Masukตลอดปิดเทอมที่นันบอกแม่ว่าเธอไปเล่นบ้านแนน และแม่เธอก็นอนกลางวัน และตื่นตอนเย็นไปทำงานตอนกลางคืนกลับมาบ้านตอนเช้า เธอไม่รู้เลยว่า นันไปเล่นที่บ้านปู่ แบบเดิมทุกๆ วัน และแนนก็ไม่ได้เจอนันเลยตลอดปิดเทอม เพราะเธอเองก็บอกกับคนที่บ้านว่า ชวนนันไปดูแลปู่
ซึ่งเมื่อปู่รับสายจากพ่อแม่ของแนน เขาไม่ได้บอกความจริงว่า ไม่ได้เจอแนน และปู่คิดว่าแนนอาจจะไปไหนกับเพื่อนสักคน และอ้างว่ามาอยู่กับเขา แต่ปู่ก็ไม่ได้ทำให้แนนโดนสงสัยจึงบอกลูกชายไปว่าเขาจะดูแลหลานสาวให้เป็นอย่างดี
ปู่คิดว่าอาจจะต้องเรียกแนนมาพูดคุยสักวัน แต่คงต้องเป็นวันที่ไม่มีนันอยู่ด้วย เพราะวันนี้เขาปล่อยให้นันใช้ปากให้เขาจนแตกไปสองรอบถึงจะให้พันบาท
เพราะเป็นคนสูงอายุยังไงก็แตกช้าและแตกยาก นันจึงต้องอมอยู่ในปากนานกว่าเกือบชม. กว่าปู่จะแตกน้ำในปากเธอได้ นันเห็นว่าไม่ต้องเหนื่อยถ่างขา ถ้าปู่ต้องการอะไร นันย่อมทำให้เพื่อให้ปู่จ่ายเงินเธอง่ายๆ โดยไม่มีการพูดถึงเพื่อนนันคิดอยู่เบาๆ ว่า แนนเคยทำแบบนี้กับปู่เพื่อได้เงินค่าขนมหรือเปล่า
ตั้งแต่ปู่ให้นันมาอยู่เป็นเพื่อน ก็ไม่ได้คุยกับแนนเลย เพราะเธออยากได้เงินเยอะๆ ไว้เปิดเทอมเจอเพื่อนใหม่ โรงเรียนใหม่ ไปหาหนุ่มหล่อๆ สักคน มีความรู้สึกดีๆ ให้ฟินกันมันๆ และเธอก็ไม่อยากให้แนนได้ดีกว่าอยู่แล้ว อย่างน้อยปู่ก็เป็นคนที่สนับสนุนเธอเรื่องเงินได้บ้าง เพียงแค่มาเล่นกับเขาสักสองถึงสามชม. ถ้ามากกว่านั้น เงินก็มากตามไปด้วย
ในระหว่างที่นันยังตัวเปลือยเปล่า อยู่ดีๆ ก็มีเสียงกริ่งดังมาจากนอกบ้าน และแนนก็ส่งเสียงอยู่หน้าบ้าน ปู่พึ่งจะวางสายลูกชายแท้ๆ หลานสาวก็ดันมาอย่างที่ใจเขาคิด
“ปู่คะ หนูมาเยี่ยมค่ะ!!!” แต่เสียงที่พูดมาเหมือนเหนื่อย และตกใจอย่างแรง ปู่ส่งสายตาให้นันไปห้องน้ำสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วออกมาให้เรียบร้อย นันจึงคว้าเสื้อผ้าทั้งหมดของตัวเองหอบเข้าห้องน้ำตามที่ปู่สั่ง จากนั้นแนนก็เริ่มเข้ามาในบ้าน เห็นปู่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวเดิม แต่หน้าตาสดชื่นมีน้ำมีนวล แถมเลือดฝาด กล้ามเนื้อสดใส
“ปู่ดูดีนะคะ” แนนถามด้วยความสงสัยว่าไปทำอะไรมา สายตาเด็กสาวมองหน้าปู่แบบว่า ไปทำเรื่องอะไรแบบนั้นรึเปล่า เมื่อประตูห้องน้ำเปิดออก ปรากฏร่างเพื่อนของตนเดินออกมา หน้าตาของแนนถึงกับตะลึงตกใจว่า เพื่อนของเธอมาอยู่บ้านปู่ของเธอได้ยังไง
