เพื่อนนอนไร้สถานะ( NC 18+)

เพื่อนนอนไร้สถานะ( NC 18+)

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-08-29
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
66Bab
10.8KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

พฤกษาเหรอ ฉันมองหน้าเขา ตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวและยังเจ็บตรงนั้นไม่หาย แม้แต่ตอนตื่นนอนเขายังหล่อเลย “ยัยแก้วหน้าม้าตื่น ๆ เธอเข้ามาในห้องฉันได้ไง” หน้าตาหล่อจริงแต่ปากหมา นี่แหละเสน่ห์ของเขา “นายท่อนไม้แหกตาดูด้วยนี่มันห้องฉัน” โมโห คนนะมาเรียกแก้วหน้าม้าได้ไง อายุแบบนี้ยังรู้อีกเหรอแก้วหน้าม้าคืออะไร จะว่าอะไรสักอย่างก็ว่าที่ทันสมัยหน่อยก็ไม่ได้ “เอ้ย” เขาร้องลั่นเพราะไม่ใช่แค่เขานอนอยู่บนเตียงของฉัน แต่ตัวเขายังทับอยู่บนร่างของฉันอีก เสื้อผ้าสักชิ้นก็ไม่มีติดกายทั้งคู่ รอยเลือดบนตัวตนของเขาและดอกไม้ของฉัน แล้วนัวกันอีท่าไหนเนี่ย ฉันก็ดันเผลอใจไปกับเขา เช้ามานี่ตอนตื่นเขาก็คงมานัวฉันอีก สภาพแบบนี้ทั้งคู่คงไม่ต้องบอกว่าอะไรเป็นอะไร คนหน้าซีดไม่เหลือมาดหนุ่มหล่อเดือนมหาวิทยาลัยก็คราวนี้แหละ “แม่งมันเกิดอะไรขึ้นวะ” ถ้าเขาบ่นขนาดนี้ก็คงจำอะไรไม่ได้ ช่างมันเถอะแก้ว ฉันได้แต่บอกกับตัวเอง แกได้งาบเดือนมหาวิทยาลัยนะ ครั้งแรกกับเดือนที่แกหลงรักมาตั้งสามปีนะ มันก็ไม่เลวใช่ไหมละ

Lihat lebih banyak

Bab 1

คำโปรย

祖母は亡くなった。心臓発作だった。救急処置もむなしく、その場で息を引き取った。

病床に横たわる祖母の遺体を見下ろしながら、私は三時間前のことを思い出していた。婚約者・坂井瑛士(さかい えいじ)の手を握り、祖母を救ってほしいとすがりついたあの瞬間を。

