สาธุ 99

อยากให้ทุกอย่างเป็นเพียงแค่ความฝัน..

ฉันยกสองมือทึ้งเส้นผมตัวเอง ขยุ้มขย้ำแรงๆ เพื่ิอให้ความเจ็บหนังศีรษะตอกย้ำทีว่าในตอนนี้ฉันอยู่ในฝันหรือความจริงกันแน่

"ซี้ด!" แต่แล้วก็ต้องยอมรับความจริงเมื่อความเจ็บแล่นพล่าน ไม่ใช่แค่หนังหัว แต่ตรงนั้น.. น้องสาวของฉันก็เจ็บอย่างกับใช้งานมันทำบางอย่างอย่างหนักหน่วง

การตื่นขึ้นมาในสถานที่แปลกตาก็ช็อกแล้ว การที่หันไปเห็นว่ามีผู้ชายนอนแก้ผ้าอยู่ข้างๆ ช็อกกว่า ยิ่งไปกว่านั้นฉันดันแก้ผ้าเป็นเพื่อนเขาด้วย ไม่ได้โง่ ไม่ได้บ้า ไม่ได้ใสซื่อที่จะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา และฉันควรจะไปจากที่นี่ก่อนเขาตื่นขึ้นมา

ฉันลงจากเตียงนอนด้วยความเบา หยิบเสื้อผ้าที่หล่นกระจายบนพื้นมาสวมใส่ ก่อนออกไปจากที่นี่ฉันหันมองเขาที่นอนหงายหลับตาพริ้มสบายใจอีกครั้ง

"พี่วินซ์เหรอ"

พอเห็นชัดๆ ว่าเป็นใครก็หนาวสั่นราวจับไข้ สองมือเล็กพนมไหว้งกๆ

"สาธุ 99 อย่าได้เจอะได้เจอกันอีกเลย ไปนะคะพี่"

พอเห็นเขาทำท่าจะขยับตัว ฉันก็รีบออกไปจากที่นี่อย่างรวดเร็ว ฝืนเจ็บน้องกีวิ่งออกมาหน้าคอนโดมิเนียมได้ก็มายืนหอบหายใจจนตัวโยน ก่อนจะหันกลับไปมองที่ตัวตึกอีกครั้งพลางนึกย้อนความทรงจำ..

ฉันจำได้ว่ามีคนอาสาไปส่ง จากนั้นก็ภาพตัด แต่ในห้วงความฝันนั้นฉันรู้สึกถึงความวาบหวามบางอย่าง ในฝันมันสนุกสุดเหวี่ยง ฉันหลงใหลไปกับความหล่อเหลาและร่างกายของผู้ชายที่เล่นอยู่กับฉัน แต่ไม่คาดคิดเลยว่าฝันนั้นจะเป็นเรื่องจริง

กลับมาถึงอะพาร์ตเม้นต์ก็รีบอาบน้ำแต่งตัวเพราะมีเรียนสิบเอ็ดโมง ฉันแบกความโทรมมาเรียนเพราะดวงตาลึกโบ๋จากการไม่ได้นอน.. ล่ะมั้ง ตั้งแต่เดินเข้าเขตคณะบริหารธุรกิจ รุ่นพี่รุ่นน้องที่รู้จักกันต่างเอ่ยให้กำลังใจเรื่องของบาส กว่าจะเข้ามาในห้องเรียนได้ลำคอก็แหบแห้งเพราะเอ่ยขอบคุณมาตลอดทาง

"สภาพแกเน่ามาก" ป่านเอ่ยทักทันทีที่ฉันหย่อนก้นนั่งลงบนโต๊ะเรียน นั่งได้ก็เปิดฝาขวดน้ำเปล่ากระดกดื่ม

"น่าเกลียดมากเลยเหรอ รู้งี้ฉันหยุดเรียนก็ดี"

"เติมปากสักหน่อย ก็กลับกลายมาเป็นคนแล้วล่ะ"

ป่านยื่นลิปกลอสเปลี่ยนสีที่ฉันชอบยืมมาป้ายริมฝีปากยามปากแห้งให้ ฉันไม่รีรอจะหยิบมันมาป้ายๆ แล้วยื่นคืน

"เป็นสภาพนี้เพราะอกหักจริงเหรอ คบแค่วันเดียวแกรักมันแล้วหรือไง"

"แน่นอนว่าไม่"

ฉันย้อนแบบไม่ต้องคิด ระหว่างนั่งรถเมล์มาที่นี่ฉันเข้าไปส่องคอมเม้นต์ใต้คลิปนั้น วาร์ปของผู้หญิงก็ไม่ใช่ใคร เห็นว่าเป็นเพื่อนในคณะที่บาสเรียนนั่นแหละ คงแอบแซ่บกันมานานแล้ว ถ้าฉันไม่ไปเจอว่าพวกมันขย่มรถกัน ก็คงจะทำอะไรลับหลังฉันไปตลอด

"พอดีเมื่อคืนโกรธมันจนดื่มหนักไปหน่อย แฮงค์สุดๆ"

และเจ็บจิ๋มสุดๆ เจ็บจนถึงตอนนี้เลยด้วย นึกถึงเรื่องนี้ก็ต้องก้มหน้า ก่นด่าตัวเองในใจที่เมาไม่รู้เรื่องราว ดีนะที่ตื่นมาเจอพี่วินซ์คนเดียว แต่ก็ไม่แน่หรอก.. ยามนั้นฉันไม่รู้ตัว ไม่มีอะไรการันตีได้นอกจากคำยืนยันของเขาว่าไม่ได้ชวนใครมาร่วมวง ถ้าเป็นแบบนั้นฉันคงได้กัดลิ้นตาย

