So Cool ขอรักคูล ๆ มาเปิดประตูหัวใจ

So Cool ขอรักคูล ๆ มาเปิดประตูหัวใจ

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-06-23
โดย:  Phat_saraยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
41บท
1.5Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

ซัน : สองต่อสองคืออะไรผมไม่รู้จัก? กิจกรรมสนุก ๆ มันต้องอยู่กันหลาย ๆ คนสิวะ ยัยหุ่นบึ๊มก็เหมือนกัน สักวันผมจะลากมาร่วมวง! จูน : คนอย่างไอ้พี่ซันเหรอคะ? เป็นผู้ชายที่เกิดมามีหน้าที่แค่อย่างเดียวจริง ๆ คือการสร้างความสุขให้กับผู้หญิงบนเตียงเท่านั้นอย่าเผลอเอามาเป็นพ่อพันธ์เชียวนะสงสารอนาคตของชาติ!

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

EP 1 : จูนที่มาจากจันทร์

CHAPTER 1

“Rizza! Wala bang kanin dito?”

Nagising ako dahil sa malakas na kalabog na aking narinig. Kahit antok na antok pa ako ay sapilitan akong bumangon upang silipin kung ano ‘yon.

Humihikab pa ako habang palabas ako ng aking kwarto. Kakauwi ko lang galing sa aking trabaho at hindi pa ako nakakatulog ng maayos.

Naabutan ko doon si Nanay na nakaupo sa lumang sofa namin. Ang mga kaldero at kawali ay nagkalat sa sahig. Ang aming mga pinggan at kutsara ay nakita ko rin hindi kalayuan sa kinauupuan ni Nanay.

Pagod akong tumitig sa aking ina. Pumunta siya kahapon sa isang kaibigan niya upang maglaba pero umaga na nang makauwi ito. At alam kong wala rin itong dalang pera dahil inubos na naman sa sugal at alak.

Simula nang mamatay ang aking ama ay naging ganyan na si Nanay. Palaging naglalasing, hindi nananatili rito sa bahay namin.

Kahit inaantok pa ako pinulot ko isa-isa ang mga nagkalat na mga gamit. Buti na lang at hindi babasagin ang aming pinggan, gawa lang ito sa plastic kaya kahit saan lumipad ay hindi nasisira.

Unti-unting minulat ni Nanay ang kanyang mga mata.

“Bakit walang pagkain? Hindi ba kayo nag-iisip na may ina pa kayo at hindi n’yo man lang ako tinirhan ng pagkain?” naiinis na wika nito.

Isang beses lang sa isang araw kumain ang dalawang kapatid ko kahapon. Madaling araw na akong nakauwi kaya tulog na sila. Natulog silang walang laman ang tiyan. Nagtrabaho pa kasi ako para makabili ako ng bigas.

“Wala naman po kaming kinain kagabi, Nay. Madaling araw na po akong umuwi kanina kaya hindi pa ako nakakapagsaing. May bigas na po d’yan, Nay. Matutulog lang po ako saglit. Kayo na lang po ang magsaing,” mahinanong sabi ko. Pinagpatuloy ko ang pagdampot sa mga pinggan at nilagay iyon sa ibabaw ng lababo namin.

“Ako pa ang uutusan mong magsaing? Kung sapakin kaya kita d’yan? Kita mong pagod ako!” malakas na sigaw nito.

Ganoon palagi ang nangyayari sa bahay. Dalawang taon ng wala ang ama ko, at dalawang taon na ring ganyan ang ugali ng aking ina.

Araw-araw akong may trabaho. Hindi ako pwedeng magpahinga dahil ako na ang bumubuhay sa pamilya namin.

Pagod na pagod pa rin ako nang pumasok ako sa loob ng bar. Nagtatrabaho ako bilang isang waitress dito.

