เข้าสู่ระบบHira POVNakaupo ako ngayon sa malawak na balkonahe ng isang magandang kuwarto sa beach resort ni Nico. Tapos nasa harapan ko ang napakagandang tanawin ng dagat, habang naririnig ko ang humahampas sa dalampasigan na mga alon. Sumasabay pa ang ihip ng hangin sa mga kurtinang puti sa likod ko, at mula naman sa kinauupuan ko ay tanaw ko rin ang ilang mga puno ng niyog na nakahanay sa gilid ng resort.Napabuntong-hininga ako. Sa wakas, nakakahinga rin ako nang maluwag. Sa wakas, hindi na ako palakad-lakad sa lansangan.Ilang araw na rin akong nababalot ng takot at pag-aalala. Hindi ko alam kung saan ako ligtas na makakapagtago, kung sino ang mapagkakatiwalaan ko, at kung hanggang kailan ako makakaiwas sa mga taong naghahanap sa akin.Pero ngayon, narito na ako. Malayo sa mga taong gusto akong ibalik sa mental hospital. Malayo kay Hera, na alam kong hindi basta-basta titigil hangga’t hindi niya ako nahahanap.Hindi ko akalaing sa ganitong paraan ako muling makakakita ng katahimikan.At ang
Jalina POV“Anong nginingiti-ngiti mo diyan?” biglang tanong ni Aira kaya bumalik ako sa wisyo ko.Napabuntong-hininga tuloy ako at muling binalik ang tanong sa kaniya.“Magsabi ka nang totoo, bakit sila ganoon kagalit sa akin kanina habang hinahanap ka ng mga ito?” tanong ko sa kaniya.“Malay ko sa kanila!”“Aira, sinipa nila ako sa tiyan. Hinablot nila ako, sinabunutan, at muntik pa akong hindi makatayo sa sakit. Kung hindi dumating ang mga kapitbahay, hindi ko alam kung ano pa ang magagawa nila sa akin.”Saglit siyang natahimik. Akala ko, kahit paano ay makikita ko sa mukha niya ang pagsisisi. Kahit simpleng pasensya man lang dahil nadamay ako sa problemang may kinalaman sa kaniya.Pero wala.Sa halip, umirap siya at napakrus pa ng mga braso.“Eh, kasi naman, ang tanga mo!”Nanlaki ang mga mata ko. “Excuse me?”“Labas ka nang labas! Harap ka nang harap sa mga hindi mo naman kilalang tao! Hindi mo ba kayang mag-isip bago kumilos?”Napabuka ang bibig ko, pero wala akong agad na naisa
Jalina POVMabagal akong naglakad palabas ng maliit na health center habang hawak ang reseta at mga gamot na ibinigay sa akin. Kahit papaano, gumaan na ang pakiramdam ko matapos akong masuri ng health worker. Wala namang nakitang malubhang problema sa tiyan ko matapos akong sipain ng lalaking naghahanap kay Aira, pero pinayuhan pa rin akong magpahinga at bantayan kung may lilitaw na kakaibang sintomas.Masakit pa rin ang braso ko dahil sa pagkakahawak sa akin ng isa sa mga lalaki. Hindi ko rin makalimutan ang pananakit ng anit ko nang sabunutan nila ako. Sa tuwing naaalala ko ang nangyari, hindi ko maiwasang mapangiwi.Hindi ko talaga inakalang mararanasan ko ang ganoon dahil lamang sa pagbubukas ko ng gate na hacienda.“Jalina, dito ka muna. Dahan-dahan lang sa paglalakad.”Napatingin ako kay Jasmin, ang isa kong ka-member sa HGK na naghatid sa akin pauwi. Siya rin ang isa sa mga unang dumating nang pindutin ko ang emergency signal sa cellphone ko.“Okay na ako, Jasmin. Huwag mo na a
Jalina POV“Wala si Aira rito,”sabi ko agad sa tatlo. “At hindi rin siya rito tumutuloy.”Nagsinungaling na ako. May sakit si Aira, hindi niya kayang harapin ang mga ito. Sasakit lang lalo ang ulo niya.“Sinungaling!” sigaw ng lalaking nakaitim.“Hindi ako nagsisinungaling. Wala siya rito ngayon.”“Kung ganoon, bakit ayaw mo kaming papasukin?!”“Dahil hindi ninyo puwedeng basta-bastang pumasok sa bahay ng ibang tao!”Mali ang naging sagot ko.Sa isang iglap, lumapit ang lalaki at hinablot ako sa braso.“Wala akong pakialam kung kaninong bahay ito!”“Bitawan mo ako!” sigaw ko.Ngunit sa halip na bumitaw siya sa akin, mas hinigpitan niya ang pagkakahawak sa akin.At bago pa ako makapaghanda, bigla niya akong tinadyakan sa tiyan.“Argh!” Napayuko ako sa tindi ng sakit ng tiyan ko. Parang may kung anong pumilipit sa loob ng tiyan ko, at halos mawalan ako ng lakas.. Napaatras ako habang napahawak sa bahaging tinamaan.“Sabihin mo kung nasaan si Aira!” sigaw niya sa mukha ko.Nangingilid ang
