LOGINGanoon pa rin ang isinagot niya sa akin—tahimik."It's really hard for me to decide everything, especially when it comes to your safety, Angelo. But I'm choosing the right choice right now, 'di ba? Ang hindi ka na itago sa lahat? Alam kong mahirap at nakakalito rin ang lahat ng ito para sa 'yo, pero hindi ko naman hiningi na magpatawad ka kaagad sa kaniya. Make time for forgiveness, my love. Just give him a chance to show himself. One last chance..."Inayos ko ang upo ko, mas nilapitan siya. "Ang Ate Tala mo... wala siyang kinalaman sa galit mo, 'di ba? She's completely out of your rage. She is just as innocent as you are anyway, and she loves you already," dagdag ko habang dahan-dahang hinahaplos ang kumot na nakatakip sa kaniyang ulo.Ngumiti ako nang may pait habang nakatitig sa kaniya. "How much do you hate your... father, Angelo?""More than how much he abandoned you when you needed him the most," mabilis niyang sagot.Hindi na ako nagulat sa kaniyang naging sagot. I knew from th
"Can I see him?" tanong niya nang humiwalay siya sa yakap ko.Pinupunasan niya ang kaniyang luha. Namumula ang kaniyang ilong at ang paligid ng kaniyang mga mata, bakas ang kaniyang pag-iyak.Napalunok ako, ramdam ang bigat ng hangin."As you can see, he's not quite okay with you, Nikolai," mahina kong sabi, pilit na ipinapaintindi sa kaniya ang sitwasyon ng bata.Bumuntong-hininga siya at dahan-dahang tumango. Ang kaniyang panga ay sumalubong sa isang seryosong porma, tila ba tinatanggap ang katotohanan kung bakit nga ganoon na lamang ang naging reaksiyon ni Angelo sa kaniya."I know... It's fine. I'll handle him. Gagawa ako ng paraan," determinadong niyang sambit.Ngumiti ako nang tipid bago tumango. Hinarap ko muna sina Luna at Chloe na tahimik lang na nakamasid sa amin.Hinawakan ko ang kamay ni Nikolai saka ko siya dahan-dahang hinila paakyat ng hagdan patungo sa kwarto ng mga bata.Habang umaakyat, pakiramdam ko ay biglang gumaan ang aking puso dahil sa pag-amin ng mga salitang
Nabitawan ni Nikolai ang kamay ko. He looked at me with chaotic emotion in his eyes.Tumingin siya kay Angelo, pagkatapos ay sa akin, pabalik-balik, na parang hindi rumehistro sa kaniyang utak ang mga salitang binitawan ko.Natahimik ang buong paligid. Ang tanging maririnig na lang doon ay ang mahihinang hikbi naming dalawa ni Tala, at ang singhapan nina Luna at Chloe na kanina pa nakasubaybay sa amin.Ang hangin sa silid ay biglang naging mabigat, tila ba may pader na gumuhit sa pagitan ng nakaraan at kasalukuyan."What did you—"Naputol ang susunod na sasabihin ni Nikolai nang padabog na binitawan ni Angelo ang laylayan ng damit ko. Nang walang kahit anong salita, mabilis siyang tumakbo paakyat ng hagdan.Nanlaki ang mata ko."Angelo!" tawag ko sa kaniya.Hahabulin ko na sana siya nang biglang ulit hawakan ni Nikolai ang aking kamay, mas mahigpit, mas mariin.Napatigil ako sa aking hakbang.Kasabay niyon, nakita rin namim ang mabilis na pagtakbo ni Tala para sundan ang kaniyang kapa
Umiling ako, sinusubukang ibuka ang aking bibig para magpaliwanag, pero wala man lang tunog na lumabas doon."I....." Kinagat ko ang aking labi nang mariin, tears immediately flooded at the edge of my eyes.Napahawak ako sa aking dibdib dahil sa magkahalong emosyon—takot, guilt, at sakit."Kuya, what are you doing here—" subok na awat ni Kenji."I'm not fvcking talking to you, Kenji. What are you doing here in my woman's place?" marahas niyang baling kay Kenji, ang kaniyang boses ay umalingawngaw sa buong sala.Hindi nakasagot si Kenji, nanatiling tahimik. Muling ibinalik ni Nikolai ang kaniyang matatalim na tingin kay Angelo."Whose... child is he?"Para akong binuhusan ng malamig na tubig. He did not even recognize his own blood? I felt so deeply... offended and hurt for my son. Pitong taon ko siyang inalagaan sa hirap, at tatanungin niya kung kaninong anak ito?! Isn't it obvious?Before anyone could even open their mouth to answer him, lahat kami ay napatingin kay Angelo.Sinundan
