Partager

Chapter 3 : ข้อตกลง

last update Date de publication: 2025-08-20 18:30:51

Rrrr Rrrr

'Shit!' เขาสบถออกมาอย่างไม่สบอารมณ์นักเมื่อเห็นว่าปลายสายคือ จาง หลี่หมิง บิดาผู้ทรงอำนาจของเขานั่นเอง

"ครับ" ชายหนุ่มรับสายและก้าวเข้ามาในห้อง VIP พร้อมทั้งปิดประตูให้เรียบร้อย เขาเอียงคอหนีบโทรศัพท์ไว้พลางหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดและสูบ

 [กลับมาทำหน้าที่ได้แล้ว] เสียงเข้มของหลี่หมิงเอ่ยด้วยความเยือกเย็นเหมือนอย่างเคย

"ผมจะอยู่ที่นี่" นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ครอบครัวของเขาโทรมาตามให้กลับบ้าน เพราะตลอดเจ็ด-แปดปีที่ผ่านมา เขาเอาแต่หมกตัวอยู่อเมริกาอยู่ตลอดจะกลับบ้านก็แค่สองสามปีที และทุกครั้งที่กลับไปพ่อกับแม่ก็มักจะคอยขอให้เขากลับมาอยู่ที่บ้านถาวร

แต่เขาตอบว่าไม่ทุกครั้ง...เพราะชีวิตอิสระที่ไม่มีใครคอยจับตาดูทุกฝีก้าวมันดีสุด ๆ

[อีกสามเดือนแกจะต้องแต่งงาน] หลี่หมิงไม่อ้อมค้อมแต่อย่างใด เขาเอ่ยประโยคที่ทำให้ลูกชายคนเล็กต้องตกใจ

"ว่าไงนะ!" ใบหน้าหล่อเหลาขมวดคิ้วขึ้นมาทันที นี่มันยุคไหนแล้ว ยังจะบังคับแต่งงานอะไรกันอีก

"ไม่ ผมไม่แต่ง อยากแต่งก็ไปบังคับไอ้ไท่กับไอ้ฟานสิ" ไท่กับฟาน คือชื่อเล่นของพี่น้องอย่าง จาง ไท่หมิง และจาง ฟานอี้ ที่เขาใช้เรียกโดยทั้งสองก็ยังไม่แต่งงานเหมือนกัน

มันเรื่องอะไรที่เขาจะต้องมาแต่งงานคนแรกทั้ง ๆ ที่เป็นน้องคนสุดท้องล่ะ เขายังใช้อิสระในชีวิตไม่เต็มที่เลย ทั้งเพื่อน สังคม การดูแลคลับอย่างอิสระที่เขามีมาตลอดในที่แห่งนี้ก็จะมลายหายไปเพราะต้องไปเป็นเจ้าบ่าวให้เจ้าสาวที่ไหนก็ไม่รู้

ไม่มีทางเสียหรอก...

[ไม่อยากได้แล้วหรือไง...กาสิโนที่ฮ่องกงน่ะ] ประโยคนี้ทำเอาคิ้วหนาเลิกขึ้นด้วยความตกใจ เพราะกาสิโนแห่งนี้เขาเคยพูดไว้ตั้งแต่ตอนเป็นเด็กว่าอยากจะบริหารที่นี่ แต่ไม่คิดว่าพ่อของเขาจะจำได้

"ไม่อยากได้ครับ อยู่ที่นี่ดีอยู่แล้ว" ให้แลกกาสิโนกับอิสระเนี่ยนะ เขาไม่มีทางยอมแลกหรอก กลับไปอยู่ฮ่องกงใกล้ครอบครัวมันน่าเบื่อจะตาย มีแต่จะทะเลาะกันเปล่า ๆ อยู่ห่างกันแหละดีแล้ว

[ถ้าแกไม่กลับมา ฉันจะตัดอิสระทุกอย่างของแก ไม่ว่าจะเป็นเงิน บัตรเครดิต หรือแม้แต่การสนับสนุนทางธุรกิจในอนาคตทั้งหมด...รวมถึงไนต์คลับที่แกดูแลอยู่ด้วย อย่าลืมสิว่ามันเป็นชื่อฉัน] คำขู่นั้นเหมือนระเบิดที่ทำให้อินหลงแทบลุกเป็นไฟ

"!!!"

