LOGINMabilis ang takbo ng sasakyan sa madilim na kalsada.Halos walang ibang sasakyan.Walang ingay kundi ang makina at mabigat na paghinga ni Samuel.Paulit-ulit na tumatakbo sa isip niya ang sinabi ni Aurora.Archives.Kung totoo iyon—hindi lang ito rescue mission.Ito na ang sentro ng lahat.Ang lugar na matagal nilang hinahanap nang hindi nila alam.“Samuel…”Mahina ulit ang boses ni Aurora sa earpiece.Mas malinaw ngayon.Ngunit mas nakakatakot.“Ilang guards ang nasa paligid mo?” tanong niya habang mabilis na lumiliko.Tahimik sandali bago siya sumagot.“Hindi guards.”Napakunot ang noo niya.“Ano?”“Council operatives,” sagot niya.“At iba sila sa normal security.”Tahimik.“Paano ka sigurado?”Huminga siya nang mabigat.“Dahil…” sagot niya, “…dalawa sa kanila ang hindi man lang kumukurap habang nakatingin sa’kin.”Nanlamig ang pakiramdam ni Samuel.Hindi iyon normal.Hindi simpleng trained personnel.“Anong ginawa nila sa’yo?” tanong niya.Tahimik.“Wala pa.”Mas lalong bumigat iy
Napakunot ang noo ni Daniel.“Origin?” bulong niya.Dahan-dahan niya itong binuksan.At doon—isang lumang larawan ang lumabas.Tatlong tao.Mas bata.Nakangiti.Isa sa kanila—ang ama ni Samuel.Ang isa—ang lalaking kasalukuyang kasama nila.At ang pangatlo—Nanlaki ang mata ni Daniel.“Hindi…” bulong niya.Ang babae sa screen.Isa siya sa founders.Sa sasakyan, biglang tumunog ang phone ni Samuel.Si Daniel.Agad niya itong sinagot.“Daniel?”“Sir…” nanginginig ang boses nito.“May nakita ako.”“Ano?”Tahimik sandali.Parang hindi niya alam paano sasabihin.“Magkakilala sila noon pa.”Napakunot ang noo ni Samuel.“Sino?”“Yung babae.”“Yung kasama mo.”“At ang ama mo.”Parang biglang bumagal ang mundo.“Ano?”“Founders sila ng Project Origin.”Tahimik.“Anong project iyon?”Huminga nang mabigat si Daniel.“Hindi ko pa buo maintindihan…” sabi niya.“Pero mukhang…”tumigil siya sandali.“…hindi originally masama ang council.”Tahimik si Samuel.Parang may unti-unting nagbabago sa lah
Napakunot ang noo ni Daniel.“Origin?” bulong niya.Dahan-dahan niya itong binuksan.At doon—isang lumang larawan ang lumabas.Tatlong tao.Mas bata.Nakangiti.Isa sa kanila—ang ama ni Samuel.Ang isa—ang lalaking kasalukuyang kasama nila.At ang pangatlo—Nanlaki ang mata ni Daniel.“Hindi…” bulong niya.Ang babae sa screen.Isa siya sa founders.Sa sasakyan, biglang tumunog ang phone ni Samuel.Si Daniel.Agad niya itong sinagot.“Daniel?”“Sir…” nanginginig ang boses nito.“May nakita ako.”“Ano?”Tahimik sandali.Parang hindi niya alam paano sasabihin.“Magkakilala sila noon pa.”Napakunot ang noo ni Samuel.“Sino?”“Yung babae.”“Yung kasama mo.”“At ang ama mo.”Parang biglang bumagal ang mundo.“Ano?”“Founders sila ng Project Origin.”Tahimik.“Anong project iyon?”Huminga nang mabigat si Daniel.“Hindi ko pa buo maintindihan…” sabi niya.“Pero mukhang…”tumigil siya sandali.“…hindi originally masama ang council.”Tahimik si Samuel.Parang may unti-unting nagbabago sa lah
Agad niya itong sinagot.“Daniel?”“Sir…” nanginginig ang boses nito.“May nakita ako.”“Ano?”Tahimik sandali.Parang hindi niya alam paano sasabihin.“Magkakilala sila noon pa.”Napakunot ang noo ni Samuel.“Sino?”“Yung babae.”“Yung kasama mo.”“At ang ama mo.”Parang biglang bumagal ang mundo.“Ano?”“Founders sila ng Project Origin.”Tahimik.“Anong project iyon?”Huminga nang mabigat si Daniel.“Hindi ko pa buo maintindihan…” sabi niya.“Pero mukhang…”tumigil siya sandali.Napakunot ang noo ni Daniel.“Origin?” bulong niya.Dahan-dahan niya itong binuksan.At doon—isang lumang larawan ang lumabas.Tatlong tao.Mas bata.Nakangiti.Isa sa kanila—ang ama ni Samuel.Ang isa—ang lalaking kasalukuyang kasama nila.At ang pangatlo—Nanlaki ang mata ni Daniel.“Hindi…” bulong niya.Ang babae sa screen.Isa siya sa founders.Sa sasakyan, biglang tumunog ang phone ni Samuel.Si Daniel.Agad niya itong sinagot.“Daniel?”“Sir…” nanginginig ang boses nito.“May nakita ako.”“Ano?”Tah
