Twisted Love คลั่งรักร้ายอันตราย

Twisted Love คลั่งรักร้ายอันตราย

last updateLast Updated : 2024-12-21
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
53Chapters
2.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ความสัมพันธ์ร้อนแรงที่เริ่มต้นด้วยความใคร่ ค่อยๆเปิดเผยบางสิ่งที่เธอไม่เคยคาดคิด ภายใต้รอยยิ้มของเขากลับซ่อนความมืดมิดเอาไว้ เธอจะได้พบความรักอีกครั้ง หรือจมดิ่งสู่ความมืดที่ไม่มีวันหวนกลับ?

View More

Chapter 1

1 สายตาที่จ้องมองจากอีกฟาก

Celeste Harper had done a lot of desperate things in her life.

She had juggled three soul-crushing jobs at once, surviving on caffeine and sheer spite. She had lived on instant noodles for weeks, the salty broth a poor substitute for a real meal. She had even lied through her teeth just to land a voice-acting gig that barely covered the interest on her mounting debts. Poverty wasn't just a state of being for Celeste; it was a relentless predator, always snapping at her heels.

But this? This was a different kind of desperation. This was the first time she was about to look a man in the "eyes"—or where his eyes used to find her—and lie to his face while pretending to be his fiancée.

And not just any man. Lucian Aldridge.

Billionaire. CEO. A titan of industry who had been recently blinded in a high-speed accident that had dominated the headlines for months. And as far as he knew? She was Vivian Lancaster—the high-society socialite who had packed her designer bags and vanished the very second he lost his sight.

The lie sat heavy on her chest, a physical weight that made every breath feel like she was inhaling lead. As the sleek black town car glided through the massive, ornate iron gates of the Aldridge estate, the world outside blurred into a smear of gray. The rain lashed against the tinted windows, a frantic drumming that matched the storm brewing in the pit of her stomach. She gripped the buttery leather seat so hard her knuckles turned white, the luxury of the vehicle feeling like a mockery of her reality.

“This is crazy,” she muttered under her breath, her voice trembling just enough to betray her.

“What’s crazy is you second-guessing our agreement at the last minute,” came the smooth, clipped response from the woman beside her.

Emelia Aldridge, Lucian’s mother, didn't even look up from her tablet. She was the personification of old money: powerful, elegant, and as cold as a winter breeze across a frozen lake. She was the mastermind behind this twisted charade, the woman who had scoured the city to find a voice actress with the exact vocal timber of her son's runaway bride.

“You need the money,” Emelia reminded her, her tone laced with a clinical confidence. It was the kind of certainty only someone with an obscene amount of wealth could possess—the belief that everything, even a person’s soul, had a price tag.

Celeste clenched her jaw, the metallic taste of anxiety on her tongue. Emelia wasn’t wrong.

Across town, in a sterile hospital room that smelled of industrial antiseptic and lingering heartbreak, her younger brother Noah lay in a coma. He was eighteen, a boy who loved sketching and old jazz, caught in the crossfire of a gang fight he had nothing to do with. The wrong place at the wrong time. He didn’t deserve the machines keeping him alive, and he certainly didn't deserve a sister who couldn't afford to keep them running.

The universe didn’t care about fairness. Neither did the hospital administration, whose billing department sent letters that read like ransom notes.

She swallowed against the lump in her throat and forced herself to focus on the contract. One year. That was all Emelia wanted. Twelve months of playing a role, of slipping into Vivian’s silk slips and mimicking her melodic, haughty laugh. She had to ensure Lucian didn’t spiral further into the dark abyss he’d been drowning in since the crash.

And most importantly? She had to convince him to go through with the experimental surgery that could restore his sight—a surgery he had stubbornly refused out of a nihilistic spite for the world that had blinded him.

“You’ll play the role,” Emelia continued, crossing her legs with a sharp, practiced grace. “You’ll do what needs to be done. You will eat with him, talk to him, and convince him that Vivian came back because she realized she couldn't live without him. And when it’s over, and he can see again? You’ll disappear.”

Disappear. The word echoed in the car. It sounded so clean, so surgical. Like she was just a ghost being hired to haunt a house until the lights came back on.

