้องก็หยุดบทสนทนาของพวกเราลงซะก่อน

คณะที่ฉันเลือกคือนิเทศศาสตร์ ซึ่งเหมือนเดิมไม่ใช่ความตั้งใจแรก แต่ทำอะไรไม่ได้เพราะทุกอย่างประชันชิดไปหมด ไม่ลงคณะนี้ก็เกรงว่าปีนี้คงหาที่เรียนไม่ทันแล้ว โชคดีที่คุณพ่อคุณแม่เข้าใจ ท่านไม่ได้เคร่งเรื่องการเรียนของฉันอยู่แล้ว พวกท่านแค่อยากให้ฉันมีความสุข

นิเทศฯ ก็ไม่เลว ฉันชอบงานศิลปะ ชอบการถ่ายรูป ถือว่าได้เรียนรู้หลากหลาย ส่วนงานบริหารค่อยต่อป.โทเอาทีหลังก็ไม่ได้เสียเวลาอะไรอยู่แล้ว

“เลิกเรียนขอไปดูห้องแกได้มั้ยอิง”

“ได้สิ หาอะไรไปกินกัน ฉันอยากให้พวกแกไปอยู่แล้ว” ฉันหันไปตอบเพลงขวัญ ถึงเพื่อนไม่ขอฉันก็ตั้งใจจะชวนไปอยู่แล้ว

“แกนี่มันน่ารักจริงๆ เลย” ส่วนมะนาวที่นั่งอยู่ข้างขวาดึงหัวฉันไปหอมฟอดใหญ่

เพื่อนสองคนนี้ชอบคิดว่าฉันเป็นเด็กน้อยอยู่เรื่อยเลย ฉันแค่ตัวเตี้ยที่สุดในกลุ่มเท่านั้น อายุเราก็เท่ากันนะ ทำไมทำกับฉันแบบนี้ก็ไม่รู้ :(

@คอนโดอาอิง

“ว้าววว~” ทันทีที่เปิดประตูเข้ามา มะนาวก็ร้องขึ้นด้วยความตื่นเต้น ดวงตาของเพื่อนที่เปล่งประกายราวกับเด็กน้อยทำฉันหลุดขำทันที “ห้องแกไฮโซโบว์แดงมากเลยยัยคุณหนูทานตะวัน”

“เว่อร์น่ามะนาว” ฉันส่ายหน้าน้อยๆ หยิบรองเท้าสลิปเปอร์ให้เพื่อนคนละคู่ ทุกอย่างเตรียมพร้อมอย่างดี คุณแม่ค่อนข้างพิถีพิถันน่ะ ท่านเป็นคนเตรียมไว้ให้เพราะฉันบอกจะชวนเพื่อนมาบ่อยๆ การอยู่คนเดียวครั้งแรกฉันคงเหงาน่าดู

“หึๆ จริงของยัยนาว แต่ห้องใหญ่ขนาดนี้แกอยู่ได้ใช่มั้ย?” เพลงขวัญที่สำรวจห้องฉันเสร็จแล้วเอ่ยถามขึ้นมา

“ต้องได้สิ แค่ตื่นเช้ามาแล้วไม่เจออาย่าฉันรู้สึกว่าตัวเองอารมณ์ดีสุดๆ เลยล่ะ ถึงแม้ว่าจะเหงาหน่อยๆ ก็เถอะ”

“เดี๋ยวก็ชิน แกโตแล้วออกมาใช้ชีวิตข้างนอกคนเดียวแบบนี้ฉันสนับสนุนนะ”

“สนใจมาอยู่เป็นเพื่อนฉันมั้ย?”

“ไม่”

“…!” ตอบได้ทำร้ายจิตใจฉันมาก

“หัดอยู่คนเดียวให้เก่ง แกจะได้แข็งแกร่งกว่านี้”

“ค่ะแม่”

“กินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวฉันต้องกลับแล้ว”

“ใช่ๆ ฉันก็ต้องรีบกลับเหมือนกัน แต่ห้องแกสวยมากฉันชอบจัง เวลาทำรายงานเรามาทำห้องแกได้ป่ะ”

“ได้อยู่แล้ว”

“ทำที่ห้องสมุด แกหัดเกรงใจยัยอิงบ้าง”

“โหหหหแม่คะ…”

“หุบปากซะ”

“TT”

“ไม่เป็นไรหรอก…”

“หวงพื้นที่ส่วนตัวบ้างอาอิง อย่าให้ฉันต้องสอน”

“ค่ะแม่” พูดซะฉันกับมะนาวหน้างอคอตกกันเลยทีเดียว

เวลาต่อมา

หลังจากเพื่อนๆ กลับไปฉันก็มานั่งทบทวนบทเรียนอยู่คนเดียวในห้องนั่งเล่น สายตากวาดมองรอบห้องเพราะยังไม่คุ้นเคย คุณปู่บอกว่าจะซื้อคอนโดให้ฉัน ท่านก็ซื้อให้จริงๆ แถมยังเป็นห้องใหญ่มากๆ อีกด้วย

“ใหญ่เกินไปอ่ะ”

มองไปทางไหนก็เคว้งคว้างสุดๆ ห้องนอนสองห้อง ห้องน้ำสองห้อง พื้นที่ทำครัวแบบอเมริกันเคาน์เตอร์ใหญ่มาก ห้องนั่งเล่นกว้างขวางเพดานก็สูง นี่มันสำหรับอยู่เป็นครอบครัวชัดๆ

ครืดดด ครืดดด ครืดดด

แรงสั่นของโทรศัพท์มือถือดึงความสนใจของฉันให้หันไปหา แค่เห็นเบอร์คุณปู่โชว์หราก็รีบคว้าขึ้นมากดรับสาย

“ค่ะคุณปู่”

(ว่างมั้ยหลาน ปู่รบกวนมั้ย?)

“ไม่ค่ะ อิงแค่นั่งทบทวนบทเรียนนิดหน่อย”

(เด็กดี)

“คุณปู่มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ”

(จำสัญญาของเราได้มั้ย?)

“…”

(ถึงเวลาแล้วนะ)

“…ค่ะ”

(พร้อมแล้วใช่มั้ย ผ่านมาหลายเดือนแล้ว)

“พร้อมค่ะ”

(งั้นสุดสัปดาห์นี้ ปู่ให้พ่อหลานไปรับนะ)

“ได้ค่ะ”

(งั้นปู่ไม่รบกวนแล้ว เจอกันตามนัดนะ)

“ค่ะคุณปู่”

คิดว่าท่านลืมไปแล้วซะอีก เพราะฉันก็ลืมไปแล้วเหมือนกัน

เห้อออ~~ คนๆ นั้นจะหน้าตาเป็นยังไงนะ หวังว่าคุณปู่จะตาดีอย่างที่ท่านโอ้อวดไว้นะ

สุดสัปดาห์

รถคันหรูของป่ะป๊าแล่นไปตามถนนเส้นหลัก สถานที่นัดของเราคือโรงแรมในเครือของตระกูล ฉันตื่นเต้นจนแทบนอนไม่หลับ วันนี้เลยไม่ค่อยสดชื่นเท่าที่ควร

“เรียนเป็นไงบ้างลูก” ป่ะป๊าเอ่ยถามขึ้นมาเมื่อรถแล่นมาได้สักพักแล้ว

“ดีค่ะ อิงเริ่มปรับตัวได้แล้ว”

“มีเรื่องไหนไม่สบายใจคุยกับป๊าได้ตลอดนะ ไม่ต้องเก็บไว้คนเดียว”

“ค่ะ ตอนนี้เรื่องเครียดคงเป็นเรื่องของคุณปู่นี่ล่ะค่ะ ป๊ารู้มั้ยว่าท่านจับคู่อิงกับใคร”

“ป๊าไม่รู้เหมือนกัน แต่เพื่อนของท่านป๊าเคยเจออยู่ คนใหญ่คนโตแวดวงสังคม แต่ก็ไม่เคยเจอหลาน”

