LOGINTumango siya at pinanood niya muna akong pumasok sa loob bago siya humakbang palayo.Ibang-iba talaga ang arkitektura nito kung ikukumpara sa mga simpleng pampublikong paaralan sa Rome, mapapansin mo agad kung gaano kamahal ang maintenance ng bawat sulok. Mukhang hotel ang disenyo. Ang yaman naman ng may-ari nito.Mabilis akong nag-retouch. Hindi naman ako mukhang stress, kaso sa tuwing naiisip ko na kasama ko ang dalawang nag-aaway na babaeng yon, ay nako, pakiramdam ko ay unti-unting nauubos ang natitira kong pasensya.Akala ko pagkalabas ko ng restroom ay naroon nakatayo si Angelo, ngunit laking gulat ko nang walang kahit na sino ang naroon sa pasilyo.Nagmadali akong lumakad sa kahabaan ng hallway upang tignan kung saang dako siya napadpad. Isang malawak na field ang tumambad sa aking harapan, na pinaliligiran ng mga malalaking building ng mga classrooms ng ADMU campus, kaso hindi ko siya mahanap."Angelo?" natataranta kong tawag sa kaniya.Lumiko ako patungo sa kabilang banda n
Maaga kaming umalis ng bahay ni Luna. Ang plano namin para sa buong maghapon ay puntahan muna ang coach ni Angelo, bago kami dumeretso sa ospital kung saan kasalukuyang naka-confined si Lola Rita."You know what? Kahit alam ko na ngayon na magkapatid kayo nitong si Maya, hinding-hindi ko pa rin kailanman malilimutan ang kasalanang ginawa mo sa kanya noon! Malandi ka pa rin sa paningin ko, Chloe!" asik ni Luna."You know what too, Luna? Mag-move on ka na nga! I was blinded by my childish fantasies of Kenji back then na hindi ko alam na marami na pala akong nasasaktang tao, lalo na ang sarili kong kapatid!" depensa naman ni Chloe mula sa likod."Ay, napakagaling makapagsalita nitong babaeng ito, ah! Walang magmo-move on sa atin, oy! Dahil sa kamalditahan mo noon, nagkagulo ang tahimik na buhay ng kaibigan ko!""Wow! You are very much welcome for secretly hiring the best attorney to make you get out of that jail six years ago, huh!" pabalang na ganti ng kapatid ko."Talaga lang, ah! Utan
"You are indeed the best mother in this world, Maya. You are the best, okay? Huwag mo nang pagbintangan ang sarili mo. And both of you are not alone anymore, I am here now. Nandito na si Luna mo, we will give Angelo the wonderful life he truly deserves from now on," aniya.Hearing her comforting words once again filled my breaking heart with a profound, beautiful comfort. This was the exact embrace and warmth that my soul had been deeply craving for seven long years—her safe hug and her comforting words. I missed them all so much.I spent the next hour telling her every single thing and milestone that happened to my life inside Rome for the past seven years. Kung paano ko hinarap ang kahirapan sa ibang bansa nang mag-isa, ang bawat trauma ng pagtatago sa ilalim ng pekeng pangalan, at kung paano ko pinalaki si Angelo sa gitna ng limitasyon ng pera."Ang talino naman nitong inaanak ko. Talagang nagmana sa katalinuhan ng Mommy niya," ngiti ni Luna matapos marinig ang tungkol sa Science
"Sa iisang kuwarto na lang kami ni Angelo, Luna. Huwag mo na siyang ihiwalay sa akin," pakiusap ko habang maingat na inilapag ang bag sa sahig.Malaki ang bahay ni Luna, at may kalakihan din ang mga nakahandang guest rooms kaya naman hinatid niya kami isa-isa sa mga silid. Kaso nga lang, Angelo won't agree to the idea that we'll have separate rooms. Tumango naman si Luna tsaka maingat na ipinasok ang iba pang mga luggage namin sa loob ng kwarto. Karga-karga ko pa rin si Angelo; nagising kasi siya kanina pagkababa namin ng kotse at medyo nagreklamo. Ngayon naman ay mabilis na naman siyang nakatulog sa balikat ko dahil sa pagod sa biyahe. Maingat ko siyang inihiga sa kama tsaka ko siya maayos na kinumutan.Both Chloe and Luna efficiently helped me put our remaining things inside the closet. Hinatid din namin ang iba naming kagamitan doon sa pansamantala naming bahay, at may dalawang luggage lang kaming dinala dito sa bahay ni Luna para sa pananatili namin dito."I'll just go to my own
