Twisted Love คลั่งรักร้ายอันตราย

Twisted Love คลั่งรักร้ายอันตราย

last updateTerakhir Diperbarui : 2024-12-21
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
53Bab
2.7KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ความสัมพันธ์ร้อนแรงที่เริ่มต้นด้วยความใคร่ ค่อยๆเปิดเผยบางสิ่งที่เธอไม่เคยคาดคิด ภายใต้รอยยิ้มของเขากลับซ่อนความมืดมิดเอาไว้ เธอจะได้พบความรักอีกครั้ง หรือจมดิ่งสู่ความมืดที่ไม่มีวันหวนกลับ?

Lihat lebih banyak

Bab 1

1 สายตาที่จ้องมองจากอีกฟาก

Seven years ago...

Freya's p.o.v

"Everyone gather around, " Agnes clapped her hands as all the maids assembled at the staff quarters, meters away from the kitchen.

It is only 9:00 in the morning and everyone as usual, are changed into their maid attires and frock—a typical situation for every worker at the Slade's mansion before leaving for their duty post. It is not unusual to have Agnes summon us this way, for it could only mean one thing.

An emergency or important guest arrival.

And as the head maid of the Slade's mansion, it is only normal and ideal she informs us before hand about whatever it is.

Everyone settled in the staff quarters in no time and Agnes began her announcement.

"Today, we will be having an important guest in our midst. Mr. Edmond's eldest son will be arriving from abroad and I want to make it clear to everyone of you that there will be zero tolerance for procrastination or laziness," Agnes's stern face warned, then turned to Juliana. "I hope you understand what that means?"

Everyone chuckled. No doubt, Juliana can be slow with her duties sometimes and that irks Agnes a lot. Poor woman! I don't blame her. She is a single mother and would usually take care of her two kids at home before coming to work.

I could see the hurt in Juliana's eyes, but it seems my smile and facial expression of her not taking it personal calmed her a bit. Thus, reciprocating me with a smile.

"Now, everyone go back to your duty post. But we shall be assembling back by 11:00 except for Alice and Gwen who might still probably be busy with the meal preparation. However, it shouldn't exceed 12— both with the meal preparation and setting the diner. He will be arriving by 12:30 and I want everything perfect before then. Understood?"

"Yes, Agnes ma'am," Everyone chorused.

"You are all dismissed."

Everyone dispersed to their line of duty, but Agnes called me behind. "You. Come here," she signalled at me.

"Mr. Edmond's son is a big fan of neatness and God forbid a situation where he arrives and complains about the slightest dust— even just on a finger."

"Yes, ma'am," I nodded.

"You will be in charge of his room from this moment onward, till he returns. I'm sure the room is pretty much in a mess with cobwebs and dust roaming the air already and I know it's a lot of work. But please, do what ever it takes to see that it's cleaned to perfection, not close to but perfection!"

Again, I nodded.

I am just a year old at the Slade's and even though it's true that the house is as huge as a titanic, I can't ignore the fact that some rooms have been left untouched —locked and left the way it was for as long as I can remember.

I heaved a sigh, steeling my mind and self for what lies ahead.

Agnes handed me a key. "Here is the key to the room. It's six rooms away from the study upstairs."

I retrieved the key from Agnes's hand and with that being said she left.

I packed the necessary materials and equipments needed for the cleaning the room outside first as it door swung open. My jaw dropped at the glimpse of the view in front of me.

Damn Freya. This is going to be a lot, lot, lot and lot of work.

I ignored the condition of the room and began to clean, starting with getting rid of the cobwebs first with the broom. The king size bed was a complete mess and in one swift, I took off the bedding, removing the bed sheets.

Minutes turned into hours and hours into deadline. I look up to see what says the time.

10.30 a.m.. Good, Freya. Good.

I finished my entire cleaning ten minutes later, laying a new sheet over the bed and taking note of the surroundings for any signs of dirt or dust. None.

Perfect!

I returned the equipments back to the store before heading back to the staff quarters as told.

Agnes entered shortly after.

"Good job everyone..."

Agnes's speech was cut short by the car honk heard from outside.

"Well, that's it I guess. Here comes Mr. Edmond's son, everyone," Agnes said, excusing herself.