"เกินไปหรือเปล่าป๊า ผมไม่ใช่หุ่นเชิดของป๊านะ ผมมีชีวิตของตัวเองก็ดีอยู่แล้ว จะมาบังคับกันให้มันได้อะไรขึ้นมา!" อินหลงโกรธจนกำหมัดแน่น ด้วยความนิสัยเอาแต่ใจและโผงผางของเขาอาจจะทำให้พ่อกับแม่ต้องปวดหัวอยู่หลายครั้ง แต่การตัดอิสระทุกทางมันเกินไปหรือเปล่า

[แกคิดว่าในฐานะลูกชายของตระกูลจางนั้นมีสิทธิ์เลือกงั้นเหรอ...] ประโยคสุดเย็นชาจากหลี่หมิงทำเอาอินหลงสะอึกไปหมด

ใช่แล้ว การเป็นลูกชายในตระกูลมาเฟียมันไม่เคยง่าย ไม่มีสิทธิ์เลือกแม้กระทั่งโรงเรียนที่อยากเรียน สังคมที่อยากอยู่ เพื่อนที่อยากคบ จะไปไหนมาไหนก็ต้องมีบอดีการ์ดคอยเดินตามตลอดเวลาตั้งแต่เด็ก

เขาไร้อิสระมาตั้งแต่เด็กจนถึงอายุ 18-19 ที่ได้ย้ายมาเรียนมหาวิทยาลัยที่อเมริกา...ที่ ๆ เต็มไปด้วยอิสระเพียงหนึ่งเดียวของเขามาตลอดเกือบแปดปี ไม่ต้องออกงานสังคม ไม่ต้องเจรจาธุรกิจ พอเรียนจบก็มาบริหารไนต์คลับแทนคนสนิทของพ่อ

อยู่ที่นี่เขาจะดื่ม จะสูบ จะทำอะไรเท่าไหร่ก็ได้ จะคบกับใครก็ได้...จะนอนกับใครก็ได้ ชีวิตที่ไม่มีพันธะน่ะมันโครตจะดี แล้วตอนนี้ผู้หญิงที่ไหนไม่รู้จะมาพรากอิสระจากเขาไปเนี่ยนะ

"แล้วไนต์คลับล่ะ กำลังไปได้สวยเลยนะ"

[มีคนที่ไว้ใจได้อย่างวาเนสซ่าอยู่ ฉันก็แค่จะให้เธอกลับมารับตำแหน่งเดิม] 

"หึ...ขนาดนั้นเลยเหรอ แล้วเจ้าสาวของผมเป็นใครกันล่ะ มีหัวนอนปลายเท้าหรือเปล่า" เขาแค่นหัวเราะและพ่นบุหรี่ออกมาอย่างสมเพช ไม่คิดเลยว่าพ่อกับแม่จะบังคับเขาด้วยวิธีโบราณขนาดนี้

[เธอชื่อพิมดาว เป็นลูกสาวของเพื่อนฉัน ตอนนี้เธอกำลังถูกพวกมาเฟียตระกูลอื่นหมายหัว ฉันเลยช่วยเหลือเธอไว้ แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือฉันกับแม่แกต้องการให้แกกลับมาอยู่ด้วยกัน...] 