“Good evening, Miss! Ang ganda mo naman! Upo ka muna saglit dito,” sabi ng isang matandang customer. Sa ilang buwan ko rito ay medyo nasasanay na ako na may makakaharap ako ng ganitong klaseng customer.

“Pasensya na po, Sir. Bawal po kasi. May trabaho pa po ako,” sagot ko sa kanila. Nanatili akong mahinahon kahit pinagmumura ko na siya sa isip ko.

“Sige na. Saglit lang naman, bibigyan pa kita ng pera,” aniya. Nagtawanan ang mga kasama niya. Lima silang nandito. Halatang maraming mga pera, ang daming mga alahas na nakakabit sa katawan nila. Parehas ding malalaki ang mga tiyan.

“Hindi po pwede, Sir. Pasensya na po,” magalang na sabi ko.

Tatalikod na sana ako upang umalis nang maramdaman ko ang paghawak nito sa aking pulupulsuhan.

“Alam mo, ayaw na ayaw ko sa lahat ay tinatanggihan ako,” maagas na sabi nito. Sinubukan kong tanggalin ang aking kamay ngunit mahigpit ang kapit nito sa akin.

“Pasensya na po, Sir. Hindi po pwede. Bitawan n’yo po ako dahil may tatapusin pa po akong trabaho, Sir,”

Tinabig ko agad ang kamay niya nang akmang ihahawak niya iyon sa aking pisngi.

“Aba’t! Matapang ka, ah?” malakas na sigaw niya. Nakukuha na namin ang atensyon ng ibang customer.

“Bitawan niyo po ako, Sir! Nasasaktan na po ako,” mahinahong wika ko. Kailangan kong manatiling kalmado.

Nabitawan ko ang tray na aking hawak nang hinawakan niya ang aking buhok gamit ang bakanteng kamay niya at hinila iyon. Nakaponytail ang aking buhok, at isang hila niya lang ay natanggal agad ang tali.

“Sir, hindi na po pwede itong ginagawa niyo. Pwede ko po kayong ireport sa manager namin,” wika ko.

Napasigaw ako nang muli nitong hinila ang aking buhok.

“Let go,” isang malamig at pamilyar na boses ang aking narinig. Sabay kaming napalingon sa pinanggalingan ng boses na iyon.

“At sino ka naman? Akin na ‘to. Maghanap ka ng iba. Matagal ko ng nagugustuhan ang babaeng ito. ‘Wag kang mangialam dito ako ang nauna sa kan-

Hindi na nito pinatapos ang sasabihin nung matanda dahil mabilis niya itong sinugod ng suntok.

“Ninong Dwayne!”

