Home / โรแมนติก / The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก / บทที่ 2: หมากกระดานใหม่ของมินตรา

Share

บทที่ 2: หมากกระดานใหม่ของมินตรา

last update Petsa ng paglalathala: 2026-08-18 15:56:22

​ภายในห้องทำงานที่เงียบสงัด แสงอาทิตย์ยามเย็นสาดแสงสีส้มสลัวส่องกระทบใบหน้าของ "มินตรา" หรือ มินทร์ ดีไซเนอร์และผู้บริหารสาวผู้สุขุม เธอกำลังเพ่งมองหน้าจอไอแพดที่แสดงตัวเลขงบการเงินสีแดงฉานของบริษัทแฟชั่นผ้าไทยร่วมสมัยอันเป็นมรดกชิ้นสุดท้ายของครอบครัว

​"ถ้าภายในสองเดือนนี้เราไม่มีเงินทุนก้อนใหญ่เข้ามาหมุนเวียน... แบรนด์ของเราต้องล้มละลายแน่ค่ะคุณมินทร์" เลขาสาวรายงานด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

​มินทร์ไม่ได้แสดงความตื่นตระหนก มือเรียวสวยประสานกันไว้ที่ตัก ดวงตากลมโตฉายแววเด็ดเดี่ยว เธอรู้ดีว่าในเวลานี้ มีเพียงเครือธุรกิจ "อัครเดชโภคิน" ของตระกูลธามเท่านั้นที่มีศักยภาพพอจะพยุงแบรนด์ของเธอได้ แต่คนอย่าง ธาม อัครเดชโภคิน เพลย์บอยผู้เห็นผู้หญิงเป็นของเล่น ไม่มีวันสนใจแผนธุรกิจผ้าไทยทื่อๆ แน่

​"เสือร้ายที่กินแต่เนื้อเลิศรส... จะยอมเดินเข้ากรงก็ต่อเมื่อเหยื่อล่อมันน่าสนใจพอ" มินทร์พึมพำกับตัวเอง สายตามองกระจกสะท้อนภาพเรือนร่างระหงและใบหน้าที่สวยสง่าดุจพญาหงส์ของเธอ

​เธอจะไม่เดินไปอ้อนวอน แต่อยู่ในจุดที่เขาต้องหันมามอง... เธอจะใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อที่แพงที่สุด

​"คุณมินทร์คะ... แต่คุณธามคนนี้ขึ้นชื่อเรื่องความร้ายกาจนะคะ ผู้หญิงที่เข้าหาเขาถ้าไม่โดนเขี่ยทิ้งในสามเดือน ก็กลายเป็นขี้ปากสังคมหมด" เลขาหน้าเสียเมื่อได้ยินสิ่งที่เจ้านายสาวเปรยออกมา

​มินทร์เหยียดยิ้มบาง เป็นรอยยิ้มที่งดงามทว่าเย็นเยียบ "ผู้หญิงพวกนั้นเข้าหาเขาด้วยความรัก ความหลง หรือไม่ก็เงิน... แต่สำหรับฉัน มันคือ 'ธุรกิจ' วางใจเถอะเบล ฉันศึกษาโปรไฟล์ของ ธาม ไท อัครเดชโภคิน มาดีพอ"

​นิ้วเรียวสวยปัดหน้าจอแท็บเล็ต เปลี่ยนจากงบบัญชีติดลบเป็นข้อมูลส่วนตัวของชายหนุ่มเสเพลผู้ทรงอิทธิพล มินทร์ไล่สายตามองรูปถ่ายของธามที่ถูกแอบถ่ายตามงานปาร์ตี้ สายตาคู่นั้นของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจและถือดี เป็นสายตาของคนที่คิดว่าตนเองอยู่เหนือทุกคนและควบคุมได้ทุกสิ่ง

​"คนเบื่อง่ายและเกลียดการผูกมัดแบบนั้น ถ้าเราเดินไปเสนอตัวเป็นของตาย เขาก็แค่เคี้ยวแล้วบ้วนทิ้ง" มินทร์อธิบายน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแววตากลับส่องประกายระยิบระยับดั่งนักล่า "แต่ถ้าเราเป็นฝ่ายขีดเส้นกรงให้เขาเดินเข้ามาเองล่ะ? กฎสามเดือนของเขา... ฉันนี่แหละจะเซ็นรับมันด้วยความเต็มใจ แต่เขาต้องจ่ายค่าตอบแทนให้คุ้มค่า"

​"แล้วคุณมินทร์จะเริ่มจากตรงไหนดีคะ?"