“อิงปฏิเสธได้ใช่มั้ยคะ ป๊าช่วยอิงได้มั้ยถ้าอิงไม่ถูกใจคนคนนั้น”

“หึๆ ได้สิ อิงเป็นลูกสาวป๊านะ ป๊าจะยอมให้หนูไม่มีความสุขได้ยังไง”

แบบนี้ค่อยสบายใจหน่อย แค่ทำตามที่คุณปู่ขอไม่ถูกใจอย่างน้อยก็มีป่ะป๊าช่วยหนุนหลัง

@โรงแรมในเครือของตระกูล

เราใช้เวลาเดินทางแค่ไม่นานก็มาถึงโรงแรม ฉันเดินเคียงคู่ไปกับป่ะป๊าที่เดินผ่านพนักงานคนไหนทุกคนจะก้มหัวให้หมด ไม่ชินเลยแหะ

คุณปู่ใช้ดาดฟ้าเป็นสถานที่นัดของพวกเรา พื้นที่ส่วนตัวแถมบรรยากาศก็ดี ฉันเห็นท่านยิ้มกว้างตอนคุยกับเพื่อนสนิทก็พลอยยิ้มตามท่านไปด้วย

“มากันแล้วเหรอ มาๆ” ทันทีที่หันมาเห็นฉันกับป่ะป๊าเดินเข้ามาท่านก็กวักมือเรียก อารมณ์ดีสุดๆ ไปเลยล่ะ นี่สินะความสุขของคนวัยชรา

“สวัสดีครับคุณทามไท”

“หวัดดีๆ ไม่เจอกันนานเลยนะ ลูกชายเก่งมากเลย อาเจอเขาในงานสังคมรอบก่อนก็อดที่จะชมเขาไม่ได้”

เพื่อนของคุณปู่ที่อายุมากพอๆ กับท่านยังดูแข็งแรงมากๆ อยู่เลย ชายชราสองคนนี้กินยาอายุวัฒนะหรือเปล่านะ ทำไมดูไม่เหมือนคนอายุหกสิบเจ็ดสิบเลย

“อาอิงลูก นี่คุณปู่ทามไท”

“สวัสดีค่ะคุณปู่”

“หวัดดีจ้ะ น่ารักเหมือนแม่ของหลานเลย”

“ขอบคุณค่ะ”

“ขอโทษที่มาสายครับ” ยังไม่ทันที่ท่านจะได้คุยอะไรกับฉันต่อ เสียงทุ้มหนึ่งก็เอ่ยแทรกขึ้นมาดึงความสนใจจากทุกคนให้หันไปมอง

“เอ๊ะ?” คุณปู่ทามไททำหน้าตาแปลกๆ จนฉันต้องหันมองตามสายตาของท่าน

O.O?!

นี่มัน!!!

“ทำไม…ไทเกอร์”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • My Twins พันธนาการเสือแฝด    Special 5

    บทสนทนาของสองพ่อลูกทำให้อาอิงต้องแอบขำอยู่คนเดียว คิดในใจว่าลูกใครก็เหมือนคนนั่นแหละ เลี้ยงมาเองกับมือจะให้เหมือนใครไปได้ล่ะร่างบางลุกขึ้นไปจัดการเทนมใส่ขวดให้ลูกสาวที่ยังชอบดื่มจากขวดมากกว่าจากกล่อง ก่อนจะหันมองตามเมื่อเห็นทั้งสองเดินออกมาจากห้องน้ำโดยลูกสาวเธอเดินหน้าบึ้งนำมาก่อนดวงตากลมโตสบตากับสามีหนุ่มและเผยยิ้มกว้างส่งให้ไป แต่ทิกเกอร์กลับส่ายหน้าน้อยๆ และกดตามองก้อนกลมที่สูงแค่เพียงต้นขาของเขา ‘อยากเตะให้กลิ้งจริงๆ’“นมค่ะคนสวย”“ขอบจุนก่ะ” สองมือพนมขึ้นเป็นพุ่มระดับหน้าอก ก่อนจะยื่นมือไปรับขวดนมจากผู้เป็นแม่ที่ส่งมาให้ “แม่แม่ขา~ ขออีกก่ะ”“หือ? เอาอะไรคะ?”“นมก่ะ”“นม?”“ให้ป่ะป๊าด้วยก่ะ”“…” สองสามีภรรยามองหน้ากันทันที ก่อนอาอิงจะหลุดขำออกมาเมื่อเข้าใจความหมายที่ลูกสาวเธอพูด ส่วนคนโดนพาดพิงยืนเท้าสะเอวส่งสายตาไปมองก้อนกลมที่ผลิตออกมาเองกับมือด้วยความมันเขี้ยวเมื่อเห็นว่าแม่เอาแต่ขำ เด็กเล็กวัยสองขวบก็คาบขวดนมของตัวเองไว้ในปาก ก่อนจะเดินไปหยิบอีกกล่องมายื่นให้ผู้เป็นพ่อเองซะเลย“จินนมกันก่ะ~”ไงล่ะ อยากแย่งกันดีนัก เอาไปแบ่งกันกินซะเลยจะได้จบๆ“น่ารักจัง” อาอิงขำไม่หยุด รี

