LOGINShyria Montero—Carter is a famous actress. She is the wife of the hot lawyer named, Logan Carter. They've been married for almost 2 years and the public doesn't know about it. Logan Carten support his wife on everything, from her passion and to the things that his wife loves doing. They been supporting each other likes and dislikes. What if the public known about their relationship? Will Shyria be brave enough to fight her husband? Will she choose her husband over her rising career?
View MoreLa luna llena brillaba en el cielo, proyectando una luz plateada sobre el bosque nocturno, mientras la loba pelirroja con tonos cobrizos y blancos, corría con gracia por el sendero forestal, su cola ondeando detrás de ella y su pelaje rojizo brillaba en la oscuridad, como si estuviera iluminado por una llama interna, sus patas se enterraban en el suelo húmedo, disfrutando de esa sensación por primera vez, al fin Alana no solo tenía a su loba, sino que se había transformado, su emoción era tal que no se había percatado que tres lobos negros, la seguían de cerca, los trillizos, Osiel, Edur y Otto, la asechaban, sus patas silenciosas se movían sobre las hojarasca y el musgo, sus ojos amarillos brillaban en la oscuridad, fijos en la figura de Alana, jamás habían observado una loba como esa, su pelaje, su figura, toda Alana era única, sin lugar a dudas, ella brillaba con luz propia, como si fuese fuego corriendo por el bosque, mientras los hermanos Alphas, eran sombras en la noche, ya que su pelaje negro parecía absorber la luz de la luna, haciéndolos casi invisibles entre las sombras.
Pensaron que estaban haciendo bien su trabajo, solo la seguirían a la distancia, cuidando que ningún otro macho, pensara que tendría una oportunidad con su destinada, una para los tres y aun se preguntaban como lo harían, pero Alana tenía buena audición, ahora, al fin tenía a su espíritu animal, ahora ya no era la estúpida anormal inútil de la manada y cuando se dio cuenta de que los tres hermanos la habían seguido, se detuvo bruscamente, su pelaje se encrespo, y al girar los miró con una mezcla de miedo y rechazo en sus ojos, su desprecio era tan claro que, Otto, Osiel y Edur se detuvieron, la desesperación afloro en sus rostros, como también la determinación, no la perderían, no la dejarían escapar, sus intenciones estaban claras en sus rostros lobunos, pero Alana no estaba interesada, y ellos lo sabían muy bien, antes la despreciaron, antes la rompieron, ya no más se dijo la loba y con un gruñido, se dio la vuelta y salió corriendo en dirección opuesta, alejándose de los tres Alphas.
Y fue cuando la persecución se convirtió en una carrera desesperada, los tres hermanos corrieron con todas sus fuerzas, sus patas golpeando el suelo con fuerza y aunque Alana corría con una velocidad sorprendente, su pelaje rojizo brillando en la oscuridad no le permitió el perderlos, aunque los árboles parecían pasar volando a su lado, y el viento rugía en sus oídos. Otto, Osiel y Edur estaban decididos a atraparla, y Alana parecía estar corriendo por su vida.
La distancia entre ellos se reducía con cada paso, y los tres hermanos podían sentir el olor de Alana cada vez más cerca, la humana podía rechazarlos, pero la loba aun no sabía que hacer, y eso les daba una mínima de esperanza, sus corazones latían con fuerza, y sus pulmones ardían por el esfuerzo, pero no se detendrían hasta que la hubieran alcanzado, porque Alana era su destinada, y no permitirían que se les escapara.
La persecución finalmente llegó a su fin cuando los tres hermanos Alphas alcanzaron a Alana, Otto, con un movimiento rápido y preciso, mordió una de las patas delanteras de la joven loba, sujetándola con fuerza, mientras Edur, por su parte, se lanzó hacia la pata trasera de Alana, mordiéndola con igual fuerza, inmovilizándola, y aun así Alana gruñó y se debatió, lucho por liberarse, tratando de morder aunque sea a uno de los dos que la habían atrapado, pero los dos hermanos la sujetaban con firmeza y fue cuando Osiel, el más dominante de los tres, se acercó a Alana y la miró a los ojos, su mirada intensa y dominante, pero a la vez comprensiva, porque sabía muy bien lo que habían hecho, como también sabía lo mucho que le costaría conseguir el perdón de su luna, por lo que decidido a tratar de hacer borrón y cuenta nueva, con un movimiento suave pero firme, mordió el cuello de Alana, sometiéndola.
Alana finalmente se rindió, su cuerpo tenso y su respiración agitada, mientras veía a los tres hermanos Alphas que ahora la rodearon, sus ojos fijos en ella, y su lenguaje corporal indicaba que la habían sometido, habían ganado, la reclamarían como suya, allí bajo la luna llena que brillaba sobre ellos, iluminando la escena con una luz plateada.
En ese momento, la faceta animal de los lobos se hacía evidente. La lucha por la dominación había terminado, y los tres hermanos Alphas habían salido victoriosos. Alana, la loba pelirroja, se había sometido a su voluntad, y ahora estaba bajo su control.
La escena era intensa y primitiva, con los lobos mostrando su naturaleza salvaje y dominante. La sumisión de Alana era un acto instintivo, y los tres hermanos Alphas la tomaban como su luna. La dinámica entre ellos era clara: los Alphas mandaban, y Alana se sometía, o eso es lo que creían, porque si, la loba podía ser que se diera por vencida, pero ella también era humana, misma que habían despreciado y humillado, y aunque Alana no sabia manejar el cambio, solo deseo ser humana una vez más, porque de ninguna manera se aparearía con ellos, ni como animales, ni como humana, pero si regresaba a su ser razonante, quizás, tendría una oportunidad.
—Diosa. — se quejó la joven cuando de pronto dejo de ser loba y regreso a ser humana, pasando por alto, las mordidas que su cuerpo animal había sufrido, que tardaría mucho mas en curarse si era humana. — Maldición. — llorisqueo al ver sangrar su brazo derecho, pierna izquierda y sentir la sangre caer por su clavícula.
— Maldición Alana. — la voz molesta de Osiel la hizo cubrirse y verlo con miedo, porque malditamente ellos eran los futuros reyes, ellos podían hacer lo que quisieran con ella.
— Ven aquí pequeña, deja que te ayude. — Edur hablaba con miel en sus labios y Alana solo lo vio con desconfianza.
— Déjenme, yo puedo sola, siempre pude. — escupió con acides, pero es que le era imposible mantenerse callada.
— Alana. — Otto hablaba con paciencia, la misma con la que entrenaba a los cachorros en la manada. — No eres tú la que habla es tu loba. — trato de explicar y cuando Alana lo vio dar un paso al frente, trato de ponerse de pie, pero no pudo.
— Suficiente, si te comportas como un cachorro, se te tratara como uno. — Osiel dio una zancada y la tomo en brazos, provocando que la joven lo viera con miedo, algo que no le agrado al mayor.
— No te haremos nada de lo que crees Alana. — refuto apretando los dientes, al verla cubrir sus pechos.
— Eso no parecía hace un momento. — ¿Por qué no podía hacer silencio? Tal vez Otto tenía razón, y era su espíritu lobo hablando por ella.
— Hace un momento tu loba nos estaba coqueteando. — murmuro cerca de su oído Otto y de forma inconsciente Alana se pego al pecho de Osiel, quien sonrió con agrado.
— Eso… — no podía negarlo, había cierto frenesí en esa persecución, y algún tipo de orgullo en que los Alphas perdieran la cordura y la mordieran, porque malditamente ella los había llevado a eso, pero jamás lo admitiría. — Eso no es lo que yo deseaba. — termino susurrando, notando como ninguno de ellos veía su cuerpo desnudo, y tratando de no ver más a bajo que el rostro de esos tres bastardos.
— Lo sabemos. — dijo no muy contento Edur.
— Claro que deberían saberlo, ya se los dije. — rebatió, mientras trataba de alejarse de Osiel, pues lo estaba manchando de sangre.
— Quieta. — dijo el mayor y Alana lo obedeció, era uno de los próximos reyes después de todo.
— No funcionamos así Alana. — la voz de Otto la hizo verlo. — Tu lado humano puede decir una cosa, tu lado animal otra, pero al final del día, solo uno ganara.
Bien, ahora Alana no estaba tan contenta de tener a su loba.
