ตั้งสติ

ร่างกายขยับไปเองจนเกิดเรื่องแล้วสิ เธอจะรู้สึกยังไง คงไม่เกลียดหน้าเขาไปเลยใช่ไหม เอสรีบผละออกก่อนทุกอย่างจะเกินเลยไปมากกว่านี้ 

ทว่าตรงหน้าคือมินนี่ที่หน้าแดงเป็นพริกสุก ดวงตาคู่สวยจ้องมองเขาไม่กระพริบ เด็กคนนี้คิดอะไรอยู่ แต่ถ้ายังไม่ยอมถอยเขาคงได้ทำไม่ดีกับเธอแน่ ผลที่ตามมาอาจจะเลวร้ายกว่าที่คิด

“เอ่อ...ขอโทษนะ...ไม่ได้ตั้งใจ”  เอสพูดติดขัด เพราะยิ่งอธิบายเหมือนเธอจะโกรธกว่าเดิม 

“ช่างเถอะ...หนูไม่ถือ...ไม่ได้ตั้งในใช่ไหม” 

“ใช่...เดี๋ยวก่อนสิ”

เธอพูดจบก็หันหลังเดินออกมาไม่สนใจเขาจริง ๆ เอสได้แต่วิ่งตามอย่างรีบร้อน ก่อนจะเห็นเธอจัดการเอกสารให้เขาอยู่ เธอคงหมายความอย่างที่พูดใช่ไหม?

“ไปเถอะค่ะ จะพาไปดูรถ” 

เธอพูดจบก็เดินนำไปที่ห้องพิเศษ ที่นี่มีรถหรูระดับ 200 ล้านขึ้นไป แต่ละคันดูดีมาก เป็นรถในฝันของใครหลายคนเลย รถไฟฟ้าที่แรงเร็ว และ หรูหราในตัว

“ขอคันนี้...FF12 รุ่นเปิดประทุน สีแดงสวยดีนะ”

“ได้ค่ะ...นี้คือเอกสารที่ต้องจัดเตรียม” 

มินนี่ยื่นเอกสารมาให้ แต่สีหน้าของเธอยังคงนิ่งไม่ยิ้มสวย ๆ ให้เหมือนเมื่อก่อนแล้ว เอสจึงรีบจัดการเรื่องเอกสารก่อนที่จะไปจ่ายเงิน แล้วเดินมาหามินนี่ที่นั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์

“เรียบร้อยแล้ว” 

“ขอบคุณที่ใช้บริการนะคะ”

เธอลุกขึ้นขอบคุณก่อนจะยิ้มให้ไม่ถึงสองวิ แล้วนั่งทำงานต่อ 

“เป็นไร...ไม่ดีใจเหรอที่พี่มาอุดหนุน อยากให้ได้ค่าคอมมิชชั่นไง” 

เขาพูดด้วยเหตุผลแต่มินนี่ยังไม่สนใจ ริมฝีปากเป็นเส้นตรงแบบนี้คงยาก

“ถ้งงั้นพี่ไปก่อนนะ ตอนเย็นเจอกันที่ร้าน DN นะ” 

ไม่รอให้เธอตอบเขาก็ออกไปแล้ว พร้อมกับขับรถสุดหรูอย่างสมบูรณ์แบบ ปล่อยให้สาว ๆ พนักงานขายมองตามไม่กระพริบ

“มินนี่...เธอโชคดีจังได้รู้จักกับผู้ชายแบบนั้น อิจฉาจัง ดูเหมือนเขาจะชอบเธอนะ” เพื่อนพนักงานของเธอพูดขึ้น

“ใช่แล้วเธอ นัดชวนไปเจอด้วย”

“ไม่ใช่หรอก พี่เขาเห็นฉันเป็นน้องสาว (แม้จะไม่ได้ตั้งใจจูบ) อย่าคาดหวังเลย เขารวยขนาดนั้นจะสนใจคนอย่างฉันได้ไง"

แม้จะรู้สึกเสียดายที่ได้เจอกันอีกครั้ง แถบเขายังโสด แต่เธอยังถูกทำเหมือนเป็นน้องสาวอยู่เหมือนเดิม จะต้องทำยังไงถึงจะได้เลื่อนสถานะกันนะ