  • My Twins พันธนาการเสือแฝด    Special 4

    เวลาที่ลูกหลับนั่นคือเวลาล้ำค่าที่คนเป็นพ่อเป็นแม่ได้ใช้ร่วมกันจริงๆ ทิกเกอร์อุ้มลูกสาววัยซนลงนอนบนเตียงคิงไซส์ชิดติดกำแพง เพราะผิงอันนอนดิ้นมากพื้นที่แค่นี้ไม่รู้ว่าจะพอให้เจ้าก้อนเกลือกกลิ้งหรือเปล่าเสร็จก็ก้มลงหอมแก้มกรุ่นแป้งเด็กด้วยความรักและมันเขี้ยว จนอาอิงที่กอดอกพิงกรอบประตูห้องน้ำมองมาด้วยรอยยิ้มกว้าง ทิกเกอร์อ่อนโยนทั้งกับเธอและลูกเสมอ เวลาที่เขาแสดงความรักเสน่ห์ที่เปล่งประกายออกมาจากตัวเขามันน่ามองจนละสายตาออกไม่ได้“เรียบร้อยดีนะคะ” เสียงหวานเอ่ยถามเมื่อสามีหน้าหล่อเดินยิ้มกรุ้มกริ่มเข้ามาหา ก่อนที่วงแขนแข็งแรงจะตวัดเข้ามาเกี่ยวเอวบางรั้งให้เข้าไปแนบชิด“เรียบร้อยครับ เหลือแค่เมียแล้ว” ทิกเกอร์เอ่ยออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะก้มลงแนบหน้าผากลงกับหน้าผากเล็กของภรรยาสาวคนสวย “เวลานี้เป็นของป่ะป๊าแล้วใช่มั้ยคะ?”ตั้งแต่มีลูกคำพูดคำจาก็เปลี่ยนไป เขามักจะใช้เสียงสองเสียงสามกับลูกสาว และใช้คำพูดน่ารักให้เหมาะกับเด็กผู้หญิง จนตอนนี้ติดปากจนเอามาพูดกับเมียแล้วด้วย“ป่ะป๊าอยากได้อะไรคะ?” อาอิงเอียงคอถาม ท่อนแขนเรียวกอดรอบเอวสอบไว้หลวมๆสายตาแพรวพราวของคนตัวสูงทำให้ใบหน้าสวยหวานเห่อร