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
41
EP 1 : จูนที่มาจากจันทร์
...ผู้ชายสันดานหมา ๆ ก็ได้มองแค่ขาอ่อนจูนเท่านั้นล่ะค่ะ อ้อ! ไม่ได้มองเพราะความสามารถของเขานะ แต่ได้มีวาสนาตาก็เพราะน้องจูนใจบุญล้วน ๆ-KaLaGiNee Bar-“วันนี้ก็แซบค่า”“เช่นเคยจ้ะมาร์กี้คนสวย ไม่แซบไม่ใช่จูน” แค่เดินเข้ามากระเทยตัวแม่อย่างอีมาร์กี้ หรือไอ้มาโนช อดีตหนุ่มป๊อบของโรงเรียนประจำจังหวัดก็ดังทักทายเพื่อนจูนแล้ว“ก็นะ หาผัวให้ได้ค่อยเชิดไม่มองพื้น” แค่ตอบประโยคมั่นหน้านิดเดียวอีมาร์กี้ก็เบ้ปากใส่จูนซะแล้ว“ไม่เอาค่ะกาลกิณีบาร์มีแต่หมาไม่มีเทพบุตร”“อีดอก! บาร์กูออกจะมีแต่หนุ่มหล่อน่าจับมาฟาดทั้งนั้นแหกตาดูซะบ้างอีจูน”“ฟาดตูดกับมึงน่ะสิอีเก้ง หยุดกระแนะกระแหนเรื่องความสวยและโสดของกูซะที เลิกปากหมาแล้วบริการลูกค้าเดี๋ยวนี้ค่ะ now!”“อีจูนอีผี! อีผีแม่ม่ายมาสิงคนสวย!” ฮ่า ๆๆ อีมาร์กี้หรือไอ้มาโนชเพื่อนร่วมห้องสมัยมัธยมปลายของน้องจูนกระชากเสียงกร่นด่าใส่หน้าคนสวยเวอร์อย่างจูนแล้วก็เดินจากไป มันไม่ได้ไปไหนหรอกค่ะแต่มันเดินไปหาเครื่องดื่มมาให้ต่างหากสวัสดีค่ะ ฉันชื่อจูนนะคะ เป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษ แม่เป็นคนไทย ส่วนพ่อเป็นลุงฝรั่งที่มีหัวใจโคตรรักความเป็นไทย ต้นกำเนิดการมีชีวิตของน
อ่านเพิ่มเติม
EP 2 : สวิง...กิ้ง
“จูน!”​ยัยหุ่นบึ้มที่มีปากยิ่งกว่าหมาแม่ลูกอ่อนเพิ่งจะหันหลังให้ผมแล้วก็เดินจากไป หลังจากที่เมื่อกี้เธอเดินถือขวดไวน์แดงราคาแพงหลักหมื่นมาวางกระแทกใส่หน้าผม แถมยังฝากคำพูดที่พูดด้วยเสียงเซ็กซี่ของเธอให้ผมจำไม่ลืม“รบกวนนายช่วยเก็บเงินที่เลี้ยงไวน์ฉันไว้จ่ายค่าโสเภนีเถอะ”“เฮ้ยใจเย็นไอ้ซันจะเสียงดังทำเหี้ยไรวะ”“มึงไม่ได้ยินที่ยัยนั่นบอกกูเหรอ ผู้หญิงอะไรวะปากโคตรดี” ผมตวาดใส่ไอ้ไบรท์เพื่อนของผมเอง เพื่อนสนิทเวลาล่าเหยื่อนะครับไม่ใช่เพื่อนรักเพื่อนตาย“ก็มึงไปทำวีรกรรมอะไรกับน้องเขาไว้ล่ะไอ้ห่า”“เหอะ! อย่าให้ถึงทีกูนะรับรองจะเอาให้ครางจนสลบคาเตียง” ผมได้แต่กระดกเหล้าเข้าปากแล้วก็มองตามผู้หญิงคนนั้นไป ยัยหุ่นบึ้มที่มีสะโพกสวยฉิบหาย เห็นแล้วอยากจับมา...