[เพราะตอนนี้พวกตระกูลต่าง ๆ มันเริ่มเคลื่อนไหวกันแล้วด้วย มาอยู่รวมกันไว้ดีกว่า...อย่างน้อยอยู่ที่นี่ฉันก็สามารถปกป้องแกได้ ดีกว่าไปตายอยู่คนเดียวที่อเมริกานะ] หลังจากฟังที่บิดาพูดจบเขาก็พอจะเข้าใจสถานการณ์อยู่ เพราะในฮ่องกงและมาเก๊านั้นมีตระกูลมาเฟียมากมายที่คอยจะแทงข้างหลังกันทุกทีที่มีโอกาสอยู่แล้ว

"...แล้วถ้าจะช่วยเธอ ช่วยให้เธออยู่ในสถานะอื่นไม่ได้เหรอครับ ทำไมต้องมาเป็นเจ้าสาวผมด้วย"

[เธอเป็นถึงลูกสาวแห่งจึงศิริพานิช บริษัทเรือขนส่งที่มีชื่อเสียงในประเทศไทย ฉันต้องแต่งเธอให้สมเกียรติ...เพราะไม่ใช่แค่ช่วย แต่ฉันยังซื้อกิจการของเธอทั้งหมดมาด้วย และที่สำคัญฉันต้องการประกาศให้ใครก็ตามที่สั่งเก็บพ่อเธอได้รู้ด้วยว่าเธอมาอยู่ในการดูแลของพวกเรา]

หึ มาเป็นแพ็กลดราคาเลยนะ ซื้อกิจการแถมลูกสะใภ้หนึ่งคน ถึงจะพอรู้สถานะความเสี่ยงของเธอ แต่เขาก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมต้องแต่งงานกันมันต้องมีทางออกอื่นสิ...ไม่ใช่มาพรากอิสระไปจากเขาแบบนี้

"แล้วถ้าผมไม่แต่งล่ะ ป๊าจะว่ายังไง" เขาหยั่งเชิงผู้เป็นพ่อครั้งสุดท้าย

[ก็ตามที่ได้บอกไปก่อนหน้านั้น] เจ้าพ่อฮ่องกงตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาด

"นี่พูดจริง ๆ เหรอ" เขาบ่นพึมพำพร้อมทั้งความโกรธที่ลุกลามท่วมหัวใจ

[ฉันเคยล้อเล่นด้วยหรือไง...เก็บข้าวของและบอกลาเพื่อน ๆ รวมถึงเคลียร์ผู้หญิงของแกให้เรียบร้อย อีกสักพักฉันจะส่งคนไปรับ] สิ้นเสียงประกาศิตเขาก็ทำได้กัดฟันกรอด เพราะในความเป็นจริงเขารู้ดีว่าคำพูดของบิดาไม่เคยเป็นเรื่องล้อเล่นเลยสักครั้ง และเมื่อเขาตัดสินใจอะไรบางอย่างแล้ว ทุกคนในตระกูลไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้

"ไม่ต้องครับ ถ้าอยากให้กลับนักผมกลับเองก็ได้ ผมก็อยากจะเห็นหน้าเจ้าสาวเหมือนกันว่าจะเป็นยังไง!"

ตี๊ด!

เขาตัดสายและขว้างโทรศัพท์ลงบนโซฟาอย่างแรง ก่อนจะนั่งลงขบกรามแน่น ความรู้สึกที่ถูกบังคับและโดนพรากอิสระที่เขาหวงแหนมากที่สุดทำให้เขาเดือดดาลจนแทบจะบีบคอใครสักคนได้ อยากให้แต่งนักก็จะแต่ง แต่คราวนี้ทั้งพ่อและ 'พิมดาว 'จะได้รู้จักเขาดีเลยล่ะว่าคนอย่างเขาน่ะมันควบคุมลำบาก!

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • กฎหลักคือห้ามรักมาเฟีย   Chapter 42 : ปกป้องดวงใจตลอดไป (END)