"I heard he's been in the States since like age ten and Martha didn't want him back home anytime soon," Gloria, one of the workers at Slade's known for her busybody, lies and backbiting, murmured to two other girls next to her.

I shook my head at the lies that comes out of that lady's mouth sometimes. How can a mother not be happy to see her own child after so many years?

"I heard he's hot too and looks pretty much like Mr.Edmond," Camilla, one of the two girls chuckled out loudly like an idiot.

The second girl fanned her body with her hands as if the air conditioner around only made her hot. "Oh, God. I can't wait to see him then," she swooned.

"What a pity!" Juliana said as she stood beside me at a distance in the quarters where I am standing. "Bunch of fools those one."

I raised my brow and smiled, attesting to the truth behind what Juliana had just said.

"How are your kids?" I inquired, changing the subject. "And how's your son's health?"

"They are doing fine. He is a lot better now. Thanks Freya, "Juliana said. "How's your grandma too?"

"Ah, grandma's kicking— hale and hearty as always,"we giggled.

Juliana was the first person I met when I started my job at the Slade's mansion and we have been nothing but close friends ever since.

"Hey, Freya. Hey,Juliana," Craig, one of the many gardners at Slade's greeted. He is a year older than me and had told me about him being interested in me one time, but I declined.

I discovered that not only does he have a pregnant girlfriend, but also for a fact that I'm not attracted to him in any way at all.

But still, he persist. And that only gives me the slightest irk.

"Hey, Craig," Juliana replied and I kept schtum, not saying any word.

"Hey, Freya. Are you mad at me or something? I just..."

I felt my blood began to boil at his question and as my gaze fell on him to reply him, Agnes's presence cut me off instead, causing me to back down.

"For those who still haven't finished with their duties, you all may go back to continuing and you Freya come with me now."

My heart skipped. "I'm in trouble. Could I be in trouble? " my inner self kept chanting. "What could I have possibly done wrong to warrant such attention or urgency?"

I kept swallowing as I trail behind Agnes. She paused.

"Freya, I need you to take the mop, broom and everything you need and go now to Mr. Edmond's son's room to clean the mess there."

My heartbeat raced normally again.

"I had thought that I had done something wrong or that my cleaning wasn't up to satisfaction."

"There's absolutely no cause for alarm. You did well. There was just a minor accident that's all."

I did as told and in no time I was back in his room. The smell of the scent that welcomed me captivated my senses—it was manly, sweet and inviting. I took it all in. As I stand behind the door, my gaze fell on him.

His back.

I stood frozen in sheer admiration as his broad shoulders tapered down to his chiseled back, the muscles flexing with each movement. He should be at least "6'5. His dark blond hair accentuated his good posture and fit physique, adding to his allure, and making my heart skip a beat.

I felt a flutter in my chest at the glance of the Dybala tattoo on his left hand and I gasped as my eyes continued to trace the lines of his back—the way his muscles shifted beneath his skin.

It felt surreal. Like I had been caught under a spell, unable to tear my gaze away from the sight of him. I felt a sense of vulnerability wash over me as I felt drawn to him in a way I couldn't explain — a way that made me feel both excited and terrified.

His view from behind was more than just a physical sight. It was a glimpse into the kind of man he probably is: strong, confident and captivating. I thought that will be all.