“He’s going to hate me for this,” Celeste whispered. “When he finds out... the betrayal will be worse than the accident.”

Emelia finally looked at her, her eyes sharp as tempered steel. “He’s already miserable. He spends his days in a darkened room drinking Scotch and cursing the gods. What’s a little more rage if it saves his life?”

The car pulled to a slow, silent stop in front of the Aldridge manor. It was a sprawling estate that looked more like something out of a gothic tragedy than a modern billionaire’s home. High ceilings, towering stone columns, and massive oak doors that looked like they guarded the entrance to another century.

Celeste’s stomach twisted into a knot. She felt like an intruder, a peasant being ushered into the king's chambers to perform a trick.

She reached for the door handle, desperate for air, but Emelia’s voice stopped her one last time.

“One more thing,” the older woman said, her gaze pinning Celeste to the seat. “Lucian is… difficult. He is brilliant, and despite his blindness, he is observant. But under no circumstances do you drop the act. You sound exactly like Vivian. That’s why you’re here. Use that gift.”

“I know my lines,” Celeste said, her voice steadying as her professional training kicked in. She had to be Celeste Harper, the girl who would do anything for her brother, playing Vivian Lancaster, the woman who loved no one but herself.

“Don’t get any ideas,” Emelia warned, her lips curling into a cold facsimile of a smile. “You’re not here to fix his heart or find a fairy tale. You’re a medical intervention in a red dress. You make sure he gets that surgery, you take your check, and you walk away.”

Celeste nodded, exhaling a long, shaky breath. She could do this. She had to do this.

For Noah. For the brother who had always been her anchor, the one who believed she was meant for the stage. This was the performance of a lifetime, and the stakes were life and death.

She stepped out of the car, the icy rain immediately soaking into her thin coat and chilling her to the bone. She didn't run for cover. She let the water wash away the last traces of Celeste as she walked toward the mansion.

The massive doors groaned open, revealing a foyer that felt like a tomb. At the end of the long, shadowed hallway, she saw a figure sitting in a high-backed chair, silhouetted against a fireplace that held no heat.

Lucian Aldridge.

The man who would hate her the moment he realized she’d come back—and would destroy her the moment he realized she never had.

Taking a breath, Celeste adjusted her posture, smoothed her hair, and pitched her voice into the soft, melodic lilt of a woman who owned the world.

"Lucian?" she called out, the name tasting like ash. "I'm home."