“ไม่เจอกันนานเลยนะ แนน ดูอิ่ม ดูนวลเลยนะ” นันบอกเพราะเห็นเธอดูอิ่มเอิบ และนันเองก็เช่นกันที่มีปากบวมเจ่อ แถมหน้าตาเซ่อราวกับใช้งานกับอะไรบางอย่างมาพอสมควร
“แล้วนันมาทำอะไรบ้านปู่ฉัน?” แนนรู้สึกสงสัยว่า ปู่ไปทำเรื่องอย่างนั้นกับเพื่อนเธอรึเปล่า อย่างที่เธอเคยโดนปู่สวนทวารด้วยก้อนหนอนยาว
“นันอาสามาดูแลปู่ตอนปิดเทอม มาอยู่เป็นเพื่อนน่ะ ตอนนี้ก็ใกล้จะเทอมแล้ว ปู่ก็คงจะเหงาเหมือนเดิม” เขาพูดราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ก็ยิ้มแย้มเมื่อหลานสาวมาเยี่ยม มาหา
“ไปคุยกันตั้งแต่เมื่อไหร่ หรือคุยแบบที่เคยคุยกับหนูมานานเดือนกว่าแล้วหรอคะ?” แนนทำเสียงแบบไม่ค่อยพอใจว่า เพื่อนเธอมาเล่นกับปู่แล้ว ได้ค่าขนมเยอะไปเท่าไหร่แล้ว
“ปู่ก็ถนัดคุยกับหลานแบบไหน นันก็คุยกับปู่แบบเดียวกันแหละ ไม่เห็นต้องคิดมาก ก็หลานไม่มา เพื่อนหลานก็นิสัยดีมากๆ ปู่ก็แค่เอ็นดู” เขาบอกปลอบใจ เพราะหลานสาวไม่มาให้เขาสวนทวาร เขาก็เลยสวนก้นและเปิดซิงเพื่อนหลานเสียเอง และเธอก็ดันยินยอมเพราะอยากได้เงินเพิ่มในแต่ละรอบ ซึ่งมันทำให้เขาฟินน้ำลายไหลแตกในได้หลายครั้ง เพราะนันยังไม่มีรอบเดือน
“นันพอได้แล้วนะ พ่อแม่ฉันต้องไม่ชอบแน่ๆ” แนนคิดว่ามันจะไม่ดีแน่ๆ หากพ่อเธอรู้ว่าเพื่อนเธอดันมาได้กับปู่แบบนี้ เขาจะทำหน้ายังไงในเมื่อเพื่อนลูกสาว ดันได้กับพ่อแก่ราวปู่แบบนี้
“ฉันก็ว่าจะพอตอนเปิดเทอมนี่แหละ ปู่เธอนี่ก็เก่งนะ ทำให้ฉันแฮปปี้ได้แล้วยังให้ตังค์ด้วย” นันคิดว่าเมื่อแนนรู้แบบนี้แล้ว เธออาจจะหมดเวลามาเล่นปู่ อย่างน้อยประสบการณ์ที่ปู่สอนไว้ เธอคงได้เอาไปใช้กับผู้ชายที่เธอชอบได้ ไม่มากก็น้อย
“แวะมาหาปู่บ้างนะ ปู่คิดถึง...” เขากระซิบเบาๆ เสียงหวาน ราวกับนันจะเป็นที่โปรดปราน เธอยิ้มแย้มแล้วสวมกอด ขณะที่มือเล็กนิ่มนวลลดต่ำ แล้วกอบกำหนอนแข็งที่พึ่งนอนสงบ เธอจับมันราวกับสนิทกันอย่างดี เมื่อเข้าด้ายเข้าเข็มมาหลายครั้ง
“หนูจะคิดถึงปู่ ถ้าว่างๆ หนูแวะมาหาได้ใช่มั๊ย?” เธอหมายถึงตอนอยากได้ตังค์ให้เธอมาเล่นกับปู่เหมือนเดิม เพื่อจะได้เงินค่าขนมอย่างที่ปู่เคยให้
“กลับบ้านได้แล้ว อยากมาก็บอกปู่นะ” เขาปล่อยให้นันกลับไป เพราะไม่อยากให้ผิดใจกับหลานสาว และไม่อยากให้นันรู้ว่า ก่อนนันได้เป็นเมียเขา แนนก็เคยทำมาก่อน เพียงแต่เขาไม่เคยเปิดซิงหลานสาว เพราะอยากให้หลานเก็บไว้ให้กับผู้ชายที่จะแต่งงาน...
“หนูมีเรื่องอยากคุยกับปู่...” วันนี้แนนมาหาปู่ได้ เพราะพ่อของเธอกำลังจะมาหาเธอที่บ้านปู่ ทำให้แนนต้องรีบเดินทางจากบ้านบอย มาถึงบ้านปู่ก่อนพ่อของเธอจะมาถึง...