...Until he turned around.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
53 Bab
1 สายตาที่จ้องมองจากอีกฟาก
โรสก้าวออกมาจากอาคารกระจกสูงของเอเจนซี่โมเดลลิ่งที่เธอทำงานอยู่ แสงอาทิตย์ยามเย็นที่ลอยต่ำอยู่บนท้องฟ้าตกกระทบผิวของเธอทำให้เธอต้องยกมือขึ้นบังตา เธอเพิ่งเสร็จจากการประชุมกับทีมสไตลิสต์ และตอนนี้เธอกำลังจะเดินกลับไปยังอพาร์ตเมนต์ของตัวเองในใจกลางเมือง ตอนนี้เป็นเวลาที่คนส่วนมากเริ่มจะเลิกงานกัน ทำให้ท้องถนนเริ่มจะวุ่นวายไปด้วยผู้คนที่รีบเร่ง แต่สำหรับเธอแล้วเสียงเหล่านั้นดูเหมือนจะเบาลงกลายเป็นเสียงที่รบกวนความคิดอันหนักอึ้งของเธอ โรส หญิงสาววัย 40 ปี เป็นสไตลิสต์ชื่อดังที่มีชื่อเสียงในวงการแฟชั่น เธอได้รับการยกย่องในฐานะผู้หญิงที่มีทั้งความสามารถและสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์ เธอเคยทำงานกับแบรนด์ใหญ่ๆ ทั้งหลาย มีชื่อเสียงในฐานะนักจัดสไตล์ให้กับเหล่านายแบบและนางแบบชั้นนำ ภาพลักษณ์ของเธอเป็นที่ยอมรับ แต่นั่นก็ไม่ได้ช่วยให้ชีวิตส่วนตัวของเธอง่ายขึ้น สามเดือนที่ผ่านมาโรสเพิ่งหย่าจากสามี ชายที่เธอเคยคิดว่าเป็นคู่ชีวิตคนสุดท้ายของเธอ การแต่งงานที่ดำเนินมากว่าหลายปีจบลงอย่างรวดเร็วด้วยคำพูดสั้นๆ จากเขา ‘ฉันเบื่อแล้ว... เธอแก่เกินไปสำหรับฉัน’ คำนั้นเหมือนตะปูที่ปักลงในหัวใจเธอ ความเจ็บปวดที่
Baca selengkapnya
2 หยั่งเชิง
โรสชะงักไปเล็กน้อย ใจของเธอรู้ดีว่าเขาไม่ได้แค่ชวนไปดื่มธรรมดา การได้เห็นนายแบบหนุ่มหล่อเหลามาทักทายเธอแล้วเสนอให้ไปดื่มด้วยกัน มันเก็ชัดเจนอยู่แล้วว่ามันจะไม่ได้จบลงเพียงแค่การดื่มแน่นอน เธอรู้สึกได้ถึงบางอย่างในตัวลูคัสที่กำลังดึงดูดเธอเข้าสู่ความปรารถนาอันเย้ายวนแต่เธอก็รู้ดีว่าการมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับนายแบบชื่อดังที่ทำงานในบริษัทเดียวกันนั้นอาจทำให้เกิดปัญหาได้ มันไม่ใช่สิ่งที่มืออาชีพควรทำ เธอควรจะปฏิเสธ... ควรจะตั้งสติและเดินออกจากสถานการณ์นี้ แต่แววตาสีฟ้าของเขาที่จ้องตรงมา เหมือนกับมีอำนาจบางอย่างที่ทำให้เธอตัดสินใจลำบาก"ผ่อนคลายบ้างก็ดีนะครับ" ลูคัสเอ่ยพร้อมกับเสียงหัวเราะในลำคอ น้ำเสียงนุ่มๆ ของเขาทำให้โรสรู้สึกสบายใจ "หรือคุณกลัวว่าไปกับผมแล้วจะเกิดอะไรขึ้น?" นายแบบหนุ่มเย้าแหย่เธอเล็กน้อยคำถามนั้นทำให้เธอชะงัก ลูคัสเอียงศีรษะเล็กน้อย ขยับโน้มเข้ามาใกล้เธอ รอยยิ้มของเขาดูเหมือนจะหยอกล้อ แต่ก็ซ่อนอะไรบางอย่างที่เธอไม่อาจคาดเดาได้ "บางที... เราอาจจะสนุกด้วยกันนะครับ โรส… "หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นทุกขณะเมื่อได้ยินเสียงที่เรียกชื่อเธอ ราวกับเสียงของเขาได้แทรกซึมเข้าไปในควา
Baca selengkapnya