​"งานประมูลการกุศลของมูลนิธิอัครเดชโภคินในคืนพรุ่งนี้" มินทร์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ชุดทำงานคัตติ้งเนี้ยบขับเน้นช่วงเอวคอดกิ่วและแผ่นหลังที่ตั้งตรงอย่างสง่างาม "ธามไทชอบผู้หญิงที่แต่งตัวเปิดเผย ยั่วยวน เพื่อตอบสนองตัณหาของเขา... แต่พรุ่งนี้ ฉันจะทำให้เขาได้รู้ว่า ผู้หญิงที่น่าค้นหาที่สุด คือผู้หญิงที่เขาไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะปลายตา มอง"

​มินทร์เดินไปที่ราวแขวนชุดฟินาเล่ผ้ามัดหมี่ทอมือสีน้ำเงินครามลุ่มลึกที่เธอออกแบบเอง มันเป็นชุดราตรีเปิดไหล่ข้างเดียว ยาวลากหน้าผ้าอย่างหรูหรา เรียบแต่โก้ และปิดชิดมิดชิดทว่าเน้นส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างละสายตาไม่ได้

​"เตรียมตัวให้พร้อมนะเบล" มินทร์เอ่ยกลั้วหัวเราะในลำคอ ดวงตาหงส์หรี่ลงอย่างมีแผนการ "กระดานหุ้นอัครเดชโภคินอาจจะผูกขาดด้วยชื่อของธาม... แต่บนกระดานเกมนับจากนี้ ฉันจะเป็นคนเดินหมากตาแรกเอง"

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก   บทที่ 16: ละลายน้ำแข็ง

    ​พิษไข้จากการโหมงานหนักติดต่อกันหลายวัน ประกอบกับการไปยืนตากฝนกระหน่ำกลางสนามแข่งรถและการแบกรับอารมณ์คลั่งไคล้ระคนหึงหวงตลอดหลายคืนที่ผ่านมา ในที่สุดก็ทำให้พญาเหยี่ยวผู้เคยทนทานต่อทุกสิ่งพ่ายแพ้อย่างยับเยิน​ธามนอนซมอยู่บนเตียงนอนขนาดคิงไซส์ภายในห้องนอนใหญ่ของเพนต์เฮาส์หรู ผิวเนื้อกายที่เคยแข็งแรงบัดนี้ร้อนผ่าวราวกับมีกองไฟสุมอยู่ข้างใน ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเปี่ยมไปด้วยความยโสซีดเซียวจนเห็นได้ชัด ริมฝีปากแห้งผากสั่นระริก พร้อมกับเสียงไอโขลกๆ ดังขึ้นเป็นระยะ ร่างกายสูงใหญ่แสนเพอร์เฟกต์โดนพิษไข้เล่นงานจนทรมาน แทบไม่มีแรงแม้แต่จะยกแขนขึ้นมาปัดผ้านวมออกจากอก​แกร๊ก...​เสียงกลไกประตูห้องนอนเปิดออกอย่างเบามือ มินทร์เดินก้าวเข้ามาในห้องนอนใหญ่ที่เงียบสงบ ในมือของเธอถืออ่างแก้วบรรจุน้ำอุ่นและชามข้าวต้มกุ้งที่เพิ่งปรุงเสร็จใหม่ๆ ส่งกลิ่นหอมกรุ่นอบอวลไปทั่วบริเวณ แม้สัญญาของพวกเขารระบุไว้เพียงเรื่องบทบาทคู่ควงและหน้าที่ทางธุรกิจ แต่มินทร์ก็ไม่ได้ละทิ้งมนุษยธรรมหรือหน้าที่การดูแลพื้นฐานที่มนุษย์คนหนึ่งพึงมีต่อเพื่อนร่วมบ้าน​หญิงสาววางถาดอาหารไว้บนโต๊ะข้างเตียงอย่างนุ่มนวล ก่อนจะขยับตัวนั่งลงบนพ