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
53 Chapters
1 สายตาที่จ้องมองจากอีกฟาก
โรสก้าวออกมาจากอาคารกระจกสูงของเอเจนซี่โมเดลลิ่งที่เธอทำงานอยู่ แสงอาทิตย์ยามเย็นที่ลอยต่ำอยู่บนท้องฟ้าตกกระทบผิวของเธอทำให้เธอต้องยกมือขึ้นบังตา เธอเพิ่งเสร็จจากการประชุมกับทีมสไตลิสต์ และตอนนี้เธอกำลังจะเดินกลับไปยังอพาร์ตเมนต์ของตัวเองในใจกลางเมือง ตอนนี้เป็นเวลาที่คนส่วนมากเริ่มจะเลิกงานกัน ทำให้ท้องถนนเริ่มจะวุ่นวายไปด้วยผู้คนที่รีบเร่ง แต่สำหรับเธอแล้วเสียงเหล่านั้นดูเหมือนจะเบาลงกลายเป็นเสียงที่รบกวนความคิดอันหนักอึ้งของเธอ โรส หญิงสาววัย 40 ปี เป็นสไตลิสต์ชื่อดังที่มีชื่อเสียงในวงการแฟชั่น เธอได้รับการยกย่องในฐานะผู้หญิงที่มีทั้งความสามารถและสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์ เธอเคยทำงานกับแบรนด์ใหญ่ๆ ทั้งหลาย มีชื่อเสียงในฐานะนักจัดสไตล์ให้กับเหล่านายแบบและนางแบบชั้นนำ ภาพลักษณ์ของเธอเป็นที่ยอมรับ แต่นั่นก็ไม่ได้ช่วยให้ชีวิตส่วนตัวของเธอง่ายขึ้น สามเดือนที่ผ่านมาโรสเพิ่งหย่าจากสามี ชายที่เธอเคยคิดว่าเป็นคู่ชีวิตคนสุดท้ายของเธอ การแต่งงานที่ดำเนินมากว่าหลายปีจบลงอย่างรวดเร็วด้วยคำพูดสั้นๆ จากเขา ‘ฉันเบื่อแล้ว... เธอแก่เกินไปสำหรับฉัน’ คำนั้นเหมือนตะปูที่ปักลงในหัวใจเธอ ความเจ็บปวดที่
Read more
2 หยั่งเชิง
โรสชะงักไปเล็กน้อย ใจของเธอรู้ดีว่าเขาไม่ได้แค่ชวนไปดื่มธรรมดา การได้เห็นนายแบบหนุ่มหล่อเหลามาทักทายเธอแล้วเสนอให้ไปดื่มด้วยกัน มันเก็ชัดเจนอยู่แล้วว่ามันจะไม่ได้จบลงเพียงแค่การดื่มแน่นอน เธอรู้สึกได้ถึงบางอย่างในตัวลูคัสที่กำลังดึงดูดเธอเข้าสู่ความปรารถนาอันเย้ายวนแต่เธอก็รู้ดีว่าการมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับนายแบบชื่อดังที่ทำงานในบริษัทเดียวกันนั้นอาจทำให้เกิดปัญหาได้ มันไม่ใช่สิ่งที่มืออาชีพควรทำ เธอควรจะปฏิเสธ... ควรจะตั้งสติและเดินออกจากสถานการณ์นี้ แต่แววตาสีฟ้าของเขาที่จ้องตรงมา เหมือนกับมีอำนาจบางอย่างที่ทำให้เธอตัดสินใจลำบาก"ผ่อนคลายบ้างก็ดีนะครับ" ลูคัสเอ่ยพร้อมกับเสียงหัวเราะในลำคอ น้ำเสียงนุ่มๆ ของเขาทำให้โรสรู้สึกสบายใจ "หรือคุณกลัวว่าไปกับผมแล้วจะเกิดอะไรขึ้น?" นายแบบหนุ่มเย้าแหย่เธอเล็กน้อยคำถามนั้นทำให้เธอชะงัก ลูคัสเอียงศีรษะเล็กน้อย ขยับโน้มเข้ามาใกล้เธอ รอยยิ้มของเขาดูเหมือนจะหยอกล้อ แต่ก็ซ่อนอะไรบางอย่างที่เธอไม่อาจคาดเดาได้ "บางที... เราอาจจะสนุกด้วยกันนะครับ โรส… "หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นทุกขณะเมื่อได้ยินเสียงที่เรียกชื่อเธอ ราวกับเสียงของเขาได้แทรกซึมเข้าไปในควา
Read more
3 การท้าทาย