เอสขับรถไปหาซื้อเสื้อผ้าสักหน่อย ที่ห่างดังในเมืองเป็นศูนย์รวมของเสื้อผ้าระดับพรีเมี่ยม คนดังหรือนักธุรกิจต่างพากันมาซื้อ ตึก BK คือที่สุด

พอขับมาจอดรถไว้ที่ชั้นG ก็ขึ้นลิฟต์ไปชั้นที่ 20 เขามีร้านที่หมายตาไว้แล้ว อย่างที่เคยบอกเขาเป็นคนที่ได้แต่ฝัน แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว

ตอนแรกที่เดินเข้ามาในร้าน พนักงานทุกคนหันมามองด้วยความสงสัย แถมยังซุบซิบเบา ๆ ก่อนจะมีคนหนึ่งเดินเข้ามาหา

“สวัสดีค่ะคุณลูกค้า มีอะไรให้รับใช้หรือเปล่าค่ะ”

เธอดูเป็นมืออาชีพมาก สีหน้าท่าทางไม่ดูถูกคนอื่น ไม่มีอารมณ์ส่วนตัว และ ยังยิ้มแย้มราวกับนางสาวประกวด 

“พอดีกำลังหาแนวการแต่งตัว อยากให้หาเสื้อผ้าที่เหมาะ ๆ ให้หน่อย” 

“เชิญทางนี้เลยค่ะ” 

หลังจากซื้อเสื้อผ้าครบ ก็ได้เวลาไปฃานเลี้ยงรุ่น ดีเลยจะได้กินข้าวที่นั้นเลย ตอนนี้เขาไม่ใช่คนจน ๆ แถมแต่งตัวดีขึ้นมาแล้ว หวังว่าจะไม่มีใครดูถูกได้อีกนะ 

เมื่อมาถึงห้องจัดงานก็เห็นเพื่อนสมัยมัธยมหลายคนนั่งกันตามโต๊ะแล้ว พวกเราจองห้องจัดเลี้ยงขนาดเล็กเพราะคนไม่เยอะ ตอนนี้ก็น่าจะมาครบหมด 

มีหลายคนที่เห็นเอส แล้วทักทายตามมารยาท นั้นคือเพื่อนร่วมชั้นปกติ แต่จะมีอยู่กลุ่มหนึ่งที่มองเขาด้วยสายตาดูถูกมาตลอด เป็นกลุ่มของ วิโรจน์ 

เรื่องราวต้องย้อนไปเมื่อตอนเรียน เพราะเรื่องเรียนที่ดีกว่า หน้าตาดีกว่าสาว ๆ ชอบมากกว่า และยังได้คบกับวิภาดาอีก วิโรจน์เองก็ชอบวิภาดาเหมือนกัน ทำให้กลุ่มของวิโรจน์ ที่มี มืด,มิก และ สาวสวยสุดแซ่บอย่าง ผิง อยู่ด้วย

ตอนนี้พวกนั้นนั่งโต๊ะเดียวกับคุณครูประจำชั้น และดูจากการแต่งตัวแล้ว คงจะประสบความสำเร็จไม่น้อยเลย แต่ไม่ได้ตามข่าวเลยไม่รู้ว่าใครได้ดีบ้าง

“มาแล้วเหรอ มานั่งตรงนี้สิที่นี่มีที่ว่างอยู่” เป็นผิงที่น้องเรียก ปกติเธอไม่สนใจเขา แม้แต่หางตายังไม่มอง

วันนี้ทำดีด้วยคิดว่าจะมีเรื่องดีหรือเปล่า? รอดูเถอะพวกนี้รวมตัวเมื่อไหร่ต้องมีเรื่องปวดหัวตามมาแน่

ทุกคนมองตามผิง จึงเห็นเอสที่สวมสูทราคาแพง บวกกับช่วงนี้ไม่กังวลเรื่องเงินทำให้ดูดีขึ้นมาก ไหนจะส่วนสูงที่ฟ้าประทานอีก ราวกับไม้แขวนเสื้อดี ๆ นี้เอง

“นั้นเอสเหรอ ทำไมดูดีจัง” 

“ยังหรอเหมือนเดิมเลยนะ” 