“แต่น้องจูนแม่งโคตรแซบเลยว่ะ เห็นกี่ครั้งหัวใจกูก็พองโต” ไอ้ไบรท์ทำหน้าเคลิ้ม แต่ไม่รู้ว่าหัวใจมันพองโตอย่างที่ปากมันว่าหรืออวัยวะส่วนไหนในร่างกายที่พองโตกันแน่“แล้วไงเจอปากยัยนั่นแล้วมึงยังพองโตอยู่ไหม”“เขาด่ามึงคนเดียวไม่ได้ด่ากูว่ะไอ้ซัน” มันทำหน้าเย้ยใส่ผมเพื่อให้ผมรู้สึกเสียหน้า ซึ่งผมก็เสียหน้าจริง ๆ นั่นล่ะเพราะไม่เคยโดนผู้หญิง
อ่านเพิ่มเติม
EP 3 : เจ้าชายสวิง
“เพลง~ แฟนแกแซ่บเวอร์ ฮือ~”“ชอบ?” หือแค่เพื่อนแกล้งทำหน้าดี้ด้าใส่แฟนชีเพื่อนก็ทำเสียงแข็งใส่แล้วนะเพลงขวัญ“อิจฉามาก~ อยากได้แบบนี้ทั้งหล่อทั้งรวย” ฉันพูดจบก็หันไปมองโต๊ะของพี่ฟรังซ์แฟนของเพลงขวัญที่เพื่อนรักของน้องจูนฟอร์มเยอะไม่ยอมเปิดใจให้เขาเต็มร้อยสักที คบกันแล้วแต่ก็ยังกั๊ก ๆ ไม่ยอมเปิดใจเปิดตัวเป็นคู่ผัวตัวเมียให้โลกรับรู้กันถ้วนหน้าทั้งที่ตัวเองก็รักพี่เขาจะตายเพื่อนแสนดีอย่างจูนเองก็เลยต้องเร้าอารมณ์ปลุกความรักความหึงหวงให้เพื่อนรู้ใจตัวเองหน่อย ถึงแม้ว่า......ที่โต๊ะนั้นจะมีสิ่งมีชีวิตที่เกิดมาเพื่อผสมพันธ์อย่างเดียวรวมอยู่ด้วย อีตาซันจัญไร!ระหว่างที่คนสวยอย่างฉันกำลังทำหน้าตาหลงใหลคลั่งไคล้แฟนเพื่อน อีตาสวิงนั่นก็ปรายตามามองฉัน มองแล้วก็ขมวดคิ้วนิ่วหน้าใส่...อย่าได้เผลอคิดมั่นหน้ามั่นลูกกระเดือกว่าอีจูนกำลังคลั่งตัวเองเชียวนะยะ อย่าแม้แต่จะคิดเชียวฉันแอบเบ้ปากใส่เขาตอนที่เราสบตากันแล้วก็หันมากล่อมเพื่อนรักให้ยอมเปิดใจให้แฟนตัวเองอีกครั้ง ต้องกล่อมหนัก ๆ เพลงขวัญเป็นคนปากหนักเรื่องแบบนี้เพราะฉะนั้นต้องกล่อมให้สุดพลังและสุดท้ายการพยายามของน้องจูนก็ได้สิ้นสุดเมื่อเพลงขวั
อ่านเพิ่มเติม
EP 4 : สนใจไหม
เรียนจบแล้วตกงานมันเคว้งคว้างแบบนี้นี่เองจูนเอ้ย เฮ้อ!ฉันลากร่างกายกับใบสมัครไปสมัครงานตามบริษัทต่าง ๆ มากมายสุดท้ายก็ได้รับแค่คำพูดว่าจะติดต่อกลับ คือถ้าไม่เอาเด็กจบใหม่ช่วยใส่ดอกจันทร์สีแดงในเงื่อนไขเลยได้ไหม ไม่ใช่พอยื่นใบสมัครเเล้วเห็นประวัติการทำงานว่างเปล่าก็ทำหน้ายี้ใส่ อยากตะโกนใส่หน้าว่าไม่รับก็อย่าให้ความหวังสิวะโคตรเปลืองค่าถ่ายเอกสารเลย!