LOGINShare
7 | คบกันมั้ย
publish date:
2026-09-13 21:15:51ฟึ่บ!
กึก! ผมชะงักนิดนึงเพราะคิดไม่ถึง ว่าวันนี้ผมก็หนีไม่พ้นอีกตามเคย ทั้งๆ ที่อาจารย์เลิกคลาสปุ๊บ ผมก็ลุกปั๊บ แต่เมเบลก็มาดักหน้าผมไว้ทันจนได้ ผมยังไม่ทันก้าวพ้นประตูเลยด้วยซ้ำ แล้วถ้าสงสัย ว่าเมเบลคือใคร ก็ยัยรุ่นพี่ตัวแสบนั่นแหละครับ ผมรู้ชื่อเธอตอนรับน้อง ซึ่งเป็นเรื่องปกติที่รุ่นน้องต้องรู้ชื่อรุ่นพี่ แต่ที่ไม่ปกติคือตอนนี้หมดรับน้องแล้ว เธอก็ยังมาตามตอแยผมไม่เลิก! ไม่ใช่ว่าผมไม่ทำตามที่ผมสาบานเอาไว้นะ ว่าหมดรับน้องแล้วผมจะไม่เฉียดเข้าไปใกล้เธอ เพราะผมก็พยายามทำอยู่ทุกวัน แต่เป็นเธอนี่แหละ ที่เอาแต่จะเข้ามาใกล้ผม มาตามมายุ่งวุ่นวายกับชีวิตผมอยู่ได้ หนีเท่าไหร่ก็หนีไม่พ้น อย่างวันนี้ก็ด้วย น่ารำคาญชะมัด! “จะรีบไปไหนเหรอ” “…” ผมไม่ตอบ แต่ถอนหายใจแรงๆ พร้อมเมินเธอด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์แล้วเดินผ่านเธอออกมาเลย “เอ๊ะนี่ นาย เดินหนีรุ่นพี่แบบนี้มันเสียมารยาทนะ” ตึกๆๆ!! เธอเดินเร็วๆ ตามผมมา ผมก็ยิ่งเดินเร็วกว่าเดิมอีก และดูเหมือนจะได้ผล เพราะเธอเดินตามผมมาไม่ทัน ตอนนี้ผมเข้าลิฟต์และกดลิฟต์ลงมาแล้ว คิดว่าวันนี้ผมคงรอดแล้วจริงๆ ซึ่งมันดีมาก ดีที่ผมรอด ดีที่เธอตามผมมาไม่ทัน เพราะเธอมันน่ารำคาญ ห้องสมุด ปึก! กึก! เพราะมีคนมานั่งลงข้างๆ ผมถึงหันไปมองแล้วก็ต้องชะงักกึกด้วยความคาดไม่ถึงอีกครั้ง เพราะคนนั่งคือเมเบล บ้าชิบ! สรุปคือผมหนีเธอไม่พ้น ทั้งๆ ที่อุตส่าห์คิดว่าพ้นแล้ว ผมเลยมานั่งเช็คกล้องถ่ายรูปอยู่ที่ห้องสมุด งานอาจารย์น่ะครับ แล้วเมเบลแม่งรู้ได้ยังไงก็ไม่รู้ ว่าผมมาอยู่นี่ ทำไมเธอรู้ทุกอย่างเลยวะ ผมไปไหนเธอถึงตามไปได้ทุกที่ เป็นผีหรือไง สงสัยจะใช่ เธอคงเป็นผี ถึงได้ตามหลอกตามหลอนผมไม่เลิก และผมจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว