LOGINSuamiku, Brian beralasan ada urusan di kantor dan membatalkan janji ikut kegiatan studi wisata anak kami. Dia bahkan menyuruh kami untuk tidak ikut. Melihat putriku kecewa, aku memutuskan untuk tetap menemaninya pergi. Baru saja masuk sekolah, aku langsung melihat Brian bersama cinta pertamanya, si Enny dan putranya sedang duduk di sofa panggung utama. Mereka tampak begitu akrab, persis seperti keluarga kecil yang harmonis. Brian memegang mikrofon, berbicara panjang lebar tentang bagaimana dia bisa meraih kesuksesan dalam karir, sekaligus menjaga keharmonisan rumah tangga. Di sela ucapannya, dia beberapa kali bertukar senyuman dengan Enny. Orang-orang di bawah panggung bertepuk tangan meriah. Wajah Brian terlihat puas, bahkan bocah di sampingnya pun ikut tampak angkuh. Tak lama kemudian, masuk sesi tanya jawab. Aku langsung merebut mikrofon dan bertanya, “Aku ingin bertanya sejak kapan Pak Brian punya seorang putra? Apa istrimu tahu soal ini?”
View More“Bakit hindi ka pa bihis?” bungad ni Daddy Alfredo ng pumasok ito sa kwarto ni Isabella. Nagulat pa siya dahil ito ang unang pagkakataon na sinilip siya ng ama sa kwarto niya. Hanggang ngayon ay hindi pa din nito nakakalimutan na siya ang dahilan ng pagkamatay ng ina. Kaya malamig pa din ang pakikitungo nito sa kanya. Kung minsan nga ay sumasagi sa isip niya kung anak nga ba siya ng ama. Ngunit hindi maipagkakaila dahil kuha niya ang hugis almond nitong mata. Ang matangos na ilong at mapulang labi ay namana niya sa ina na tanging sa larawan lang niya nakita dahil namatay ito sa panganganak sa kanya. Hindi niya masisi ang ama dahil alam niyang sobrang sakit ang pinagdaanan nito sa pagkawala ng ina.
"Dad, parang ayokong umatend sa birthday party ni Jace,” mahinang sabi niya.
“Huwag ng madaming arte, kaya kita binili ng mamahaling damit at alahas ay para maakit mo ang tagapagmana ng mga Malvar. Hihintayin kita sa labas,” matatag at pinal nitong sabi.
Wala siyang nagawa kundi mag-ayos at sumunod sa ama. Ayaw niya itong magalit. Ngayon nga lang siya kinausap at ibinili nito ng gamit kaya masaya siya.
Maraming tao sa bakuran ng mansion ng mga Malvar. Bigla siyang naalangan. Puro mayayaman at nasa alta sosyedad ang mga bisita. Pinilit niyang tumayo ng deretso. Alam niyang mamahalin ang suot niya mula ulo hanggang paa. Na pawang binili ng ama na ikinagulat niya dahil alam niyang lubog ito sa utang mula ng nalulong sa casino. Maging ang sinabi nitong akitin niya si Jace ay palaisipan sa kanya. Desperado na ba ang ama at pati siya ay balak nitong gamitin para sa pansariling kapakanan?
Hindi naman siguro magagawa ng ama niya ang ganoong bagay. Kahit pa alam niyang may malaking utang ang ama kay Don Ricardo. Ito ang tumubos sa bahay at lupa nila bago pa mailit ng bangko. Magkaibigan ang dalawa mga bata pa lang at magka-klase mula elementary hanggang kolehiyo. May mga pinasukang negosyo ang ama na nalugi hanggang malulong sa sugal at nalubog na nga sa utang. Nanatiling magkaibigan ang dalawa.
Sinalubong sila ni Don Ricardo na makisig pa din sa kabila ng edad nito at ni Donya Carmelita na ang angking ganda ay hindi kumukupas. Ang mag-asawa ay larawan ng isang masayang pagsasama.
“Alfredo, pumasok kayo sa loob. Napakaganda ng inaanak ko,” bati ng Don sabay halik sa kanyang pisngi. Maging ang Donya ay yumakap at humalik din sa kanya.