ยัยเจ้ฝ่ายบุคคลบริษัทนี้ก็อีกคน เห็นคนสวย ๆ มาสมัครหน่อยไม่ได้ต้องทำหน้าเชิดใส่เหมือนตัวเองเป็นเมียเจ้าของบริษัท“เดี๋ยวติดต่อกลับ” ฮะ? ไม่รับไม่ว่าแต่วางเอกสารฉันลงที่กล่องเอกสารกรัง ๆ ที่มันเขียนข้างกล่องว่า “กล่องใส่เอกสารรีไซเคิล” แถมยังลุกขึ้นเดินออกจากโต๊ะแล้วถึงได้พูดประโยคเมื่อกี้ออกมาแบบนี้มันไม่ต่ำตมไปเหรอ พูดไม่มองหน้าอีกก่อนมึงจะได้เชิดหน้าใส่คนมาสมัครงานแบบนี้มึงก็เคยผ่านจุดนี้เหมือนกันรึเปล่าเจ้“ถ้าไม่รับขอเอกสารคืนด้วยค่ะ เปลือง” ต่ำตมมาก็ต่ำตมกลับเลยค่ะจูน ทำตัวแบบนี้ใส่คนอย่างฉันฉันก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องปั้นหน้าให้เหมือนกัน ทั้งเอกสารทั้งรูปถ่ายเงินกูทั้งนั้นค่ะ ขอคืนดีกว่าให้อีเจ้คนนี้เอาไปขยำทิ้งลงถังขยะ“ไร้มารยาท
อ่านเพิ่มเติม
EP 5 : ไม่ทราบว่าเป็นแฟนท่านประธาน
​“ฮึ ๆ พี่ก็บอกตั้งแต่แรกแล้วไงว่าเจ้าของบริษัทไม่มีเมีย”“นาย เป็น...”“อื้ม พี่เป็นเจ้าของที่นี่ ที่แต่สำคัญเน้นกว่าการเป็นเจ้าของคือไม่มีเมีย สนใจมาเป็นไหม”...ถุ้ย!ท่าทางมั่นหน้ามั่นโหลกมั่นลูกกระเดือกของเขาทำให้ฉันอยากเอาโกโก้ร้อนที่อยู่ในมือสาดใส่หน้าตอนนี้เลย“เงียบ?”“...” ใช่จ้ะ เงียบ เงียบคือคำตอบ ได้คำตอบแล้วก็ชิ่ว ๆ “อ่าส์~ พี่เข้าใจแล้ว ตอนนี้น่าจะยังไม่อยากเป็น” เขาพูดขึ้นแต่เหมือนพูดคนเดียวมากกว่าแล้วก็พยักหน้าทำเป็นรับรู้และเข้าใจช้า ๆ“ว่าไงนะ?” ไอ้ประโยคท้ายมันมีอะไรแอบแฝง ตอนนี้น่าจะยังไม่อยากเป็น แสดงว่ามั่นใจมากว่าต่อไปฉันจะอยากเป็นงั้นเหรอ ความมั่นเกินมนุษย์มากค่ะอีตาซันคนนี้“จูนได้ยินพี่พูดชัดเจนมาก เชื่อพี่สิ” โอ้ย! อยากเข้าไปซัดเข้าไปต่อยปากผู้ชายคนนี้จริง ๆ แต่มันทำไม่ได้ไงคะและมันก็ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะคุยต่อฉันก็เลยตัดสินใจทิ้งโกโก้ร้อนที่เหลืออีกครึ่งแก้วไว้แล้วก็ลุกขึ้นทันที“จะไปแล้วเหรอ ว่าแต่รถจอดอยู่ในบริษัทพี่ใช่ไหมครับ?”“ยุ่ง!”“ไม่ได้อยากยุ่ง แค่กลัวจูนเอารถออกไม่ได้” หน้าเขาตอนนี้มันแสดงออกชัดเจนว่าเขากำลังคิดจะทำอะไรชั่ว ๆ เพราะหน้าตาของคนด