และในเมื่อทนไม่ไหว ผมก็จะไม่ทน! ปึก! ผมลุกขึ้นจากพื้นห้องสมุดค่อนข้างแรงอย่างคนที่ไม่พอใจหนักมาก ผมมานั่งอยู่ที่พื้นตรงมุมห้องน่ะครับ ไม่ค่อยมีใครผ่านไปผ่านมาดี แต่ยัย (ผี) เมเบลก็ยังหาผมจนเจอ ผมเลยต้องลุกหนีอีกรอบ ก็อย่างที่บอกว่าผมจะไม่ทน แต่ทำขนาดนี้แล้ว ลุกขึ้นพร้อมแสดงอาการไม่พอใจหนักมากขนาดนี้แล้ว แต่เหมือนเธอก็ไม่คิดสะทกสะท้าน เพราะเธอก็ยังหน้าด้านลุกเดินตามผมมาอีก แล้วถ้าตรงนี้ไม่ใช่ห้องสมุด เธอคงตะโกนแล้ว ติดตรงที่มันเป็นห้องสมุด เธอถึงทำได้แค่เดินตามอย่างเดียว ส่วนผมก็ทำได้แค่เดินหนีอย่างเดียว เดินหนีให้เร็วขึ้นเรื่อยๆ และถึงเธอจะยังคงเดิมตามผมราวกับพวกโรคจิต พวกคนบ้าที่โคตรน่ารำคาญ แต่เดี๋ยวเธอก็คงจะตามผมไม่ได้แล้ว เพราะผมจะกลับคอนโดแล้ว ขืนยังอยู่มหาลัย เดี๋ยวเธอก็ตามไปหลอกหลอนผมจนได้อีก ยัยผีโรคจิตกลับชาติมาเกิด! SEIRYU END “ฮึ่ย! อิตาบ้า!” ปึก! ฉันขมุบขมิบปากบ่นงึมงำกับตัวเองเบาๆ อย่างหงุดหงิดกับไอ้เด็กบ้านั่น ก็คนอะไรหนีเก่งชะงัด ขนาดรีบไปดักหน้าคลาสด้วยความมั่นใจขนาดนั้นแล้ว ว่าหมอนั่นต้องหนีไม่พ้นแน่ๆ แต่ก็ยังอุตส่าห์หนีพ้น ต้องโทษลิฟต์บ้านั่นเลย! เพราะมันดันปิดเร็วเกินไป ทำให้ฉันเข้าลิฟต์ตามหมอนั่นไปไม่ทัน ฉันจะไม่โทษตัวเองหรอก ว่าขาฉันอยากสั้นกว่าหมอนั่นเอง เลยเดินตามเข้าลิฟต์ไปไม่ทัน ..แต่ถึงหมอนั่นจะหนีฉันพ้นก็จริง แต่ฉันก็ตามเจอจนได้ ฉันเดาเอาน่ะ ว่าหมอนั่นอาจจะมาเข้าห้องสมุด ก็หมอนั่นชอบมาอ่านหนังสือที่ห้องสมุดนี่นา แล้วสรุปว่าเขาก็อยู่นี่จริงๆ! แต่ก็อย่างที่เห็น ว่าขนาดฉันอุตส่าห์หาจนเจอแล้วแท้ๆ แต่หมอนั่นก็ยังลุกหนีฉันไปอีก เมื่อกี้ที่คลาสก็ทีนึง นี่ก็ที่ห้องสมุดอีก และถึงฉันจะมีความอดทนที่จะตามอ่อยหมอนั่นแค่ไหน แต่มาโดนหมอนั่นชิ่งสองครั้งติดแบบนี้มันก็ต้องมีหัวเสียบ้างแหละ แต่ถึงจะหัวเสีย แต่ก็ใช่ว่าฉันจะเลิกตามหมอนั่นเหมือนคนบ้าโรคจิตหรอก เพราะความอยากมีผัวมันมีมากกว่า ฉันก็เลยยังตามๆๆ ตามจนตอนนี้ออกมาจากห้องสมุดแล้ว ทีนี้ก็แหกปากตะโกนได้สักที เมื่อกี้โคตรอึดอัดจนแทบจะอกแตกตาย “นี่นาย หยุดเดี๋ยวนี้นะ อย่ามาเดินหนีฉันแบบนี้!” “…” ยัง ยังไม่หยุด “เซริว! ฉันบอกให้หยุดไง ฉันเป็นรุ่นพี่นายนะ นายไม่มีสิทธิ์เดินหนีฉันแบบนี้ หยุดเดินหนีฉันเดี๋ยวนี้ ฉันสั่งให้นายหยุด!” “…” ฉันตะคอกดังกว่าเดิม เพราะเริ่มจะหงุดหงิดกว่าเดิมจนทนไม่ไหว เพราะฉันยิ่งตะคอก ยิ่งซอยเท้าเดินตามเท่าไหร่ หมอนั่นก็ไม่มีวี่แววว่าจะหยุดเดินเลย ฮึ่ย!! ฉันทนไม่ไหวแล้วนะ ไอ้เด็กบ้า! “ทำไมนายถึงชอบหนีฉันนัก!!” คราวนี้ไม่ใช่แค่ตะคอก แต่ฉันระเบิดเสียงออกไปเลย ระเบิดมันออกไปพร้อมๆ กับหยุดเดินแล้วกระทืบเท้าลงกับพื้นแรงๆ อย่างคนที่กำลังหัวเสียสุดๆ “…” ไอ้เด็กดื้อด้านก็ยังคงไม่ตอบอะไร แต่ครั้งนี้ฉันเห็นแผ่นหลังของเขาชะงักแล้วยอมหยุดเดิน ก่อนจะค่อยๆ หันมาหาฉันช้าๆ ด้วยสีหน้านิ่งๆ ที่ยังคงแสดงออกชัดเจนว่าไม่สบอารมณ์ “เพราะผมไม่ชอบ พี่เลิกยุ่งกับผมสักทีได้มั้ย” เขาบอกนิ่งๆ สีหน้านั้นก็นิ่งๆ บวกไม่พอใจ แถมยังเบื่อหน่ายเต็มทน แต่เบื่อก็เบื่อไปสิ ใครสน บอกแล้วไงว่าฉันจะเอา! “ไม่!” ฉันเชิดหน้าตอบอย่างเอาแต่ใจ “…” ไอ้เด็กบ้าเงียบอีกแล้ว เงียบแล้วถอนหายใจพร้อมกับส่ายหน้าช้าๆ อย่างเอือมระอาเต็มทน ก่อนละสายตาเอือมระอาคู่นั้นไปจากฉันแล้วหันหลังทำท่าจะเดินจากไป อะไรกัน! นี่จะหนีฉันอีกแล้วเหรอ! ทำไมถึงไม่ยอมเปิดใจให้กันบ้างนะ คนที่สวยเซ็กซี่และโคตรจะเพอร์เฟคสุดๆ ขนาดนี้อุตส่าห์ตามจีบเลยเชียวนะ หรือฉันต้องทำอะไรมากกว่านี้ แค่ตามจีบแค่นี้มันไม่พอ มันไม่ทำให้อิตาคนซื่อบื้อนั่นรู้ว่าฉันตามตอแยเขาเพราะอะไร ถ้างั้นก็ได้ พูดออกไปตรงๆ เลยก็ได้ จะได้ชัด! “ฉันชอบนาย!” ฉันตะโกนออกไป และมันทำให้หมอนั่นชะงักอีกครั้ง ก่อนไอ้เด็กบ้าจอมซื่อบื้อจะหันกลับมาหาฉันด้วยสีหน้านิ่งๆ สายตานิ่งดุคู่นั้นไม่ได้มองฉันเหมือนว่ากำลังดีใจหรือตื่นเต้นเลยสักนิด แต่มองราวกับกำลังถามฉันว่าฉันพูดบ้าอะไรออกไป “พี่ว่าไงนะ” ยิ่งน้ำเสียงนิ่งๆ ติดเย็นชานั้นยิ่งเหมือนจะยืนยันความหมายในแววตานั้นให้ยิ่งชัด แต่ฉันก็ยังคงไม่สนอะไรทั้งนั้น เย็นชาก็เย็นชาไปสิ แต่ฉันก็ยังยืนยันคำเดิมอยู่ดี “ฉันชอบนาย คบกันมั้ย”
Latest chapter
SAVAGE (HOT)NERD (ฮอต)เนิร์ดดุ SPECIAL 4 | Cheers !! (จบ^^)
“อ๋อ รูปนี้ แม่ก็ตกใจหมด นึกว่าพ่อไปแอบมีกิ๊กจริงๆ” เมเบลแกล้งหันมาเอาเรื่องผม แต่เธอพูดแบบยิ้มๆ ชัดเจนว่าเธอก็แค่ล้อเล่นนั่นแหละครับ เพราะเธอก็คงรู้ดี ว่าผมไม่มีทางทำอะไรแบบนั้นแน่นอน ให้ตายก็ไม่มีทางทำ“โธ่! ไม่มีหรอกครับ ไม่มีทาง ผมรักเมคนเดียว”“ก็แล้วไปสิ” เมเบลยักคิ้วยักไหล่ก่อนหันกลับไปหาเจ้าสมุทร ส่วนผมเหรอ ก็โล่งนะครับ แต่มันก็มีความสงสัยเข้ามาแทน ว่ารูปนั้นมันมาได้ยังไงกัน(วะ) หรือลูกส่องเฟซผม ถึงขุดหาเจอ เพราะรูปมันนานมาก เป็นรูปที่ผมเอาตั้งโปรไฟล์ตั้งแต่ก่อนจะคบกับเมเบลซะอีก“ไปเจอมาได้ไง ส่องโปรไฟล์พ่อ?”“ไม่ใช่ผมส่องหรอกครับ ยัยกุ๊บกิ๊บตัวแสบต่างหากที่ส่อง” กุ๊บกิ๊บที่เจ้าสมุทรหมายถึง เธอเป็นลูกสาวเพื่อนบ้านน่ะครับ เล่นกับเจ้าแสบทั้งสามคนมาตั้งแต่เด็กๆ พ่อกับแม่ของเธอก็สนิทกับบ้านพวกเรามาก“อ๋อ แล้วทำไมหนูกุ๊บกิ๊บถึงไปส่องเฟซพ่อเราได้ล่ะนั่น”“เห็นบอกว่าป้าแก้วเล่าให้ฟังน่ะครับ ว่าสมัยหนุ่มๆ พ่อหล่อมาก ป้าแก้วเห็นแล้วยังอึ้ง ยัยนั่นเลยเข้าไปส่องเฟซพ่อให้เห็นกับตาตัวเอง”“แล้วอึ้งมั้ย” อันนี้เมียผมถาม“อึ้งสิครับ อึ้งจนไม่อยากเชื่อ อึ้งจนต้องส่งมาให้พวกผมสามคนช่วยอึ้ง”“ห
SAVAGE (HOT)NERD (ฮอต)เนิร์ดดุ SPECIAL 3 | เซอร์ไพรส์ครับ!!