瑛士は有名な心臓外科医だ。彼が助けてくれれば、祖母は必ず生き延びられる。

婚約者である私の頼みなら、きっと力を貸してくれる――そう信じていた。

しかし、息を切らして彼の前に駆けつけ、必死にすがった私に、彼はひどく平静な目で見返した。まるで、普通の患者家族に接するような、淡々とした口調で言った。

「気持ちはわかるけど、医者として公平にしなきゃいけないんでね。俺の患者はみんな、順番待ちしてるんだ」

一瞬、何を言われたのか理解できなかった。我に返ると、私は彼の腕を掴んでいた。彼が事の重大さをわかっていないのだと思った。

「瑛士、おばあちゃん、本当にもう駄目なの!あなたが来てくれなかったら、死んじゃう!たった一人の肉親なのよ。おばあちゃんがいなきゃ、私……」

「奈々(なな)、いい加減にしろよ」

瑛士は私の手を振り払い、背を向けて去っていった。

その瞬間、怒りで全身が震えた。

彼が私を愛していないことくらい、わかっている。

三年前、彼の初恋の人・宮沢夢乃(みやざわ ゆめの)が留学で彼のもとを離れていなければ、私なんて選ばれなかったのだから。

それでも、私は彼を愛していた。

たとえ自分が、彼の夢乃への想いを受け止めるだけの存在でも。

しかし、夢乃が半年前に帰国した。

彼女は「私、絶対に邪魔したりしないから。お二人のこと、心から祝福してるよ」と、澄ました顔で言った。

でも瑛士の心は、もう彼女のものだった。

それでも、私は彼を責められなかった。きっと私の何かが気に入らなかったのだと、言い訳を探した。

彼は絶対に私を見捨てたりしない。何度も何度も、そう自分に言い聞かせた。

だから私はひざまずいた。

病院の廊下で、人目もはばからず、頭を深く垂れた。

「瑛士、お願い……三年も付き合ってきたんだ。おばあちゃんを救って」

「立てよ。ここは病院だ。そんな芝居はやめろ。恥ずかしい」

そう言い残し、彼は歩き去った。

それから間もなく、祖母は息を引き取った。

……

朝まで祖母の病床のそばに座り込んでいた。冷たくなった祖母の遺体を見つめながら、心臓が引き裂かれるような痛みを感じていた。

その時、スマホが震えた。親友からのメッセージだ。

【奈々、インスタ見た?】

開いてみると、そこには夢乃の投稿があった。キャプションは一言。

【ポチが胃腸炎になっちゃって。手術してもらえて、ほんと助かった】

ポチ、それは夢乃の飼い犬の名前だ。

瑛士が最初に「いいね」をしていた。さらにコメントもあった。

【大したことじゃない。ただ、君のこととなると、誰にも任せられなくて】

そのやり取りを見つめながら、胸が千切れそうだった。奥歯を噛みしめた。けれど、涙は一滴も零れなかった。
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
66 Bab
คำโปรย
พฤกษาเหรอ ฉันมองหน้าเขา ตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวและยังเจ็บตรงนั้นไม่หาย แม้แต่ตอนตื่นนอนเขายังหล่อเลย“ยัยแก้วหน้าม้าตื่น ๆ เธอเข้ามาในห้องฉันได้ไง” หน้าตาหล่อจริงแต่ปากหมา นี่แหละเสน่ห์ของเขา“นายท่อนไม้แหกตาดูด้วยนี่มันห้องฉัน” โมโห คนนะมาเรียกแก้วหน้าม้าได้ไง อายุแบบนี้ยังรู้อีกเหรอแก้วหน้าม้าคืออะไร จะว่าอะไรสักอย่างก็ว่าที่ทันสมัยหน่อยก็ไม่ได้“เอ้ย” เขาร้องลั่นเพราะไม่ใช่แค่เขานอนอยู่บนเตียงของฉัน แต่ตัวเขายังทับอยู่บนร่างของฉันอีก เสื้อผ้าสักชิ้นก็ไม่มีติดกายทั้งคู่ รอยเลือดบนตัวตนของเขาและดอกไม้ของฉัน แล้วนัวกันอีท่าไหนเนี่ย ฉันก็ดันเผลอใจไปกับเขา เช้ามานี่ตอนตื่นเขาก็คงมานัวฉันอีกสภาพแบบนี้ทั้งคู่คงไม่ต้องบอกว่าอะไรเป็นอะไร