  • The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก   บทที่ 15: ความเงียบที่น่ากลัว

    ​ภายในห้องโดยสารของรถสปอร์ตคันหรู ความเงียบงันที่เข้าปกคลุมช่างน่ากลัวและกดดันยิ่งกว่าเสียงคำรามของพายุฝนด้านนอก สายฝนเม็ดใหญ่นับพันนับหมื่นกระหน่ำตกกระทบหลังคาแก้วและกระจกหน้าต่างรถเป็นเสียงเปาะแปะระเบ็งเซ็งแซ่ แต่มันกลับไม่สามารถแทรกซึมผ่านความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นอย่างหนาแน่นระหว่างคนสองคนภายในรถได้เลยแม้แต่น้อย​มีเพียงเสียงหอบหายใจแผ่วเบาที่พยายามปรับให้เป็นปกติ และเสียงทำงานเนิบนาบของเครื่องยนต์ซูเปอร์คาร์ที่จอดสงบนิ่งอยู่ข้างทางท่ามกลางบรรยากาศมาคุ​ธามยังคงนั่งนิ่งค้างอยู่ในท่วงท่าเดิม ร่างสูงใหญ่เอนหลังพิงเบาะหนังอย่างอ่อนแรงเล็กน้อย แขนแกร่งทั้งสองข้างตกลงข้างลำตัวหลังจากที่เพิ่งปล่อยร่างระหงของดีไซเนอร์สาวให้เป็นอิสระ สายตาคมกริบที่เคยฉายแววพญาเหยี่ยวผู้ถือดี บัดนี้กลับจดจ้องอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์สมาร์ทโฟนของมินทร์ที่ลอยค้างอยู่ตรงหน้า​บนหน้าจอนั้น ปรากฏสลิปการโอนเงินผ่านแอปพลิเคชันธนาคารด้วยยอดเงินรวมสี่ล้านบาทถ้วน...​เงินจำนวนสี่ล้านบาทสำหรับมหาเศรษฐีทายาทตระกูลอัครเดชโภคินอย่างเขานั้น ไม่ต่างอะไรกับเศษเงินในกระเป๋า มันไม่ได้ทำให้ขนหน้าแข้งร่วง และไม่ได้ทำให้ตัวเลขในบัญชีมห

  • The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก   บทที่ 14: ค่าปรับครั้งแรก (2 ล้านบาท)

