LOGINI burst out laughing at what Tala said. Masyado siyang matalas magsalita. Nikolai sneered playfully at his daughter but eventually laughed out loud too, shaking his head."I feel like I'm talking to a mini-Luna," narinig kong bulong niya sa tabi ko.Napailing na lang ako sa kaniya. Siguro nga ay kay Luna talaga nag-mana itong si Tala.Matapos ang aming asaran ay agad na kaming tumulak patungo sa paaralan. Panay pa rin ang reklamo at katarayan ni Tala sa kaniyang daddy, kesyo, pinalampas daw ni Nikolai ang tsansa, dahil deserve ko raw ng isang proper, cinematic proposal, at dapat daw ay kasali silang dalawa ni Angelo sa mismong eksena. She was talking like a literal mother to her own father, kung makapagsalita siya parang alam na alam niya ang bawat tamang hakbang na dapat gawin ng isang lalaki.Mabilis kaming nakarating sa eskwelahan. He dropped us off right in front of the school gate. Ang sabi naman niya, susunduin niya kaming tatlo rito mamayang hapon pagkatapos ng klase. Sumang-ay
Before I could even counter his words, his lips then found mine. Malamyos ang bawat dampi ng kaniyang labi sa akin, para akong nililipad sa kalawakan at unti-unting nawawalan ng hininga. I closed my eyes and eagerly responded to his deep kiss.His right hand suddenly detached from my waist and gently touched my left hand that was placed around his neck. Dahan-dahan niya iyong ibinaba habang hindi pinuputol ang aming malalim na halikan. Dumaosdos pababa ang kaniyang mga daliri sa mga daliri ko, hinihimas at pinaglalaruan iyon isa-isa, hanggang sa maramdaman kong napatigil siya sa aking ring finger.His tongue found a smooth way to get deeper inside my mouth, drawing a low, soft moan straight out from my mouth."Nikolai—"I gasped loudly and pulled back from the kiss, breaking the contact. Nanlalaki ang dalawa kong mata na tumingin sa kaniya habang habol ang hininga. May victorious na ngiti sa kaniyang mga labi habang pinagmamasdan ang naguguluhan kong reaksiyon."You..."Mabilis kong i
It has been a week since that happened. Hindi ko sinabi ang nalaman ko kay Nikolai, since napansin ko kung gaano siya ka-busy at ka-preoccupied sa pag-aalaga at pagbawi sa oras sa mga bata.Buong linggo ko iyong iniisip, pinipiga ang utak ko sa kaba at takot na unti-unting lumalalamon sa katinuan ko. Pitong taon kong binuhat ang pait ng pag-aakalang tinalikuran ako ni Mama, ngunit ang malaman na siya ay biktima at pitong taon na palang nawawala na wala man lang bakas ay mas matindi pa sa anomang parusa.Kung talaga ngang nawawala si Mama at hindi niya kasama si Mr. Benedict tulad ng maling intel na ibinigay kay Nikolai, nasaan siya ngayon at sinong demonyo ang kumuha sa kaniya? Could it be... Cleah?"Hey, you're spacing out again, are you alright?" nabalik lang ako sa aking ulirat nang maramdaman ang biglaang pagyakap ni Nikolai sa aking likuran.Nasa harapan ako ng malaking glass window ng kuwarto namin, nakatulala at tinatanaw ang malawak na syudad sa ibaba. Monday ngayon at pasukan
"Anong ibig mong sabihin, Maya? Sino ang nagsabi sa 'yong nasa tamang kamay siya?" tanong niya, nagbago ang tono."Magkasama sila ni Mr. Sandoval, Auntie. Doon siya dinala," tugon ko.The shock and disbelief on her face were so overwhelmingly evident. Napaatras siya kaya tuluyan niyang nabitawan ang kamay ko. She started pacing back and forth in the narrow hallway, gasping for air.Lito ko siyang pinagmasdan."Seryoso ka ba sa sinasabi mo, Maya?! Paano mo nalamang si Benedict nga ang kumuha sa kaniya?!" bigla siyang tumigil sa pag-lakad at marahas na binalingan ako.She was panicking aggressively, at dahil doon ay tuluyan nang gumuho ang kapayapaan sa sistema ko. Hindi ko na mawari kung ano ang dapat kong maramdaman."Oo, Auntie! Nikolai investigated the disappearance of my mother through his elite men. Ang sabi nila, si Mr. Sandoval raw mismo ang nag-utos para kunin at itago si Mama!" naguguluhan kong sagot.Mas lalo lang siyang nainis at nabulabog sa narinig. Marahas niyang ginulo a