คนหน้าซีดไม่เหลือมาดหนุ่มหล่อเดือนมหาวิทยาลัยก็คราวนี้แหละ“แม่งมันเกิดอะไรขึ้นวะ” ถ้าเขาบ่นขนาดนี้ก็คงจำอะไรไม่ได้ ช่างมันเถอะแก้ว ฉันได้แต่บอกกับตัวเอง แกได้งาบเดือนมหาวิทยาลัยนะ ครั้งแรกกับเดือนที่แกหลงรักมาตั้งสามปีนะ มันก็ไม่เลวใช่ไหมละ“ช่างมันเถอะลุกไปอาบน้ำ และกลับห้องนายไปได้แล้ว” ฉันตัดสินใจบอกเขาออกไป“ไม่เคยเหรอ”ฉันรู้ตัวว่าตอนนี้หน้าฉันคงแด
Baca selengkapnya
บทที่ 1
2 ทุ่ม@ทางขึ้นลิฟต์คอนโด“รอด้วยค่ะ...รอด้วย” เมื่อประตูลิฟต์เปิดออกฉันต้องชะงักเท้าทันที เพราะผู้ชายที่แอบชอบมาตั้งแต่ปีหนึ่งจนตอนนี้ขึ้นปีสามแล้วก็ยังชอบเขาอยู่ยืนขวางประตูจ้องหน้าฉัน ฉันไม่เคยเจอเขาในระยะใกล้เท่านี้มานานแล้ว ใจเต้นแรงจนแอบกังวลกับตัวเอง ว่าเขาจะได้ยินเสียงหัวใจนี้ไหม“จะไปไหม” เสียงทุ้มทำให้ฉันสะดุ้งรีบเดินเข้าลิฟต์ไปทันที กำลังจะแตะการ์ดแต่เห็นว่าหมายเลขชั้นถูกกดไว้แล้ว“ชั้นเดียวกัน” เขาเอ่ยถาม“อืม” ไร้เสียงของเราสองคน ฉันยืนมุมสุดของลิฟต์ ไม่กล้ามองหน้าเขา แล้วหยิบมือถือขึ้นมากดเข้าไลน์กลุ่มอ่านข้อความที่เพื่อนส่งมา เพิ่งรู้ว่าเขาพักที่นี่ทั้งที่อยู่มาแล้วหนึ่งสัปดาห์ บังเอิญหรือจะเป็นพรหมลิขิตของฉันกับเขา..คิดแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ ไม่รู้ว่าพวกนี้ส่งอะไรมาแต่ใจฉันมันฟูมาก“เอ๊ย ..” ฉันร้องเสียงหลงพร้อมสะบัดข้อมือจากมือเขา ด้วยความตกใจเพราะอยู่ ๆ เขาก็มาดึงแขนฉัน“จะร้องทำไม จะไม่ออกมาหรือไง ลิฟต์จะปิดแล้ว” คงเพราะฉันมัวแต่ยิ้มให้มือถือและพรหมลิขิตของเรา ประตูลิฟต์เปิดปิดตอนไหนฉันยังไม่รู้เลย“โทษที...โทษที..ออกค่ะออก”เขาไม่ได้สนใจฉันอีกและเดินนำไปยังทางเดิน ฉันห
Baca selengkapnya
บทที่ 2
“อิง แกอิจฉาฉันใช่ไหม” ฉันด่าอิงดาวออกไปอย่างไม่คิด“ฉันเนี่ยนะอิจฉาแก”“เออ..หรือแกแอบชอบผัวฉัน”“โว้..ผัวมโนนะสิ...นั่นใครพฤกษานะแก..แกจำดาวคณะฯเราตอนไปจีบต้นไม้ได้ไหม ยังโดนหน้าแหกกลับมากลางไอจีเลย” ใช่ถ้าพูดถึงความร้าย เขาร้ายจริงแหละ ถ้าจำไม่ผิดเหมือนดาวคณะฯวิทย์ชั้นปีเดียวกันกับฉัน เธอแท็กไปหาเขาในวันวาเลนไทน์พร้อมดอกกุหลาบช่อโตคนทั้งมหาวิทยาลัยต่างคิดว่าทั้งสองคงคบกันแล้ว แต่ต้นไม้กลับโพสต์รูปน้องหมาแล้วบอกว่ารักแค่ตัวนี้ แถมยังอันฟอลโลไอจีผู้หญิงไปเลย แสบไหมล่ะ...