"เธอหว่านเสน่ห์แบบนี้กับทุกคนเลยเหรอ?" โรสถาม พลางจิบไวน์ต่อ เธอไม่ปล่อยให้เขาเห็นความอ่อนไหวในตัวของเธอ "เปล่าครับ แค่กับคนที่ผมสนใจจริงๆ" ลูคัสตอบตรงๆ น้ำเสียงของเขาฟังดูจริงจังมากขึ้นเล็กน้อย แต่ยังคงเจือด้วยเสน่ห์ที่ยากจะปฏิเสธ โรสหลุดหัวเราะเล็กน้อยอย่างไม่ตั้งใจ เธอยกแก้วไวน์ขึ้นจิบต่อ ความร้อนแรงจากแอลกอฮอล์และสายตาแหลมคมของเขาทำให้เธอเริ่มรู้สึกว่าตัวเองถูกปลุกเร้าในทางที่เธอไม่ได้คาดคิดมาก่อน “เธอแน่ใจแล้วเหรอว่าตัวเองไม่กลัว?” เธอถามต่อ น้ำเสียงของเธอคงความเป็นธรรมชาติ แต่ในใจนั้นตรงกันข้ามกันเลย เธอเริ่มตื่นเต้นขึ้นมาแล้ว “คุณคิดว่าผมควรกลัวอะไรล่ะครับ?” ลูคัสถามกลับ สายตายังคงจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเธอ โรสยิ้มและยักไหล่เล็กน้อย “ก็ไม่รู้สินะ...” เธอตอบส่งๆ ไปแบบนั้นและเสมองไปทางอื่นแก้เขิน เธอรู้สึกเสียฟอร์มที่โดนแหย่แบบนี้ ลูคัสขยับตัวเล็กน้อย เอนตัวเข้ามาใกล้เธอขึ้นอีก ราวกับกำลังหยั่งเชิงเธออยู่ตลอดเวลา “ผมว่า...คุณรู้ดีว่าคุณมีอะไรบางอย่างที่ทำให้ผมสนใจ” เขากล่าว น้ำเสียงทุ้มลึกของเขาราวกับเสียงกระซิบที่ยั่วเย้า โรสรู้สึกถึงความเร่าร้อนที่ค่อยๆ ทวีความรุนแรงข
Read more
4 แน่ใจหรือเปล่าว่าจะทำให้ฉันพอใจได้ NC 18+ ​​
โรสแกล้งยิ้มยั่วออกมาและพยายามทำเป็นไม่สะท้านกับคำพูดนั้นของเขา เธอช้อนตาขึ้นมองเขาอย่างช้าก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงที่เย้ายวนและท้าทาย “ทำเหมือนว่าฉันจะกลัวไปได้? ”สายตาของลูคัสเป็นประกายด้วยความขบขัน ผสมกับความปรารถนาที่เก็บไว้ไม่มิด เขาจึงยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะโน้มตัวเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น มือข้างหนึ่งของเขายังคงประคองข้อมือของเธอไว้ ขณะที่อีกมือหนึ่งเลื่อนไปแตะเอวของเธออย่างอ่อนโยนแต่มั่นคงความร้อนรุ่มในร่างกายของโรสยิ่งเพิ่มขึ้นเมื่อมือหนาสัมผัสเธอ มือของเธอสั่นเล็กน้อย แต่เธอพยายามควบคุมความตื่นเต้น เธอผลักลูคัสเบาและขยับออกห่างไปเล็กน้อยเพื่อเล่นเกมนี้ให้ยาวนานขึ้นริมฝีปากบางประดับด้วยรอยยิ้มยั่วเย้า เธอค่อยๆ ปลดตะขอบราของตัวเองออก และสิ่งที่ปกปิดร่างกายชิ้นสุดท้ายถูกถอดออก สายตาของลูคัสจับจ้องเธออย่างไม่วางตา“แล้วเธอแน่ใจหรือเปล่าว่าจะทำให้ฉันพอใจได้?” โรสยั่วยวนเขาอีกครั้งลูคัสหัวเราะเสียงต่ำในลำคอ สายตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนา “ผมไม่เคยปล่อยให้ใครผิดหวังครับ…” เขากล่าวทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงแหบพร่า แล้วโน้มตัวลงอุ้มเธอขึ้นอย่างคล่องแคล่ว ทำเอาโรสถึงกับตกใจทันทีที่ร่างของเธอข