3 การท้าทาย
"เธอหว่านเสน่ห์แบบนี้กับทุกคนเลยเหรอ?" โรสถาม พลางจิบไวน์ต่อ เธอไม่ปล่อยให้เขาเห็นความอ่อนไหวในตัวของเธอ "เปล่าครับ แค่กับคนที่ผมสนใจจริงๆ" ลูคัสตอบตรงๆ น้ำเสียงของเขาฟังดูจริงจังมากขึ้นเล็กน้อย แต่ยังคงเจือด้วยเสน่ห์ที่ยากจะปฏิเสธ โรสหลุดหัวเราะเล็กน้อยอย่างไม่ตั้งใจ เธอยกแก้วไวน์ขึ้นจิบต่อ ความร้อนแรงจากแอลกอฮอล์และสายตาแหลมคมของเขาทำให้เธอเริ่มรู้สึกว่าตัวเองถูกปลุกเร้าในทางที่เธอไม่ได้คาดคิดมาก่อน “เธอแน่ใจแล้วเหรอว่าตัวเองไม่กลัว?” เธอถามต่อ น้ำเสียงของเธอคงความเป็นธรรมชาติ แต่ในใจนั้นตรงกันข้ามกันเลย เธอเริ่มตื่นเต้นขึ้นมาแล้ว “คุณคิดว่าผมควรกลัวอะไรล่ะครับ?” ลูคัสถามกลับ สายตายังคงจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเธอ โรสยิ้มและยักไหล่เล็กน้อย “ก็ไม่รู้สินะ...” เธอตอบส่งๆ ไปแบบนั้นและเสมองไปทางอื่นแก้เขิน เธอรู้สึกเสียฟอร์มที่โดนแหย่แบบนี้ ลูคัสขยับตัวเล็กน้อย เอนตัวเข้ามาใกล้เธอขึ้นอีก ราวกับกำลังหยั่งเชิงเธออยู่ตลอดเวลา “ผมว่า...คุณรู้ดีว่าคุณมีอะไรบางอย่างที่ทำให้ผมสนใจ” เขากล่าว น้ำเสียงทุ้มลึกของเขาราวกับเสียงกระซิบที่ยั่วเย้า โรสรู้สึกถึงความเร่าร้อนที่ค่อยๆ ทวีความรุนแรงข
Baca selengkapnya
4 แน่ใจหรือเปล่าว่าจะทำให้ฉันพอใจได้ NC 18+ ​​
โรสแกล้งยิ้มยั่วออกมาและพยายามทำเป็นไม่สะท้านกับคำพูดนั้นของเขา เธอช้อนตาขึ้นมองเขาอย่างช้าก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงที่เย้ายวนและท้าทาย “ทำเหมือนว่าฉันจะกลัวไปได้? ”สายตาของลูคัสเป็นประกายด้วยความขบขัน ผสมกับความปรารถนาที่เก็บไว้ไม่มิด เขาจึงยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะโน้มตัวเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น มือข้างหนึ่งของเขายังคงประคองข้อมือของเธอไว้ ขณะที่อีกมือหนึ่งเลื่อนไปแตะเอวของเธออย่างอ่อนโยนแต่มั่นคงความร้อนรุ่มในร่างกายของโรสยิ่งเพิ่มขึ้นเมื่อมือหนาสัมผัสเธอ มือของเธอสั่นเล็กน้อย แต่เธอพยายามควบคุมความตื่นเต้น เธอผลักลูคัสเบาและขยับออกห่างไปเล็กน้อยเพื่อเล่นเกมนี้ให้ยาวนานขึ้นริมฝีปากบางประดับด้วยรอยยิ้มยั่วเย้า เธอค่อยๆ ปลดตะขอบราของตัวเองออก และสิ่งที่ปกปิดร่างกายชิ้นสุดท้ายถูกถอดออก สายตาของลูคัสจับจ้องเธออย่างไม่วางตา“แล้วเธอแน่ใจหรือเปล่าว่าจะทำให้ฉันพอใจได้?” โรสยั่วยวนเขาอีกครั้งลูคัสหัวเราะเสียงต่ำในลำคอ สายตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนา “ผมไม่เคยปล่อยให้ใครผิดหวังครับ…” เขากล่าวทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงแหบพร่า แล้วโน้มตัวลงอุ้มเธอขึ้นอย่างคล่องแคล่ว ทำเอาโรสถึงกับตกใจทันทีที่ร่างของเธอข