เขาน่ะตัวร้าย ตั้งแต่นั้นมาไม่มีใครกล้าเล่นกับเขาอีกเลยหลังจากวันนั้นฉันก็แทบไม่เจอเขาอีกเลย เราสองคนเหมือนอยู่กันคนละโลก เพราะฉันต้องออกไปทำงานแต่เช้าและกลับมาตอนค่ำ ส่วนวันหยุดไม่ต้องนึกถึงไม่เคยมีเพราะอย่างงี้ไงเลยไม่มีแฟนสักที แต่ถ้ามีก็คงตัดใจจากพฤกษาไม่ได้อยู่ดี วันนี้เราบังเอิญเจอกันอีกครั้ง สายตาสงสัยของเขาที่จ้องฉันทำให้ฉันรู้สึกอึดอัด เพราะที่พักตรงนี้ ชั้นนี้ อย่างที่รู้ว่าราคาของมันไม่ธรรมดา ทั้งราคาขายและก็ค่าเช่า และคนอย่างเขาก็คงน่าจะเดาออกว่า คนธรรมดาอย่างฉันไม่น่าจะมาเช่าได้ นักศึกษาที่อาศัยอยู่ที
Baca selengkapnya
บทที่ 3
เมื่อเขาออกแรงยกฉันขึ้นอุ้มในท่าอุ้มแตง ฉันก็ยินดีเหลือเกินจนอดคิดไม่ได้ถ้าแม่ยังอยู่ฉันคงโดนตีก้นลายแน่ ๆ ขาของฉันกอดเกี่ยวที่เอวสอบ มือหนาของเขาซ้อนอุ้มตรงบั้นท้ายของฉัน แถมเขายังบีบขยำตรงแก้มก้นฉันหลายต่อหลายครั้ง ขาของเขาพาเราทั้งคู่ไปยังห้องนอนของฉัน เขาทำเหมือนว่ารู้จักห้องของฉันเป็นอย่างดีเมื่ออยู่บนเตียงด้วยกันทั้งคู่ ดวงตาของเขายังจ้องมองฉัน แสงไฟจากหัวเตียงที่ไม่รู้ว่าใครเป็นคนเปิด ความมึนงงทำให้ฉันคิดอะไรไม่ออก ทำได้เพียงจ้องหน้าเขาใน ระยะใกล้แค่คืบ เขาหล่อมาก มุมนี้ องศานี้ หล่อจริง ๆ ก่อนที่สติของฉันจะกลับมาเขาก็ก้มลงมาจูบฉันอีกครั้งจูบของเขาครั้งนี้ทำลายสติของฉันจนหมดสิ้น อากาศเย็นของเครื่องทำความเย็นสัมผัสผ่านผิวกายทันที เมื่อเขาถอดเสื้อผ้าของฉันออกจนไม่เหลือเสื้อผ้าอาภรณ์ติดกายเลยสักชิ้น หลังจากนั้นเขาก็ถอดเสื้อของเขาออกอย่างรวดเร็ว ในตอนที่เขามอมเมาฉันด้วยรสจูบ“สวย” เขาพึมพำกับหน้าอกของฉัน บีบเคล้นกอบกุมอย่างอ่อนโยน ลูบไล้เพียงเบา ๆ บนปลายยอด จนฉันต้องดันตัวขึ้นแอ่นหน้าอกด้วยความเสียวซ่าน ท่าทีของฉันยิ่งทำให้เขาส่งสายตาเหมือนคนกำลังหิวมาให้ เขาแตะปลายลิ้นเข้าปลายยอ
Baca selengkapnya
บทที่ 4
“อืม...แน่น” เสียงของเขาคราง พร้อมทั้งซบหน้าลงบนไหล่ของฉัน มันเจ็บมากนะเพราะมันคือครั้งแรกด้วยแหละ“ไม้...เราเจ็บ”“อย่าดิ้นมันเสียว” เขากอดฉันไว้แน่น กดแช่ทุกอย่างไว้ มันอึดอัดแน่นไปหมด เราทั้งคู่กอดกันแน่น โดยที่ใจเราสองคนก็ยังเต้นตุ๊บ ๆ เพราะความตื่นเต้น และเร่าร้อน“อื้อ...” พอเขาเริ่มขยับ ฉันกับเขาก็ส่งเสียงร้องครางเพราะความสุข ดีมาก ถึงจะเจ็บแต่ก็ไม่ได้เจ็บมากเท่าตอนแรกที่ตัวเขาเข้ามา“ไม้..