Chapter 1 01: Ang Boss Kong Hindi Ngumingiti

Elena's POV

Bagong umaga, bagong pagsubok na naman sa trabaho.

“Dalawampu’t apat na ako pero hindi ko pa naranasan magkaroon ng relasyon. Hay, buhay nga naman.”

My God! Late na yata ako!

Mabilis akong kumilos para maghanda at maligo para makapasok na sa trabaho. Masyadong istrikto ang boss ko at bawal ang late sa kanyang kompanya.

Kakarating ko pa lang nang biglang lumapit sa akin ang aking katrabaho at sinabi niyang pinatatawag daw ako ng boss namin. Dali-dali kong inayos ang mga dala kong gamit sa table upang pumunta muna sa boss ko.

Habang nasa elevator, hindi ko maitago ang kaba ko. Bakit nga ba ako pinatawag ng boss ko nang ganito kaaga? My God! Anong dahilan? May nagawa ba akong mali sa trabaho ko?

Hindi ko mapigilan ang kaba ko, na para bang gusto ko nang bumalik sa aking opisina.

Pagbukas ko ng p***o, bumungad agad sa akin ang seryosong mukha ng aking boss.

Si Sir Adrian Monteverde, isang CEO at tagapagmana ng Monteverde Group Company. Isang sikat at kilalang kompanya na may mataas na standard pagdating sa kanilang mga empleyado.

Malinis at maayos ang opisina ni Sir Adrian na tila nakakatakot galawin ang kanyang mga gamit rito. Napansin ko rin na maraming folder na nakapatong sa kanyang lamesa. Tila mga mahahalagang dokumento ang mga iyon.

“Nabasa mo ba ang mga dokumentong ipinadala ko?” tanong sa akin ng boss ko habang hawak nito ang isang folder na tila may laman pang mga papeles.

“A-ahh, hindi pa po, Sir Adrian. Inuna ko po kayong puntahan bago ko balikan ang dokumentong ipinadala ninyo sa opisina ko.”

“Bilang isang CEO, may kondisyon sa akin ang lolo ko bago niya ipasa sa akin ang kalahati ng negosyo ng pamilya namin. Kailangan kong magkaroon ng legal na asawa na maipapakilala sa kanya bago dumating ang kaarawan niya. Kung hindi ko matutupad ang gusto ng lolo ko, mapupunta sa ibang kamag-anak ko ang kalahati ng kompanya.”

“Hindi ko puwedeng ipagsawalang-bahala ang kondisyong iyon ng lolo ko dahil mahal ko ang Monteverde Group. At isa pa, hindi puwedeng iba’t ibang babae ang makikita niyang nakakasama ko. Baka maging dahilan ito ng problema sa negosyo.”

“Elena, gusto kitang maging asawa ko.”

“Ha? Sir, nagbibiro po ba kayo?”

“Hindi ako nagbibiro, Elena.”

Hindi ako makakilos sa kinatatayuan ko at tila nanlalamig ang katawan ko sa katagang binitiwan ng boss ko.

Tiningnan ko nang matagal ang boss ko. Hindi ito nagbibiro. Seryoso ang mukha nito at tila totoong-totoo ang sinabi niya tungkol sa kasal.

“A-ako, Sir Adrian? Bakit ako? Isa lamang akong secretary sa kompanya ninyo, at hindi ako bagay maging asawa mo, Sir Adrian. Marami naman kayong nakakasamang babae. Bakit hindi na lamang isa sa kanila ang kausapin ninyo tungkol dito?” mariing sambit ko kay Sir Adrian.

“Elena, matagal ka nang secretary ng kompanyang ito, at kilala na natin ang isa’t isa. Isa pa, alam kong mapagkakatiwalaan kita.”

“Hindi mo kailangang mag-isip tungkol sa kasal at sa sarili mo matapos ang kasal natin.”

“Magkakaroon tayo ng pormal na usapan bago tayo magpakasal, Elena.”

“Hindi ko po naiintindihan, Sir Adrian. Kapag kinasal tayo, kailangan nating magpanggap na tunay na mag-asawa?”

“Tulad ng sinabi ko, pormal ang magiging usapan natin, Elena. Matutulog tayo sa iisang silid pero hindi tayo magkatabi. Ako sa sofa, habang ikaw naman sa kama ko.”

“Ano? Sa iisang kuwarto tayo matutulog, Sir Adrian?”

“Oo, pero hindi tayo magkatabi.”

“Sir, teka, pero parang hindi ko yata kaya iyon. Kahit magkaiba tayo ng higaan, iisang kuwarto pa rin iyon!”

“Elena, tatlong taon lamang ang magiging kontrata natin bilang mag-asawa. Mabilis lamang ang tatlong taon, at sinisiguro ko sa iyo ang privacy mo.”

“Paano naman ang trabaho ko, Sir Adrian? Kailangan kong magtrabaho para sa kinabukasan ko.”

“Elena, pagdating sa trabaho, ikaw ang magdedesisyon. Puwede mong ipagpatuloy ang trabaho mo o mag-stay ka na lamang sa bahay ko. Pagdating sa sahod, pumasok ka man o hindi, tuloy ang sweldo mo. Bukod dito, dodoblehin ko ang sahod mo, Elena.”

“Bukod din ang pang-shopping mo at mga kailangan mo. Paano naman ang mga gastusin sa bahay?”

“Ako ang sasagot sa lahat at wala kang dapat ikabahala.”

“Elena, pumapayag ka ba sa alok ko?”

“A-ahmm, Sir Adrian, puwede po bang pag-isipan ko muna ang inaalok ninyo?”

“Aalis na po ako. Magandang umaga po.”

Lumabas ako ng p***o at nang papasok na ako sa elevator, may maliit na tinig akong narinig.

Isang bata ang tumakbo papunta kay Sir Adrian at sinabi nito ang katagang—

“Uncle, siya na ba ang magiging mommy ko?”