เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 18 หน้าที่ของเรซควีน
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-16 19:31:59
ด้านของเหนือเมฆ
หลังเคลียร์งานที่โรงพยาบาลเสร็จ เขาก็ขับรถกลับเพนท์เฮาส์ วันนี้อาคีราเพื่อนสนิทของเขาอีกคน จะมาหาเขาที่นั่น และเมื่อมาถึงเขาก็มาถึงพอดีเช่นเดียวกัน
“ได้ข่าวว่าเรซนี้มึงจะลง”
ควันบุหรี่พวยพุ่งไปทั่วระเบียงห้อง ดวงตาคมกริบไม่ได้หันมาหาคนถาม แต่เหม่อมองออกไปยังวิวทิวทัศน์เบื้องหน้า ที่เห็นเส้นทางทั้งเดินรถ เดินเรือ ภูเขาเล็กๆสีเขียวขจีอยู่ในที่ไกลๆ
“อืม ถูกท้าให้ลงจากฝั่งตรงข้าม”
“มันลงด้วย?”
“อ่า นานมากแล้วที่ไม่ได้เจอกัน อุตส่าห์กลับมาจากเมืองนอกเพื่อมาลงสนามที่นี่ กูที่เป็นเจ้าบ้านก็ต้องต้อนรับดีๆหน่อย”
อาคีราพยักหน้า ความเงียบขรึมของเหนือเมฆในตอนนี้เป็นชนวนเหตุให้เขาคิดไปไกล ว่าการแข่งขันที่ว่าไม่ธรรมดาแน่นอน หากเพื่อนของเขารับคำท้า ถึงขั้นลาพักร้อนอุ่นเครื่องเตรียมลงสนามตั้งแต่เนิ่นๆแบบนี้
“แล้วเรื่องอัดฉีดเอายังไง จะให้กูเพิ่มกี่เท่า”
เหนือเมฆเงียบไปอึดใจ พลางยกยิ้ม คราวนี้เขาหันกลับมามองหน้าเพื่อน
“แล้วแต่เลย เพราะยังไงกูชนะอยู่แล้ว”
สนามแข่ง
วันก่อนลงแข่งหนึ่งวัน จะมีการจัดเตรียมความพร้อมอย่างเต็มระบบ อาทิเช่นการตรวจสอบความปลอดภัยทั้งสนาม และระบบของรถยนต์ แน่นอนว่าวันนี้เหนือเมฆและเด็กในทีมจะต้องคลุกกันอยู่ที่นี่ทั้งวัน จนกระทั่งใกล้มืดถึงจะพากันกลับ
“จากกรายชื่อตัวตึงทั้งนั้นเลยพี่”
ในขณะที่เพิร์ธยังพูดไม่หยุดเพราะเขาตื่นเต้นแทนรุ่นพี่ของเขา ทว่าคนลงแข่งกลับยืนสูบบุหรี่อย่างสบายใจไม่รู้สึกเป็นทุกข์เป็นร้อน ยังคงพ่นควันโขมงและทอดมองไปเบื้องหน้า สนามแข่งที่เริ่มจะซาผู้คน และหลอดไฟตรงเสาเริ่มทำงาน ขาดก็แต่สปอร์ตไลท์ที่กำลังจะตามมาหากแต่ต้องรอให้มืดสนิทก่อน
“เห็นแล้ว”
“ไม่ตื่นเต้นหน่อยเหรอพี่”
ร่างสูงไม่ตอบแต่อัดสารนิโคตินเข้าปอดแทน ใครจะรู้ดีเท่าเขาถึงเหตุผลการลงแข่งครั้งนี้ และความเคียดแค้นที่เก็บสะสมอยู่ในใจจนจางหายไปแล้วกลับมาใหม่ได้ซ้ำๆเพียงแค่นึกถึงมัน ต่อคู่ต่อสู้ของวันพรุ่งนี้ที่เคยแย่งคนรักของเขาไป ด้วยวิธีสกปรก
“อย่างกูมีอะไรต้องตื่นเต้น”
เขาเอ่ยเสียงทุ้มเย็นพลางเปิดประตูรถขึ้นไปนั่งหลังพวงมาลัย แล้วติดเครื่องยนต์ที่เสียงเข้มขรึมพอกัน จากนั้นจึงจะบึ่งออกสนามไปยังเพนท์เฮาส์เพื่อที่จะพักผ่อน และเตรียมตัวสำหรับการแข่งขันในวันรุ่งขึ้น ในขณะเดียวกันระหว่างขับรถก็เก็บคำถามของรุ่นน้องมาคิดด้วย ว่าคนอย่างเขานะหรือจะมีอะไรให้ต้องตื่นเต้น ในเมื่อความตื่นเต้นที่ว่ามันเกิดขึ้นกับชีวิตของเขาจนนับไม่ถ้วนแล้ว
ติ้ง!