อือ” เราสองคนจูบกันอย่างเร่าร้อน เขามอมเมาฉันด้วยรสจูบอย่างที่ไม่เคยได้รับจากใคร แล้วฉันจะได้รับจากใครในเมื่อฉันเพิ่งเคยจูบ ครั้งนี้เป็นครั้งแรก ยิ่งเขาเริ่มขยับมากขึ้น ความเสียวก็มากตาม ร่างกายของฉันเหมือนกำลังจะแตก ฉันไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มันคืออะไร เหมือนตอนนี้เรากำลังช่วยกันสูบลมลูกโป่งแล้วกำลังรอเวลาให้มันแตกออก แตกออกมาอย่างที่เราตื่นเต้นและรอคอย “ไม้...ฮือ..ฮือ” ฉันไม่อาจห้ามตัวเองไม่ให้ร้องไห้ได้ เพราะความเสียวที่เขาส่งให้ฉัน มันอึดอัด อยากให้เขาทำมากกว่านี้เมื่อร่างกายของเขาขยับเร็วยิ่งขึ้น มันยิ่งทำให้ฉันเอง ก็ร้องครางไม่ต่างจากเขา“ตอดเยอะเกิน” เสียงเขาพูดกัดกรามแน่น ฉันไม่รู้ว
Baca selengkapnya
บทที่ 5
เธอใช้เวลาชำระล้างเรือนร่างอยู่พักใหญ่และเมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำเขาก็ไม่อยู่แล้ว ไม่มีคำพูดอำลาให้แก่กันและกัน แบบนี้คงจะดีแล้วสำหรับเธอ เธอก็คงเป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่ง ที่เขานอนด้วยในคืนหนึ่งเท่านั้นคิดแค่นี้รู้สึกเจ็บแปลบตรงอกข้างซ้ายก็ผุดขึ้น นี่อกหักอีกแล้วเหรอ อกหักตั้งแต่ยังไม่ได้รักกัน ไม่มีคำกล่าวลา ไม่มีคำขอโทษ แต่อย่างว่าเขาจะขอโทษเธอทำไมในเมื่อทั้งเขาและเธอก็ไม่มีใครทำอะไรผิดมันเป็นการสมยอม“อย่างน้อยก็เคยได้งาบเดือนมหาวิทยาลัยนะแก้ว” เธอพูดเหมือนให้กำลังใจตัวเองพลางเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า หยิบเสื้อใส่ไปทำงานขึ้นมาสวมถึงวันนี้จะเป็นวันหยุดของใครหลายต่อหลายคน แต่สำหรับเธอมันคือวันทำงาน งานในร้านกาแฟที่อยู่ใต้ตึกถึงค่าจ้างจะไม่ได้มากมาย แต่อย่างน้อยก็พอให้เธอจ่ายค่าน้ำค่าไฟ อีกอย่างที่เธอรับงานนี้เพราะว่าไม่ต้องเดินทาง อีกทั้งเจ้าของร้านก็ใจดี ให้เธอได้ทำงานในวันหยุดและช่วงเย็นของบางวันที่เธอไม่มีเรียนวันนี้ที่ร้านคนค่อนข้างเยอะ เพราะพื้นที่ชั้นสองของร้านมีจัดงานซึ่งเป็นบริการให้แขกที่ต้องการความเป็นส่วนตัว หรือสำหรับลูกค้ากลุ่มใหญ่ที่มีการจองไว้ล่วงหน้า กานดาไม่ได้แปลกใจอะไรเ
Baca selengkapnya
บทที่ 6