"Auntie Jenna..."She looked devastatingly pale. Ibang-iba ang hitsura niya kumpara noong huli kaming nagkita pitong taon na ang lumipas. Ang dati niyang maalagang mukha ay ngayo'y hukluban sa lungkot at stress, malalim ang mga eyebags na tila ilang gabi nang walang tulog, at ang kaniyang buhok ay mayroon nang mga hibla ng puti. Nanginginig ang kaniyang mga labi habang nakatitig sa akin na parang multo ang nakita.Mabilis akong lumabas ng pinto at isinara iyon sa aking likuran, making sure that the three inside won't hear about this sudden confrontation.Lumapit siya sa akin nang nanginginig at mahigpit na hinawakan ang magkabilang kamay ko. I looked at her straight in the eyes, trying to gauge her sincerity."Maya... I'm so sorry, mabuti na lang at nalaman ko kay Luna na bumalik ka na. Hinanap kita noon, Maya, noong araw na nalaman kong bigla kang naglaho nang walang paalam..." garalgal ang boses niya.I remained firmly at my stance. Hindi ko agad alam kung ano ang dapat kong sabihin
"How did you know these things, young man? Have you tried to join a baking contest before?" nagtatakang tanong ni Nikolai kay Angelo habang pinapanood ang kaniyang pulidong pag-mix."Mommy taught me. When we were living in Rome, I used to help her cook our dinner because I always saw her so exhausted after work. She always did all the heavy chores even if she was too tired from her shifts, so I told her to teach me how to cook so I can at least help her with it and make her rest," kaswal na sagot ni Angelo habang nakatitig pa rin sa bowl.Nakita ko ang biglaang pagkatigil at paninigas ng buong katawan ni Nikolai sa kaniyang narinig mula sa bata.Mabilis niya akong nilingon. Agad ko namang in-end ang video at mabilis na ibinaba ang cellphone sa countertop. Dahan-dahan akong tumayo at lumapit sa pwesto nilang tatlo."You really did that, Maya?" tanong ni Nikolai, ang boses ay gumaralgal."Gusto niya eh. At saka, alam mo naman, mahirap mag-no sa anak mo," biro ko sa kaniya at ngumiti.Ag
“Huhuhu… Daddy… Where are you?”Mas lalong lumakas ang iyak ng bata habang sumasabay ang buhos ng ulan. Bilang isang mabuting tao, lumapit ako, binalewala ang sarili kong basang damit at ang sakit sa puso. Agad akong lumuhod sa harap niya para mapantayan siya.“Hey, sweetie… Bakit ka nandito sa ula
“Maya! Maya, babe, are you in there?!”Palapit nang palapit ang boses ni Kenji. Naririnig ko na rin ang ingay ng ilang reporter na sumusunod sa kaniya, nagtatanong tungkol sa kontrobersiyal na halik nila ni Chloe sa live broadcast. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko. Sasabog na yata ako sa halo-h
MAYA'S POV“Go, Kenji! Wooo!”Halos mawalan ako ng boses sa pagsigaw habang iwinawagayway ang hawak kong banner sa VIP section ng Grand Apex Velocity Arena. Ang ingay ng paligid. Bawat ugong ng makina ng mga sports car ay yumayanig sa dibdib ko. Pero wala akong pakialam. Lahat ng pagod ko bilang co
“Ano?! Kasal? Nababaliw ka na ba?!”Halos mapasigaw ako sa loob ng kotse. Mabuti na lang at malalim na ang tulog ni Tala kaya hindi siya nagising. Agad kong binawi ang kamay ko mula sa pagkakahawak niya at dinala ang sarili ko palapit sa pinto ng kotse, palayo kay Nikolai.“You think marriage is ju







