LOGINTALA'S POVI quickly put on my favorite pink crop top and black denim high-waisted shorts, saka pinarisan ko ng aking black Versace boots para palaban ang look ko.I put some light lip tint and a bit of blush on my face, then gora na!Ako:Fine! I'll go. But don't fetch me, I'll be riding my own pastel pink bicycle there.Troy:Gotcha! See ya, princess.Umirap ako. Kinuha ko ang aking bisikleta mula sa garahe saka lumabas ng gate. At ganoon na lamang ang gulat ko nang maabutan ko si Troy na nakatayo na roon sa tapat, nakangiti habang nakaangkas din sa kaniyang sariling mountain bike.Kanina pa pala siya nag-aantay!"Now, can we consider ourselves friends?" sabi niya, tinanggal ang suot niyang cap para ayusin ang buhok niya."In your dreams, kangaroo! Hindi ako pupunta doon para manood sa'yo, no! Kay Chester lang ako titingin!" maasim kong sagot habang nauna na akong pumadyak nang mabilis palayo.Sumunod naman siya sa tabi ko, natatawa. "At least you let me companion you there, 'di ba?
TALA'S POVUmayos siya ng upo at tinitigan ako nang seryoso.Her warm, loving eyes always reminded me of why I fought so hard and chose her to be my mother when I was five. Those eyes were so expensive, so full of unconditional love that no other woman could ever replicate."We'll leave the files alone then, Tala. We don't need to dig any deeper. We just need to run an investigation after concluding things. Please, promise Mommy you'll tell me everything that happens to you, or everyone that tries to involve you in the past, okay? Huwag kang maglilihim sa akin," seryoso niyang bilin."I will, Mommy. I promise," sagot ko upang mapatag ang loob niya.Kasi ang totoo, kaming dalawa ay hindi naman talaga alam ang exact details ng buhay ni Zephora Trinidad noon, except for the tragic fact that she was murdered by Cleah years ago. Pero aside doon, wala na kaming ibang alam. Ni hindi namin alam ang background ng pamilya niya sa side ng nanay niya, her hidden past after she carried me in her w
TALA'S POVThe city lights were so pretty! I’m sure some of my followers will flood me with compliments and likes the moment I post my picture with it on my feed. Instagram aesthetic at its finest, kumbaga! Perfect angle, perfect lighting, and of course, perfect model because I look extra gorgeous tonight in my oversized hoodie."Mommy, can I see?" I told my mother when she finally finished taking more pictures of me using my phone.I was ready to check if my poses looked cute, kaso, biglang kumunot ang aking noo nang makita ko ang kalagayan niya. She was standing frozen in the middle of the glass cabin, her eyes wide with sheer terror while staring intently at my phone screen.She looked stark white—sobrang namutla ang mga pisngi niya at para bang gulat na gulat at natatakot sa kung ano mang bagay ang nakita niya roon."Mommy? Are you alright? What happened?" tanong ko ulit, unti-unting sinubukang lumapit sa kaniya dahil nag-aalala na ako.Is she looking so scared at my photos?! Why
Napairap na lang ako sa hangin, pero may maliit na ngiti sa labi ko.Bumili muna kami ng makakain sa iba't ibang food stalls ng parke dahil gustong-gusto subukan ni Tala ang mga street foods na nakikita niya sa TíkTók. Halos lahat ng stalls ay nabilhan at natikman na namin—mula sa tater tots, tteokbokki, hanggang sa naglalakihang usok-usok na ice cream.Pinagtitinginan pa kami ng ibang mga tao sa paligid dahil panay ang tili at talon ni Tala sa tuwa kapag natitikman niya ang bawat pagkain.Pasensya na po kayo sa kaniya, ganyan talaga kapag anak-mayaman at pinalaki sa loob ng protektadong mansyon, medyo first time pa sa kaniya ang makakain ng mga ganitong klase ng pagkain sa labas."You're so embarrassing, Ate. You looked like a child," seryosong sabi ni Angelo habang lumalakad na kami patungo sa susunod na hilera ng mga rides.May hawak silang magkapatid ngayo
She should be angry at me, right? Siguro dahil iniisip niya rin na hindi ko naman kasalanan ang mga desisyon ng mga magulang namin, pero ang mag-ipon ng pera at magtrabaho nang doble para lang isama ako sa kaniya upang hindi ko maranasan ang hirap ng buhay?She was being disowned and physically battered by life, yet she kept on working not for herself, but for my me?"Sigurado akong masaya siya kung nasaan man siya ngayon, Maya. Knowing you're here, living well, and loving her daughter, Tala... masayang-masaya siya," Rica concluded, snapping me back to reality.Bago pa man ako makasagot, biglang may isang babaeng pumasok sa loob ng banyo at hinanap si Rica, kaya naman naputol ang usapan namin. Rica quickly pulled out a sleek matte black calling card from her pouch and placed it gently on the edge of the marble sink.Ang sabi niya, marami pa siyang gustong sabihin sa akin na mga detalye tungkol kay Zephora, kaya niya iyon ibinigay.I hesitated to get the card, my hand freezing mid-air.
Hindi ko alam kung makakapagkatiwalaan ko siya o hindi. I still don't know her at all. Rica was a ghost from the past, an enigma connected to the dark secrets that almost ruined my life years ago. Habang nakatayo kami sa loob ng banyong iyon, dahan-dahan kong nararamdaman ang bigat ng kaniyang presensya."I have heard of Cleah's imprisonment. I'm happy she's being caught... that means my friend already got the justice she was seeking," sabi niya sa akin, may matamis ngunit malungkot na ngiti sa kaniyang mga labi.Umayos ako ng tayo sa kaniyang harapan, pinupunasan ang natitirang tubig sa aking mga daliri. She seemed to be harmless right now. And based on what she just said, it felt like she truly cared for my late sister, Zephora, so much.Pero kahit ganoon, hindi ko pa rin pwedeng gawing sapat na basehan ang emosyon niya para magbukas ng iba pang usapan o magtiwala nang buong-buo. I need to be sure I can trust her before telling her about the stolen files that Tala has been digging u
“Ano?! Kasal? Nababaliw ka na ba?!”Halos mapasigaw ako sa loob ng kotse. Mabuti na lang at malalim na ang tulog ni Tala kaya hindi siya nagising. Agad kong binawi ang kamay ko mula sa pagkakahawak niya at dinala ang sarili ko palapit sa pinto ng kotse, palayo kay Nikolai.“You think marriage is ju
Halos lumabas ang mga mata ko sa gulat. Tumingin ako kay Nikolai na kasalukuyang nakatitig sa amin na parang nakakita ng multo. Ang mukha niya kanina na punong-puno ng galit ay biglang napalitan ng matinding kalituhan.“No! I won’t go home unless Auntie Maya comes with us! I want her to be my new m
“Huhuhu… Daddy… Where are you?”Mas lalong lumakas ang iyak ng bata habang sumasabay ang buhos ng ulan. Bilang isang mabuting tao, lumapit ako, binalewala ang sarili kong basang damit at ang sakit sa puso. Agad akong lumuhod sa harap niya para mapantayan siya.“Hey, sweetie… Bakit ka nandito sa ula
“Maya! Maya, babe, are you in there?!”Palapit nang palapit ang boses ni Kenji. Naririnig ko na rin ang ingay ng ilang reporter na sumusunod sa kaniya, nagtatanong tungkol sa kontrobersiyal na halik nila ni Chloe sa live broadcast. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko. Sasabog na yata ako sa halo-h