    ​เปรี้ยง! เสียงฟ้าร้องดังลั่นพร้อมสายฝนที่เริ่มเทกระหน่ำลงมาอย่างหนัก บรรยากาศภายในรถสปอร์ตคันหรูของธามมาคุจนน่ากลัว ชายหนุ่มกระชากประตูล็อกทันทีหลังจากที่เขาบุกเข้าไปดึงแขนข้อมือมินทร์ออกมาจากบาร์แจ๊สอย่างไร้มารยาท​"เธอหัวเราะให้มันงั้นเหรอ! กับไอ้ภากรเธอยิ้มจนตาหยี แต่กับฉันเธอทำหน้าอย่างกับซากศพ มินตรา!" ธามตวาดลั่นรถ หายใจหอบถี่ด้วยความหึงหวงที่ระเบิดออกอย่างควบคุมไม่ได้ "เธอลืมไปแล้วหรือไงว่าตอนนี้ใครเป็นเจ้าของเธอ! ใครเป็นคนจ่ายเงินพยุงบริษัทเฮงซวยของเธอ!"​มินทร์นั่งนิ่ง ไม่ตระหนกตกใจกับเสียงฟ้าร้องหรืออารมณ์พายุของเขา เธอค่อยๆ เลิกคิ้วเรียวสวย จุดรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปากพลางหันมามองสบตาชายหนุ่มที่กำลังอกแตกตาย​"คุณธามคะ... น้ำเสียง ท่าทาง และแววตาแบบนี้... คุณกำลัง 'หึง' ฉันอยู่เหรอคะ?"​"ฉันเนี่ยนะหึงเธอ! ฝันไปเถอะ! ฉันก็แค่ไม่ชอบให้ผู้หญิงของฉันไปทอดสะพานให้ศัตรูทางธุรกิจ!" ธามปฏิเสธเสียงแข็ง ชักสีหน้าหงุดหงิดหันไปมองถนน​มินทร์ไม่พูดเปล่า เธอหยิบโทรศัพท์มือถือเปิดแอปพลิเคชันธนาคารขึ้นมาทันที ก่อนจะยื่นหน้าจอที่ระบุเลขบัญชีของเธอไปตรงหน้าชายหนุ่ม​"งั้นก็โอนมาค่ะคุณธาม...

  • The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก   บทที่ 13: เมื่อมีคนมาท้าทาย

    ​แสงไฟสลัวโทนสีส้มอบอุ่นในบาร์แจ๊สสุดหรูเคล้าไปกับเสียงเปียโนนุ่มลึกที่แว่วมาจากเวทีริมในสุด กลิ่นหอมหวานของซิการ์ราคาแพงผสมผสานกับกลิ่นอายค็อกเทลอบอวลอยู่ในบรรยากาศที่เงียบสงบและเป็นส่วนตัว มินทร์นั่งอยู่หน้าโต๊ะกระจกใสริมผนังกระจกบานใหญ่ที่มองออกไปเห็นวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนของเมืองหลวง ตรงข้ามกับเธอคือ "ภากร" นักบริหารหนุ่มมาดเนี๊ยบทายาทสายการบินชื่อดัง ภากรเยื้องกายด้วยท่าทางสุภาพและสง่างาม รอยยิ้มจริงใจบนใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติรับกับบุคลิกอบอุ่นที่เต็มไปด้วยเกียรติยศและชาติตระกูล​"ผมเห็นคอลเลกชันใหม่ของคุณมินทร์แล้วนะครับ สวยงามและมีเอกลักษณ์มากจริงๆ โดยเฉพาะการเลือกใช้เส้นสายที่ดูพลิ้วไหวแต่แฝงความหนักแน่นอย่างลงตัว ทางสายการบินของเราอยากได้คุณมินทร์มาออกแบบชุดฟอร์มใหม่ของแอร์โฮสเตสครับ" ภากรยิ้มละมุน นัยน์ตาสีนวลจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความชื่นชมจากใจจริง พลางเลื่อนแก้วค็อกเทลสีสวยรสหวานซ่อนเบี้ยวให้เธออย่างให้เกียรติ​มินทร์รู้สึกผ่อนคลายและยิ้มตอบอย่างเป็นธรรมชาติ ดวงตาคู่สวยของเธอเปล่งประกายระยิบระยับยามที่พูดคุยและพยากรณ์เรื่องงานออกแบบด้วยความหลงใหล มันเป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไป

  • The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก   บทที่ 12: รอยร้าวในใจเสือ