******
นพถือโอกาสอาบน้ำ ในขณะที่เชนเดินเข้ามาตัวเปล่า ขอเข้ามาอาบน้ำด้วยเช่นกัน นพรู้สึกเขินแทบไม่กล้ามองหน้า แต่สำหรับเชน จึงเดินเข้าไปสวมกอดนพใต้ฝักบัวอาบน้ำ“รู้แล้วนะว่าตัวละครในหนังสือแฟนตาซีเล่มนั้น เขาทำอย่างนี้และรู้สึกยังไง” เชนกระซิบอยู่ข้างหูนพ พร้อมๆ กับอาวุธใหญ่ยาวมันเริ่มนอนหลับพักผ่อน แต่ยังแนบอยู่ระหว่างแก้มก้นของนพ ทำให้หนุ่มน้อยใจหายพอสมควร“คะ...ครับ” นพตอบอย่างตกใจ เพราะตื่นเต้นและใจเต้นแรง เขารู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก เมื่อมันได้เกิดขึ้นกับนพ และไม่มีใครในบ้านรู้ว่าเขาอยากทำแบบนี้มานานแล้ว แม้ว่าจะเป็นฝ่ายรับก็เถอะ“จะมีโอกาสบ้างมั๊ยถ้าผมอยากจะรุกบ้าง” นพถามเชนเบาๆ มองเขาด้วยสายตาแบบอยากวิงวอนขอร้อง“ผมไม่มีวันหันหลังให้ใคร เพราะผมชอบเผชิญหน้า แต่ตอนนพหันหลังให้ผม... ผมก็ชอบอยู่นะ มันใกล้ชิดแน่นมากๆ” เชนยิ้มหวานพลางบอกว่า เขาพึงพอใจในตัวนพมากแค่ไหน เพราะจากการคุยกันวันแรก เชนก็พอจะเอาออกว่า นพอ่อยเขามาตลอด ตอนนี้เขาคงสิ้นท่าอ่อยแล้ว และเชนเองก็อยากสานต่ออย่างเงียบๆ เพื่อมิให้นพเสียการเรียนต่อ“ครูเชนครับ... ผมต้องรีบกลับแล้ว นี่มันใกล้จะค่ำแล้วนะครับ” นพรู้สึกได้ว่าเวลา
นพเริ่มลดตัวลงต่ำนอนราบมองภาพที่สูงกว่าตรงหน้า ร่างของเชนดูตัวใหญ่ขึ้นเมื่ออยู่ข้างบน และเรือนขาของนพเริ่มถ่างออกกว้าง ความเป็นของเขาก็เริ่มอวบแข็งแต่ยังไม่ขยายเต็มที่ แต่สำหรับเชนแล้วเขาพร้อมที่จะเริ่มแนบกายเข้าหานพอย่างไม่ลดละ เพราะกำลังตื่นตัวเต็มที่หัวใจหนุ่มน้อยเต้นระรัวจนเริ่มกังวลว่ามันจะเป็นอย่างไร ในขณะที่เชนเริ่มตัวร่างนพเข้าหาให้ถนัดใกล้ชิด จัดแจงให้อยู่ถูกที่ถูกทางมองหนุ่มน้อยตรงหน้า ใจหนึ่งเชนอยากจะหยุด เพราะมันเกินหน้าที่ครูติวหนังสือ แต่อีกใจบอกให้ทำต่อไป เพราะมันเป็นความต้องการลึกของเชน และนพเองก็ต้องการเช่นกัน...“คือ...ผม...” นพรู้สึกกังวลจนเขาเริ่มรู้สึกกลัว“มันจะผ่านไปได้ด้วยดีนะ...” เชนลดตัวลงต่ำในขณะที่ส่วนปลายร้อนระอุก้อนเนื้อแข็ง จ่อเข้ากับประตูสวรรค์ที่ไม่เคยเปิดให้ใครผ่านมาก่อน ยามนี้เชนค่อยๆ เริ่มออกแรงดันเบาๆ ให้นพได้ผ่อนคลาย เพื่อเขาจะไม่เกร็งจนเจ็บเกินไป“ครู...เชน... ครับ... คือว่า... มัน...” นพรู้สึกถึงอะไรบางอย่างเริ่มปริปากแย้มเปิดส่วนล่างของเขา ทวารของเขาค่อยถูกดันให้เผยอเปิดออก จนนพรู้สึกอยากหยุดมัน ก้อนเนื้ออวบร้อนใหญ่ ค่อยๆทะลุแทงอัดร่างของนพจนเ