  • My Twins พันธนาการเสือแฝด    Special 3

    “เด็กๆ กินข้าวกันลูก” เปอร์เซียเอ่ยเรียกเมื่อทุกอย่างเตรียมเสร็จอาอิงจูงมือสองสาวเข้ามาร่วมวง ก่อนจะจับให้ทั้งสองนั่งติดกัน ใบหน้าที่ละม้ายคล้ายกันเพราะมีพ่อที่เป็นฝาแฝด หากไม่รู้อาจจะมองว่าสาวน้อยทั้งสองเป็นพี่น้องแท้ๆ กันเลย“อังนี้ของผิอัง~” ผิงอันสร้างอาณาเขตให้ตัวเอง ใช้ช้อนส้อมจิ้มเนื้อกุ้งที่ทิกเกอร์แกะให้เข้าใส่ปากอย่างชำนาญ เรื่องกินไว้ใจได้เลย“อังนี้ของชีเนียร์” นิ้วมือป้อมๆ ของซีเนียร์ก็หยิบไส้กรอกเข้าใส่ปากตัวเองด้วยเช่นกันก่อนที่เด็กตัวกลมทั้งสองจะหันไปสบตาและหลุดเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากกันออกมาด้วยความสนุก“เธียเตอร์อร่อยมั้ยลูก อาไม่เห็นได้ยินเสียงเราเลย” อาอิงยิ้มถามหลานชายของสามี ที่ตั้งแต่มาถึงเธอยังไม่ได้ยินหลานพูดเลยสักคำ“อารมณ์บ่จอยสักเท่าไหร่ โดนซีเนียร์แกล้งตั้งแต่อยู่บนรถ” เปอร์เซียตอบแทน มือเรียวเล็กเสยผมด้านหน้าให้ลูกชายเล็กน้อยเมื่อตอนนี้มันเริ่มยาวจนทิ่มตาคนขี้หงุดหงิดแล้ว “กลับไปมามี๊พาไปตัดนะครับ”“คับ”สองครอบครัวนั่งทานมื้อเย็นกันท่ามกลางบรรยากาศที่เย็นลงเรื่อยๆ เสร็จจากของคาวก็ต่อกันด้วยของหวาน เด็กๆ ทั้งสามพากันย่างมาร์ชเมลโล่และนั่งกินด้วยกัน และตอน

  • My Twins พันธนาการเสือแฝด    Special 2

    หลายปีต่อมาหลังทริปฮันนีมูนเมื่อสามปีก่อน อาอิงก็ได้ให้กำเนิดลูกสาวตัวน้อยๆ มาหนึ่งคน เธอชื่อว่าน้อง ‘ผิงอัน’ ตุ๊บ!ผิงอันที่ในภาษาจีนแปลว่าปลอดภัย แต่ตอนนี้ลูกสาวเธอกำลังกลายเป็นผู้ประสบภัยเพราะล้มลุกคลุกคลานประมาณสามรอบเห็นจะได้ตุ๊บ!!นับหนึ่งถึงสิบมาสามรอบแล้ว จนสุดท้ายเธอก็ทนไม่ไหวลุกไปคว้าตัวเด็กน้อยมากอดไว้ด้วยความหวงแหน“เจ็บมั้ยคะ?” เสียงหวานเอ่ยถามพร้อมทั้งยกมือขึ้นลูบเข่ากลมๆ ของลูกสาวไปด้วย“ไม่เจะ~” เด็กน้อยผมหน้าม้าเต่อที่มัดแกละสองข้างส่ายหน้าตอบ พร้อมทั้งดิ้นดุ๊กดิ๊กไปมาจะออกจากอ้อมกอดคุณแม่ “ป่อยยยย~”“ถ้าล้มอีกคุณแม่จะดุแล้วนะคะ” ความเป็นแม่แค่เห็นลูกล้มหัวใจก็ร่วงไปถึงตาตุ่ม ถึงใครจะบอกให้เธอปล่อยลูกให้เจ็บบ้าง แต่เธอก็อดห่วงไม่ได้อยู่ดีส่วนป่ะป๊าน้องน่ะเหรอ นอนหนุนแขนมองอยู่ข้างๆ เธอนี่แหละ เรื่องปล่อยให้ลูกเจ็บตัวนี่เขาใจเย็นเป็นที่สุด แต่ถ้าหากเรื่องไหนเป็นอุบัติเหตุทิกเกอร์ก็จะเป็นคนแรกที่วิ่งเข้าหาลูกเหมือนกัน“วิ่งๆ” เสียงเล็กๆ ตอบกลับมาแบบไม่สลด และเหตุที่เจ้าก้อนกลมล้มหลายรอบก็เพราะว่าตอนนี้กำลังวิ่งเล่นอยู่บนสนามหญ้าที่เป็นเนินเขา พื้นที่เลยเป็นทางลาดชัน