    "คุณพ่อลองอุ้มเลยค่ะ" เมื่อผ่านขั้นตอนการคลอดลูกจนมาพักอยู่ในห้อง VVIP แล้ว พยาบาลก็นำลูกน้อยของเขาและเธอมาให้คุณพ่อมาเฟียลองอุ้มแม้จะมือสั่นน้ำตาซึมไปบ้าง แต่ท่าทางของเขานั้นแสนจะแข็งแรงและดูมืออาชีพสมกับไปเข้าคอร์สติวการเลี้ยงลูกมาอย่างเข้มข้นตลอดหลายเดือนจริง ๆ ตอนนี้ทุกคนต่างอมยิ้มให้กับภาพที่ไม่มีใครคิดว่าจะได้เห็น...บุคคลที่เคยเอาแต่ใจและฝีปากเจ็บ ๆ จนทุกคนร้องไห้เพราะเขามามากกำลังอยู่ในโหมดคุณพ่อที่เห่อลูกเห่อเมียที่หนึ่งเขาอุ้มลูกน้อยอ้วนกลมโยกไปมาเบา ๆ อย่างเอ็นดู และจึงวางเหมยอิงไว้ที่เตียงเด็กแรกเกิดข้าง ๆ ภรรยา"น่ารักจังเลยหลานอาม่า โตมาสวยเหมือนหม่าม้าหนูแน่ ๆ " เกศมณีเดินเข้าไปมองใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มของหลานสาวด้วยความรักตอนนี้ครอบครัวจางอยู่กันพร้อมหน้าเพื่อตอนรับหลานสาวคนแรกของตระกูล...พวกเขาทั้งเอ็นดูและหมั่นแวะเวียนมาพูดคุยกับเจ้าตัวน้อยที่นอนหลับพริ้มอย่างรักใคร่ นั่นทำให้พิมดาวตื้นตันใจเป็นอย่างมากที่ทุกคนรักและเอ็นดูลูกสาวของเธอแม้เธอจะเติบโตมาด้วยการเป็นลูกสาวที่พ่อไม่ค่อยจะรักสักเท่าไหร่ แต่เธอก็มั่นใจได้ว่าเหมยอิงจะไม่ได้รับประสบการณ์แบบเธอแน่นอน เพราะดวงใจ

  • กฎหลักคือห้ามรักมาเฟีย   Chapter 41 : ทายาทคนแรกแห่งตระกูลจาง

    "เรากำลังจะมีลูกด้วยกัน!""..." หญิงสาวหยิบที่ตรวจครรภ์มาจากสามี ขีดทั้งสองนั้นชัดเจนจนมือไม้ของเธอสั่น แม้ว่าใจลึก ๆ จะพอรู้ว่าตัวเองน่าจะท้อง แต่เมื่อผลตรวจออกมาตอกย้ำความเป็นจริงแบบนี้ก็ทำให้พิมดาวดีใจจนน้ำตารื้นได้ ถึงจะดีใจแค่ไหนแต่หญิงสาวก็รู้สึกกลัวและไม่มั่นใจ"พิมไม่ดีใจเหรอ" อินหลงรีบเดินมาโอบภรรยาด้วยความเป็นห่วง"ดีใจค่ะ แต่ก็กลัว...""กลัวอะไรครับ""พิมไม่มั่นใจ พิมไม่รู้ว่าตัวเองจะทำได้ดีไหม" หญิงสาวพูดตรง ๆ ถึงความกังวลในอนาคต"โถที่รัก พิมต้องเป็นหม่าม้าที่ดีที่สุดในโลกอยู่แล้ว น่ารัก ใจดี ทำกับข้าวก็เก่ง มีอะไรที่ต้องกังวลครับ" ชายหนุ่มยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูภรรยาตัวน้อย เขาเข้าใจที่เธออาจมีความกลัวและกังวล เพราะว่ากันตามตรงเธอก็อายุเพียงยี่สิบต้น ๆ เอง แถมยังผ่านเรื่องราวมามากมาย และสามีก็ยังใจร้ายกับเธอมาตั้งนาน"ฮือ...พิมดีใจ" คนตัวเล็กโผเข้ากอดสามีที่เพิ่งจะดีกันได้ไม่กี่ชั่วโมงด้วยความรักใคร่ ไม่อาจปฏิเสธเลยว่าทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้เขา เธอมักจะรู้สึกปลอดภัยราวกับถูกโอบกอดด้วยภูเขาแสนอบอุ่นอยู่เสมอ"ฮ่า ๆ โอ๋ ๆ ไม่เป็นไรนะครับ" อินหลงหัวเราะกับท่าทีเหมือนเด็กน้อยข