สาว ๆ ต่างพากันชมไม่หยุดปาก ทำให้บางคนกำมือแน่นกดเก็บความโกรธแทบไม่อยู่แล้ว

“หล่อไปก็เท่านั้น ไม่มีงานทำก็ไร้ค่า เธออยากไปคบกับเอสก็เอสสิ" 

วิโรจน์พูดกับผู้หญิงที่ชมเขาจนพวกนั้นเงียบไป พวกเธอจะคบกับคนแบบเอสได้ไง เพราะเรื่องราวของเขาถูกขุดมาพูดจนคนในรุ่นรู้กันหมด 

คนว่างงาน เล่นเกมเอาเป็นเอาตายเพื่อหาเงินซื้อบะหมี่มายาไส้ ดูสภาพนี้ใครจะสนใจ 

ทว่าสิ่งที่ทำให้วิโรจน์ไม่พอใจคือ เอสไม่ได้มาในสภาพทรุดโทรมอย่างที่เขาคิดไว้ แต่อย่างไรก็ตาม เขาคิดว่าเสื้อผ้าที่เอสใส่ก็แค่ของปลอม

ตัดมาที่งานเลี้ยงคุณครูที่รู้เรื่องว่าเอสไม่มีงานก็รู้สึกเสียใจ เพราะลูกศิษย์ของเขาอย่างน้อยก็มีงานทำ เขาเองก็รู้สึกล้มเหลวที่ทำให้เอสว่างงานแบบนี้

“เอส...ครูขอพูดหน่อย ได้ยินว่าเธอไม่มีงานเหรอ ให้ครูหางานเอาไหม?” 

แน่นอนว่าคุณครูสายใจ เป็นครูที่หวังดีกับนักเรียนทุกคน เธอเป็นครูมาสามสิบกว่าปี สร้างนักเรียนมาหลายรุ่นแล้ว เอาก็เห็นความใจดีของครู แต่ไม่ใช่เพราะครูที่ทำให้เขาล้มเหลว แต่เป็นเพราะเขาเอง

“อย่าเลยครับคุณครู ต่อให้มีเงินเดือนเยอะเขาก็ไม่ทำหรอก ได้ยินว่าเขาไม่อยากเป็นลูกน้องใคร” 

เอสได้แต่นั่งฟังแล้วยิ้มในใจ มันรู้ได้ไงว่าเขาคิดแบบนั้น หรือคนที่เก็บตัวไม่เข้าสังคมจะเป็นแบบนั้นหมด หมอนี่เหมารวมจริง ๆ

“จริงเหรอ” 

“อย่าสนใจผมเลยครับ ตอนนี้ผมได้งานแล้วครับคุณครู” 

“ก็ดีแล้ว...ดีใจกับเธอด้วยนะ” 

“ครับ...” 

เอสไม่ได้สนใจคนอื่น แล้วตักอาหารมากิน มีแต่ของอร่อย เขาเองไม่ใช่คนเลือกกินด้วยสิ แต่ระหว่างนั้นก็มีมืด กับมิก คอยพูดหาเรื่องอยู่ตลอด แต่ก็ถูกเขาตอบกลับง่าย ๆ ทำให้พวกนั้นไม่พอใจมาก 

พวกเขาอยากเห็นเอาสติหลุด โมโห อับอายจนวิ่งหนีไป ไม่ใช่คนที่มั่นใจเต็มร้อยแบบนี้

“ได้ยินว่านายถูกยัยดาทิ้งเหรอ แย่หน่อยนะ” วิโรจน์จี้จุดให้เขาเจ็บ เรื่องนี้ทุกคนก็สนใจกันมาก อยากรอเหยียบอยู่ก็เยอะ

“ใช่แล้ว เลิกกันได้สามปีแล้วมั้ง” 

“เหรอ...อย่าโทษยัยเพราะนายสภาพแบบนี้ใครจะครบได้ ถ้าเธอคบกับฉันตอนนี้คงสบายไปแล้ว” 

วิโรจน์พูดพลางยิ้มเยาะ ก่อนทที่คนอื่นจะหัวเราะชอบใจ “แรงมาก...อย่าจี้สิเพื่อน เดี๋ยวเอสก็เสียใจหรอก"

“ก็เรื่องจริง ยุคนี้รักกินไม่ได้หรอกนะ”