  • My Twins พันธนาการเสือแฝด    Special 1

    ทริปทะเลใต้ร่างบางที่อยู่ในชุดกางเกงขาสั้นและเสื้อยืดสีดำวิ่งถลาลงทะเลอย่างกับเด็กน้อยเพิ่งเคยมาครั้งแรก ทำให้ร่างสูงที่เดินตามอยู่ด้านหลังเผยยิ้มกว้างออกมาด้วยความเอ็นดู“เฮียมาเร็ว” อาอิงยืนกวักมือเรียกคนที่แต่งกายเหมือนกันกับเธอ ในเมื่อตกลงกันไม่ได้เรื่องชุดที่จะใส่ ผลที่ออกมาก็เลยเป็นอย่างที่เห็น กางเกงขาสั้นสองตัวร้อยกับเสื้อยืดตัวละร้อยห้าสิบ“เล่นเหอะ เฮียรอตรงนี้” แดดในช่วงบ่ายแก่ๆ ยังคงร้อน แต่ก็ไม่ได้ร้อนจัดจนทำให้ผิวอ่อนๆ ของอาอิงแสบ เขาถึงได้ปล่อยให้เธอวิ่งเล่นแบบนี้ได้“มาเล่นด้วยกันสิคะ” เหมือนว่าเธอจะไม่ยอม อาอิงวิ่งกลับมาบนฝั่งและลากร่างสูงพาเขาวิ่งลงทะเลไปด้วยกัน “มาด้วยกันก็ต้องเล่นด้วยกันสิคะ”“ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ”“หนูก็โตแล้ว”“โตแต่นมสิ”“อย่าทะลึ่งนะ!” ร่างบางเท้าสะเอวมองหน้าดุใส่เขา แต่คนโดนดุไม่ได้สลดเลยแม้แต่น้อย ทิกเกอร์ฉีกยิ้มกว้างจนตาหยีโชว์ลักยิ้มทรงเสน่ห์ที่สองข้างแก้ม ก่อนจะฉวยโอกาสตอนที่เธอเผลอจับร่างบางขึ้นพาดบ่า และเหวี่ยงลงทะเลทันทีตู้มมม!!!“กรี๊ดดด!!!” อาอิงกรีดร้องดังลั่นด้วยความตกใจ ตะเกียกตะกายขึ้นมาได้ก็ชี้หน้าด่าเขาอีกรอบ “ไอ้เฮียบ้า!!!”คำ

  • My Twins พันธนาการเสือแฝด    บทส่งท้าย

    เวลาผ่านไปไวอย่างกับโกหก ตอนนี้ฉันกับเฮียทิกเกอร์ก็ผ่านพิธีหมั้นหมายกันอย่างเป็นทางการแล้ว สองครอบครัวเจอหน้ากันบ่อยขึ้นและไปมาหาสู่กันตลอด คุณแม่ทั้งสองก็จ้องจะเล่นเฮียทิกเกอร์จริงๆ อย่างที่เขากังวล‘เราต้องดูแลน้องให้ดีๆ อาอิงเหมือนเด็กน้อยที่พร้อมจะถูกเรารังแกได้ตลอด’นั่นคือคำพูดของคุณแม่น้ำชาที่ทำเอาเฮียทิกเกอร์ถึงกับกุมขมับ เพราะนับวันท่านจะยิ่งรักและเอ็นดูฉันมากขึ้น จนบางครั้งหลงลืมลูกชายตัวเองไปชั่วขณะ‘จำคำสัญญาที่ให้ไว้กับแม่ได้ใช่มั้ย อย่าให้น้องเป็นเหมือนแม่’และนี่ก็คือคำพูดของคุณแม่ฉัน สิ่งที่ท่านย้ำเฮียทิกเกอร์เป็นประจำก็คือให้มีฉันแค่เพียงคนเดียวนึกถึงวันนั้นแล้วฉันก็เผลอยิ้มออกมา ทุกคนเอาแต่สั่งให้เฮียทิกเกอร์เป็นแบบนั้นเป็นแบบนี้ จนลืมคิดไปว่าอีกคนที่ต้องสั่งก็คือฉัน วันนั้นฉันก็เลยโพร่งขึ้นไปเองโดยที่ไม่ต้องมีใครบอก‘หนูจะรักเฮียทิกเกอร์คนเดียว จะมีแค่เฮียทิกเกอร์คนเดียว จะไม่รังแกและจะไม่ทำให้เฮียทิกเกอร์เสียใจ’เขาปราบปลื้มจนน้ำตาไหลเลยล่ะ ^^“เสร็จละ” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นมาจนฉันหลุดออกจากภวังค์ความคิดเฮียทิกเกอร์โชว์สิ่งประดิษฐ์ที่เขาตั้งใจนั่งทำอยู่ร่วมชั่วโมง ใน