เชนพานพมาถึงบ้านของเขา แม้จะเป็นทาวโฮมเล็กๆ แต่นพก็เดินตามเข้ามาในบ้านเขาอย่างว่าง่าย หนุ่มน้อยเห็นว่ามีของบางอย่างเป็นของผู้หญิง ของใช้ไม่กี่ชิ้นที่เห็นน้อยมาก ราวกับว่าเคยเกิดขึ้นและก็หายไปจากชีวิตของเชน แววตาหนุ่มน้อยมองเชนจากเบื้องหลัง เมื่อครูหนุ่มพาหนุ่มน้อยมาเที่ยวบ้านเขาก่อนจะไปส่งบ้านของนพ“ครูเชนเคยมีแฟนหรอครับ? ผมเห็นของใช้บางชิ้นเป็นสีชมพู” นพสายตาดีสังเกตเก่ง เชนจึงไม่ได้ตอบอะไรนอกจากพามาถึงห้องรับแขก เพื่อจะได้เลี้ยงน้ำชาเขาก่อนพาไปส่งบ้าน“เลิกกันไปนานพอสมควรจนไม่อยากจำ” แม้ว่าเชนจะตอบแลไม่ใยดี ในความทรงจำเขายังเหลือแฟนเก่าในหัวเขายามที่เคยรู้สึกดีต่อกัน เขาแค่อยากมีที่ว่างให้ใครสักคนมาแทนที่ เพื่อลืมแฟนเก่าคนนั้น เธอแต่งงานใหม่มีลูกกับแฟนใหม่ไปแล้ว เชนยังเคยไปงานแต่งเธอด้วยซ้ำ แต่ไม่ได้พูดอะไรนอกจากตบมือยินดีกับเธอ...“ขอโทษนะครับ เผื่อว่าถ้าหากว่าผมช่วยได้...” นพเว้นคำพูดไว้ ทำให้เชนต้องแลมาทางนพ และรอยยิ้มอันอบอุ่น กับดวงตาที่จ้องมองมายังนพ มันแทบจะไม่ละสายตาไปต่อหน้าเขา...“นายอยากรู้ต่อนี่ ว่าในหนังสือที่ชอบเขาทำอะไรต่อ...” เชนเปลี่ยนความรู้สึกของครูหนุ่ม กลายเป็นแ
หนุ่มน้อยยิ้มแย้มร่าเริงเมื่อได้พบครูเชนอีกครั้ง วันนี้เขาไม่พูดถึงหนังสือแฟนตาซีเลย แต่ตั้งอกตั้งใจเรียนอย่างเต็มที่ จนเชนเห็นว่านพมีแววความสามารถเรื่องเรียน อีกทั้งสามารถวิเคราะห์โจทย์ได้อย่างดีเยี่ยม เชนลองให้ทำข้อสอบปีที่แล้ว และตัวอย่างข้อสอบปีนี้ ผลปรากฏว่าคะแนนสอบออกมาเกือบเต็ม“ฝีมือดีมิใช่น้อยเลยนะนพ” เชนค่อนข้างตะลึงกับความเก่งของนพ จนต้องขยับแว่นตาบนหน้าเพื่อโฟกัสคำตอบที่ได้ตรวจทานไป หลังจากนั้นนพเห็นว่าเขาสามารถทำข้อสอบได้ดีแล้ว เขาเริ่มยิ้มแย้มสดใส ราวกับต้องการรางวัลบ้าง“ครูเชนครับ วันนี้ผมอยากหัดขับมอร์เตอร์ไซค์หลังติวเสร็จครับ ครูเชนไม่ได้รับกลับไปไหนใช่มั๊ยครับ?” นพถามน้ำเสียงใส หวังว่าเขาจะไม่โดนปฏิเสธ ครูหนุ่มอมยิ้มจนเกือบขำลั่นออกมา เพราะเขายังไม่มีแพลนจะสอน แต่มีความตั้งใจจะพาไปกินขนม นั่งรถเล่นหลังเลิกเรียน“สอบเข้ามหาลัยได้แล้ว ผมจะสอนให้นะ แต่วันนี้ผมจะพาไปนั่งรถเล่น กินขนมที่ร้านคาเฟ่ก็แล้วกันนะ ผมเลี้ยง...” เชนกล่าวน้ำเสียงสุภาพราบเรียบอย่างเป็นมิตร มันทำให้นพรู้สึกดีที่รู้สึกว่ามันเป็นรางวัลที่น่าสนใจมาก“สอนให้ผมจริงๆ นะครับ” หนุ่มน้อยมีอารามดีใจจนแทบจะโผก
