Kabanata 79

"What did you say? Pakiulit nga!" Bagaman hindi makapaniwala ay bakas naman sa boses at mukha ni Miller ang tuwa nang sabihin niya 'yon.

Nakangiti akong bumuntonghininga. "Ang sabi ko, binibigyan na kita ng chance."

Tumango siya. "So, you're saying na tinatanggap mo na 'yong feelings ko sa iyo?"

Kung iyon ang tawag niya iyon na marahil 'yon. I just want the best for my children. Kung ang pagkakaroon nila ng ama ay ang magiging rason kung bakit hindi na sila mabu-bully ay ibibigay ko. I can guarantee na magkakaroon ako ng kaligayahan pero at least alam kong masaya ang mga anak ko.

"So you are eccepting my offer of me marrying you?"

Tipid akong tumango at ngumiti.

"Yes!" sigaw ni Miller at nagawa pa niyang sumuntok sa hangin dahil sa tuwa.

"Oy. Ano 'yan? Ba't ang saya niyo?!" Agad akong napalingon kay Miles nang narinig ang boses niya.

"Miles!" tawag ni Miller sa kakambal saka agad itong niyakap ng napakahigpit.

"What? What's the good news? Bakit parang sobrang saya mo naman?"

"We're getting married!" Miller says the good news. Kinabahan agad ako sa biglaang panlalaki ng mga mata ni Miles. She's not smiling. I only saw how shocked she was.

"Y-you... Did I heard it right? You are getting married? With whom? Wala ka namang ibang gusto maliban kay Serra. Are you having an arrange marriage?"

"Of course not!"

"So, you mean you are getting married with..." Lumagpas ang tingin ni Miles sa akin. Tipid ko siyang nginitian.

"Shocks!" aniya saka malawak na napangiti. "For real?!" hindi makapaniwalang sigaw niya saka agad na niyakap Ang kapatid. "Omg! I'm so happy for you!"

"Finally, Miles! Napa-oo ko din siya!"

Tumango si Miles saka nag angat ng tingin sa akin. "Thank you!" she mouthed na agad ko lang nginitian.

Hindi ko alam kung tama ba ang desisyon kong ito pero ngayong nakikita ko kung gaano kasaya si Miles at Miller ay nakaramdam ako ng kaginhawaan sa dibdib. Feeling ko, tama ako sa desisyong pag oo sa inaalok ni Miller na kasal. Siguro naman ay natuturuan ang puso. We just have to mastered it. Besides, sa pinapakitang kabutihan ni Miller sa akin at sa mga anak ko ay hindi imposibleng mahulog ako sa kanya.

Miller and I decided not to tell the kids about our relationship for the mean time. The triplets love Miller as their godfather pero hindi pa namin alam kung anong magiging reaksyon ng mga bata kapag nalamang magiging daddy nila si Miller. Sa ngayon ay inuuna namin ang pagpapaalam sa pamilya ni Miller.

We were in a hotel having our dinner while discussing our wedding. Kasama ko si Miller at ang mommy at daddy niya. Samantalang ang triplets ay iniwan ko na muna Kay Miles at nais rin naman maka-bonding ni Miles ang mga bata.

"For me, it's okay Miller and Serra. But we have to consider our family in the Philippines. Si Miller ang panganay na apo ng mga magulang ko. At siya rin ang pinakaunang ikakasal kung sakali. So they really wanted the wedding to be held in the Philippines. But If you really want it to happen here ay wala na kaming magagawa roon. Besides, it's your wedding," mahabang pahayag ng mommy ni Miller.

Nagkatinginan kami ni Miller. He held my hand that's resting on my lap under the table. Marahan niya 'yong pinisil signaling that he's just relying on my decisions.

Tipid akong ngumiti Kay tita. "It's fine with me, tita."

"Are you sure?" Bakas ang pag aalala sa mga mata ni Miller nang itanong niya 'yon sa akin. Siyempre ay dahil alam niyang wala sa plano ko ang pag uwi ng Pilipinas.

But I think I am meant to go home?

"Good then! Sa Pilipinas niyo na din i-register ang kasal niyo," sabi ng mommy ni Miller sabay subo nito ng pagkain.

Nginitian ko na lang si Miller. Wala sa plano ko ang pag uwi ng Pilipinas pero mukhang tadhana na ang naplano nito para sa akin.

"Tatanggapin ko na lang din ang offer para sa akin so that I can hit two birds in one stone. Saying din naman ang offer. I can work there while in preparation for the wedding," saad ko.

"What offer? What work? Hindi ka ba mahihirapan kung ipagsasabay mo ang trabaho at ang pagpapakasal? At oo nga pala, saan niyo balak tumira after the wedding?" Nilingon niya si Miller. "You can't stay in the Philippines, Mill. May kompanya ka dito sa Las Vegas. You can't leave it for long or find anyone who can manage your company."

"Dito po namin balak tumira, tita," singit ko.

"Does your kids know about your marriage?" sabi naman ng daddy ni Miller. Nilingon ko siya at nginitian. Magsasalita pa lang sana ako pero agad nang sumingit ang mommy ni Miller.

"Isa pa 'yan, Mill. I'm sure your grandparents will be disappointed once they'll find out that you're marrying a single mother. So, in order for Serra to pass their standards, you both have to keep Serra's triplets a secret."

Agad akong napatingin Kay Miller. Agad naman niyang pinisil ang kamay kong hawak niya.

"Yes, mom," aniya.

Mangha ko siyang tiningnan. I can't believe he agreed with his mother!

"Are you saying that my sons can't attend the wedding?" Hindi ko napigilan ang bibig ko at naitanong ko 'yon ng diretsahan sa mommy niya.

She slowly nodded her head. "Yes. Leave your children here on Las Vegas."

My eyebrows immediately furrowed sabay lingon ko kay Miller. Hoping na tutulungan niya akong sabihin sa mommy niya na hindi pwedeng iwan ko dito ang mga bata. But instead of helping me ay mas sumang-ayon pa siya sa mommy niya. What the!

"Yes, mom. We'll make sure that we can find someone that can babysit the triplets while we were in the Philippines."

Sinubukan kong alisin ang kamay ko mula sa pagkakahawak ni Miller pero mas lalo niyang hinigpitan ang hawak niya kaya hindi ako makawala. I am so ready to leave the dining table, but Miller won't let go of my hand. He just keeps on pressing it.

I want to leave. I Need to leave. I don't think I was respected here.