Chloe quietly stood right beside our side, holding the rest of the bags."S-Sino... Sino ang batang 'yan, Maya? Anong... anong ibig sabihin ng tinawag ka niyang Mommy?!" nauutal na tanong ni Luna.I just smiled gently at my best friend's chaotic and priceless reaction."Luna... I want you to formally meet my son, Angelo. Angelo, this is your Tita Luna," pormal kong pakilala sa kanilang dalawa.Nananatiling nanlalaki ang mga mata ni Luna sa gulat nang biglang maglahod ng kamay si Angelo sa ere upang makipagkilala."Nice to finally meet you in person... Tita Luna," kaswal na pahayag ng anak ko."T-Teka lang muna..." aniya at nanginginig na inabot ang kamay ni Angelo."Ano ba ito, Maya?! Bakit? Bakit ka may biglang... anak?! Saka..." Mabilis niyang binalingan uli si Angelo ng tingin, "...bakit kamukhang-kamukha niya si Nik—"Bago pa man niya tuluyang mabuo pangalan ng lalaking yon, mabilis na pinutol ng matigas na boses ng aking anak ang kanyang dila."Can we now please leave this place,
I am finally home.Pitong taon mula noong huli akong tumapak sa lupang ito, at sa mga alaala ng aking pagtakas noon, pakiramdam ko ay isang siklo ng tadhana ang tuluyan nang sumabog ngayong araw. Bitbit ko ang aking bagong pagkakakilanlan, subalit ang bawat amoy ng hangin ng Maynila ay pabalik-balik na nagpapaalala sa akin kung sino talaga ako.Nasa mismong likuran ko ngayon si Angelo, tahimik na tinutulungan si Chloe sa pagbubuhat ng iba pa naming kagamitan. Hindi naman masyadong matao ang airport dahil madaling-araw na. Some foreign and local passengers were looking straight at my face as if I looked familiar to their memories, marahil dahil sa nakaraang iskandalo sa media, habang ang iba naman ay walang pakialam. Hindi ko na sila binigyan ng kahit kaunting pansin at mas minabuti na lamang na tahimik na lumakad.Kaso agaran akong napatigil sa aking paglalakad nang makita ko ang tanawin sa unahan ng arrival gate. May malaking puting tarpaulin doon na may malalaking titik na nakasul
“Ano?! Kasal? Nababaliw ka na ba?!”Halos mapasigaw ako sa loob ng kotse. Mabuti na lang at malalim na ang tulog ni Tala kaya hindi siya nagising. Agad kong binawi ang kamay ko mula sa pagkakahawak niya at dinala ang sarili ko palapit sa pinto ng kotse, palayo kay Nikolai.“You think marriage is ju
Halos lumabas ang mga mata ko sa gulat. Tumingin ako kay Nikolai na kasalukuyang nakatitig sa amin na parang nakakita ng multo. Ang mukha niya kanina na punong-puno ng galit ay biglang napalitan ng matinding kalituhan.“No! I won’t go home unless Auntie Maya comes with us! I want her to be my new m
“Huhuhu… Daddy… Where are you?”Mas lalong lumakas ang iyak ng bata habang sumasabay ang buhos ng ulan. Bilang isang mabuting tao, lumapit ako, binalewala ang sarili kong basang damit at ang sakit sa puso. Agad akong lumuhod sa harap niya para mapantayan siya.“Hey, sweetie… Bakit ka nandito sa ula
“Maya! Maya, babe, are you in there?!”Palapit nang palapit ang boses ni Kenji. Naririnig ko na rin ang ingay ng ilang reporter na sumusunod sa kaniya, nagtatanong tungkol sa kontrobersiyal na halik nila ni Chloe sa live broadcast. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko. Sasabog na yata ako sa halo-h