อ่านเพิ่มเติม
EP 6 : จูนจะยอมมีผัวชื่อซัน
​“ลักษณ์ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ทำกิริยาแย่ ๆ ใส่ ถ้าลักษณ์รู้ว่าเป็นแฟนท่านประ...”“เธอไม่ใช่แฟนผม!”ยังไม่ทันที่เจ้ลักษณ์จะได้พูดจบประโยคเลยด้วยซ้ำเขาก็พูดแทรกขึ้นมาเสียงดุดันยิ่งกว่าเดิมอีก แถมหน้าก็โหดขึ้นเป็นเท่าตัว แค่ชวนสวิงกิ้งไม่ได้ก็รีบปฏิเสธคนอื่นทันควันเลยนะยะว่าฉันไม่ใช่แฟน แต่จูนไม่ได้โกรธนะคะอย่าเข้าใจผิด ดีแล้วที่เขารีบปฏิเสธ“คือ...ฮื่อ ๆ”“หยุดดราม่าซะคุณลักษณ์แล้วก็ฟัง ต่อให้เป็นเธอเป็นแฟนผมหรือไม่ได้เป็น จะคนรู้จักหรือไม่รู้จักของผมก็ตามคุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับใครทั้งนั้น คุณคือฝ่ายบุคคลหน้าที่ของคุณคืออะไรคุณจำไม่ได้เหรอ!” เออหนักกว่าเดิมอีก เชื่อไหมคะว่าความรู้สึกของฉันตอนนี้คือยิ่งเขาพูดทุกคนตรงนี้ก็ยิ่งตัวหดลง ๆ เรื่อย ๆ“คุณซันคะลักษณ์ขอโอกาสได้ไหมคะ” ยัยเจ้พนมมือมองอีตาซันทั้งน้ำตา เอาจริงเจ้แกสวยนะคะน้องจูนก็ยังแอบคิดว่าเลยเป็นเด็กประธานบริษัทรึเปล่าถึงได้กล้าทำเกินหน้าที่แบบนั้น“พิจารณาตัวเองซะว่าสมควรจะทำยังไงอย่าให้ผมต้องเป็นฝ่ายเอ่ยปาก”“ฮื่อ ๆ” สิ้นเสียงสุดคมกริมและดุดันของประธานขาโหดเจ้ลักษณ์ขาโจ๋ฝ่ายบุคคลก็ร้องไห้หนักยิ่งกว่าเดิม ร้องเหมือนโดนผัวทิ้งเ
อ่านเพิ่มเติม
EP 7 : รอได้ก็รอ
ในค่ำคืนที่ ฟ้า..นั้นไม่มีดาว อยู่ตรงนี้ ฉันยังคงก้าวไป... ก้าวไปหาแสงรำไรที่เปิดภายในบาร์ของโรงแรมค่ะ ฮ่า ๆๆฉันเดินมาด้วยความมั่นกับชุดชิค ๆ ที่โคตรเปรี้ยว เดินมานั่งที่บาร์ท่ามกลางสายตาของคนที่มองอย่างตกตะลึงในความสวยแล้วพูดเสียงเซ็กซี่บอกบาร์เทนเดอร์ว่า...“น้ำส้มค่ะ” ฮึ ๆๆ ไม่ได้อยากดื่มเลยจริง ๆ แต่ทำยังไงได้ล่ะคะ เห็นเปรี้ยวมาเที่ยวคนเดียวแต่ก็ห่วงตัวเองนะ เอาเป็นว่านั่งตอแหลจิบน้ำส้มฟังเพลงและส่องผู้ชายก็พอนะจูนสำหรับค่ำคืนนี้“ดื่มน้ำส้ม?” นั่งดื่มด่ำบรรยากาศมาพักใหญ่ก็มีผู้ชายหล่อเวอร์ เวอร์แบบเวอร์มากบรรยายไม่ได้เดินเข้าทัก“เฮ้อ! นึกว่าเวลานี้จะอยู่ในวงสวิงกิ้งแล้วนะคะ” ฉันถามกลับด้วยคำพูดที่มีหางเสียง