พูดไปเถอะ ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงจะเสียหน้าจนไม่กล้าเจอใครแน่ แต่ตอนนี้ไม่รู้สึกอะไร ต้องขอบคุณระบบจริง ๆ 

ทุกอย่างดำเนินไปด้วยความปกติ แปลกก็ตรงที่ผิงไม่เอากับคนอื่นด้วย เธอแต่งตัวในชุดกระโปรงสั้นมาก ๆ กับเสื้อกล้ามรัดรูปโชว์เนินอกขาว สวมเสื้อโค้ทยืนสีดำ เธอเป็นสาวสวย ออกจะแรง ตอนเรียนได้ยินว่าเธอชอบเก็บแต้มด้วยการมีอะไรกับรุ่นพี่คนอื่น

เธอมานั่งข้างเอสวันนี้ ยิ่งแปลกเพราะเธอไม่ชอบคนจนเป็นที่สุด ทว่าวันนี้เธอเหมือนส่งสายตาให้เขาบ่อย ๆ ใต้โต๊ะก็เอาขามาถูอีก คิดอะไรของเธออยู่เนี่ย

“อย่าไปสนใจเลยนะ พวกเขายังไม่โต” 

เธอกระซิบบอกเขา ก่อนจะยกแก้วไวน์ในมือมาชนกับเอส จนคนในโต๊ะมองตาม 

“อย่าบอกนะว่าเธอจะชอบเอส” 

มิกพูดเสียงดัง คนในห้องโถงก็ตกใจที่ได้ยิน เพราะระดับผิง คนที่ไม่เคยขาดผู้ชาย และคบแต่คนรวย ๆ จะชอบเอสได้

“มีเรื่องให้สนุกแล้วสิ”

“คบกัยนเลยนางฟ้ากับหมาวัด”

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่น้องชายของเขามันไม่เป็นสุขแล้ว จะยั่วขนาดนี้คนหมกมุ่นอย่างเขาจะทนไหวเหรอ ยิ่งเป็นใต้โตึอีก อารมณ์มันขึ้นง่ายด้วย พอหันมามองเจ้าตัวก็ยิ้มร่า ดูท่าแอลกอฮอล์คงจะทำงาน

“อย่าสนใจเลยนะ...ดื่มเถอะ...นายไม่ชอบฉันเหรอ”

ประโยคสุดท้ายเธอพูดให้ได้ยินแค่สองคนก่อนจะยิ้มให้เขาไปหนึ่งยก จะเกิดอะไรขึ้นไม่รู้ แต่ตอนนี้หัวใจแทบจะทะลักออกมาแล้ว ก่อนอื่นก็ตั้งสติให้ดีก่อนยะ

“ไวน์หมดแล้ว เลี้ยงไวน์ผิงหน่อยสิคะ” 

เธอเอาหน้ามาอ้อนให้เลี้ยง แถมยังเอาความนุ่มนิ่มมาแนบต้นแขน จะว่าไปตัวเธอหอมมาก ผิวเนียนนุ่ม ถ้าไม่รู้ว่าเธอกินไม่เลือกมีหวังตกหลุมพรางแน่นอน

“ได้สิ...เอามาเลย”

เมื่อได้ยินแบบนั้นเธอก็ยิ้มสวย ก่อนจะลุกขึ้น

“จะเลี้ยงแค่โต๊ะเราคงไม่ดีหรอก ที่นี่มีตั้งสี่โต๊ะ นายก็เลี้ยงสี่ขวดสิ แรกฉันจะเลี้ยงเอง แต่ไม่อยากหักหน้านาย”

วิโรจน์ยิ้มมีเลศนัย แต่ก็ไม่ได้คิดว่าเขาจะมีอะไรหรอก อยากดื่มก็ตามสบายเลย

“ได้สิ...เอาตามนั้น” 

เอสหันไปบอกผิงที่ลุกขึ้นจะไปเอาไวน์ ก่อนที่เธอจะก้มลงมาจุ๊บแก้มเขา แล้วเดินยิ้มออกไป ทำให้หลายคนต่างพูดว่าทั้งสองคบกันแล้ว วันนี้ไม่รู้เป็นอะไรทำไมพวกนี้ดูจะรับมือง่ายไปหน่อย...คงไม่มีอะไรหรอกนะ