Baca selengkapnya
5 อย่าได้ใจไปหน่อยเลย NC 18+ ​​
“อึก!!! ” โรสหลับตาแน่น เธอรู้สึกเสียวซ่านจนแทบจะขาดใจในทุกจังหวะที่เขาขยับกระแทกเข้ามา เธอกัดริมฝีปากพยายามเก็บเสียงครางในขณะที่ร่างกายเธอเผลอเคลื่อนไหวตอบรับเขาโรสพยายามปกปิดความรู้สึกเสียวซ่านที่เกิดขึ้น แต่สัมผัสจากลูคัสก็เหมือนกับไฟที่ค่อยๆเผาผลาญเกราะป้องกันของเธอจนแทบละลายไปหมด เขาจ้องมองเธอไม่ละสายตาในขณะที่ขยับเข้าออกอย่างรุนแรง สายตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความปรารถนา มันทำให้เธอยิ่งควบคุมตัวเองได้ยาก"คุณบอกว่าให้ผมทำให้คุณพอใจ แต่ตอนนี้...คุณดูจะพอใจมากแล้วนะครับ" ลูคัสเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเย้าแหย่ขณะที่เพิ่มการขยับสะโพกเข้าออกเร็วขึ้น ริมฝีปากของเขาประทับลงที่ข้างแก้มเธอ แกล้งหายใจรดเบาๆที่ข้างหู มันทำเอาเธอสั่นสะท้านไปทั้งร่างโรสกัดริมฝีปากพยายามไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกมา แต่ก็กลั้นเอาไว้ไม่ได้เมื่อความต้องการของเธอค่อยๆปะทุขึ้นอย่างยับยั้งไม่อยู่ เธอยกสะโพกรับทุกครั้งที่ลูคัสขยับเข้าออก ร่างกายเธอกระเด้งเข้าหาสัมผัสนั้นอย่างลืมตัว ก่อนจะหันไปมองเขา แกล้งทำเป็นไม่ใส่ใจ"ฉันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมากนักหรอก..." โรสตอบเสียงสั่น พร้อมยิ้มที่มุมปากอย่างท้าทาย แต่เธอก็ยังขยับตัวกระเด้ง
Baca selengkapnya
6 อดแกล้งไม่ได้ NC 18+ ​​
ลูคัสหรี่ตานิดหนึ่งก่อนที่เผยรอยยิ้มชอบใจออกมา แล้วในชั่วพริบตา จับข้อเท้าของเธอไว้แน่นไม่ปล่อย เขากดปลายเท้าของเธอให้สัมผัสอยู่ตรงนั้นนานขึ้นราวกับจะบอกให้รู้ว่าเกมนี้เธออาจไม่ได้คุมทุกอย่างอย่างที่เธอคิดไว้“ยั่วเก่งจังเลยนะครับ?” เขาเลิกคิ้วมองเธอด้วยแววตาที่แสนเจ้าเล่ห์ มือที่จับข้อเท้าของเธอแน่นขึ้นเหมือนกำลังปราบให้อยู่ในอำนาจ โรสรู้สึกถึงแรงกดดัน แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้ให้เขาง่ายๆเช่นกัน“ทำไม? กลัวฉันจะทำให้เธอเสร็จหรือไง?” เธอกล่าวเย้าด้วยเสียงแหบพร่า ทำเป็นไม่สะทกสะท้าน ทั้งที่ใจเต้นแรงจนแทบหยุดหายใจลูคัสได้ยินก็ยิ้มที่มุมปากพร้อมกับยกข้อเท้าเธอขึ้นจรดริมฝีปากแล้วจูบไล้จากข้อเท้าไต่ขึ้นมาถึงหน้าแข้งอย่างจงใจ จูบที่อ้อยอิ่งทว่าร้อนแรงของเขาทำให้เธอเผลอสะดุ้ง จนเธอเผลอชักเท้ากลับแต่ลูคัสก็ยังยึดไว้ไม่ปล่อย“หืม?…เมื่อกี้ยังเก่งอยู่เลยนี่ครับ...” ลูคัสเย้าหยอกเธอ ดวงตาคู่นั้นจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธออย่างท้าทาย “ตอนนี้หน้าแดงทำไมล่ะครับ หรือยั่วคนอื่นเก่งแต่พอโดนบ้างกลับเขิน?”โรสกลืนน้ำลายแทบไม่ลงคอ แต่ยังฝืนยิ้ม เชิดหน้ามองเขาอย่างท้าทาย “ฉันไม่ได้เขินหรอก…ก็แค่สงสัยว่าเธอจะทำอะไ