แสงสว่างจากหน้าจอโทรศัพท์ดึงสติของร่างเล็กที่กำลังนอนมองเพดานอยู่ละสายตามามอง พลางหยิบมันขึ้นมาเปิดอ่าน
หลิน : พี่ส่งโลเคชั่นไปให้แล้วนะ พรุ่งนี้แปดโมงเจอกันที่นี่
วันหนึ่ง : ค่ะพี่
หลังจากคุยกับเพื่อนรุ่นพี่เสร็จ รู้ว่าต้องตื่นเช้าเธอก็รีบเข้านอน เพียงแค่ปิดเปลือกตาโหมดของห้วงนิทราก็ทำงานเลยทันที ผลของความเหนื่อยล้ามาทั้งวัน และนอนน้อยสะสมมานานหลายอาทิตย์ เพราะเอาแต่วุ่นวายกับการเปลี่ยนแปลง สูญเสียงานที่รักไปนานถึงครึ่งเดือน
สนามแข่งเช้านี้เต็มไปด้วยผู้เกี่ยวข้อง ผู้ทำหน้าที่ และนักแข่งบางส่วนที่มาเตรียมตัวบ้างแล้ว หากแต่กองเชียร์คนดูที่ต้องขึ้นสู่อัฒจันทร์นั้นยังคงประปราย เนื่องจากยังไม่ถึงเวลา
ร่างเล็กในชุดลำลองตามสไตล์สาวห้าวเดินเข้ามาข้างในด้วยความประหม่าที่เพิ่งจะเคยมาครั้งแรก หลายคนหันมองเธอด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา ทั้งที่เธอนั้นมั่นใจว่าทั้งการแต่งกายและบุคลิกไม่ได้โดดเด่นอะไรถึงขั้นดึงความสนใจใคร จนกระทั่งเจอคนที่นัดหมายไว้ยืนอยู่ตรงบูธกับร่างสูงอีกคนคือแฟนของหล่อนในสภาพชุดนักแข่ง ถึงได้เร่งฝีเท้าเข้าไปหา
“พี่หลินสวัสดีค่ะ พี่เพลิงสวัสดีค่ะ”
“มาแล้ว คนสวยของพี่”
คนถูกทักทายหันมายิ้มกว้าง รวมถึงอีกคนที่กำลังยืนเท้าเอวสอบหันมาพยักหน้าน้อยๆให้ด้วย จากนั้นจึงจะหันมาพูดกับแฟนตัวเองสองสามคำแล้วเดินออกจากจุดที่เธอยืนอยู่ ไปสมทบกับทีมงานที่พิทของตัวเอง
“พี่เพลิงแข่งด้วยเหรอคะ”
“แน่นอน วันนี้มีแต่นักแข่งตึงๆ”
ในขณะที่หลินอธิบายด้วยท่าทางตื่นเต้น แต่คนฟังกลับยิ้มเจื่อน รู้สึกอึดอัดขึ้นมาแปลกๆ ทั้งที่สนามนั้นแสนจะกว้าง แถมผู้คนค่อยหนาตาขึ้นเรื่อยๆ อาจจะเป็นเพราะสาเหตุนี้ที่ทำให้วันหนึ่งไม่เป็นตัวของตัวเอง เพราะเธอไม่ชอบคนเยอะ
“แล้วหนึ่งต้องทำอะไรบ้างคะ”
“จริงสิ เธอไปลองชุดกับพี่ก่อนนะ ถ้าใส่ไม่ได้จะได้เปลี่ยนทัน”
“เปลี่ยนที่ไหนเหรอคะ”
“ที่ห้องรับรองจ้ะ ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวพี่พาไป ตอนที่ยังไม่มีการแข่งเธอยังต้องอยู่กับพี่ มา ตามมา” จังหวะกำลังพูดหลินพาเธอเดินเข้าไปยังตัวอาคาร ความช่ำชองและทะมัดทะแมงของหล่อน ทำให้วันหนึ่งที่มองอยู่เม้มปากแน่น ยิ่งเห็นว่าคนตรงหน้าเวลาทำงานจริงจังแค่ไหน ก็ยิ่งหวั่นใจว่าตนจะมาเป็นตัวถ่วงเท่านั้น “เดี๋ยวตอนแข่งหนึ่งต้องดูแลนักแข่งหมายเลขสิบเก้านะ”