“หื่นตลอดแหละ” “ก็รู้อยู่นี่ครับ” ผมบอกยิ้มๆพร้อมส่งสายตากรุ้มกริ่ม ก่อนจะเลื่อนหน้าเข้าไปจูบริมฝีปากอวบอิ่มอมชมพูของเมียสุดที่รัก ก็ผมบอกแล้วว่าไม่ทงไม่ทำมันแล้วงาน ขอจัดเมียสักดอกสองดอกก่อน จัดในห้องทำงานนี่แหละ ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เพราะเคยจัดกันในนี้ไม่รู้กี่ครั้งแล้ว จุ๊บ จ๊วบ.. จากเมื่อกี้ผมจูบเธอหวานๆเบาๆ อ่อนโยน ละมุนละไม แต่ตอนนี้มันเริ่มร้อนแล้วล่ะครับ ยิ่งเมียจูบตอบกลับมาอย่างดูดดื่มร้อนแรง ผมก็ยิ่งร้อน ลูกชายผมก็ยิ่งแข็งและร้อนได้ที่ เพราะงั้น.. ก็อกๆๆ!! กึก!! เวรกรรม! กำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็มอยู่แล้วเชียว เพราะมือนึงของผมอยู่ที่ซิปกางเกงแล้ว กำลังจะถอดแล้วควัก แต่ทุกอย่างก็ต้องชะงักกึกลง จูบก็ต้องถอนออก แถมเมียสุดที่รักก็ต้องรีบลุกจากตักผมไปยืนอยู่ข้างๆ ทุกอย่างจำต้องยุติลงทั้งหมด เพียงเพราะเสียงเคาะประตู แอ๊ด.. ประตูถูกเปิดเข้ามาโดยที่เราสองคนกลับเข้าสู่สถานการณ์ปกติได้ทันเวลาพอดี ไม่ว่าจะทั้งด้านอารมณ์ ทั้งด้านสภาพภายนอก โดยเฉพาะมือผมที่อยู่ตรงซิปกางเกง เตรียมตัวจะควักลูกชายออกมาจ้วงร่องเมียเมื่อกี้นี้ “เซอร์ไพรส์ครับ!” เป็นลูกชายผมนี่เอง ทั้งสามคนเปิดประตูเข้
SAVAGE (HOT)NERD (ฮอต)เนิร์ดดุ SPECIAL 2 | แจ้งเตือนความทรงจำ
แต่ไอ้เฮียโซ่มันก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรขนาดนั้นหรอกครับ เพราะ ณ ตอนนั้นมันซีเรียสอยู่เรื่องเดียว คือเรื่องเมีย แต่จะให้เล่าเรื่องมันกับเมีย มันก็ยาวแหละครับ ไว้ไปถามมันเองละกัน ผมพูดแค่เรื่องบริษัทกับความสำเร็จของบริษัทก็แล้วกัน เพราะถึงมันจะไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่ แต่มันก็บริหารบริษัทได้โคตรดี ยิ่งมีเมียก็ยิ่งดีเข้าไปใหญ่ สงสัยได้ยาดีจากเมีย ถึงได้ฮึดได้แบบนั้น แต่ไม่ใช่แค่มันหรอก ผมก็เหมือนกัน ที่วันนี้ผมทำได้ ที่วันนี้ผมประสบความสำเร็จ ไม่ใช่เพราะแค่ความพยายามของผมคนเดียว แต่เพราะมีเมเบลอยู่เคียงข้าง ไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข ผมถึงผ่านทุกอย่างไปได้ วันนี้ผมถึงทำได้ และทำสำเร็จ ผมทำให้ที่นั่นเติบโตมาพร้อมกับผม กับครอบครัวผม และลูกๆของผมได้ ครับ ตอนนี้ผมกับเมเบลมีลูกด้วยกันแล้ว โตๆกันหมดแล้วด้วย และลูกคนแรก เราได้มาตอนไปฮันนีมูนครั้งนั้นไงครับ ก็ผมบอกแล้วไงว่าไม่พลาด และมันก็ไม่พลาดจริงๆ แต่จะว่าไป เมเบลมีอะไรกันนะ ถึงได้เข้ามาหาผมในนี้ เพราะปกติเธอจะไม่ค่อยเข้ามารบกวนผมตอนทำงานหรอก “มีอะไรเหรอครับ” “ดูในเฟซยัง” “หืม? ในเฟซเหรอ ยังเลยครับ” “แล้วจำได้มั้ย วันนี้วันอะไร” “หึ ก็วันครบรอบ
