Kabanata 51

Pagkatapos naming kumain at mamasyal ni Miles ay nagpasya kaming umuwi na. Pasado alas tres na ng hapon at ako'y inaantok na dahil oras na ng afternoon nap ko. Hindi naman ako antukin talaga. Pero simula no'ng nabuntis ako ay lagi na akong takaw tulog.

"Sebastian texted me... Susunduin niya raw tayo. Utos daw ng asawa mo."

"Oh? E, bakit sa iyo pinaalam?" panunukso ko na naman sa kanya na agaran niyang tinugunan ng matinding irap.

"Huwag mo na ngang lagyan ng malisya! Ang sabi niya kasi ay maagang tinapos ni Mr. Guillermo ang trabaho niya sa opisina para masundo ka kaya nagtanong siya kanina kung nasaan tayo. Pero ilang oras na hindi ka pa rin nasusundo kaya nagtanong ako sa kanya kung nasaan na ang sundo mo. At ayon nga, may biglaang lakad daw ang asawa mo kaya si Sebastian na lang ang susundo. Ayos na ba? Satisfied ka ba sa explaination ko?"

"Saan daw ang lakad? Walang sinabi kung saan?"

Napabuntonghininga si Miles. "I thought magiging satisfied ka na. Tanungin mo na lang asawa mo pagkauwi mo."

Ngumuso na lamang ako.

Hindi rin naman naging matagal ang paghihintay namin ni Miles dahil agad din namang dumating si Sebastian. Sa loob ng ilang minutong byahe ay tahimik lamang ang dalawa. Ito kasing Sebastian ay nagmana rin yata sa boss niyang si Spike na para bang laging nagtitipid ng laway. O baka naman maingay lang itong si Sebastian kapag sila na lang dalawa ni Miles. Baka may mga topic silang hindi ko pwedeng marinig kaya siguro tahimik ngayong nandito ako.

Pagkarating sa bahay ay nakita ko agad na nakaparada ang sasakyan ni Spike sa labas. Napangiti agad ako. Tila naging excited ako at nagmadali agad ako sa pagbaba ng sasakyan ni Sebastian.

"Mukhang nandito na ang asawa mo. Hindi na lang ako magtatagal ah?" ani Miles.

"Oo. Salamat sa inyong dalawa," sabi ko sabay nakangiting tinanguan si Sebastian. Pero tipid na ngiti ang itinugon niya sa akin na para bang malungkot.

Ipinagkibit balikat ko iyon. At nakangiti pa rin akong pumasok sa bahay.

"Spike? Ba't ang aga mong umuwi? Akala ko may biglaang lakad-"

Natuod ako sa kinatatayuan ko. Hindi ko na naipagpatuloy pa ang dapat na sasabihin ko. Na kahit ang magtanong kung anong nangyayari ay hindi ko magawa. Agad na nanikip ang dibdib ko. Nahirapan akong huminga na pati paglunok ay hindi ko magawa. Gusto kong umiyak. Gusto kong magwala sa harapan nila pero alam ko sa sarili kong wala akong karapatan. Sa harap ng iba meron but I know the truth. I am just his contracted wife. Kaya kung anuman itong nararamdaman ko ay wala itong halaga sa kanya.

"Serra," ani Merila, iyong bestfriend ni Spike na ang pagkakaalam ko'y first love niya rin na nagpakasal sa iba. But why is she hugging my husband?

"A-anong nangyayari?"

Agad na umiling si Merila. "Wala kaming ginagawang masama. He was just..." Nilingon niya si Spike na tila ba humihingi siya ng tulong dito para ipaliwanag sa akin ang sitwasyon. But Spike remained standing, ni hindi ako magawang lingunin.

"Are you guys having an affair?" Halos pumiyok ako matapos iyong sabihin. Hindi ko maintindihan. Kanina lang ay todo deny ako kay miles na wala akong nararamdaman para kay Spike pero bakit ngayon ay ganito ang nararamdaman ko? Bakit masakit sa matang nakikitang magkayakap sila? Or was it my ego talking? Kasi kahit naman siguro contracted wife lang ako ay ayaw ko pa rin namang nagiging tanga ako sa mga mata ng ibang tao.

"We're not having an affair, Serra," Merila said with a full smile on her face. At sa tingin niya mapapaniwala niya ako sa pangiti-ngiti niyang alam ko namang may halong kaplastikan.

"Dito na muna titira si Merila sa atin," ani Spike. Doon niya lang din ako nilingon.

"Ano?!" pabulyaw kong tanong. Anong kalokohan itong pinagsasasabi niya?

"Nagkaproblema sa kanila so she needed my help. Pansamantala lang naman, Serra."

"Ha!" Hilaw akong natawa.

"Saan mo siya patutulugin?"

"It's okay, Serra. Sanay akong matulog sa kwarto ni Spike- oh! I'm sorry, I forgot... You're the wife. Pasensya na ah? Nasanay lang talaga."

I shook my head habang nakaplaster ang nakakainsultong ngiti sa aking labi. I can't believe the audacity of this girl! Ngayon pa lang nagsisimula na siyang pakuluin ang dugo ko.

"Excuse me," sabi ko at agad nang tumakbo papunta sa kwarto ko. Padabog ko agad na isinara ang pintuan pero as usual hindi ko na naman nai-lock kaya nakapasok si Spike na sinundan pala ako dito.

"Merila will occupy the guest room downstairs-"

"Get out!" agad kong sabi kasabay ng pagbato ko ng unan sa kanya. Nasalo iyon ng mukha niya! Good job, Serra!

"Serra-"

"Talagang dito siya titira? Hindi mo ba ako naisip? O ang iisipin ng ibang tao kapag nalaman nilang may ibang babaeng nakatira dito aside from your wife? Kung may problema sila ng asawa niya, anong pake natin? It's their issues! Hindi ba dapat ay hindi tayo nakikialam? They can fucking resolve it on their own!"

"Pinagbubuhatan siya ng kamay ng asawa niya. What do you want me to do? Ibalik pa rin siya doon?"

Sandali akong natahimik. He has a point pero...

"Kailangan ba talagang ikaw 'yong tumulong? Pwede naman siyang bumalik sa mga magulang niya. Or sa mga hotel na muna siya mag stay! Bakit kailangang dito?"

"Her accounts were blocked. Kahit cash ay wala siya. Ako lang ang option na meron siya. I am her bestfriend, Serra. I promised her na hindi ko siya pababayaan. That I will take care of her no matter what! Kaya I'm sorry. She'll stay here whether you like it or not."

Napaiwas ako ng tingin sa kanya. Ramdam ko ang agarang pag iinit ng gilid ng aking mga mata. Is this still my ego? O ako na talaga itong nasasaktan? Right! She's the bestfriend, first love pa siya na hindi kayang pakawalan ni Spike. E, ako? Ano lang ba ako? Asawa niya sa papel na kailangan niya lang para magkaroon siya ng anak. He didn't promise me anything. Just my freedom after all this.

"Fine. Anong magagawa ko kung iyon ang desisyon mo. Nakikitira lang din naman ako dito. You can leave."

Hindi na siya sumagot at lumabas na rin ng kwarto. Pagkasarado ng p***o ay agad akong tumakbo upang i-lock iyon. Doon na rin tuluyang bumuhos ang mga luha ko.

"Damn it!"