  • กฎหลักคือห้ามรักมาเฟีย   Chapter 40 : ของขวัญ

    แสงพระจันทร์ยามค่ำคืนสาดส่องเข้ามาในห้องนอนที่เพิ่งเป็นสถานที่เปิดศึกรักไปเมื่อหลายชั่วโมงก่อนทำให้หญิงสาวตื่นขึ้นมา ภาพแรกที่เธอมองเห็นคือใบหน้าหล่อราวกับรูปปั้นสลักที่กำลังหลับตาพริ้มอย่างมีความสุขหลังจากจบบทรักแสนเร่าร้อนบนเตียง เขาก็อุ้มเธอเข้าไปอาบน้ำและสูบพลังเธอไปอีกหลายครั้งจนหญิงสาวต้องบอกให้เขาพอก่อน เพราะเธอเขาสั่นจนแทบยืนไม่ไหวแล้ว แม้คนตัวสูงจะแอบบ่นอุบอิบเพราะยังกินไม่หนำใจ แต่ก็ยอมใส่อาบน้ำใส่ชุดและมานอนให้เรียบร้อยตามคำสั่งภรรยาหญิงสาวกวาดสายตาไปมองนาฬิกาและพบว่าตอนนี้เวลาที่เธอสะดุ้งตื่นมานั้นประมาณตีสองเอง อีกนานกว่าจะเช้า หญิงสาวเลยพยายามหลับตาเพื่อจะนอนอยู่ในอ้อมกอดของสามีต่อแต่อาการปั่นป่วนก็เข้าเล่นงานเธอเวียนหัวมาก รู้สึกคลื่นไส้หนักจนต้องรีบวิ่งเข้าห้องน้ำและนั่นทำให้สามีของเธอตื่นขึ้นมาทันที"พิม เป็นอะไรครับ!""อ้วก..." พิมดาวอาเจียนออกมาเต็มอ่างล้างหน้าโดยมีอินหลงเดินเข้ามาลูบหลังภรรยาที่กำลังอาเจียนอย่างหนัก น้ำตาใส ๆ เอ่อคลอเพราะความทรมานในการออกแรงอาเจียนใช้เวลาอยู่พักหนึ่งเธอก็ปลดปล่อยของเสียออกมาจนหมด พิมดาวรีบล้างปากและกำลังจะทำความสะอาดซากอ้วกของต

  • กฎหลักคือห้ามรักมาเฟีย   Chapter 39 : คลั่งไคล้ภรรยา (NC 20+) 100%

    "อ่า...เสียว" อินหลงสูดปากร้องครางเมื่อถูกการสุขสมของภรรยาบีบรัดตัวตนของเขาจนแทบจะเสียการควบคุม ชายหนุ่มดันเรียวขาขาวให้ขึ้นไปชิดกับทรวงอกนุ่ม จนตอนนี้สะโพกของเธอลอยเด่นขึ้นเหนือเตียงนอน พาให้ร่างกายนุ่มนิ่มรองรับการตะบี้ตะบันกระแทกของเขาอย่างลึกขึ้นไปอีกมือหนากดขาภรรยาจนแนบแน่นติดไปกับเต้าตูมและตะบี้ตะบันตอกกระแทกท่อนเอ็นใส่โพรงเนื้ออุ่นอย่างหนักหน่วงเสียงเนื้อกระทบเนื้อผสานกับเสียงครางของเขาและเธอดังก้องไปทั่วทั้งห้อง เขาไม่แคร์ว่าใครจะได้ยิน เพราะการได้เอากับเมียแบบดุเดือดแบบนี้แหละที่เขาโหยหามานานแสนนาน และเขาไม่จำเป็นต้องปกปิดความเสน่หาที่มีต่อร่างกายเธออีกต่อไปแล้วต่อจากนี้และตลอดไป เขาจะแสดงออกในทุก ๆ วันว่ารักและหลงใหลในตัวเธอมากแค่ไหน อินหลงอยากให้ภรรยาภูมิใจว่ามีสามีที่รักและเทิดทูนอย่างสุดหัวใจ"อ่า...เมียจ๋า รักนะครับ""รัก รักที่สุด" ระหว่างที่กำลังโจนจ้วงเข้าใส่ร่างบางอยู่นั้น เขาก็บอกความรู้สึกที่เอ่อล้นออกมากับภรรยาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะตอนนี้เขารักเธอจนแทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว..."อ๊า...พิมก็รักเฮียค่ะ" แม้จะถูกสามีบดเบียดมาไม่ได้พัก แต่คำว่ารักของเขานั้นชัดเจนในหัวใจ เ