แต่หน้าตาไม่ได้มีมารยาทหรอกนะคะ กรอกตาเอือมระอาใส่เขาตรง ๆ ไปเลยต่างหาก“เพิ่งสามทุ่มเองจะให้พี่รีบไปไหน ต้องดึก ๆ จ้ะที่รักมันถึงจะคึกคัก” เฮ้อ! สาดน้ำส้มใส่หน้ายังสงสารน้ำส้มอ่ะ มันคงหมดความภูมิใจที่ได้ไปอยู่บนหน้าคนจัญไรมากกว่าได้อยู่ในกระเพาะจูน“ชิ่ว!”“ฮึ ๆ ปากดีจนน่าจับมาขยี้” ฉันยอมมีฝีในปากดีกว่าโดนนายขยี้!“ชิ่ว ๆ”“อย่าไว้ใจใครล่ะมีอะไรก็โทรหาพี่ ยังไม่ได้ลบเบอร์ใ
อ่านเพิ่มเติม
EP 8 : จะไม่เสียใจ
...ฉัน...โดนวางยาปลุกเซ็กส์!และตอนนี้ฉันก็กำลังขังตัวเองในห้องน้ำของบาร์ในโรงแรม ฉันขังตัวเองแล้วก็พยายามกดโทรหาคนที่บอกฉันว่าให้เอาเบอร์เขาไว้เผื่อมีเรื่องฉุกเฉิน แต่โทรมาเกือบจะสิบสายแล้วเขาก็ไม่รับ รอสายจนสัญญาณตัดแต่บางครั้งสายมันก็โดนตัดไปตั้งแต่โทรติดเหมือนมีคนตั้งใจตัดสายทิ้งฉันไม่รู้จะโทรหาใครแล้ว ฉันไม่รู้จักใครที่นี่เลยสักคนนอกจากเขา ฉันไม่กล้าไว้ใจใครทั้งนั้นแม้แต่ผู้หญิงที่มาดื่มในคืนนี้เพราะฉันดื่มแค่น้ำส้มมันยังมียาปลุกเซ็กส์ผสมมาด้วยไอ้เจสัน! มันแน่ ๆ ที่วางยาฉันไอ้ชั่ว! โคตรซวยเลยจริง ๆ แค่ดื่มน้ำส้มนั่งฟังเพลงและคุยเรื่อยเปื่อยยังโดนวางยา ดีนะที่ฉันเริ่มรู้สึกว่าร่างกายมีอะไรที่ผิดปกติก็เลยขอเข้าห้องน้ำ มันก็แสดงท่าทางเป็นสุภาพบุรุษเดินมาส่ง แต่ไม่หรอกมันหวังจะลากฉันไปต่อหลังจากออกจากห้องน้ำแน่นอนฉันเลยขังตัวเองในนี้เพราะเวลาแค่แป๊บเดียวร่างกายฉันก็เกิดอารมณ์ขึ้นมา แล้วที่ซวยยิ่งไปกว่านั้นคือตอนนี้ฉันเริ่มจะควบคุมความต้องการของตัวเองไม่ได้แล้ว“รับสักที...ขอร้อง~” ระหว่างที่จดจ่ออยู่กับโทรศัพท์เหงื่อตามร่างกายมันก็เริ่มซึม ฉันเริ่มร้อน ร้อนจนทรมาน แล้วก็กลัวว่าฉัน
อ่านเพิ่มเติม
EP 9 : ถ้าไหว
“ฉันไม่ไหวแล้ว เข้ามา~ เข้ามาเลยได้ไหม ซี๊ด~” จูนกอดผมแล้วเบียดร่างกายทุกส่วนเข้ามาหา เวลานี้เธอเร่าร้อนจนทำให้ผมแทบลุกเป็นไฟ“ไปที่เตียงดีกว่า” ผมจัดการถอดเสื้อผ้าของเราสองคนโยนมันไว้ในห้องน้ำแล้วรีบอุ้มร่างกายเปลือยเปล่าของเธอออกมา บอกตามตรงว่าร่างกายของเธอมันทำให้ผมจะคลั่งตายอยู่แล้ว ทุกอย่างในร่างกายเธอเวลาที่ไม่มีอะไรปกปิดมันสวย สวยมากกว่าใครทั้งนั้น“อื้ม~” ผมวางจูนลงที่เตียงเบา ๆ แต่เธอกลับเป็นฝ่ายกระชากผมลงไปจูบ ไม่รู้ผมคิดไปเองรึเปล่าว่าเธอคงอยากมากจนจูบได้โคตรไม่เป็นสับปะรด รีบจูบลนลานจนเหมือนคนจูบไม่เป็น...