SAVAGE (HOT)NERD (ฮอต)เนิร์ดดุ SPECIAL 1 | ทริปฮันนีมูน NC
5 ปีต่อมา ห้าปีมันอาจจะดูเร็ว แต่สำหรับผมมันนานมาก กว่าผมจะได้แต่งงานมีเมียเป็นตัวเป็นตนอย่างตอนนี้ เพราะกว่าผมกับเมเบลจะเรียนจบ กว่าจะทำงาน กว่าจะก่อร่างสร้างตัว กว่าอะไรๆจะพร้อม แต่ตอนนี้พร้อมแล้วล่ะครับ เหลือแค่ลูกที่ยังไม่มา ผมถึงได้หวังกับฮันนีมูนครั้งนี้ไง ก็นะ ตอนคืนเข้าหอ(ว่าที่)ลูกของเราดันหยิ่งไม่ยอมมาเกิด แต่ในคืนฮันนีมูนอย่างคืนนี้ ผมจะตั้งใจกว่าเดิม รับรองไม่พลาดแน่ ก็ผมกระแทกเข้าร่องเมียถี่ๆจนลั่นเรือขนาดนี้ ผมกับเมเบลมาล่องเรือยอร์ชด้วยกันสองคนน่ะครับ เพราะผมถามเมเบลว่าฮันนีมูนอยากไปไหน เธอบอกว่าอยากมาล่องเรือยอร์ช ผมเลยจัดให้ แต่ใครมันจะไปยอมทำแค่ล่องเรือยอร์ชนั่งดูพระอาทิตย์ตกเฉยๆแค่นั้นกันล่ะ ในเมื่อผมหวังลูกจากทริปฮันนีมูนในครั้งนี้มาก ถึงได้ชวนเธอปั๊มลูกไปพลาง ดูพระอาทิตย์ตกไปพลาง แต่นาทีที่ลูกน่าจะใกล้มาเกิดแบบนี้ ใครจะมีอารมณ์ดูพระอาทิตย์ตกอยู่ล่ะครับ มันต้องสนจังหวะกระแทกดิ “พี่เม ผมขอแรงๆกว่านี้นะครับ” หมับ! นั่นไม่ใช่ประโยคขอร้องหรอกครับ แต่เป็นประโยคบอกเล่ามากกว่า เพราะพอบอกปุ๊บ ผมก็กระแทกเข้าร่องเมียแบบรัวแรงปั๊บ “อ๊ะๆ เซริว ซี้ด..” หมับ! เมเบลคราง
SAVAGE (HOT)NERD (ฮอต)เนิร์ดดุ บทส่งท้าย
ATLAS UNIVERSITY “กูตัดชุดเพื่อนเจ้าบ่าวรอเลยดีมั้ยวะ” “ไอ้สัส เว่อร์มากกก” ไอ้เจฟพูดกลั้วหัวเราะ แต่ไอ้ภูมันก็พูดเว่อร์จริงๆนะ เพราะผมกับเมเบลแค่คบกัน แต่ยังไม่ได้แต่งงานกัน เพราะผมเพิ่งจะอยู่ปี 2 กว่าจะเรียนจบ กว่าจะทำงาน รวมๆแล้วก็คงอีกหลายปีกว่าจะได้แต่ง ทั้งๆที่ลึกๆผมก็อยากแต่งแล้วเหมือนกันนะครับ อุตส่าห์ได้คืนดีกับเมเบลแล้วทั้งที ผมก็อยากจะผูกมัดเธอไว้กับผม ไม่ให้เธอหนีผมไปไหนได้อีก แล้วก็ใช่ครับ ผมคืนดีกับเมเบลแล้ว สถานะของเราก็ชัดเจนแล้วด้วย ชัดมากจนใครๆเขาก็รู้กันทั่วหมดแล้ว แต่พูดก็พูดเถอะ วันนั้นที่ผมจะไปเคลียร์กับเธอ มันก็มีอุปสรรคอยู่เหมือนกัน เพราะพอไปถึงรีสอร์ท ผมหาเธออยู่ตั้งนาน แถมหาไปหามา พนักงานก็เดินมาชนผมอีก แล้วไม่ใช่ชนธรรมดา เพราะพนักงานคนนั้นกำลังจะเอาเครื่องดื่มไปเสิร์ฟให้แขกของรีสอร์ท เครื่องดื่มสีสันสดใสพวกนั้นเลยเลอะเสื้อนักศึกษาผมเต็มๆ ผมเลยต้องกลับไปเปลี่ยนเสื้อในรถ เพราะมันชุ่มมาก จะให้ไปง้อเธอด้วยสภาพเละเทะแบบนั้น ผมกลัวว่าเธออาจจะไม่โอเค เลยตัดสินใจไปเปลี่ยน ทั้งๆที่ใจอยากไปทั้งแบบนั้น เพราะผมโคตรอยากรีบไปหาเธอใจจะขาด แต่ก็จำต้องอดทนเอาไว้แ
SAVAGE (HOT)NERD (ฮอต)เนิร์ดดุ 44 | ผมรักพี่!