Isang kiming ngiti ang iginanti niya sa mag-asawa na parehong maganda ang pakitungo sa kanya. Madalas siyang anyayahan ng mag-asawa na pumasyal sa mansyon. Marahil ay naiinip din ang Donya dahil nasa bahay lamang ito at tanging ang garden sa maluwang na bakuran ang pinagkakaabalahan. Tinutulungan niya ito sa pagtatanim at pag-aalaga ng mga roses and orchids. Talagang madalas siya sa mansyon para na din makita si Jace, ang kanyang first love.
Maraming nagsasabing maganda siya, namana daw niya sa kanyang ina. Hugis puso ang kanyang mukha, makipot at mapula ang kanyang labi at expressive ang kanyang mga mata na may mahaba at makapal na pilik-mata. Kailangan lang niya ng konting diet. At dapat daw hindi puro t-shirt at maong ang isinusuot niya. Ngunit sa ganoong damit siya kumportableng kumilos. Kaya nga ngayon ay asiwang asiwa siya sa suot na off-shoulder dress at five-inch stiletto na tila anumang oras ay matutumba siya dahil puro rubber shoes ang madalas niyang gamitin. Gayunpaman, bago siya umalis ng bahay kanina ay kuntento siya sa nakitang repleksyon sa salamin.
At eto na nga ang eksenang ayaw niyang makita. Si Maecy, nakayakap sa mga braso ni Jace na animo sawang nakalingkis sa puno ng mangga. At napangiwi siya sa suot nitong red dress na masyadong maiksi na kitang kita ang mga hindi dapat makita.
“Batiin mo si Jace,” bulong ng ama sabay tulak sa kanya palapit sa binata.
"Jace, happy birthday."
Araw-araw niyang nakikita ang binata ngunit palaging kumakabog pa din ang dibdib niya. Lalo ngayon na sobrang gwapo nito sa suot na coat and tie. Matagal na siyang may lihim na pagtingin dito.
"Thank you,” sabay halik sa kanyang pisngi.
Muntik siyang himatayin sa kilig, pisngi lang yun, edi lalo na kung sa labi. Sinaway niya ang sarili sa naisip. At si Maecy ay nakasimangot ng todo at panay ang irap sa kanya. Hindi siya nagpaapekto.
"Kumain na po kayo,” anyaya ng binata.
"Sige Hijo, harapin mo na ang na mga bagong dating. Huwag mo kaming intindihin,” nakangiting sabi ng kanyang ama.
Umalis na ito upang asikasuhin ang mga bisitang nagsisidating.
Naging kabagot-bagot ang gabi. Pasulyap sulyap lang siya sa mga bisita. Nagsimula na ang sayawan ng mga kabataan. Sumasakit na ang ulo niya sa ingay. Mas gusto niya ang tahimik. Kundi lang dahil sa ama ay malamang umakyat na siya ng bakod at umuwi na. May ilang binatang nagtangkang yayain siyang sumayaw ngunit magalang niyang tinanggihan. She’s not interested. Buti kung si Jace ang magyayaya sa kanya. Pero malabong mangyari ang nasa isip niya. Grabe magbantay si Maecy. Daig pa ang guardiya sibil sa panahon ni Jose Rizal. Kulang na lang ay ikadena si Jace para hindi makawala.
Lumapit si Don Ricardo sa kanya at niyaya siyang sumayaw. Pinagbigyan niya ang Don para na din hindi maging kainip-inip ang gabi. Habang sumasayaw ay panay ang kwento ng Don tungkol sa kanyang unico hijo. At madalas siyang natatawa sa mga kwento nito lalo at puro kalokohan ni Jace ang ibinibida nito. Maswerte si Jace sa pagkakaroon ng amang kagaya nito. Hindi niya maiwasang mainggit. Wala siyang naalalang my bonding moment silang mag-ama o marahil ay hindi lamang expressive ang ama sa pagmamahal sa kanya o talagang hindi siya mahal. Kung hindi pa namatay ang kanyang lola ay hindi siya kukupkupin ng kanyang ama.
Pumailanlang ang isang love song. Binitiwan siya ng Don upang ibigay kay Jace. Isang ngiti ang pinakawalan nito bago siya tuluyang iwan sa anak. The old man is playing cupid. Tumigil ang mundo. Tila siya idinuduyan sa langit.
