แชร์

Kabanata 11

ผู้เขียน: Glazed Snow
Mablis na nahawakan ni Shawn ang kamay ni Maxine at nasalo ang pagbagsak ng katawan niya. Ibinaba nito ang mga kamay at tinitigan ang babae habang pinipigilan ang inis sa boses.

“Bakit nandito ka, Maxine?”

Hindi inaasahan ni Maxine na nasa bahay ang lalaki. Mukhang kagagaling lang nito sa labas dahil naka-suit pa.

Mainit na mainit ang pakiramdam ni Maxine. Sa isang likas na reaksyon, idinikit niya ang sarili sa katawan ni Shawn at umasang sa pamamagitan niyon ay mapapatay ang apoy sa loob niya gamit ang malamig, matatag at mamahaling pabango nito.

Kumikislap ang mga mata ni Maxine habang nakatitig sa lalaki. “Shawn, tulungan mo ako. Please…”

Bago pa niya matapos ang sasabihin niya, itinulak na siya ni Shawn palayo. Malamig ang titig nito sa kanya. “Qnong nangyayari sa ‘yo?”

Natigilan si Maxine dahil sa ginawang pagtulak sa kanya nito palayo. Kani-kanina lang, naisip niyang humingi ng tulong kay Shawn pero paano nga naman siya matutulungan nito?

“May nainom akong gamot—sa palagay ko… aphrodisiac ‘yon…”

‘Nakainom siya ng gamot?’ kunot ang noo ni Shawn. ‘Ang babaeng ‘to talaga! Nakakainis! Laging may baong gulong dala!’

Pero hindi niya rin natiis. “Maghintay ka dito.”

Tinungo ni Shawn ang malaking bintana at kinuha ang cellphone mula sa bulsa ng suit. Ilang sandali pa, may sumagot na ng tawag niya.

Hawak niya ang cellphone sa isang kamay habang kinakalas ang kurbata gamit ang isa pa. Nakalaylay na iyon sa leeg na nagbigay sa kanya ng isang relaxed at mapanuksong anyo.

Hindi na muling naglakas loob pa si Maxine na tumingin sa direksyon ni Shawn.

Sa wakas ay sinagot din ni Jared ang tawag.

“Shawn, napatawag ka?”

“Jared, may itatanong ako,” sabi ni Shawn. “Kung ang isang babae ay nabigyan ng aphrodisiac, anong dapat gawin?”

Tumawa si Jared, parang nakarinig ito nang matinding tsismis.

“Ano? Nakainom nang ganoong gamot si Monica? Kung ganoon, huwag ka nang magpigil. Tlungan mo na lang siya. Alam mo na ‘yon.”

Humigpit ang pagkakahawak ni Shawn sa cellphone niya. “Ayusin mo nga ‘yang sinasabi mo. Diretsahin mo ako.”

Nag-alinlangan na rin si Jared.

“Teka, hindi si Monica? Kung hindi siya, paliguan mo ng malamig na tubig. Mahirap ang proseso dahil magiging mapusok siya pero kung malalagpasan niya, magiging maayos na rin siya. Kung hindi, baka pumutok ang ugat niya at mamatay siya kung hindi mapapahupa ang init ng katawan niya.”

Binaba na ni Shawn ang tawag at hinarap si Maxine. “Kaya mo bang maligo sa malamig na tubig nang mag-isa?”

Tumango si Maxine. “Kaya naman.”

Agad itong pumasok ng banyo.

Habang hinuhubad ni Shawn ang coat, isang matinis na sigaw ang narinig niya mula sa banyo.

“Ah!”

Awtomatikong kumunot ang kilay ni Shawn sa inis. ‘Ano na naman kayang kalokohan ang ginawa ng babaeng ‘yon?’

Mabilis siyang pumasok sa banyo. “Anong nangyari?”

Nakatayo si Maxine sa ilalim ng showerhead, wala ng suot kung hindi ang panty at bra niya. Ang suot niya ay lalong nagpatingkad sa maputi at makinis niyang balat—napaka-inosente ng itsura niya.

Hindi pa nakabukas ang shower pero hawak-hawak nito ang noo, puno ng luha at sakit ang mga mata. Mahina ang boses nang nagsalita, “Nabangga ko ang ulo ko.”

Ang itsura niya ay walang depensa at mahina. Ang mga mata ni Shawn ay namilog. Lumapit siya para alisin ang kamay ni Maxine sa noo—namumula nga iyon.