Read more
5 อย่าได้ใจไปหน่อยเลย NC 18+ ​​
“อึก!!! ” โรสหลับตาแน่น เธอรู้สึกเสียวซ่านจนแทบจะขาดใจในทุกจังหวะที่เขาขยับกระแทกเข้ามา เธอกัดริมฝีปากพยายามเก็บเสียงครางในขณะที่ร่างกายเธอเผลอเคลื่อนไหวตอบรับเขาโรสพยายามปกปิดความรู้สึกเสียวซ่านที่เกิดขึ้น แต่สัมผัสจากลูคัสก็เหมือนกับไฟที่ค่อยๆเผาผลาญเกราะป้องกันของเธอจนแทบละลายไปหมด เขาจ้องมองเธอไม่ละสายตาในขณะที่ขยับเข้าออกอย่างรุนแรง สายตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความปรารถนา มันทำให้เธอยิ่งควบคุมตัวเองได้ยาก"คุณบอกว่าให้ผมทำให้คุณพอใจ แต่ตอนนี้...คุณดูจะพอใจมากแล้วนะครับ" ลูคัสเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเย้าแหย่ขณะที่เพิ่มการขยับสะโพกเข้าออกเร็วขึ้น ริมฝีปากของเขาประทับลงที่ข้างแก้มเธอ แกล้งหายใจรดเบาๆที่ข้างหู มันทำเอาเธอสั่นสะท้านไปทั้งร่างโรสกัดริมฝีปากพยายามไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกมา แต่ก็กลั้นเอาไว้ไม่ได้เมื่อความต้องการของเธอค่อยๆปะทุขึ้นอย่างยับยั้งไม่อยู่ เธอยกสะโพกรับทุกครั้งที่ลูคัสขยับเข้าออก ร่างกายเธอกระเด้งเข้าหาสัมผัสนั้นอย่างลืมตัว ก่อนจะหันไปมองเขา แกล้งทำเป็นไม่ใส่ใจ"ฉันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมากนักหรอก..." โรสตอบเสียงสั่น พร้อมยิ้มที่มุมปากอย่างท้าทาย แต่เธอก็ยังขยับตัวกระเด้ง
Read more
6 อดแกล้งไม่ได้ NC 18+ ​​
ลูคัสหรี่ตานิดหนึ่งก่อนที่เผยรอยยิ้มชอบใจออกมา แล้วในชั่วพริบตา จับข้อเท้าของเธอไว้แน่นไม่ปล่อย เขากดปลายเท้าของเธอให้สัมผัสอยู่ตรงนั้นนานขึ้นราวกับจะบอกให้รู้ว่าเกมนี้เธออาจไม่ได้คุมทุกอย่างอย่างที่เธอคิดไว้“ยั่วเก่งจังเลยนะครับ?” เขาเลิกคิ้วมองเธอด้วยแววตาที่แสนเจ้าเล่ห์ มือที่จับข้อเท้าของเธอแน่นขึ้นเหมือนกำลังปราบให้อยู่ในอำนาจ โรสรู้สึกถึงแรงกดดัน แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้ให้เขาง่ายๆเช่นกัน“ทำไม? กลัวฉันจะทำให้เธอเสร็จหรือไง?” เธอกล่าวเย้าด้วยเสียงแหบพร่า ทำเป็นไม่สะทกสะท้าน ทั้งที่ใจเต้นแรงจนแทบหยุดหายใจลูคัสได้ยินก็ยิ้มที่มุมปากพร้อมกับยกข้อเท้าเธอขึ้นจรดริมฝีปากแล้วจูบไล้จากข้อเท้าไต่ขึ้นมาถึงหน้าแข้งอย่างจงใจ จูบที่อ้อยอิ่งทว่าร้อนแรงของเขาทำให้เธอเผลอสะดุ้ง จนเธอเผลอชักเท้ากลับแต่ลูคัสก็ยังยึดไว้ไม่ปล่อย“หืม?…เมื่อกี้ยังเก่งอยู่เลยนี่ครับ...” ลูคัสเย้าหยอกเธอ ดวงตาคู่นั้นจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธออย่างท้าทาย “ตอนนี้หน้าแดงทำไมล่ะครับ หรือยั่วคนอื่นเก่งแต่พอโดนบ้างกลับเขิน?”โรสกลืนน้ำลายแทบไม่ลงคอ แต่ยังฝืนยิ้ม เชิดหน้ามองเขาอย่างท้าทาย “ฉันไม่ได้เขินหรอก…ก็แค่สงสัยว่าเธอจะทำอะไ
