Kabanata 13

Wala akong ibang nagawa kung 'di ang galit na salubungin ang mga titig niya. I gritted my teeth. Mariing nakakuyom ang mga kamao ko. Walang pakialam kahit na bumabaon na ang mga kuko ko sa aking palad.

"9 months. Siyam na buwan lang naman ang titiisin mo."

Siyam na buwan nga. Pero sa loob ng siyam na buwan na 'yon ay marami ang pwedeng mangyari. Hindi naman 'yon pwedeng itulog lang tapos paggising mo, siyam na buwan na.

Hinawakan niya ang baba ko at itinaas ang aking mukha.

"Stop crying." Malumanay ang boses niya pero hindi nababakasan ng pag aalala.

Nanatiling dilat ang aking mga mata nang muli niyang inangkin ang aking labi. Bagama't malumanay ang bawat galaw ng kanyang labi ay ramdam ko naman ang rahas niyon. Puno ng panggigigil ang bawat s****p at kagat niya.

Bumaba ang mahihigpit niyang mga hawak sa aking mga braso, inaangat ako kahit na sapat naman na ang pagkakayuko niya para magpang-abot ang mga labi naming dalawa. Ang isang kamay niya'y bumaba sa aking likod pababa sa aking balakang at pang upo. Napapikit ako nang unti-unti kong naramdaman ang pag iinit ng aking katawan. Nagagawa ko nang tumugon sa kanyang halik. Kumapit ako sa kanyang batok at marahang sinuklay ng isa kong kamay ang kanyang malambot na buhok. Kasabay niyon ang pagpisil ng malaki niyang palad sa isang pisngi ng aking pang upo.

Biglang bumukas ang pintuan na siyang ikinagulat naming dalawa. Agad niya akong naitulak palayo at nabitawan.

"Ma! La! What are you doing here?!" Lumapit si Spike sa mga bagong dating samantalang ako'y naghahabol pa ng hininga mula sa mainit na halik na aming pinagsaluhan at sa gulat dahil sa biglaang pagbukas ng pintuan.

"Dumaan kami sa bahay niyo upang sana ay bisitahin si Serra pero walang tao roon kaya dumiretso kami dito," rinig kong sabi ni Tita Rosella.

"Hijo, naisturbo ba namin kayo?" bakas ang pag aalala sa boses ng lola ni Spike nang itanong niya iyon.

Humarap ako sa kanila at ngumiti.

"Hi po," bati ko at lumapit na rin.

"Of course not, lola."

"Mukha kasing may importante kayong ginagawa at nakaisturbo kami. Hijo, may mantsa ka pa ng lipstick sa iyong labi."

Agad akong napatingin kay Spike at napatakip sa aking bibig. Samantalang rinig ko naman ang paghagikhik ni Tita Rosella.

Nagsasalubong ang mga kilay ni Spike nang nagbaba siya ng tingin.

"Oops, sorry."

Galit siyang nag iwas ng tingin sa akin bago nagtungo sa kanyang table upang kumuha ng tissue.

"Let's go shopping, Serra. Ibibili kita ng maraming lipstick na kissproof," sabay tawa ni tita.

"Ma!" mabilis na saway ni Spike sa kanyang ina.

"What, Spike? What?!" agad namang tugon ni Tita Rosella na tila ba galit pa sa anak dahil sa ginawa nitong pagsaway sa kanya.

Marahang napapikit si Spike saka malalim ang naging pagbuntonghininga.

"Tita, I love shopping!" I giggled.

"Me too!" she giggled too.

Spike's grandmother heave out a sigh. "Rosella finally found a daughter," nangingiti nitong sabi.

"You two can go shopping. Serra will stay," singit ni Spike, pinuputol naman agad ang kaligayahan ko.

"I can't go shopping. I'm going to visit some of my amigas. This is why we're here to fetch your fiancee. Para may makasama ang mommy mo," sabi naman ng lola ni Spike.

"Walang pera si Serra pang shopping. Just go alone, ma."

Tita Rosella pouted her lips. Ngayon ay idinadaan sa pagpapaawa upang payagan ako ni Spike na sumama sa kanya. "I can't go alone, anak! Ililibre ko naman siya. At saka mag s-shopping din kami ng mga gamit para kay baby."

Marahang napapikit si Spike saka marahas na napabuntonghininga habang hinihilot ang sentido niya.

"Fine."

"Yes!" tila batang sumuntok pa si tita sa ere bago ako nakangiting hinarap.

"Pero kasama si Rynette," agad niyang dagdag.

Napabuga ako ng hangin. Kunot noo naman siyang nilingon ni tita.

"Who's Rynette?"

"Her assistant. Wait, I'll call her."

Tinalikuran kami ni Spike upang gawin ang tawag. Humarap naman sa akin ang lola at mommy niya.

"I really have to go, Rosella, Serra. Kanina pa naghihintay ang mga amigas ko sa akin."

"You take care, Mama," sabay beso ni tita Rosella kay lola.

Nang humarap sa akin ang matanda ay agad ko siyang nginitian. Niyakap niya rin ako.

"Next time na lang tayo mag bonding, Serra. Basta bago ang kasal niyo. Ingatan mo ang apo ko sa tuhod, okay?"

Nakangiti akong tumango sa kanya. Ngayon pa lang ay ramdam ko na ang init ng pagtanggap nila sa akin. At para akong kinakain ng konsensya ko sa isiping niloloko ko sila. Na hindi talaga ako totoong buntis. I just hope na magiging maganda ang resulta ng planong ito ni Spike. I don't wanna disappoint them.

Tila kumikinang ang lahat ng bagay na nakikita ko. Busog na busog ang aking mga mata sa mga sapatos at bags na aking nakikita sa napasukan naming shop.

"I like the blue one, don't you wanna try it?" tanong ni Tita Rosella.

Agad akong tumango at binitawan ang maroon na ankle strap pump.

"Oh? Do you like that pump? Are you fine wearing something like that? Baka matapilok ka, hija. Maganda sana kaso—"

"Oh no, tita! Tinitingnan ko lang naman po. I have no plans of buying it."

Ngumiti si tita at nagbalik ng tingin sa wedge na hawak niya. "Tita . . ." she murmured.

"Po?"

"You call me tita." alanganin ang ngiting nakaplaster sa kanyang labi. "Hindi ka ba komportableng tawagin akong mommy? You know . . ." Nag angat siya ng tingin sa akin. "I've always wanted to have a daughter, hija. Pero hirap akong magbuntis. It took us four years before I got pregnant with Spike. And then after him, ilang miscarriage ang natanggap ko before I finally accepted the fact na si Spike lang talaga ang magiging anak namin. Inggit na inggit ako dati sa tuwing ipapasyal namin si Spike sa playground tapos may makikita akong mga batang babae na nakasuot ng magagandang dress at may magagandang palamuti sa buhok. Kaya as early as 16, sinasabi ko na kay Spike na magdala naman siya ng babae sa bahay. Pero ewan ko ba at dumating na lang siya sa edad na ito at ikaw lang talaga ang naipakilala niya sa amin. And I'm so very happy to have you in our family, Serra. So please call me mama. Mas magiging masaya ako kung mama na ang itatawag mo sa akin."

Kumikinang ang mga mata ni tita. Namumuo ang mga luhang nagnanais na kumawala. Hindi ko alam kung bakit naiiyak din ako. Kung dahil ba nadala ako sa estorya niya o dahil alam kong balang araw ay masasaktan ko siya. Kasi kahit ano pang gawin kong palusot, niloloko pa rin namin sila.