  • กฎหลักคือห้ามรักมาเฟีย   Chapter 39 : คลั่งไคล้ภรรยา (NC 20+)

    "บ้า! ไปปิดประตูเดี๋ยวนี้เลยค่ะ" พิมดาวฟาดไปที่ไหล่แกร่งแรง ๆ อย่างเขินอาย จะให้แม่บ้านมาได้ยินตอนเธอกำลังทำอะไรต่อมิอะไรกับสามีได้ยังไง เธอก็เขินเป็นนะ"ก็ได้ครับ" เขาทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย แต่ยังคงไม่ยอมปล่อยเรือนร่างพิมดาวให้เท้าติดพื้น เขายังคงอุ้มเธอเกี่ยวเอวไว้อย่างนั้น และเวลาที่ก้าวเดินส่วนตรงนั้นก็จะเสียดสีกันอย่างน่าหวาดเสียวฟุ่บ...เมื่อปิดประตูเสร็จเรียบร้อย คนตัวสูงก็พาร่างเล็กลงมานอนบนเตียงและรีบทาบทับกายแกร่งลงมาคร่อมตัวเธอไว้ เขาประกบริมฝีปากลงมาและเริ่มจุมพิตอันดุดันอีกครั้งริมฝีปากของทั้งคู่ต่างบดขยี้กันและกัน ลิ้นร้อนแลกเปลี่ยนเป็นพัวพันเกี่ยวกระหวัดจนเสียงดังชัดเจน...เขาจูบเธอหนักแน่นราวกับต้องการกลืนกินลมหายใจที่โหยหามานานแสนนาน"อื้อ..." พิมดาวร้องครางอู้อี้ในลำคอเมื่อฝ่ามือร้อนของสามีปัดป่ายไปตามเนื้อตัวนุ่มนิ่มและจัดการปลดเปลื้องอาภรณ์ของเธอให้หมดไป อินหลงผละริมฝีปากออกและหันไปจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองจนตอนนี้ทั้งสองเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงประจักษ์แก่สายตาของกันและกันริมฝีปากร้อนของเขาไล่จูบที่แก้มใสทั้งสองข้างและเลื่อนไล้ลงมาซุกไซ้กับซอกคอขาวเนียนที่มีกลิ่น