Read more
7 หลุดปาก NC 18+ ​​
“อึก!!! ” โรสหลับตาแน่น เธอรู้สึกเสียวซ่านจนแทบจะขาดใจในทุกจังหวะที่เขาขยับกระแทกเข้ามา เธอกัดริมฝีปากพยายามเก็บเสียงครางในขณะที่ร่างกายเธอเผลอเคลื่อนไหวตอบรับเขาโรสพยายามปกปิดความรู้สึกเสียวซ่านที่เกิดขึ้น แต่สัมผัสจากลูคัสก็เหมือนกับไฟที่ค่อยๆเผาผลาญเกราะป้องกันของเธอจนแทบละลายไปหมด เขาจ้องมองเธอไม่ละสายตาในขณะที่ขยับเข้าออกอย่างรุนแรง สายตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความปรารถนา มันทำให้เธอยิ่งควบคุมตัวเองได้ยาก"คุณบอกว่าให้ผมทำให้คุณพอใจ แต่ตอนนี้...คุณดูจะพอใจมากแล้วนะครับ" ลูคัสเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเย้าแหย่ขณะที่เพิ่มการขยับสะโพกเข้าออกเร็วขึ้น ริมฝีปากของเขาประทับลงที่ข้างแก้มเธอ แกล้งหายใจรดเบาๆที่ข้างหู มันทำเอาเธอสั่นสะท้านไปทั้งร่างโรสกัดริมฝีปากพยายามไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกมา แต่ก็กลั้นเอาไว้ไม่ได้เมื่อความต้องการของเธอค่อยๆปะทุขึ้นอย่างยับยั้งไม่อยู่ เธอยกสะโพกรับทุกครั้งที่ลูคัสขยับเข้าออก ร่างกายเธอกระเด้งเข้าหาสัมผัสนั้นอย่างลืมตัว ก่อนจะหันไปมองเขา แกล้งทำเป็นไม่ใส่ใจ"ฉันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมากนักหรอก..." โรสตอบเสียงสั่น พร้อมยิ้มที่มุมปากอย่างท้าทาย แต่เธอก็ยังขยับตัวกระเด้ง
Read more
8 เกินค่าว่าพอใจ NC 18+ ​​
โรสที่กำลังหอบหายใจและมึนงงเพราะความสุขสมที่ได้รับมากเกินไป แทบไม่ได้ยินสิ่งที่เขาพูด เธอเพียงแค่เงยหน้ามองเขาอย่างสงสัย ในขณะที่ลูคัสก็รีบปรับสีหน้าเป็นปกติ พลางเอียงคอยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นนายแบบหนุ่มถอนตัวออกจากช่องทางของเธออย่างช้าๆราวกับไม่อยากแยกจาก ถุงยางเต็มไปด้วยหยาดน้ำแห่งความต้องการของเขา แก่นกายของลูคัสหลุดออกมาพร้อมกับความชุ่มชื้นที่เกาะอยู่ตามลำของเขา ช่องทางรักของโรสมีสีที่แดงเข้มขึ้นและบานเล็กน้อยจากแรงกระแทกที่หนักหน่วง น้ำหล่อลื่นผสมกับหยดของความต้องการยังไหลออกมาช้าๆทำให้เธอรู้สึกได้ถึงความเปียกชื้นที่ยังหลงเหลือเธอมองไปยังลูคัสที่อยู่ระหว่างขาของเธอ และได้เห็นว่าเขายังคงแข็งขึงเต็มที่ คล้ายกับว่าเขาไม่แม้แต่จะคิดหยุดเพียงเท่านี้ เธอหอบหายใจหนัก มองเขาด้วยสายตาตกใจระคนประหลาดใจ ขณะที่ลูคัสค่อยๆดึงถุงยางออก แล้วหยิบอันใหม่ขึ้นมาใส่โดยไม่พูดอะไร“เธอจะทำอะไรน่ะ?” โรสเอ่ยเสียงหลง แฝงด้วยเหนื่อยล้า “ช่วยดูอายุของฉันด้วย…”ลูคัสเพียงแค่ยิ้มมุมปากแวบหนึ่ง รอยยิ้มนั้นแฝงนัยบางอย่างที่ทำให้โรสใจเต้นเร็วขึ้นอีกครั้งแล้วก้มลงกระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่ข้างหูของเธอ “ผม