“Tsk, paano ka naging ganito kapabaya?”

“Hindi ako pabaya, Shawn! Nahihilo ako!”

“Tumayo ka lang riyan.” Utos ni Shawn.

“A-Ano?”

At saka binuksan ni Shawn ang shower at bumulwak ang malamig na tubig at nabasa nang tuluyan si Maxine. Mainit ang katawan niya pero parang yelo ang tubig—nagbanggaan ang apoy at yelo kaya natumba siya papunta kay Shawn.

“Ang lamig. Ayoko na maligo sa malamig.”

Muling yumakap si Maxine hanggang sa tuluyan nang nabasa ang damit at pantalon ni Shawn. Napaatras ito ng dalawang hakbang habang sabay silang nabasa ng tubig.

Mainit na mainit pa rin ang katawan ni Maxine, para siyang isdang mamamatay sa uhaw. Ang maliit niyang kamay ay gumapang, hinahaplos ang bewang ni Shawn. Ang maliit niyang mga kamay ay tila may buhay na gumapang at humahaplos sa baywang ni Shawn.

Normal na lalaki si Shawn kaya agad itong nagkaroon ng epekto sa kanya—agad na nanigas ang katawan niya. “M-Maxine, saan ka humahawak?”

Halatang lasing ang babae pero puno ng inosenteng alindog. “Sa abs mo.”

Tumingala pa si Maxine para titigan ang mukha ni Shawn. Mapungay ang mga mata, “Alam mo, ang gwapo mo talaga.”

Itinulak ni Shawn si Maxine sa malamig na pader, nanikip ang lalamunan niya kaya lumunok muna siya bago bumulong, “Please lang, umayos ka.”

Ngumiti si Maxine. “Wow, ang lakas mo. Gusto ko ‘yan.”

Pinatay na ni Shawn ang shower at ginamit ang hose na may malamig na tubig at tinutok iyon sa mukha ni Maxine para gisingin ito.

Umatras si Maxine at saka tinabig ang kamay ng lalaki. “Shawn, kung si Monica ba ang na-drugs nang ganito, tutulungan mo siya, hindi ba?”

Natigilan si Shawn. “Ha?”

Namumula ang mga mata ni Maxine, parang iiyak na. “Oo nga naman. Dahil ako ‘to kaya papaliguan mo lang ako ng malamig na tubig para mahimasmasan ako. Siyempre, hindi mo ako gusto.”

Kitang-kita ni Shawn ang pamumula ng mga mata nito, tila kanina pa ito umiiyak at ang sumunod na nangyari ay hindi inaasahan. Biglang sumugod si Maxine at pinuntirya ang leeg ni Shawn.

Ang lalamunan ang pinakasensitibong parte ng katawan ng isang lalaki. Nang puntiryahin iyon ni Maxine, namilog at nanlaki ang mga mata niya, kasabay nang panghihina ng likod.

‘Lintek!’ mura ni Shawn.

Hinila niya ang baywang ni Maxine. Ang baywang ng babae ay napakalambot. Halos isang ruler lang ang lapad dahil kasya lang sa pagitan ng magkabilang hinlalaki at hintuturo ni Shawn.

Sobrang delikado nito.

Hindi na makahinga si Shawn kaya hinawakan niya ang magkabilang pisngi ni Maxine para subukang itulak palayo.

Marahan ang pagpisil na ginawa niya. “Mahilig ka talagang kumagat, ano?”

Hindi na malinaw ang isip ni Maxine dahil sa pinagsamang alak at droga kaya sobra siyang nanghina. Tinitigan niya ang lalaki, ang mga mata ay namumula at namamasa.

Nanigas ni Shawn at binawi agad ang kamay.

Pero muling yumakap agad si Maxine at pinulupot ang mga braso sa leeg niya. “Sorry, hindi ko sinasadya. Masakit ba?”

Bago pa makasagot si Shawn, naramdaman na niya ang malambot na halik nito sa kanyang lalamunan. Umakyat ang halik na nag-iwan ng pulang marka sa panga niya.

Ang mabangis na kuting kanina ay naging maamong pusa na ngayon at hinahalikan si Shawn kahit saan.

Bumulong nang mahina si Maxine, “Naging kayo ba ni Monica?”

Lumalim ang mga mata ni Shawn sa narinig.

Tumayo naman si Maxine pero nanatiling nakatingin sa mga labi ng lalaki. “Shawn, na-drugs ako. Asawa mo pa rin naman ako, tulungan mo naman ako. Please.”