ทั้งที่หลงรักเขามาตั้งเกือบสามปี ทำไมตอนนี้เพิ่งรู้สึกเจ็บ หรือเพราะตอนนี้เธอกับเขามีความสัมพันธ์ทางกายกันแล้ว นี่สินะความน่ากลัวของความผูกพันทางใจเมื่อมีเรื่องทางกายเกิดขึ้นแต่มันคงเกิดขึ้นแค่กับเธอเท่านั้น กับเขามันก็คงเป็นเพียงวันไนต์สแตนด์ทั่วไปเท่านั้น ถ้าเขาจะต้องมานั่งจำเรื่องผู้หญิงคืนเดียวของเขา เขาคงไม่เป็นอันทำอะไร...ลืมมันซะถ้าไม่อยากเจ็บ บอกตัวเองแค่นั้นแล้วก็ทำงานของตัวเองต่อไป หลังจากนั้นเธอก็ขอตัวกลับก่อนเวลา ให้เหตุผลว่าไม่สบายซึ่งพี่เจ้าของร้านก็เข้าใจดี คงเพราะเธอไม่เคยลางานมาก่อน พอกลับมาถึงห้อง น้ำตาที่ไม่เคยคิดว่าจะมีก็ไหลอาบแก้ม จะมาร้องไห้อะไรกันตอนนี้จะหวังอะไรกับเขา เธอเดินไปหยิบไม้ถูพื้นมาถูพื้นทำความสะอาดห้อง เก็บทุกอย่าง ถูทุกซอกทุกมุมจนมันสะอาด ซึ่งจริง ๆ มันก็สะอาดอยู่แล้ว ที่ทำไปเพราะอยากให้ตัวเองเหนื่อยเท่านั้น เหนื่อยมาก ๆ จะได้เลิกคิดอะไรที่ไม่เข้าท่าเธอเอนหลังนอนบนโซฟาตัวใหญ่ด้วยความเหนื่อย ความเหนื่อยล้าทั้งเรื่องเมื่อคืนและเรื่องของเขาวันนี้ด้วย เธอไม่รู้ว่าหลับไปนานเท่าไร มารู้ตัวอีกทีเพราะเสียงกดออดหน้าห้อง เมื่อมองเห็นหน้าผู้ชายในจอรับภาพ เ
Baca selengkapnya
บทที่ 7
“สวัสดีครับแก้ว” เสียงลูกค้าประจำจากออฟฟิศข้าง ๆ คอนโดทักขึ้นมา พี่วายุเป็นลูกค้าประจำของร้านนี้มาสักพักแล้ว หนุ่มหน้าตาดีคนนี้น่าจะทำงานเป็นหนุ่มออฟฟิศของบริษัทสักบริษัทในตึกข้าง ๆ คอนโดดูจากการแต่งตัวดูสะอาดสะอ้าน ผิวขาวอย่างคนไม่ค่อยเจอแดด กานดายิ้มให้ชายหนุ่มก่อนจะถามเขากลับไป และเป็นคำถามเดิมทุกครั้งที่เจอเขา “สวัสดีค่ะคุณยุ รับเหมือนเดิมไหมคะ”“ครับเหมือนเดิมครับ” เธอมองคนต่อแถวด้านหลังแล้ว หัวใจเกิดเต้นแรงขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แล้วทำไมต้องมองหน้าเธอแบบดุ ๆ แบบนั้นด้วย สายตานี้จะบอกอะไรเธอเหรอ..ไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาทำเหมือนกำลังหึงเธอกับคุณวายุ.. “คุณลูกค้ารับอะไรดีคะ”“เอสฯร้อน”กานดาแจ้งราคา พฤกษาจ่ายเงินจากนั้นเขาก็ไปนั่งรอที่โต๊ะประจำ เธอแอบสังเกตเห็นว่าเขาจะมานั่งประมาณสักสามสิบนาทีจากนั้นก็จะกลับไป เป็นแบบนี้มาหลายวันแล้วผ่านมาเกือบสองสัปดาห์หลังจากเหตุการณ์คืนนั้น เขากับเธอก็ยังคงเหมือนคนแปลกหน้า แต่ทุกครั้งที่เห็นหน้าเขา หน้าของเธอมักจะร้อนขึ้นมาตลอดภาพในวันนั้นมันยังชัดเจนในหัวเธอ ไม่ว่าจะพยายามลืมแค่ไหน แต่มันกลับจำได้ดี จำได้แม้กระทั่ง
Baca selengkapnya
บทที่ 8