Logan’s POV ILANG linggo nang hindi ko nakakausap ang asawa ko. Tinatawagan ko siya hindi niya sinasagot. Alam kong busy siya sa training and work niya. Pero hindi ba ako mahalaga sa kaniya? Umiling-iling ako habang nakatingin sa wedding portrait naming dalawa ni Ria, nakasabit ito sa dingding sa kwarto namin. Nakangiti ang asawa ko sa picture, she looks so inlove to me like how I’m inlove with her. I shouldn't doubt her love for me. Ria wouldn’t like it if she found out that I'm doubting here. Tumayo ako mula sa pagkaupo ko kama at nagtungo sa dressing room upang kumuha ng hoddie jacket. Mabilis ko itong sinuot at lumabas na ng kwarto ko bitbit ang susi ng saksakyan at cellphone ko. Hindi dapat ako nagmumukmok rito sa Villa at maghihintay na lang kung kailan siya uuwi. I miss her so damn much. If she doesn't want to go home yet due to her busy schedule with her trainings and tapings, I will make a way. Pupunta ako sa condo unit nila upang makita siya. I will always lower my
Shyria's POVTahimik akong nakikinig sa instruction ng coach ko sa martial arts Academy. Tatlong linggo ko na rito sa trainig. Noong una ay nahihirapan ako dahil hindi ko pa alam iyong mga basic attacks."You already learn, Ria, konting training na lang at malakas ka na," Coach Rivera complimented me."Thank you, Coach. Kung hindi dahil sa inyo ay hindi ako matuto," sagot ko naman at ngumiti sa kaniya. "Nasa dedication mo rin ’yan, Ria. You are willing to learn and it’s mu duty to help you."Tinapik lang ni Coach Rivera ang aking balikat bagk ito unang lumabas ng ring. Isang buntong hininga ang aking pinakawalan bago ko napagdesisyunan na umalis na rin sa loob ng ring. Tinanggal ko iyong boxing gloves sa aking kamay at pinatong ito sa maliit na lamesa. Kinuha ko iyong maliit na towel at agad itong pinunas sa pawisan kong mukha. Sa tatlong linggo ko rito ay masasabi ko na nag-improve na ako. Marunong na akong makipaglaban, kaya ko nang manuntok at kaya ko nang protektahan ang sarili
Shyria's POV Nandito ako ngayon sa hospital. Binabantayan si Logan kasama ko si Myrtle pero nasa cafeteria siya. Wala na rin si Rhys dito, umuwi na. Hangang ngayon ay hindi pa rin kami nagkikibuan ni Logan. Sinusuyo ko na pero walang epekto, natitiis niya ako. "Logan..." Muling pagtawag ko sa kaniyang pangalan ngunit hindi niya man lang ako binalingan ng tingin. Isang malakas na hangin ang aking pinakawalan at tumayo mula sa pagkaupo rito sa couch. Naglakad ako patungo sa pinto para lumabas na lang at magpahangin.It's look like Logan doesn't want to talk to me. He doesn't want my presence either. Bubuksan ko na sana ang pinto at lalabas na nang bigla siyang nagsalita upang tumigil ako. "Where are you going?" he asked in a hushed tone. "Sa labas magpapahangin," sagot ko naman. "Sinabi ko bang umalis ka?" tanong nitong muli. Umiling-iling ako bilang sagot. Hindi nga niya sinabi pero parang ayaw niya naman na nandito ako. "You are ignoring me, Logan..." giit ko at binaling an
Shyria's POV Ilang minuto akong napatahimik at hindi alam ang isasagot kay Logan. Narinig ko ang mahina nitong pagbuntong hininga habanga ko ay dinadaga na ng kaba. Sa totoo lang kaya ako tahimik ay hindi ko alam ang isasagot ko. Hindi ba sinabi ni Rhys sa kaniya na pinatawag ako ng agency? "Rhys told me na pinatawag ka ng agency. Hmm ano ba nangyari? Bakit ka pinatawag?" sunod-sunod na tanong ni Logan. Huminga ako ng malalim at inipon ang buong lakas ng loob. "May bagong offer na project," Pagsisinungaling ko.Sana hindi niya mahalata na nagsisinungaling ako. This is the first time that I lied to my husband. "Pero babalik ako diyan mamaya kapag tapos na meeting namin," dagdag na sabi ko. Of course walang meeting na magaganap dahil makikipagkita lang naman ako kay David. "Anong oras?" tanong nito muli. "Kung anong oras matapos iyong meeting. Andito pa ako ngayon sa condo nagpapahinga. The meeting will starts at 4:30 in the afternoon," sagot ko. As of now gusto kong kastiguh
Shyria’s POV "How are you feeling right now?" tanong ko sa asawa ko nang magising ito mula sa mahimbing na tulog. "Wife..." He hold my hand and gently squeeze it. Mapungay ang mga mata kong nakatingin sa kaniya."I'm sorry," he apologized. "I shouldn't make you worried and—” “Shh magpagaling ka
Shyria's POVNandito ako ngayon sa loob ng kwarto namin ni Logan. Umalis siya at naiwan akong mag-isa dito sa Villa. May biglang tumawag kasi sa kaniyang client, may bagong case sa law firm niya. My husband is a CEO of his own company and he's also a lawyer. His father own the law firm he was work
Shyria's POVNakayakap ako sa aking asawa habang nakasiksik ang sarili sa kaniyang dibdib. Kakatapos lang namin gumawa ng milagro dito sa loob ng kwarto namin. Para akong naglalantang gulay dahil sa pagod. "Hubby, I love you," mahinang wika ko kay Logan. "Mas mahal na mahal kita, wife and thank y
Thalia Louise Smith's Point of View I was wearing a black above the knee tube dress as I enter the club. Maraming tao sa loob at lahat sila ay may sariling ginagawa. Sari-saring amoy ang nanuot sa aking ilong, amoy ng sigarilyo at alak. Inikot ko ang aking mga mata sa apat sa sulok ng club upang


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.