จูบไม่เป็นเลยสักนิดเดียวผมทนให้เธอรุกจูบผมต่อไปไม่ไหวต้องล็อคตัวเธอเอาไว้แล้วเป็นฝ่ายรุกเธอเอง ปกติผมไม่จูบกับคู่นอนหรอกนะครับ ไม่ชอบแลกลิ้นแลกน้ำลายกับใครแต่กับเธอผมเว้นให้คนหนึ่งจูนแยกขาออกจากกันเพื่อให้ผมแทรกตัวลงไปได้ถนัด ผิวเธอเนียนนุ่มมากแต่น่าเสียดายที่ผมไม่มีเวลาได้มองหุ่นของเธอให้เต็มตาเพราะเธอเอาแต่ร่ำร้องและเบียดตัวเข้าหาผมไม่ยอมหยุด“อื้อ~ คุณ อื้ม~ ฉันร้อน~” ตอนนี้ผมกำลังจูบไซร้ตามลำคอแต่เธอกลับเอาขามาเกี่ยวเอวผมไว้ทำให้ส่วนนั้นของเราของคนมันสัมผัสกันจนแนบ
อ่านเพิ่มเติม
EP 10 : ลืมสนิท
ตื๊ดดดด ตื๊ดดด“ครับเอแคร์”“เจอแล้ว อื้ม ไม่สบายนิดหน่อยก็เลยอยู่ดูแล”“ใช่เพิ่งตื่นนี่แหละ”“โอเคเดี๋ยวเจอกันนะ ยังอยู่ที่นี่ต่อใช่ไหม”“แคร์...รอก่อนนะ”ติ๊ด!“อืม~”วางสายจากใครก็ไม่รู้ด้วยน้ำเสียงอ้อนวอนแล้วก็หันกลับมากอดฉันเอาไว้อีกครั้ง น้ำเสียงแบบนี้เมียแน่นอน เฮ้อ! จูนเอ้ยจะตื่นมาด่าโวยวายอะไรก็ไม่ได้สินะในเมื่อเมื่อคืนเขาพยายามช่วยแล้วแต่มึงไม่ยอมให้เขาทำแค่นั้นเองอ่อนแอก็แพ้ไปนะจูน แล้วก็จำไว้ว่าทีหลังอย่าปากพล่อยไปสาบานอะไรแบบนั้น ทุกอย่างลุล่วงเสร็จสมดั่งคำที่ได้สาบานปากประกาศิตจริง ๆ เกิดเหตุร้ายเขามาช่วย ช่วยเสร็จไม่ลากเข้าวงสวิงกิ้งซะด้วยสุดท้ายจูนเลยได้มีผัวชื่อ ซัน!แถมท่าทางจะเป็นผัวชั่วคราวผัวคืนเดียวซะด้วยเพราะเสียงเมื่อกี้จูนฟันธงได้เลยว่าตัวจริง แต่สงสัยเพลียเพราะเมื่อคืนเราทั้งคู่หนักหน่วงกันมากเขาก็เลยเลือกที่จะนอนต่อ ฉันเองก็เพิ่งตื่นตอนได้ยินเสียงโทรศัพท์เหมือนกัน ตื่นแล้วไม่มีแม้แต่แรงจะขยับ มันระบมไปทั้งตัวจุ๊บ!เขาขยับตัวเข้ามาใกล้ยิ่งกว่าเดิมแล้วก็กอดฉันแน่น ไอ้อะไรที่อยู่ใต้ผ้าห่มก็กำลังบด ๆ บี้ ๆ ไปมากับขาฉัน แต่ไม่แล้วค่ะ ไม่มีอารมณ์อะไรแล้วนอกจากเส
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status