“เรียนเต็มเลยเทอมนี้ จะมีเวลาทำงานไหมเนี่ย” กานดานั่งดูตารางเรียนที่อีกไม่กี่วันก็จะเปิดเทอมแล้ว เธออยากจบเร็วขึ้นตอนลงก็เลยรีบลงกลัวไม่ทันเพื่อน แต่พอตอนจะเรียนจริงเริ่มคิดหนักเพราะถ้าไม่มีเวลาทำงานเธอตายแน่ เสียงเรียกเข้าจากแอปพลิเคชันสีเขียวทำให้เธอหลุดจากภวังค์ต้น:งานที่ส่งมาผมต้องการแก้นิดหน่อยสวย:ค่ะต้องการแก้อะไรบ้างคะต้น:มีหลายจุดเลย เดี๋ยวส่งให้ทางอีเมลนะสวย:ขอโทษด้วยนะคะ ทำงานไม่เรียบร้อยต้น:ตั้งใจล่ะสวย:ค่ะความรู้สึกเหมือนโดนตบหน้า รับจ้างทำรายงานมาเยอะ ไม่มีใครขอแก้งานเยอะขนาดนี้ ถ้าจะทำดีขนาดนั้น ทำไมไม่ทำเองแต่ก็อย่างว่าเขาจ้างมาด้วยเงินค่อนข้างแพงก็ต้องอยากได้งานดีอยู่แล้วปกติเวลารับงานพวกทำรายงาน เธอก็จะไม่ได้แสดงตัวเพราะไม่อยากมีปัญหากับอาจารย์ เดี๋ยวจะโดนเรื่องผิดวินัยด้วย ชื่อที่ใช้จึงเป็นชื่อไม่จริง วันนี้กานดาต้องไปทำงานผับของแฟนรุ่นพี่เธอ พี่เต็งหนึ่งซึ่งเป็นอดีตประธานนักศึกษา เขาเป็นแฟนรุ่นพี่โรงเรียนเก่าของกานดา พี่นู๋นายสาวเหนือคนสวยอดีตดาวมหาวิทยาลัยช่วงปิดเทอมเธอจะรับงานเสิร์ฟควบคู่ด้วยเพราะไม่มีเรียนและอยากหาเงินค่าเทอม พนักงานเสิร์ฟที่น
Baca selengkapnya
บทที่ 9
“ปากก็แห้งกินน้ำและพักผ่อนน้อย”เขาไล้นิ้วมือมาตรงริมฝีปาก เธอเผยอปากออกเล็กน้อย เพียงไม่นานเขาก็โน้มริมฝีปากเขาลงมาประทับรอยจูบลงบนปากของเธอ ปากของเขามันร้อนจนหัวใจเต้นแรงขึ้น แรงขึ้นมากจนคิดว่าหัวใจเธอจะหลุดออกจากร่างหรือเปล่า เมื่อเขาแทรกลิ้นของเขาเข้ามาหยอกล้อกับลิ้นของเธอ เขาดูดดึงลิ้นบางให้อยู่ในปากของเขา มือของเขาเริ่มไล้วนอยู่ด้านหลังเพียงไม่นานตะขอบราก็ถูกปลดออก เขาช่ำชองมากมือหนาที่ล้วงเข้าไปถึงก้อนกลมปัดป่ายปลายยอดไปมา สร้างความเสียวซ่านให้เธอเป็นอย่างมาก เขามันร้ายทำให้เธออ่อนแรง และยินยอมเขาในที่สุดไม่มีคำพูดใดออกมาระหว่างบทรัก มีเพียงความโหยหาของทั้งสองร่าง ความคิดถึงของกันและกันถูกถ่ายทอดออกมาด้วยบทรักร้อนแรง ครั้งนี้เขาไม่อ่อนโยนเท่าครั้งแรก แต่กลับร้อนแรงเหมือนจะเผาไหม้ทั้งสองร่างร่างกายของทั้งคู่สอดประสานและเสียงแห่งความต้องการดังออกมาไม่หยุด ความเร่าร้อนบนโซฟากลางห้องรับแขกจบลงไม่นาน จากนั้นบทรักอีกครั้งก็เกิดขึ้นในห้องนอนใหญ่ เรื่อยมาถึงห้องน้ำและอ่างอาบน้ำ จากนั้นก็มาจบลงบนเตียงนุ่มอีกครั้งพฤกษาหิวโหยชนิดที่กานดาถึงกับครางออกมาว่า ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้ว แต่เธ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status