Tila may mahika ang paligid. Ipinikit niya ang mga mata. She‘s just feeling his heart against hers…praying that someday they will beat as one. Ito na ang pinakamasayang araw sa buong buhay niya.
Nang imulat niya ang mata ay nakatunghay si Jace sa kanya. Tumaas ang isang sulok ng labi nito. Sa sobrang saya ay hindi mawala ang kanyang ngiti.
“Happy Birthday!” tanging nasambit niya. At muling niyakap ang binata. She wishes this dance will last for a lifetime. She felt his arms around her waist. Awtomatikong isiniksik niya ang sarili sa binata dahil pakiramdam niya ay iyon ang pinakatamang gawin.
Hinalikan ng binata ang punong tenga niya. Napasinghap siya sa hindi inaasahang ginawa nito. Tumayo ang balahibo niya. Nilinga niya ang paligid, madilim sa bulwagan. Halos mga anino lang ng mga pares na nagsasayaw ang nakikita niya. He was gently kissing her bare shoulders. Hindi niya alam ang gagawin, itutulak ba niya o kakabigin si Jace. Naglalakbay ang kamay nito sa kanyang katawan. The kiss went up to her neck. At para na siyang mapaparalisa. Her bones were slowly melting under his spell. Lumapat ang labi nito sa gilid ng kanyang labi.
Nang pumailanlang ang isang rock music breaking the spell. At nagliwanag sa paligid dahil sa ilaw mula sa disco ball. Huminga siya ng malalim. Gusto niyang tumakbo palayo. Bumitaw siya sa binata na siyang-siya sa sindak na makikita sa kanyang mga mata.
Mendengar perkataanku, para penjilat itu langsung merangkak dan berlutut di kakiku.Dengan wajah ketakutan, mereka memohon, “Bu Yuky, tolong maafkan kami! Tolong berikan kami jalan hidup!”Aku mendengus dingin, “Kalian sudah lupa betapa sombongnya kalian tadi? Bagaimana Kalian menghakimi aku dan putriku?”“Ini salah kami, kami yang buta! Kami terima kalau kamu mau memukul atau memarahi kami, tapi tolong beri kami jalan hidup!”Usai bicara, mereka langsung bersujud dan mengetukkan kepala berulang kali di lantai.Namun bagiku, itu hanyalah karena aku memiliki kekuasaan lebih daripada mereka. Sikap mereka hanyalah bentuk kepatuhan semata karena mempertimbangkan kepentingan.Aku memberi isyarat pada asisten. Dia segera memutar rekaman CCTV sekolah yang sudah disalin.Video itu langsung menyebar di seluruh internet.Dalam rekaman, mereka membuka mulut lebar-lebar dengan tampang munafik, seolah tidak mendengar penjelasan dan melihat penderitaan Yuky. Mereka hanya tahu menjilat Brian dan Enny
Seketika, wajah Brian menjadi kaku. Perlahan, dia mengangkat tangan dan meremas surat perjanjian cerainya. Baru melihatnya sekilas, dia langsung berteriak padaku, “Apa? Keluar tanpa membawa sepeser pun?! Nggak mungkin!”Aku tak banyak bicara. Penasihat hukum di sampingku langsung berbicara dengan profesional, “Kalau ada keberatan, aku siap berhadapan di pengadilan. Tapi sampai sekarang, belum ada yang pernah mengalahkanku di persidangan.”Aku mengangguk setuju, lalu mengambil mikrofon lagi dan berkata, “Kedua, hari ini di depan semua orang, aku akan mencabut jabatan Brian sebagai manajer umum dan Enny sebagai asistennya! Mulai hari ini, Grup Soi nggak akan mempekerjakan mereka lagi!”Siaran langsung ini disiarkan serentak di semua layar besar gedung dan banyak lalu lintas. Saat aku berbicara, para pejalan kaki di seluruh kota pun berhenti dan menonton.“Seluruh kota bisa menyaksikan siaran langsung Brian ditendang keluar. Yuky memang pantas jadi direktur Grup Soi! Benar-benar totali