Baca selengkapnya
7 หลุดปาก NC 18+ ​​
“อึก!!! ” โรสหลับตาแน่น เธอรู้สึกเสียวซ่านจนแทบจะขาดใจในทุกจังหวะที่เขาขยับกระแทกเข้ามา เธอกัดริมฝีปากพยายามเก็บเสียงครางในขณะที่ร่างกายเธอเผลอเคลื่อนไหวตอบรับเขาโรสพยายามปกปิดความรู้สึกเสียวซ่านที่เกิดขึ้น แต่สัมผัสจากลูคัสก็เหมือนกับไฟที่ค่อยๆเผาผลาญเกราะป้องกันของเธอจนแทบละลายไปหมด เขาจ้องมองเธอไม่ละสายตาในขณะที่ขยับเข้าออกอย่างรุนแรง สายตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความปรารถนา มันทำให้เธอยิ่งควบคุมตัวเองได้ยาก"คุณบอกว่าให้ผมทำให้คุณพอใจ แต่ตอนนี้...คุณดูจะพอใจมากแล้วนะครับ" ลูคัสเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเย้าแหย่ขณะที่เพิ่มการขยับสะโพกเข้าออกเร็วขึ้น ริมฝีปากของเขาประทับลงที่ข้างแก้มเธอ แกล้งหายใจรดเบาๆที่ข้างหู มันทำเอาเธอสั่นสะท้านไปทั้งร่างโรสกัดริมฝีปากพยายามไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกมา แต่ก็กลั้นเอาไว้ไม่ได้เมื่อความต้องการของเธอค่อยๆปะทุขึ้นอย่างยับยั้งไม่อยู่ เธอยกสะโพกรับทุกครั้งที่ลูคัสขยับเข้าออก ร่างกายเธอกระเด้งเข้าหาสัมผัสนั้นอย่างลืมตัว ก่อนจะหันไปมองเขา แกล้งทำเป็นไม่ใส่ใจ"ฉันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมากนักหรอก..." โรสตอบเสียงสั่น พร้อมยิ้มที่มุมปากอย่างท้าทาย แต่เธอก็ยังขยับตัวกระเด้ง
Baca selengkapnya
8 เกินค่าว่าพอใจ NC 18+ ​​
โรสที่กำลังหอบหายใจและมึนงงเพราะความสุขสมที่ได้รับมากเกินไป แทบไม่ได้ยินสิ่งที่เขาพูด เธอเพียงแค่เงยหน้ามองเขาอย่างสงสัย ในขณะที่ลูคัสก็รีบปรับสีหน้าเป็นปกติ พลางเอียงคอยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นนายแบบหนุ่มถอนตัวออกจากช่องทางของเธออย่างช้าๆราวกับไม่อยากแยกจาก ถุงยางเต็มไปด้วยหยาดน้ำแห่งความต้องการของเขา แก่นกายของลูคัสหลุดออกมาพร้อมกับความชุ่มชื้นที่เกาะอยู่ตามลำของเขา ช่องทางรักของโรสมีสีที่แดงเข้มขึ้นและบานเล็กน้อยจากแรงกระแทกที่หนักหน่วง น้ำหล่อลื่นผสมกับหยดของความต้องการยังไหลออกมาช้าๆทำให้เธอรู้สึกได้ถึงความเปียกชื้นที่ยังหลงเหลือเธอมองไปยังลูคัสที่อยู่ระหว่างขาของเธอ และได้เห็นว่าเขายังคงแข็งขึงเต็มที่ คล้ายกับว่าเขาไม่แม้แต่จะคิดหยุดเพียงเท่านี้ เธอหอบหายใจหนัก มองเขาด้วยสายตาตกใจระคนประหลาดใจ ขณะที่ลูคัสค่อยๆดึงถุงยางออก แล้วหยิบอันใหม่ขึ้นมาใส่โดยไม่พูดอะไร“เธอจะทำอะไรน่ะ?” โรสเอ่ยเสียงหลง แฝงด้วยเหนื่อยล้า “ช่วยดูอายุของฉันด้วย…”ลูคัสเพียงแค่ยิ้มมุมปากแวบหนึ่ง รอยยิ้มนั้นแฝงนัยบางอย่างที่ทำให้โรสใจเต้นเร็วขึ้นอีกครั้งแล้วก้มลงกระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่ข้างหูของเธอ “ผม