Bilang tugon, hinawakan ni Shawn ang baywang ni Maxine na sobrang kinis at lambot, gustong-gusto niyang pisilin ‘yon. Dahan-dahan inilapit ni Maxine ang labi niya sa labi ni Shawn.

Hindi ito umatras.

Mas malapit pa at halos maghalikan na sila.

Tumunog bigla ang cellphone ni Shawn at kinuha niya iyon mula sa bulsa niya saka nalaman na ang tumatawag ay walang iba kung hindi si Monica.
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
ความคิดเห็น (3)
goodnovel comment avatar
Emily Dillo
Mag jump na kau magbasa.. Kami nsa 487 chapter na pero gnun padin ung kwento.. Paliguy ligoy lng
goodnovel comment avatar
❤Charmz❤
panira kang Monica
goodnovel comment avatar
Ethen Marba
y my unlocked chapters gone
ดูความคิดเห็นทั้งหมด

บทล่าสุด

  • Win Me Back, My CEO Husband!   Kabanata 539

    Inamin ni Shawn sa sarili na natatakot siya.Bago niya nakilala si Maxine, ang salitang takot ay hindi bahagi ng kanyang buhay. Ngunit matapos siyang makilala, naging isang hindi maiiwasang damdamin na ito.Nang makita si Maxine na bumagsak sa harap ng puntod ng kanyang ama, pakiramdam niya ay halos hindi na siya makahinga. Marupok si Maxine, bagama’t nasa maagang yugto pa lamang siya ng kanyang pagbubuntis, napagdaanan na niya ang napakaraming bagay kaya’t labis ang pag-ikot ng kanyang emosyon.“Ayos lang ako. Isa akong doktor at alam ko ang katawan ko. Ayos lang ako,” wika ni Maxine, hinihila ang maliit niyang kamay palabas sa palad ni Shawn, pilit nagpapakita ng lakas.Ngunit muling hinawakan ito ni Shawn ang kamay niya. “Maxine, hayaan mo akong manatili sa tabi mo,” aniya sa mababa at matatag na boses.Tumingin si Maxine kay Shawn nang malamig at saka nagsalita.“Hindi na kailangan, Shawn. Bitawan mo na ako. Una, divorced na tayo at wala na tayong relasyon ngayon. Pangalawa

  • Win Me Back, My CEO Husband!   Kabanata 538

    Naramdaman ni Nora na nagiging hindi pabor ang sitwasyon, kaya agad niyang hinila si Wilbert sa gilid.Humakbang si Wilbert at bumulong sa mababang tinig.“Mr. Aguilar, matagal na kayong hindi kasama ni Monica. Pag-usapan na lang natin ang lahat kapag nakauwi na tayo.”Lumambot ang ekspresyon ni Roberto. Tiningnan niya si Monica at mahigpit ngunit mahinahon siyang nagsalita.“Umuwi na tayo.”Sumilay ang ngiti sa mukha ni Monica nang marinig iyon.“Sige, po,” sagot niya, at pinangunahan siya ni Roberto palabas.Humakbang naman si Maxine pasulong, ang tinig niya ay matalim at puno ng galit nang sabihin, “Hindi ko kayo pinapayagang umalis—”Ngunit inabot siya ni Shawn, hinawakan ang kanyang payat na braso, at mahinahon siyang pinigilan.Agad din na lumapit si Franco sa kanya.“Maxine, alam kong galit ka at ayaw mong tanggapin ito, pero anak ni Roberto si Monica. Ang lalaking iyon isa sa pinakamayamang tao sa mundo. Hindi ka pwedeng kumilos nang padalus-dalos.”Sina Althea at Je

  • Win Me Back, My CEO Husband!   Kabanata 537

    Ito ang unang pagkakataon na nalaman ni Maxine ang buong katotohanan. Napatingin siya kay Shawn, puno ng pagkabigla. Hindi niya kailanman inasahan na ang ugnayan nila ni Monica ay nagsimula pa mula sa mismong sandali ng kanilang kapanganakan.Alam na ni Jessica ang bagay na ito. Gayunman, ang mahalagang anak na babae isa sa ng pinakamayamang tao sa mundo na si Roberto ay nawawala sa loob ng dalawampung taon. Sa lahat ng panahong iyon, wala ni isang bakas ng kanyang kinaroroonan, at naniwala ang lahat na marahil ay matagal na siyang wala sa mundong ito.Hindi niya kailanman inisip na si Monica pala ang nawawalang tagapagmanang iyon.Hindi napigilan ni Althea ang mapabuntong-hininga. Dapat sana, ang araw na ito ay ang araw nang tuluyang paghatol kay Monica at sa pamilya Garcia. Ngunit sa isang iglap, biglang nalantad ang nakakagulat na pinagmulan ni Monica.Pinagdikit ni Shawn ang manipis niyang labi sa bawat isa at nagsalita sa mababa at malamig na tinig.“Uncle Roberto, that was m