    ​โคมไฟแชนเดอเลียร์ระยิบระยับที่ห้อยระย้าอยู่บนเพดานสูงโถงของคฤหาสน์ตระกูลอัครเดชโภคิน ทอแสงสีทองนวลสว่างไสวไปทั่วห้องอาหารทรงยาว แต่ทว่าบรรยากาศโดยรอบกลับทับถมไปด้วยความอึดอัดอันตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก กลิ่นหอมของอาหารยุโรปจานหรูที่ถูกจัดวางอย่างประณีตบนจานกระเบื้องเคลือบเนื้อดี ไม่ได้ช่วยกระตุ้นความอยากอาหารของใครบนโต๊ะได้เลยแม้แต่น้อย ความเย็นชาที่ปกคลุมอยู่ทำให้ทุกสัมผัสราวกับแช่แข็งในฤดูหนาว​"คุณหญิงดาริกา" มารดาของธาม หญิงสูงศักดิ์ผู้มีใบหน้าเรียบตึงเฉียบขาดและวางท่าทีสง่าผ่าเผยตลอดเวลา นั่งประธานอยู่ตรงหัวโต๊ะ สายตาคมกริบของเธอกวาดมอง "มินตรา" หญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างกายลูกชายด้วยสายตาเหยียดหยามอย่างไม่ปิดบัง ความตึงเครียดสะสมตั้งแต่วินาทีแรกที่มินทร์ก้าวเท้าเข้ามาในคฤหาสน์แห่งนี้​"ได้ข่าวว่าแบรนด์ผ้าไทยของเธอใกล้จะเจ๊ง จนต้องวิ่งโร่มาหาลูกชายฉันงั้นเหรอ มินตรา?" คุณหญิงดาริกาวางส้อมลงบนจานเสียงดัง เคร้ง! เสียงโลหะกระทบกระเบื้องดังสะท้อนไปทั่วห้องอาหารอันเงียบสงบ ราวกับต้องการตบหน้าหญิงสาวให้รู้สำนึก "ธามน่ะเขาใจดี ชอบทำการกุศลช่วยเหลือผู้หญิงเดือดร้อน แต่เธอก็ต้องเจียมตัวนะ อ

  • The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก   บทที่ 11: ข้อความตอนตีสาม

    ​เสียงสั่นครืดๆ ของสมาร์ทโฟนบนโต๊ะข้างเตียงดังขึ้นทำลายความเงียบสงบในห้องนอนมืดมิดของมินทร์ แสงสีฟ้าจากหน้าจอด้านหลังสว่างวาบขึ้นมาส่องกระทบใบหน้าเนียนสวยที่กำลังหลับใหลเปลือกตาบางค่อยๆ กะพริบขึ้นปรับสายตากับความมืด เข็มสั้นของนาฬิกาเรือนหรูบนผนังชี้ไปที่เลขสามครึ่ง พอดีกับที่เสียงแจ้งเตือนสั่นรัวติดๆ กันหลายครั้งจนเธอต้องเอื้อมมือเรียวสวยไปหยิบมันขึ้นมาดู​มันคือข้อความรูปภาพจากธาม...​ภาพถ่ายมุมสูงในคลับหรูระดับเอ็กซ์คลูซีฟ แสงไฟสีม่วงสลัวสะท้อนภาพชายหนุ่มร่างสูงในเสื้อเชิ้ตแหวกอกกว้าง เขาถูกล้อมรอบด้วยแก๊งเพื่อนไฮโซและนายแบบชื่อดัง ทว่าสิ่งที่โดดเด่นที่สุดในรูปกลับเป็นพริตตี้สาวสวยสองคนที่แต่งตัวเดรสสั้นเอวลอย ทั้งสองกำลังคลอเคลีย นั่งซบไหล่หนาและโอบกอดแขนของเขาไว้อย่างใกล้ชิดชนิดที่ไม่เหลือระยะห่าง ธามในรูปกำลังยกแก้วบรั่นดีขึ้นยิ้มมุมปากใส่กล้อง ด้วยสายตาพราวเสน่ห์ที่เขาชอบใช้บริหารเสน่ห์ใส่สาวๆ พร้อมข้อความสั้นๆ ที่ส่งมาต่อท้าย:​'คืนนี้ไม่ต้องรอนะ มีคนคอยดูแลอย่างดีแล้ว'​มินทร์มองรูปภาพนั้นด้วยดวงตาเรียบเฉย ไร้ซึ่งร่องรอยของความตกใจหรือเจ็บปวด นิ้วเรียวสวยที่ถือเครื่องไม่ได้สั

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status