Baca selengkapnya
9 ทวงรางวัล
ร่างสูงใช้มือประคองใบหน้าเธออย่างเบามือ ส่วนมืออีกข้างลูบไล้ไปตามร่องรอยที่เขาทิ้งไว้บนร่างกายเธอ เธอไร้ซึ่งการตอบสนอง จมลงไปในห้วงนิทราอย่างลึกล้ำ ลูคัสยังคงจ้องใบหน้าเธออย่างหิวกระหายดวงตาของเขาดูดำมืดและเย็นชา ราวกับกำลังพิจารณาสิ่งที่อยู่ มือของเขาค่อยๆขยับไปยังแท่งเนื้อของตัวเอง กำมันแน่นและเริ่มรูดขึ้นลง ทุกการเคลื่อนไหวของเขานั้นเต็มไปด้วยความตั้งใจ เขามองเธอที่นอนหลับไปโดยไม่รู้ตัว ดวงตายังคงจับจ้องเธออย่างไม่วางตาเมื่อลูคัสถึงจุดที่ไม่อาจหยุดยั้ง เขาปลดปล่อยหยดสีขาวขุ่นออกมา หยดน้ำรักกระจายไปทั่วใบหน้าของโรส รอยยิ้มมุมปากของลูคัสขยับขึ้นเล็กน้อย เขามองผลงานที่ตนเองฝากไว้บนใบหน้าเธออย่างพอใจ ความเย็นยะเยือกในแววตาของเขาแฝงไปด้วยความครอบครองลูคัสหัวเราะออกมาด้วยความสุข เสียงนั้นแหบแห้งและเย็นชา เขาค่อยๆใช้ปาดคราบน้ำรักบางส่วนบนใบหน้าของเธอไปที่มุมปากสีสวยแล้วไล้มันไปตามริมฝีปากก่อนที่จะขยับนิ้วอย่างแผ่วเบา ระมัดระวังทุกการสัมผัสเหมือนกับกลัวว่าเธอจะรู้สึกถึงสิ่งที่เขากำลังทำ"ในที่สุด... คุณก็เป็นของผมแล้ว..."ท่ามกลางความเงียบงันที่แปลกประหลาด ขาแข็งแรงของเขายังคงอยู่ในท่าท
Baca selengkapnya
10 ข้อแม้ของการรับรางวัล
ลูคัสเหมือนจะรู้ว่าเธอคิดอะไร เขากระชับมือเธอแน่นขึ้นเล็กน้อยและพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน “ผมรู้ว่าคุณคิดอะไร... ผมรู้ว่าคุณสงสัยว่าทำไมผมถึงเลือกคุณ แต่เชื่อเถอะโรส ผมชอบคุณจริงๆ ผมเคยชอบคุณมานานแล้ว แต่ตอนนั้น...คุณมีสามี ผมเลยทำได้แค่เฝ้ามองคุณอยู่ห่างๆ” คำพูดของเขาทำให้โรสรู้สึกถึงความจริงจังของเขาขึ้นมานิดหน่อย แต่เธอก็ยังอดที่จะตั้งคำถามไม่ได้ ในเมื่อเธอมีประสบการณ์และความเจ็บปวดจากความรักที่ผ่านมา เธอไม่สามารถไว้ใจเขาได้ง่ายๆ เธอไม่เชื่อหรอกว่าผู้ชายอย่างเขาจะจริงจังกับเธอได้นานขนาดนั้น ถึงแม้ตอนนี้เขาจะดูจริงจังแค่ไหน แต่ในที่สุด เขาก็เป็นแค่ผู้ชายอีกคนที่จะเบื่อและทิ้งเธอไปในไม่ช้า จู่ๆ โรสก็ฉุกคิดในใจขึ้นมา…’ หรือบางทีเขาอาจจะสนุกกับการเล่นกับเธอแค่ชั่วคราว? เล่นไปตามน้ำก็คงไม่เสียหายอะไร’ เธอคิดกับตัวเองพลางยิ้มออกมาเล็กน้อย ‘ไม่เกินเดือนหรอก เดี๋ยวเขาก็คงเบื่อเราไปเอง แล้วเรื่องนี้ก็จะจบลง ถือว่าเธอได้คู่นอนเกรดพรีเมี่ยมมาเป็นคู่ขาชั่วคราวก็แล้วกัน’ “ก็ได้...” โรสตอบรับอย่างไม่ใส่ใจนัก ก่อนจะเสริมข้อเสนอเพิ่มเติมด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาเล็กน้อย “แต่ฉันมีข้อแม้” ลูคัสยิ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status