Napakunot ang noo ni Daniel.“Origin?” bulong niya.Dahan-dahan niya itong binuksan.At doon—isang lumang larawan ang lumabas.Tatlong tao.Mas bata.Nakangiti.Isa sa kanila—ang ama ni Samuel.Ang isa—ang lalaking kasalukuyang kasama nila.At ang pangatlo—Nanlaki ang mata ni Daniel.“Hindi…” bulong niya.Ang babae sa screen.Isa siya sa founders.Sa sasakyan, biglang tumunog ang phone ni Samuel.Si Daniel.Agad niya itong sinagot.“Daniel?”“Sir…” nanginginig ang boses nito.“May nakita ako.”“Ano?”Tahimik sandali.Parang hindi niya alam paano sasabihin.“Magkakilala sila noon pa.”Napakunot ang noo ni Samuel.“Sino?”“Yung babae.”“Yung kasama mo.”“At ang ama mo.”Parang biglang bumagal ang mundo.“Ano?”“Founders sila ng Project Origin.”Tahimik.“Anong project iyon?”Huminga nang mabigat si Daniel.“Hindi ko pa buo maintindihan…” sabi niya.“Pero mukhang…”tumigil siya sandali.“…hindi originally masama ang council.”Tahimik si Samuel.Parang may unti-unting nagbabago sa lah
Hindi agad nagsalita ang doktor. Sa hallway ng ospital, tila biglang naging mas tahimik ang paligid. Naririnig lamang ang mahihinang tunog ng mga makina mula sa mga silid at ang mahinang yabag ng mga nurse na dumaraan. Nakatingin si Nathan sa doktor, hinihintay ang susunod nitong sasabihin. “Ano po ang nakita ninyo?” tanong niya, pilit na pinipigilan ang kaba sa kanyang boses. Tumingin muna ang doktor sa chart na hawak niya bago muling nagsalita. “Sa initial blood test ni Miss Elena, may napansin kaming irregularity sa kanyang hemoglobin at cardiac markers.” Bahagyang kumunot ang noo ni Marco na nakatayo sa tabi ni Nathan. “Irregularity?” ulit niya. Tumango ang doktor. “Hindi pa ito final diagnosis,” mabilis nitong dagdag. “Pero may indikasyon na maaaring matagal na siyang nakakaranas ng physical stress na hindi niya pinapansin.” Tahimik si Nathan. Alam niyang totoo iyon. Sa nakaraang mga buwan, halos wala nang pahinga si Elena. Sunod-sunod na meetings, negotiations, poli
Ang hangin sa paligid ng safehouse ay malamig, halos kitang-kita ang bawat hininga sa dilim. Hindi kailanman naging ganito tahimik ang paligid—pero alam ni Aurora na ang katahimikan ay may bigat na kaakibat. Kasama niya si Samuel sa loob ng kotse, habang si Caelum ay nagbabantay sa labas, nakasanda
Tahimik ang buong mansyon nang gabing iyon, halos maririnig ni Aurora ang sariling paghinga habang nakatayo siya sa harap ng malaking salamin sa kanilang kwarto. Nakalugay ang mahaba niyang buhok, bahagyang basa mula sa naliligo niyang isip na hindi mapalagay. Ang ilaw mula sa lampshade ay nagbibig
Mabigat ang hangin sa buong mansyon. Kahit nailipat na sina Calix at Selene sa ligtas na silid sa ilalim, tila hindi nabawasan ang tensiyon. Sa bawat sulok, nakatayo ang mga tauhan, hawak ang radio, panay ang tingin sa labas. Ang liwanag ng floodlights ay patuloy na tumatagos sa dilim—pero parang m
Bumagsak ang dilim sa paligid ng mansyon, pero sa loob, hindi iyon nangangahulugan ng katahimikan. Ang mga tauhan ni Samuel ay nakatayo sa bawat sulok, mata’y nakasentro sa perimeter, kamay sa armas, bawat paghinga ay may kasamang alerto. Kahit gaano kalalim ang gabi, hindi nila hinayaan ang dilim