Brian menatapku dengan tatapan tajam, tangannya sudah mengepal tanpa sadar. Sementara itu, Enny sama sekali tidak menyadarinya. Dengan semangat, dia menarik Brian dan buru-buru merapikan rambutnya.“Brian, cepat kenalkan aku pada mereka!”Brian ditarik oleh Enny menuju sekelompok orang-orang hebat itu. Brian berusaha keras menampilkan senyuman paling sopan dan bertanya, “Kok kalian ada waktu untuk datang berkeliling ke sini hari ini?”Sekelompok orang hebat itu bahkan tidak memedulikan mereka, meninggalkan Brian dan Enny dengan ekspresi antusias yang langsung berubah menjadi canggung.Orang-orang itu langsung berjalan ke arahku dan berkata, “Bu direktur, ini semua dokumen yang kamu minta.”Kata direktur itu bagaikan petir di siang bolong, membuat para orang tua dan guru yang menyaksikan tercengang.“Direktur? Siapa direkturnya?!”“Aku nggak salah dengar? Tokoh-tokoh besar yang biasanya hanya terlihat di TV ini memanggil wanita gila ini direktur?”Ekspresi mereka semakin sulit diartika
Keterkejutan muncul sekilas di wajah Brian, tatapan matanya bergejolak dan suaranya terdengar seolah keluar dari sela-sela giginya, “Kamu yang memanggil mereka? Haruskah membuat masalah jadi serumit ini?”Aku mengangkat alis, tatapanku berubah dingin, tapi belum sempat aku bicara, Enny sudah mengangkat kepalanya dengan bangga dan berkata pada semua orang, “Yuky, lihat itu! Itu tim legal Grup Soi yang nggak pernah kalah. Kamu dan anakmu nggak hanya menyebarkan rumor, tapi juga mengaku-ngaku sebagai bagian perusahaan. Hari ini, kalian hanya bisa merangkak keluar dari ini!”Kemudian, dengan sombong dia berkata, “Aku yang panggil mereka!”Aku benar-benar tak bisa menahan tawa, tadi bagian HRD dan legal sudah melapor soal ini padaku.Brian menatap Enny dengan tidak percaya.Sementara, Enny sengaja mengedipkan mata genit padanya. Enny sama sekali tidak sadar wajah Brian yang begitu kaku. Bagaimanapun, Brian masih khawatir dengan kekuatanku. “Kak Brian, aku tahu kamu sudah ingin memberi pel
Mendengar ucapan Stefani, Brian pun mengernyit. Lalu, dia berbalik melemparkan tatapan penuh keluhan padaku.Aku mengalihkan pandangan darinya, menatap orang-orang yang sedang menjilat, sambil melontarkan kata-kata paling keji untuk mengutuk aku dan putriku.Aku menatap mereka dan menyebut satu per
Brian menatapku sambil mengernyit, beberapa saat kemudian, dia pun berkata dengan dingin, “Bu, aku nggak mengenalmu. Aku memang beretika, tapi bukan berarti aku bisa menerima kamu terus-menerus menyebarkan fitnah tentang istri dan anakku. Jangan lupa, bagian legal perusahaan kami bukan untuk main-m
Usai aku bicara, para murid dan orang tua yang duduk di bawah panggung mulai berbisik-bisik dan menatapku dengan tatapan aneh bercampur jijik.“Dia siapa? Kok nggak sopan sekali?”“Menurutku dia hanya iri dengan istri Pak Brian, makanya mau cari perhatian. Pak Brian itu punya perusahaan bernilai rat












Selamat datang di dunia fiksi kami - Goodnovel. Jika Anda menyukai novel ini untuk menjelajahi dunia, menjadi penulis novel asli online untuk menambah penghasilan, bergabung dengan kami. Anda dapat membaca atau membuat berbagai jenis buku, seperti novel roman, bacaan epik, novel manusia serigala, novel fantasi, novel sejarah dan sebagainya yang berkualitas tinggi. Jika Anda seorang penulis, maka akan memperoleh banyak inspirasi untuk membuat karya yang lebih baik. Terlebih lagi, karya Anda menjadi lebih menarik dan disukai pembaca.
reviewsMore