I felt like my whole world collapsed. Rinig na rinig ko pa ang malakas na tawanan nina Tala at Angelo mula sa loob ng sala.Ang aking buong katawan ay halos manginig na sa takot."You said you'll come back but you didn't. Kaya pumunta na ako rito," seryosong sabi ni Nikolai habang humakbang palapit.Napakapit ako nang mahigpit sa aking damit, pilit na itinatago ang nanginginig kong mga kamay."I—I forgot. Y-you should leave now, Nikolai. Gabi na, at baka b-bumalik pa ang ulan," peke akong natawa, saka ko hinarangan ang kaniyang daan para hindi na siya makapasok pa.Kunot-noo niya akong tinignan. Biglang gumapang ang kaniyang kamay sa aking baywang, hinila ako palapit sa kaniyang katawanhabang pinagmasdan ako nang mabuti, tila binabasa ang bawat nasa utak ko.Iniwas ko ang aking mga mata at mabilis na nilingon si Luna na napakamot na lang sa kaniyang ulo."Why? Can't I come in?" tanong niya, binalingan si Luna na tuluyan na ring natameme at hindi alam ang gagawin.Shit! Hindi ko alam k
Napakurap siya at dahan-dahang lumunok, tila natatamaan sa sinabi ko."Maya, I know I did something awful to you before, and I've regretted all of it every single day..."Umiling ako para patigilin siya. "Huwag na natin iyang pag-usapan, Kenji. Matagal na iyon. We have both learned our lessons the hard way."Yumuko siya."Hindi ako lumapit sa 'yo ngayon para pilitin kang ayusin ang nakaraan natin. I simply wanted to be the good man you always deserved to have, Maya. I know I have caused you so much harm, but I'm begging you... please, let my kuya know the truth about Angelo. Maybe we're not really close as brothers and we have some serious issues... but I'm hoping you will still reconsider. This is the only way I can make it up to the both of you."Matapos niyang sabihin iyon ay nagpaalam na siyang magbibihis muna. Ang mga salita niya ay tumatak sa aking isip. Gusto niyang sabihin ko kay Nikolai ang lahat, dahil sigurado siyang poprotektahan kami ng kuya niya.I had already made up my
“Ano?! Kasal? Nababaliw ka na ba?!”Halos mapasigaw ako sa loob ng kotse. Mabuti na lang at malalim na ang tulog ni Tala kaya hindi siya nagising. Agad kong binawi ang kamay ko mula sa pagkakahawak niya at dinala ang sarili ko palapit sa pinto ng kotse, palayo kay Nikolai.“You think marriage is ju
Halos lumabas ang mga mata ko sa gulat. Tumingin ako kay Nikolai na kasalukuyang nakatitig sa amin na parang nakakita ng multo. Ang mukha niya kanina na punong-puno ng galit ay biglang napalitan ng matinding kalituhan.“No! I won’t go home unless Auntie Maya comes with us! I want her to be my new m
“Huhuhu… Daddy… Where are you?”Mas lalong lumakas ang iyak ng bata habang sumasabay ang buhos ng ulan. Bilang isang mabuting tao, lumapit ako, binalewala ang sarili kong basang damit at ang sakit sa puso. Agad akong lumuhod sa harap niya para mapantayan siya.“Hey, sweetie… Bakit ka nandito sa ula
“Maya! Maya, babe, are you in there?!”Palapit nang palapit ang boses ni Kenji. Naririnig ko na rin ang ingay ng ilang reporter na sumusunod sa kaniya, nagtatanong tungkol sa kontrobersiyal na halik nila ni Chloe sa live broadcast. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko. Sasabog na yata ako sa halo-h