ประโยคทิ้งทายของหลินทำให้ความทรงจำของเธอหลุดไปยังภาพเพลิงในชุดแข่งเมื่อกี้ที่สวมใส่ชุดหมายเลขสิบสี่ เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยเสมือนกำลังงง นั่นจึงทำให้หลินที่สังเกตอยู่รู้ทัน หล่อนหัวเราะเบาๆ อย่างเอ็นดู จากนั้นจึงเอ่ยกับรุ่นน้องด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“คนอื่นจ้ะ พี่เพลิงมีคนดูแลอยู่แล้ว”
“หนึ่งเข้าใจว่า..”
“งานของพวกเราคือดูแลนักแข่งรถ ดังนั้นไม่ว่าจะจับฉลากได้ใคร หน้าที่ของเรซควีนจะต้องบริการให้ถึงใจและเท่าเทียม วันนี้หนึ่งจับฉลากได้หมายเลขสิบเก้า..รู้ไหมว่า คนนี้ตัวตึงของสนาม สาวๆพากันเสียดายใหญ่ หนึ่งมาวันแรกก็ได้ไปยืนข้างกายเขาแล้ว ถือว่าแต้มบุญสูงมากเลยนะ”
“เขาเป็นใครคะ”
“เดี๋ยวถึงเวลาก็รู้เอง ไม่ต้องห่วงจ้ะ ดีกรีของเขา หล่อ รวย และเสือมาก อุ๊บ..” หลินหยุดหัวเราะร่วนให้กับประโยคก่อนหน้า “เข้าไปเถอะ รีบลองจะได้รู้ว่าคับหลวมตรงไหน หรือว่าพอดี เพราะชุดนี้คนหุ่นดีมากๆจะใส่สวย พี่ว่าหนูใส่ได้ เลยเลือกมา”
วันหนึ่งพยักหน้าให้อย่างว่าง่าย แม้จะยังคงกังวล เพราะยิ่งได้ดูแลคนที่ถูกขนานนามว่าเป็นตัวตึงที่ผู้หญิงมากมายต่างพากันแย่ง งานที่ทำบอกว่าง่ายในตอนแรก ก็คงไม่ใช่แล้ว
บทล่าสุด
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 150 แล้ววันหนึ่งก็ขึ้นไปหาก้อนเมฆ
และแล้วงานวิวาห์ก็เกิดขึ้น งานถูกจัดแบบไม่อลังการมาก แต่ก็ไม่น้อยหน้าใคร ด้วยสินสอดที่ใครๆต่างต้องตาลุก นี่มันตกถังขาวสารน้ำหนักสามตันชัดๆ วันหนึ่งได้บ้านพักตากอากาศ เงินสด ทองคำ เพชร และเป็นเจ้าของโฉนดที่ดินอีกหลายแห่ง รอบถึงรถอีกสามคัน ไม่พอยังมีห้องเพนท์เฮาส์ที่เธอเคยอยู่ถูกยกให้ด้วย เรียกได้ว่าถอดชุดเจ้าสาวก็สวมเดรสส้นเข้ม เดินนวยนาดสะบัดผมได้เลยบอกตามตรงว่าเธอเองก็เพิ่งจะรู้ว่าเหนือเมฆรวยกว่าที่คิดก็วันนี้ไหนจะสมบัติจากพินัยกรรมที่พ่อแม่ทิ้งเอาไว้ให้เขาอีกและงานวันนี้คนที่ตกใจคงไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นโจกับตู๋ เพื่อนที่ทำงานเก่าของเธอ เพราะรู้ทีเดียวก็ตอนการ์ดเชิญถึงมือพวกเขาแล้ว แน่นอนว่ากว่าตู๋จะยอมมา และแสดงความเย็นดี เล่นเอาโจพูดจนปากเปียกปากแฉะ เกือบสิ้นพระชนม์“ยินดีด้วยนะพี่”เขายอมรับว่าวันนี้วันหนึ่งสวยที่สุด แต่ความยินดีกลับมีขีดจำกัดให้มากไม่ได้ ตู๋ยังคงมีความเสียใจแฝงอยู่ภายในนั้น แต่เพราะเชื่อว่าการรักใครสักคนต้องให้คนคนนั้นได้ดี ยินดีกับความสุขของกันและกัน ไม่ว่าจะอยู่ในสถานะไหน นั่นถึงจะเรียกว่ารักที่บริสุทธิ์เขายอมมาเพื่อให้วันหนึ่งสบายใจใช้ชีวิตข้างหน้าอย่างไม่
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 149 เตรียมงานแต่ง
วันที่ท้องฟ้าแจ่มใส หลังผ่านฤดูฝนมาได้ไม่นาน แม้โบราณจะบอกว่าฟ้าหลังฝนย่อมดีเสมอ แต่กลับไม่ใช่กับเธอคนนี้ธาดา กับหน้าท้องนูนๆของเธอที่ยืนอยู่หน้าหลุมฝังศพของสามีภรรยา ผู้วายชนม์คู่หนึ่งซึ่งเธอมีส่วนรวมต่อการจากไปของพวกเขากว่าจะมายืนตรงนี้ได้มันไม่ง่ายเลย เธอจะต้องหลบหลีกผู้คนหายหน้าหายตาไปจากสังคม ตอนคลอดก็ต้องห่างไกลจากเมืองเหนือเมฆคงกำลังพลิกแผ่นดินหา และแน่นอนว่าสิ่งนั้นต้องเป็นไปไม่ได้เธอได้สัญญากับสรวงสมรแม่ของเขาเอาไว้แล้ว จะไม่โผล่หน้าออกมาให้ใครเห็นเลยสักคน โดยเฉพาะเหนือเมฆและใต้น้ำลูกๆของเธอ แลกด้วยเงินจำนวนหนึ่ง ที่สามารถอยู่ได้อีกหลายปี และเลี้ยงลูกในท้องให้สบายไปจนโต หากไม่ฟุ่มเฟือยอยู่โรงเรียนที่เยอะค่าใช้จ่าย แต่เลือกโรงเรียนรัฐทั่วไป คงอยู่ได้จนถึงมหาลัย และที่แย่ไปกว่านั้นคือ เธอจะต้องไม่ให้ลูกของเธอใช้นามสกุลเดียวกันกับพวกเขา ป้องกันการหาเจอ หากเป็นไปได้เธอจะต้องไปเปลี่ยนชื่อตัวเองข้อแม้และเงื่อนไขมีเพียงแค่นั้น ซึ่งยอมรับว่าภายในใจลึกๆเลี่ยงไม่ได้ว่าเธอนั้นน้อยใจ เพราะเธอจะไม่ได้เจอแม้กระทั่งวันหนึ่งเพื่อนสนิท และไม่สามารถกลับมาเยี่ยมเด็กๆกับผู้มีพระคุณที่บ้านเ
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 148 ขอแต่งงาน
“อยากมีลูกเหรอคะ” ร่างเล็กเอ่ยถามหลังจากนอนอยู่ใต้ร่าง คนตัวสูงที่คร่อมลงมาทาบทับกัน เขาผงกศีรษะยันตัวขึ้นมาเล็กน้อย “มันก็ดีไม่ใช่เหรอครับ จะได้ไม่เหงา” “มันก็ดี แต่หนึ่งยังไม่พร้อมเลยอะ ยังไม่อยากถูกแย่งความรักไป อีกอย่าง คิดว่ายังเป็นแม่ที่ดีไม่ได้” กลีบปากหยักยกยิ้ม คำตอบของเธอช่างน่าเอ็นดู จนเขาต้องบีบปลายจมูกเชิดรั้นนั้นเบาๆ แล้วโน้มตัวลงมาใหม่ “รอให้หนูพร้อม เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นครับ พี่ไม่ได้รีบ” สิ่งที่เขารีบตอนนี้ คือการสอดใส่เข้าไปในตัวเธอต่างหาก ท่อนลำร้อนทั้งดุ้นของเขาตึงเครียด ตอนนี้ผงาดพองเต็มเป้ากางเกงจนอึดอัดหายใจไม่ออกแล้ว “คนดี.. คืนนี้ขอทำถึงเช้าได้ไหมครับ แบบหลายๆรอบ” มือบางถูกมือหนาดึงเข้าไปภายใน เพียงแค่นิ้วเธอสัมผัส ความเสียวซ่านก็แทรกแซงจนต้องแหงนหน้าสูดปาก เขากำลังบอกให้เธอรู้ว่าไอ้เจ้านี่ตอนนี้มันทนไม่ไหวแล้ว ขืนเธอยังชักช้าไม่สานต่อสักที เขาอาจขาดใจตายเป็นแน่ “ทำไมน้องใหญ่ขึ้นกว่าเดิมคะ” “น้อง?” “ใช่ค่ะน้อ
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 147 อยากมีลูก
มื้อค่ำคืนนั้นเต็มไปด้วยความสุขและเป็นกันเองเป็นอย่างมาก อาคีรารวยล้นฟ้านับแสนล้านแต่ทำตัวกึ่งติดดิน เหนือเมฆเคยเล่าว่าเขาเปลี่ยนไปมากทุกวันนี้เพราะภรรยา เนื่องจากเธอมาจากที่ธรรมดา และแน่นอนว่าสิ่งนี้เป็นผลพลอยได้ของวันหนึ่งในค่ำคืนนี้ด้วย ก็ลองคิดดูว่าหากเขาถือตัว ดูเข้าถึงยากสิ เธอที่ไม่ค่อยสุงสิงกับผู้คนมาแต่ไหนแต่ไร จะเป็นอย่างไร ไม่ประหม่าตายเลยรึ “อันนี้อร่อย” เหนือเมฆตักเนื้อกุ้งให้ ซึ่งอยู่ในห่อหมกทะเล เธอขยับปากขอบคุณเขาเบาๆ และทานอย่างเงียบๆ สลับกับตักให้เขาบ้าง ต่างฝ่ายต่างถามไถ่ใส่ใจซึ่งกันและกัน “ขอบคุณค่ะ”สลับกับการชำเลืองมองอีกคู่ ที่พูดคุยกันอย่างน่ารัก หวานน้ำตาลแว่น ด้วยบทสนทนาสนิทสนม เป็นกันเอง แต่ใครฟังแล้วเป็นอันต้องยิ้มตามทว่าพอหันมาทางคนของตัวเองเหมือนว่าไม่แตกต่าง คนคนนี้ก็เอาใจเก่ง ประหนึ่งเธอนั้นคือเจ้าหญิงที่พลัดพรากจากพระราชวังให้ตาย “ทานเยอะๆครับ” “พี่ก็ด้วยนะ”หลังจากนั้น ทั้งสี่ก็นั่งคุยกันตามปกติ ท่ามกลางเสียงคลื่นและลมทะเล พูดคุยกันถึงแผนการของวันพรุ่งนี้ และเล่าเรื
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 146 เที่ยวเกาะ
และแล้วก็ถึงวันไปเที่ยว หลังส่งใต้น้ำขึ้นเครื่องไปฝรั่งเศสได้สองวัน เหนือเมฆ วันหนึ่ง อาคีรา และพะแพง ก็มุ่งหน้าสู่เกาะส่วนตัว “เสียดายจังที่พี่สาติดงาน” พะแพงบ่นอุบ เมื่อรายนั้นที่จัดว่าเปรี้ยวจี๊ดเสียวฟันไม่มีโอกาสได้มาทริปนี้ด้วย ทั้งที่ยากแสนยากกว่าจะได้รวมตัวกัน “อือ น่าจะหลายเดือนกว่าสัญญาจะหมด” “คราวนี้ไปถ่ายละครใช่ไหม” “เห็นว่าอย่างนั้น” วันหนึ่งนั่งอมยิ้ม ขณะฟังสองสามีภรรยาหันหน้าพูดคุยกัน ขนาดแค่ผิวเผิน เรื่องที่คุยดูปกติแต่ทำไมช่างน่ารัก