ป่านพาฉันมาดื่มน้ำมะนาวแก้แฮงค์ที่โรงอาหารในตอนเที่ยง มันช่วยได้ในระดับหนึ่ง ยังช่วยให้ฉันไม่หิวข้าวด้วยก็เลยนั่งเล่นมือถือรอป่านกินข้าวไปพลางๆ ฉันกดเข้าไปดูแชทไลน์ของบาส ข้อความสุดท้ายคือ 'เราเลิกกัน' ซึ่งมันถูกส่งไปหาเขาตั้งแต่ที่ดื่มเบียร์อยู่หน้าซูเปอร์มาร์เก็ต บาสเปิดอ่านแต่ไม่ตอบอะไรกลับมา ดีแล้วล่ะ จะได้ไม่ยืดเยื้อน่ารำคาญ ฉันเลยบล็อกทุกช่องทางการติดต่อ จากนั้นก็เงยหน้าขึ้น..

เฮือก! ฉันสะดุ้งโหยงตกใจเมื่อเห็นว่าโต๊ะที่อยู่ถัดไปไม่กี่ตัวมีกลุ่มเด็กวิศวกรรมปีที่สี่นั่งอยู่ หนึ่งในนั้นเบนสายตามาสบตากับฉันพอดิบพอดีคล้ายกับว่าตั้งใจ

นี่ฉันสาธุ 99 ไปแล้วนะว่าขอให้ไม่เจอกันอีก แต่ดันลืมไปว่าเราเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน และที่ฉันรู้จักเขาเพราะพี่วินซ์ค่อนข้างจะมีชื่อเสียงมากในเรื่องรักๆ ใคร่ๆ สาวๆ ต่างพากันเรียกเขาว่า

'วินซ์นักรัก'

ทว่าเขาไม่รู้จักฉันหรอกนะ ฉันมันก็แค่กีวี่ ที่เอาแต่สวยไปวันๆ เรียนอยู่ปีสามคณะบริหารธุรกิจ มีแฟนมาสามคน แต่กลับถูกใครก็ไม่รู้พาไปเปิดซิง ไม่รู้ด้วยว่าทำไมพี่วินซ์ถึงมาจอดรับฉันไปด้วย

สบตากันอยู่ไม่กี่วินาทีก็ทำทีเป็นก้มหน้าเล่นมือถือต่อ ก็แค่ทำเบลอ ทำเนียนไปก็จบ พี่วินซ์กินหญิงเป็นรายวัน ไม่มีทางจำหน้าฉันได้

ในโรงอาหารโต๊ะที่สามสิบห้าถูกจับจองโดยกลุ่มแก๊งเด็กวิศวะไอทีปีที่สี่ ไฟ เก้า มังกรเลือกกินข้าวขาหมู ส่วนเดย์กับวินซ์เลือกกินข้าวต้มเครื่อง

"ซดกันมายังไม่พอเหรอวะ ถึงต้องมาซดข้าวต้มลวกคอ"

เป็นมังกรที่เอ่ยแซวเพื่อนสองคนที่ร้องอยากหาอะไรร้อนๆ กระแทกคอแต่ไม่คิดกินก๋วยเตี๋ยวด้วยเหตุผลที่ว่า.. คนหล่อไม่ซูดเส้นในที่สาธารณะ จะซูดอะไรขอในที่ลับเท่านั้น

"กูเจ็บคอ เมื่อคืนตากฝน หวัดแดก" เดย์รีบแก้ตัว

แต่อีกคนกลับไม่คิดแก้ตัว ตักข้าวต้มเข้าปาก สายตาจดจ้องไปด้านหน้าตรงโต๊ะที่มีผู้หญิงสองคนนั่งอยู่ หนึ่งคนนั่งหันหลัง และคนที่นั่งหันหน้ามาหาเขานั้นน่าสนใจ แต่เพียงสบตากันไม่นานเธอก็ก้มหน้าลง วินซ์จึงละสายตามามองหน้าไฟซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

"คืนนี้กูจะเอาคันใหม่ไปลอง"

ไฟพยักหน้ารับรู้ เขามีธุรกิจสนามแข่งรถ วินซ์เป็นเมมเบอร์วีไอพี จะมาจะไปแค่บอกให้รับรู้เพื่อให้เคลียร์สนามในช่วงเวลาสองทุ่ม เวลาที่วินซ์จะเดินทางไปที่นั่นเป็นประจำ

"ก่อนมึงจะไปสนามแข่งไอ้ไฟ ตอบก่อนว่าทำไมเมื่อคืนถึงชิ่ง"

มังกรเอ่ยถามวินซ์ เมื่อคืนพวกเขานั่งดื่มกันอยู่ที่ร้านเหล้าซอยถัดจากมหาวิทยาลัย เป็นปกติที่จะมีผู้หญิงมาขอแจมที่โต๊ะหากเห็นว่ามาเดี่ยวไร้คู่ บางครั้งวินซ์ก็พกสาวมาด้วย แต่เมื่อคืนมาเดี่ยว มีหญิงมาโปรยเสน่ห์ แต่จู่ๆ วินซ์ก็หายไปดื้อๆ

"นั่นซินดี้.. อยู่ให้ห่างดีที่สุด"

"ไอ้เหี้ย! หนีหญิงก็มา"

วินซ์ยักคิ้วขี้เล่น เพื่อนคิดว่าเขาหนีหญิงกลับบ้าน แต่พวกมันคงไม่รู้ว่าหญิงสามารถหาได้จากที่อื่นอีกไม่ใช่แค่ร้านเหล้า