เชนเริ่มสับสนแล้วนี่เขาทำอะไรลงไป เมื่อได้อยู่กับนพในสวนหลังบ้าน ขณะที่เชนยังติววิชาให้นพอ่านข้อสอบและทบทวนเนื้อหา กลับเป็นเชนที่แอบลอบมองนพอยู่หลายครั้ง หลังจากเผลอกอดจูบนพอย่างลืมตัว ไม่ใช่เพราะเขาเกลียดหรือท้าทาย เขารู้สึกดีมากเมื่อกอดนพเช่นนั้น เชนพยายามลืมเรื่องเมื่อตอนบ่าย และตั้งใจว่าจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก“ครูเชนไม่ชอบผมรึครับ?” นพแค่รู้สึกดีกับเขามากๆ เมื่อเขาได้มอบรอยจูบที่อบอุ่นนี้มาให้ หลังจากที่นพโดดเดี่ยวและเหงามานาน มีแค่หนังสือกับจินตนาการที่ยังอยู่ปลอบประโลมเขาให้มีชีวิตและความรู้สึกเหล่านี้ต่อไป“ผมกำลังติววิชาให้อยู่นะครับนพ อย่าเพิ่งถามอะไรผมตอนนี้นอกเรื่อง” เชนพยายามไม่ให้นพลากออกนอกเรื่อง เพราะเขามองนาฬิกาอยากให้ระฆังช่วยชีวิตเขาที เพราะเขาเองก็มีระดับความต้องการเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนต้องอดทนที่จะไม่แตะต้องนพอีกครั้งในรอบถัดไป“เอ่อ... ถ้าเรียนเสร็จแล้วว ผมขอถามอีกครั้งได้มั๊ยครับ?” นพรู้สึกหน้าแดงเขินอายมาก เขามีความต้องการ และอยากสานต่อเรื่องนี้เมื่อตอนบ่าย เขารู้สึกดีมากๆเมื่อครูเชนกอดและมอบรอยจูบที่อบอุ่น เขารู้สึกชอบและอยากทำมันอีกเชนไม่ได้ตอบนอกจากขยับแว่น
พักเที่ยงเหมือนเดิมยามสาวใช้เข็นอาหารมาให้ช่วงเที่ยง วันนี้นพทานอาหารเสร็จเร็ว แต่กลับหยิบขนมของว่างเอาไว้ในมือ พลางชักชวนครูเชนให้ออกไปรับแดดที่สวนหลังบ้านด้วยกัน มันเป็นส่วนที่เขาได้พักผ่อนก่อนจะต้องเรียนหนักยามบ่าย“บ้านนายสวยมากเลยนะ นพ” เชนเดินตามออกมา พร้อมน้ำดื่มในมือที่ถือเอาไว้ เขารู้สึกได้ว่า นพเป็นคนที่มองโลกในแง่ดี ร่าเริง แล้วก็นิสัยดีเวลาเรียนกับเขาด้วย“ผมแค่อยากถามว่า ถ้าเราจะทำอย่างในหนังสือ ผมอยากรู้ว่ามันรู้สึกยังไง?” นพถามในฉากเดียวที่ตัวละครเพศเดียวกันเขาได้ทำร่วมกัน ทำให้สีหน้าของเชนถึงกับตกตะลึงที่โดนถาม เพราะเขาอ่านส่วนนี้แล้ว บอกเลยว่าเขารู้สึกแฮปปี้มากๆ และมากกว่าตอนอยู่กับแฟนของตัวเองเรือนหน้าของครูเชนเริ่มร้อนและเขินแดง เรียวปากเริ่มสั่น ยามมองริมฝีปากหวานๆ เนียนสวยตรงหน้าที่ได้ร้องขอให้เชนสาธิตให้เขาหน่อย“มันคงไม่ดีหรอกนะ นพ ครูมาติวหนังสือนะ เราไม่ได้มาเน้นเนื้อหาในนิยายที่เราได้แลกเปลี่ยนกันบ่อยครั้ง” เชนเริ่มเสียงสั่นเพราะในใจลึกๆ เขารู้สึกกับนพ แต่จะให้ทำแบบนั้นตามคำร้องของหนุ่มน้อย เขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าจะต้องรู้สึกกับนพต่อไปอย่างไร“ดีสิครับ ผมอุต