Read more
9 ทวงรางวัล
ร่างสูงใช้มือประคองใบหน้าเธออย่างเบามือ ส่วนมืออีกข้างลูบไล้ไปตามร่องรอยที่เขาทิ้งไว้บนร่างกายเธอ เธอไร้ซึ่งการตอบสนอง จมลงไปในห้วงนิทราอย่างลึกล้ำ ลูคัสยังคงจ้องใบหน้าเธออย่างหิวกระหายดวงตาของเขาดูดำมืดและเย็นชา ราวกับกำลังพิจารณาสิ่งที่อยู่ มือของเขาค่อยๆขยับไปยังแท่งเนื้อของตัวเอง กำมันแน่นและเริ่มรูดขึ้นลง ทุกการเคลื่อนไหวของเขานั้นเต็มไปด้วยความตั้งใจ เขามองเธอที่นอนหลับไปโดยไม่รู้ตัว ดวงตายังคงจับจ้องเธออย่างไม่วางตาเมื่อลูคัสถึงจุดที่ไม่อาจหยุดยั้ง เขาปลดปล่อยหยดสีขาวขุ่นออกมา หยดน้ำรักกระจายไปทั่วใบหน้าของโรส รอยยิ้มมุมปากของลูคัสขยับขึ้นเล็กน้อย เขามองผลงานที่ตนเองฝากไว้บนใบหน้าเธออย่างพอใจ ความเย็นยะเยือกในแววตาของเขาแฝงไปด้วยความครอบครองลูคัสหัวเราะออกมาด้วยความสุข เสียงนั้นแหบแห้งและเย็นชา เขาค่อยๆใช้ปาดคราบน้ำรักบางส่วนบนใบหน้าของเธอไปที่มุมปากสีสวยแล้วไล้มันไปตามริมฝีปากก่อนที่จะขยับนิ้วอย่างแผ่วเบา ระมัดระวังทุกการสัมผัสเหมือนกับกลัวว่าเธอจะรู้สึกถึงสิ่งที่เขากำลังทำ"ในที่สุด... คุณก็เป็นของผมแล้ว..."ท่ามกลางความเงียบงันที่แปลกประหลาด ขาแข็งแรงของเขายังคงอยู่ในท่าท
Read more
10 ข้อแม้ของการรับรางวัล
ลูคัสเหมือนจะรู้ว่าเธอคิดอะไร เขากระชับมือเธอแน่นขึ้นเล็กน้อยและพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน “ผมรู้ว่าคุณคิดอะไร... ผมรู้ว่าคุณสงสัยว่าทำไมผมถึงเลือกคุณ แต่เชื่อเถอะโรส ผมชอบคุณจริงๆ ผมเคยชอบคุณมานานแล้ว แต่ตอนนั้น...คุณมีสามี ผมเลยทำได้แค่เฝ้ามองคุณอยู่ห่างๆ” คำพูดของเขาทำให้โรสรู้สึกถึงความจริงจังของเขาขึ้นมานิดหน่อย แต่เธอก็ยังอดที่จะตั้งคำถามไม่ได้ ในเมื่อเธอมีประสบการณ์และความเจ็บปวดจากความรักที่ผ่านมา เธอไม่สามารถไว้ใจเขาได้ง่ายๆ เธอไม่เชื่อหรอกว่าผู้ชายอย่างเขาจะจริงจังกับเธอได้นานขนาดนั้น ถึงแม้ตอนนี้เขาจะดูจริงจังแค่ไหน แต่ในที่สุด เขาก็เป็นแค่ผู้ชายอีกคนที่จะเบื่อและทิ้งเธอไปในไม่ช้า จู่ๆ โรสก็ฉุกคิดในใจขึ้นมา…’ หรือบางทีเขาอาจจะสนุกกับการเล่นกับเธอแค่ชั่วคราว? เล่นไปตามน้ำก็คงไม่เสียหายอะไร’ เธอคิดกับตัวเองพลางยิ้มออกมาเล็กน้อย ‘ไม่เกินเดือนหรอก เดี๋ยวเขาก็คงเบื่อเราไปเอง แล้วเรื่องนี้ก็จะจบลง ถือว่าเธอได้คู่นอนเกรดพรีเมี่ยมมาเป็นคู่ขาชั่วคราวก็แล้วกัน’ “ก็ได้...” โรสตอบรับอย่างไม่ใส่ใจนัก ก่อนจะเสริมข้อเสนอเพิ่มเติมด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาเล็กน้อย “แต่ฉันมีข้อแม้” ลูคัสยิ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status