Jalina POVRainn: “Pupunta muna ako sa Krovana Lake. Titingnan ko kung na-deliver na ang mga gamit para sa itatayo nating pasalubong shop. Sandali lang ako roon. Magpahinga ka muna rito sa hacienda.”Basa ko sa message ni Rainn habang nandito ako sa sala at nagliligpit ng mga gulo-gulong gamit.Mabilis naman akong nag-reply. Mainam na rin na nandito ako sa bahay at baka kasi may kailanganin ang bruhang may sakit na si Aira.“Sige. Mag-ingat ka. I-message mo ako kapag nakabalik ka na.”Ilang segundo lang ay nag-reply na siya.Rainn: “Of course. Huwag kang mag-alala, uuwi naman agad ako. Hindi naman ako mambababae. Loyal ako.”Napangisi ako sa sinabi niya. Pero nagulat ako nung sundan pa niya ng message iyon.Rainn: “Sa iyo.”Halos mabilaukan ako nung mabasa ko ang huling message niya. Siraulo talaga, e. Pero, ewan, kinilig naman ako bigla. Naisip ko na naman tuloy ‘yung mahaba, mainit at madulas niyang dila habang kinakain ang puke ko.Matapos kong ibaba ang cellphone, sumandal ako sa
Jalina POV“Oh, ano ‘yan?” tanong ni Rainn. Cold ang boses niya kasi alam naming naka-monitor na sa amin palagi si Tita Hera sa CCTV.“May sakit po kasi si Aira, dadalhan ko ng pagkain at gamot,” magalang kong sagot.Nakakatawa kasi hindi ako sanay na ganito. Maging si Rainn, sigurado akong pinipigil ang tawa niya ngayon.“Inaalagaan mo pa ang walangyang iyon, dapat doon gutumin at hayaang magdusa sa sakit niya,” masungit niyang sagot. Inirapan pa niya ako para makita pa rin ni Tita Hera na hindi talaga kami close at sweet. Ako naman ay kunyaring umirap din kay Rainn para ulit makita ni Tita Hera sa CCTV na hindi ko bet ‘yang lalaking ‘yan, kahit ang totoo ay kinain na niya ang puke ko.Ay, naku, kapag naaalala kong nakipaglạplapan na rin si Rainn sa puke ko, natatawa at parang kinikilabutan ako. Wala lang, hindi lang ako makapaniwala na nangyari na iyon.Tumuloy na ako sa hallway papunta sa kuwarto ng bruhang princessa.Kumatok muna ako nang dalawang beses sa pintuan ng kuwarto ng br
Janessa POVPagkakain ni Uncle River ng tanghalian, naligo at gumayak na siya kasi kailangan niyang sundan si Tita Merbella sa ospital. Manghihina raw kasi iyon sa oras na ma-chemo na ito.Hindi pala pumasok ngayong araw si Uncle River sa trabaho dahil gusto niyang suportahan ang asawa niya sa unan
Janessa POVHabang tinatapunan ako ni Madam Imelda ng juice sa ulo ko ay biglang dumating sa loob ng bahay si Tita Merbella. Tanda ko ang mukha niya, siya ang kapatid ng Mama Maribel ko na sumalangit nawa ang kaluluwa.“Hayop kayo! Hindi na kayo naawa sa pamangkin ko!” sigaw niya nang lapitan si Ma
River POVNakapasok na ako sa bakery ngayong umaga. Sabi ni Merbella ay kaya naman niyang mag-isa sa bahay kahit wala kami ni Janessa. Ang bilin ko sa kaniya, kapag nagkaroon ng problema o kailanganin niya ako ay tumawag lang siya sa cellphone ko.“Ano bang nangyari at ilang araw kang hindi nakapas
Janessa POVNakita kong bumaba na si Uncle River mula sa itaas. Pagbaba sa hagdan ay nakita ko siyang topless, pawisan pa rin at tanging boxer short lang ang suot. Agad siyang nagulat nang mapatingin sa akin.“Excuse me, pero sino ka?” tanong niya nang lapitan ako rito sa mahabang bangko sa sala.H