  • Win Me Back, My CEO Husband!   Kabanata 536

    Agad naman na sumugod si Monica palapit at mahigpit na niyakap si Roberto.“D-Daddy, bakit ngayon ka lang dumating? Malaki na ako. Bakit ngayon ka lang dumating?”Mahigpit siyang niyakap ni Roberto at marahang tinapik ang likod niya.“Monica, pasensya na. Sa lahat ng taong iyon, hinanap kita. Lumipad ako sa hindi mabilang na mga bansa at naglibot sa napakaraming lungsod. Ni minsan ay hindi ako tumigil sa paghahanap sa ’yo.”Masayang ngumiti si Monica sa gitna ng kanyang mga luha.“A-Ayokong mahiwalay pa sa ’yo kahit kailan, Daddy. Gusto kong manatili sa piling mo magpakailanman.”Marahang hinaplos ni Roberto ang kanyang buhok at sinabi, “Aalagaan ka ni Daddy, Monica.”Habang pinapanood ang muling pagkikita ng mag-ama, bahagyang kumunot ang noo ni Maxine. Hindi niya kailanman inasahan na biglang lalantad ang pinagmulan ni Monica. Si Monica pala ang mahalagang anak ni Roberto. Ang itinatanging hiyas sa mata ng isa sa pinakamayamang tao sa mundo.Sino ang mag-aakala sa ganitong pa

  • Win Me Back, My CEO Husband!   Kabanata 535

    Muling nagsalita si Roberto, kalmado ang tinig ngunit mabigat sa awtoridad.“Nasaan ang anak ko?”Hindi na lihim ang dahilan kung bakit unti-unting nawala sa paningin ng publiko ang pinakamayamang tao sa mundo na si Roberto sa loob ng maraming taon. Hinahanap niya ang matagal nang nawawala niyang anak na babae.Sa loob ng mahabang panahon, wala ni katiting na bakas. Walang pahiwatig. Walang kahit anong clue. Ang anak ng bilyonaryo ay tila naglaho na parang bula, ni walang iniwang bakas.At ngayon, nakatayo si Roberto dito, iisa lamang ang tanong niya.“Nasaan ang anak ko?”Napasinghap si Jessica sa matinding gulat.“Diyos ko, huwag mong sabihing narito talaga sa atin ang anak ng bilyonaryo?”Kahit si Althea ay halos hindi makapaniwala.“Ang anak ng bilyonaryo ay nasa gitna lang natin?”Samantala, humakbang pasulong si Wilbert at tumingin nang diretso kay Roberto.“Mr. Aguilar, narito mismo ang anak mo.”Biglang tumalim ang mga mata ni Roberto at nagtanong, “Saan?”Itinaas

  • Win Me Back, My CEO Husband!   Kabanata 534

    Tumingin si Marivic kay Shawn, buong paninindigan ang mababakas sa kanyang boses nang magsalita.“Mr. Velasco, ang pamilya Garcia ay walang intensyon na maging kaaway ninyo. Ngunit sa kasamaang-palad, ngayon, hindi ninyo pwedeng hawakan si Monica o kahit sinong miyembro ng pamilya namin. Ngayon, bawat isa sa amin mula sa pamilya Garcia ay lalabas dito nang ligtas at walang kapinsalaan!”Ang kanyang mga salita ay puno ng katiyakan, na para bang nakatadhana na ang kinalabasan. Halos matibay ang kanyang kumpiyansa sa sarili, tila walang puwang para sa duda.Malamig naman na ngumisi si Jessica, halatang napikon sa mga inaasta ng kabilang panig.“Marivic, masyado kang mayabang. Narito si Mr. Velasco at si Maxine sa harap ninyo, pero ang lakas pa rin ng loob mong isipin na makakaligtas ang inyong buong angkan na walang pinsala!” singhal ni Jessica.Sumunod si Althea na may matalim na ngiti sa labi.“Noong nakaraan, tinitingala ninyo si Mr. Velasco bilang pinakamalakas ninyong sandigan.

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status