  • My Twins พันธนาการเสือแฝด    Chapter 16 ความรู้สึกที่เปลี่ยนไป

    ปลายนิ้วเรียวยาวคีบบุหรี่จรดขึ้นไปที่ริมฝีปาก ก่อนจะสูบเอาสารนิโคตินเข้าไปจนแก้มตอบ ควันสีเทาลอยคละคลุ้งอยู่ในอากาศและค่อยๆ จางหายไปกับสายลมยามพลบค่ำ มือหนาอีกข้างยกโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูแนบใบหูเมื่อต่อสายหาน้องชายฝาแฝดได้แล้ว(มีอะไร?) เสียงทุ้มที่เล็ดลอดออกมาดูจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ซึ่งเขาพอจะรู้

  • My Twins พันธนาการเสือแฝด    Chapter 13 ทิกเกอร์ | แผนการลับ

    หลายวันต่อมา‘หายไปไหนวะ’อาการกระสับกระส่ายเกิดขึ้นกับผมมาหลายวันแล้ว ไม่ใช่ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นเพราะอะไร‘เพราะยัยเตี้ยหายหน้าหายตาไปน่ะสิ’Line : AhhIng คนหล่อ : ทำไรอยู่?ผมทักแชทไปหาเธอหลายวันแล้ว นอกจากเธอจะไม่ตอบกลับมา เธอก็ยังไม่เปิดอ่านอีกด้วย ไม่รู้โกรธอะไรผมอีกหรือว่าเพราะเรื่องวันนั้น

  • My Twins พันธนาการเสือแฝด    Chapter 6 อาอิง | สร้างพรหมลิขิต

    “ห๊าาา!!!” เพื่อนสองคนอุทานขึ้นมาพร้อมกัน เมื่อฉันเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง ตอนนี้พวกเราเลิกเรียนแล้วล่ะ ไม่มีคาบต่อเพราะอาจารย์ยกคลาสช่วงบ่าย ฉันคันปากอยากเล่ามาตั้งแต่เช้า เพิ่งจะมีโอกาสเอาตอนนี้“กะ…แกจะมีคู่หมั้นแล้วเหรอ?” มะนาวยกมือขึ้นทาบอก ท่าทางที่ดูโอเว่อร์ทำฉันหลุดขำพรืดออกมาโชคดีที่ร้านน้

  • My Twins พันธนาการเสือแฝด    Chapter 4 อาอิง | คนนี้ไม่ใช่

    “ทำไม…ไทเกอร์”เสียงของคุณปู่ทามไทแทบไม่เข้าหูฉันเลย สายตายังคงจดจ้องมองคนมาใหม่ที่ทำให้อัตราการเต้นของหัวใจฉันเพิ่มมากขึ้น‘แต่ในส่วนลึกของความรู้สึกมันกลับรู้สึกแปลกๆ’“สวัสดีครับ” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นพร้อมพนมมือขึ้นไหว้คุณปู่และป่ะป๊าของฉัน รอยยิ้มของผู้ใหญ่ทั้งสองรวมถึงสายตาบ่งบอกถึงความพึงพอใจ‘

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status