She suddenly become BILLIONAIRE'S bride

NASA isang airport siya ngayon ng San Francisco, ngayon ang flight niya patungong Bangkok Thailand upang mamasyal at magbakasyon ng dalawang araw. Ito ang nakuha niyang reward sa hotel na pinagtatrabahuhan niya. Nilibot niya ang tingin sa paligid at 'di niya maiwasang mapangiti sa mga nakikita niyang mga mag nobyo, mag asawang at magkapamilya na masayang sinasalubong ang kanilang mga asawa o kamang anak. Napa-pa-tear eyes naman siya nang mapansin niyang umiiyak ang babae habang niyayakap ang lalaking kasama nito. Napabuntonghininga na lamang siya, sapagkat namiss niya din ang pamilya niya ngunit wala siyang oras para umuwi, kung 'di pa siya pinilit ng Boss niyang mag-leave hindi siya titigil sa kakatrabaho. Dahil siya si Chris Mariah Sigua isang kindergarten teacher sa isang private school sa San Francisco. Isa rin siyang housekeeper sa gabi, double ang kanyang trabaho sapagkat isa siyang panganay na meron binubuhay na pamilya sa Pilipinas. Kaya nga sabi ng iba ang pagiging panganay a

HINDI sana mag-d-duty ngayong gabi si Chris dahil masama ang pakiramdam niya at nanghihina siya sapagkat 'di maalis ang takot niya na baka ano mangyayaring masama sa Tatay niya pero naisip niya baka mas lalo lang siya malungkot pag tumambay siya sa bahay kaya heto siya nasa hotel na. Suminghot siya at naghilamos. Halatang galing siya sa pag iyak dahil namumula at namamaga ang mga mata niya at ilong. Bumuntonghininga siya, bakit ngayon pa nangyayari ang mga kamalasan sa buhay niya? Bakit kailangan niya maranasan ang hirap na ito? Bakit? Buong buhay niya never pa siya lumigaya puro pasakit at problema lang ang dumating sa kanya. Minsan napaisip siya tuloy, hindi ba siya deserving maging masaya? Pinaglihi ba siya sa ampalaya kaya ganito kapait ang buhay niya? Kailan pa kaya siya mabubuhay na walang inaalala. Bumuntong hininga siya sa sobrang lungkot nararamdaman ng sandaling iyon."Ang lalim ah, may problema ka ba? Iniwan ka ng boyfriend mo? O niloko ka?" usisa ni Munique ang kaibigan ni

DINALA niya ang bata sa bandang gilid dahil delikado kung mananatili sila roon sa tabi ng hagdan. Umiiyak pa din ito, kaya hinaplos haplos niya ang likod ng bata nakayakap ngayon sa leeg niya."Shhh, it's alright, you are safe now, don't worry, l will help you find your parent's, so could you tell me their names?" malumanay na sabi niya.Gaya kanina wala pa din siyang nakuhang sagot, napabuntong hininga siya, nag iisip niya ng paraan para kausapin siya ng bata at patigilin ito sa pag iyak, akmang magsasalita siya nang marinig niya ang tunog ng cellphone niya. Kinapa niya ang bulsa at inabot ang cellphone, napakunot noo niya ng makita ang pangalan ng caller, si Munique iyun. "Ano na naman kaya ang kailangan ng bruhang ito sa akin? Eh nagkita na kami kanina," tanong niya sa hangin bago pindutin ang answer bottom."Hello, napatawag ka?" malumanay na bukad niya.Narinig niya ang pag hikbi ng babae, kaya mas lalo siyang nagtaka. Ano nanaman kaya ang drama nito at umiiyak ito ngayon."Hoy!