ยิ่งพูด เสียงฉันก็ยิ่งสั่น เพราะมันยิ่งเจ็บปวด ยิ่งเสียใจ น้ำตาที่มันแค่ซึม ตอนนี้มันถึงคลอเบ้าและไหลลงมาแล้ว แต่ฉัน ฉันก็ยังอยากจะพูดต่อให้มันจบๆ ถึงความเจ็บปวดที่มันอัดแน่นอยู่ในหัวใจของฉัน “นายไม่เคยโพสต์รูปของเรา มีแต่ฉันที่เอาแต่โพสต์ นายไม่เคยทำให้มันชัดเจน นายไม่เคยบอกใครไปตรงๆว่าเราเป็นอะไรกัน แล้วตกลงเราเป็นอะไรกันเหรอ ความสัมพันธ์ของเรามันคืออะไร นายเห็นฉันเป็นอะไร เป็นคู่นอนเหรอ หรือไม่มีสถานะ ฉันมันบ้าไปเองคนเดียว ฉันเองคนเดียวที่หลงคิดไปว่านายเองก็รู้สึกแบบเดียวกับฉัน เพราะความจริงมันคงไม่ใช่สินะ ฉันเองที่บ้าอยู่คนเดียว บ้ามาตลอด ฮือ ฮึก” ตอนนี้ไม่ใช่แค่น้ำตาที่ทะลักไหล แต่เสียงสะอื้นก็เริ่มรุนแรงขึ้นจนแทรกแซงเสียงพูดจนทำให้เสียงสั่นๆของฉันเริ่มจะติดขัดขึ้นเรื่อยๆ และเปล่งออกมาได้ยากลำบาก แน่นอนว่ามันทรมาน แต่ก็คงทรมานน้อยกว่าความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นในหัวใจฉัน ความเจ็บปวดที่มันมากมายจนฉันคงไม่อาจทนได้แล้ว ฉันไม่อยากทนแล้ว “ในเมื่อมันเป็นแบบนั้น ฉัน ฮึก ฉันก็ควรพอได้แล้วสินะ เพราะฉันเหนื่อยแล้วกับการที่ต้องวิ่งตามนายอยู่ฝ่ายเดียว วิ่งตามทั้งๆที่มันตามไม่ทัน งั้นฉันก็ควร
You May Also Like
สะดุดรักวิศวะขี้หึง
ชาไทยเย็น56.0K viewsพิษเพื่อนสนิท
ซากิระ44.9K viewsMEAKHA | คลั่งรักร้ายนายเย็นชา
Ballamira12.5K viewsI'm evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
Phat_sara110.5K viewsเด็กเปรตของเจเจ้ วัยรุ่น 18++
มนต์ศิขริน335 viewsเมียเดิมพัน
นังหมูปีศาจ882 viewsโยธาคลั่งรัก
มิลค์เมษา126 viewsDEMON GUY กับดักร้ายนายซาตาน
B.crazy’163 views