อาจเป็นเพราะน้ำเสียงอาคีราอ่อนโยนมาก ดูทะนุถนอมภรรยา แถมพะแพงเองเองก็เป็นผู้หญิงที่ร่าเริง คำพูดคำจาสมวัย รอยยิ้มจึงดูสดใสไปหมด “พี่หนึ่งพาบิกีนีมาไหมคะ” “คะ?” แต่เหตุไฉนจู่ๆถึงหันมาทางเธอล่ะ ร่างเล็กที่กำลังเหม่อลอยมองพวกเขาเพลินๆถึงกับสะดุ้ง หันขวับมองอีกคนอย่างลืมตัว และแน่นอนเขาเองก็มองอยู่เหมือนกัน ราวกับกำลังรอคำตอบไม่ต่างจากคนถาม “บิกีนี? คือพี่..ไม่เคยใส่” “โหพี่หนึ่ง รูปร่างดีขนาดนี้ถ้าใส่คง
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 145 จัดแจงปัญหา
กว่าจะได้นำศพของพ่อและแม่มาทำตามพิธีทางศาสนาได้ เหนือเมฆต้องฝ่าด่านอุปสรรคมากมายหลายอย่างเลย เนื่องจากศพนั้นถูกอายัด เพื่อหาเหตุผลทางคดี ตอนนี้ทุกอย่างจบแล้ว คดีต่างๆถูกรื้อฟื้น ทรัพย์สินหลายอย่างถูกรื้อถอน สมบัติบางอย่างที่ได้มาด้วยความมิชอบธรรมก็ถูกยึดไป รวมถึงลูกน้องคนสนิทของพวกเขาด้วยที่ถูกจับเข้าตะราง เว้นก็แต่ธาดาเท่านั้นที่หาไม่เจอ ไม่รู้ว่าหล่อนเป็นตายร้ายดีอยู่ที่ไหน แน่นอนว่าในเมื่อพยายามหาแล้วยังไม่เจอ คนที่เรื่องตัวเองก็ยังยุ่งเหยิงมากพอกว่าจะเข้าที่เข้าทาง ความใส่ใจย่อมไม่ละเอียดสักเท่าไหร่นัก คงได้แต่รอและภาวนาให้หล่อนนั้นปลอดภัย และติดต่อกลับมาเองหนึ่งอาทิตย์ให้หลัง วันนี้เป็นวันที่เขากลับมายังคฤหาสน์ เป็นบ้านหลังที่เขาเกิดมาและเติบโตอยู่ที่นี่แค่วัยเด็ก หลังจากนั้นก็ไปโตที่เมืองนอกกับคุณปู่ของเขา “จะขายจริงเหรอวะ” อาคีราถาม หลังจากเงียบกันไปพักใหญ่ เขารู้มาบ้างว่าเหนือเมฆได้ทำการจ่ายเงินก้อนโตให้กับเหล่าบริวารพ่อบ้านแม่บ้าน เพื่อไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ข้างนอก แต่เรื่องจะขายคฤหาสน์ให้ทางภาครัฐเพื่อสร้างพิพิธภัณฑ์
บางทีคุณอาจจะชอบ
ลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข60.3K viewsให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน63.3K viewsถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)56.8K viewsรวมเรื่องแซ่บ (5) NC20+
Beefy Cat45.3K viewsลดน้ำหนักยังไงให้ได้สามี (ทีเดียวสอง)
Ms. Sloth/Lin Belinda.160 viewsโปรดปราบเสือ
พริมริน192 viewsมาเฟียเซ็กส์จัด [PWP] - (NC25+) #จบแล้ว
ณ ธารา1.6K viewsรอยรักคนใจร้าย
วารินทร์ทิพย์1.9K views