  • กฎหลักคือห้ามรักมาเฟีย   Chapter 38 : ยอมทุกอย่าง (18+) 100%

    "เฮีย...อย่าร้องไห้ค่ะ" พิมดาวทั้งตกใจและสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่จริงใจของเขาจนน้ำตาไหลตามกัน ยิ่งเขาสะอื้นดังขึ้นเท่าไหร่ หัวใจของพิมดาวก็เหมือนจะขาดออกเป็นเสี่ยง ๆ "เฮียรักพิม..." คำบอกรักเจือเสียงหอบหายใจทำเอาหยาดธาราไหลรินออกมาเป็นสาย"เฮียจะไม่ยอมหย่ากับพิมเด็ดขาด ไม่…เฮียทำไม่ได้จริง ๆ เฮียขอร้องนะ ขอโอกาสให้ผู้ชายแย่ ๆ ที่รู้ตัวช้าได้ไหมครับ""เฮียรักพิม…เฮียขาดพิมไม่ได้ ฮึก" เขายังคงสะอื้นไห้อย่างต่อเนื่อง หยดน้ำตาของเขาหลั่งไหลออกมาจนเปรอเปื้อนบริเวณเอวเธอไปหมดเขากำลังเสียใจอยู่จริง ๆ … ไม่ใช่อาการผีออกผีเข้า แต่เป็นผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังยอมทุกอย่าง หมดสิ้นอีโก้ทุกทางตอนนี้เธอเข้าใจแล้ว…และเธอยอมรับทั้งหัวใจอย่างซื่อสัตย์เลยว่า...โคตรรักเขาเลย รักจนจะบ้าตายอยู่แล้ว ไม่ใช่ว่าไม่เสียใจนะที่เลือกจะมอบใบหย่าให้สามีพิมดาวเองก็เสียใจไม่น้อยไปกว่าเขาเลย แต่เธอคิดว่ามันอาจจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเราสองคน...ในวันแรกที่เธอคุยกับพ่อแม่ของเขาว่าจะหย่า พวกท่านก็ช็อกพอสมควรที่เธอตัดสินใจแบบนั้นแต่ที่เธอเลือกจะหย่า นั่นก็เพราะยึดมั่นในสัญญาที่เคยเซ็นไว้กับเขา คือเรื่องจบเมื่อไหร่

  • กฎหลักคือห้ามรักมาเฟีย   Chapter 16 : รู้แล้วว่าไม่รัก (18+)

    Prime casinoพิมดาวนั่งถอนหายใจรอบที่ร้อยในห้องทำงานของสามี นี่เป็นวันแรกที่เธอได้ตามเขามาทำงานที่กาสิโนด้วย ถึงมันจะไม่ใช่สถานที่ที่น่าพิศมัยสำหรับเธอสักเท่าไหร่ แต่ก็ต้องยอมรับว่ามันจะเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเธอตลอดไปเมื่อได้เข้ามาเป็นสะใภ้ตระกูลจาง"เบื่อหรือไง" อินหลงเงยหน้าจากกองเอกสารมาเอ่ยถามภร

  • กฎหลักคือห้ามรักมาเฟีย   Chapter 14 : ฉันไม่อยากมีลูกตอนนี้

    หลังจากจบบทรักสุดร้อนแรงเมื่อครู่ ทั้งสองก็นอนแนบชิดกันอยู่สักพักกว่าที่ลมหายใจจะกลับเข้าสู่ปกติ อินหลงก็ถอดถอนท่อนเอ็นแข็งตึงออกไปแล้ว พิมดาวที่ได้นอนกอดเขาเพียงไม่กี่นาทีก็ต้องรีบพาตัวเองลงไปนอนบนเตียงเหมือนอย่างเก่าเพราะกลัวว่าถ้าเผลอกอดเขานานเกินไปจะโดนว่าเอาได้ แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าช่วงเวลาที

  • กฎหลักคือห้ามรักมาเฟีย   Chapter 12 : หวง? (100%)

    "สวัสดีค่ะ""คุณคงจะเป็นสะใภ้ตระกูลจางใช่ไหมครับ ตัวจริงสวยกว่าในรูปเยอะเลย" ชายหนุ่มหน้าตาคล้ายลูกครึ่งมาดทะเล้นยังคงชวนเธอคุยพร้อมทั้งหยิบแก้วแชมเปญขึ้นมาดื่มรวดเดียวจนหมด"ค่ะ..." พิมดาวพยักหน้าเล็กน้อยด้วยมารยาท พลางกวาดสายตาไปทั่วห้องโถงขนาดใหญ่เพื่อตามหาผู้เป็นสามีอย่างอินหลง และก็พบว่าเขากำล

  • กฎหลักคือห้ามรักมาเฟีย   Chapter 12 : หวง?

    ตอนนี้เธอก็แต่งงานกับจาง อินหลงมาได้สามเดือนแล้ว ความคุกรุ่นที่เคยลุกเป็นไฟในช่วงแรก ๆ ยังไม่ดับลงทั้งหมดแต่ก็ถือว่ารุนแรงน้อยลงนิดหน่อย พิมดาวยังต้องรับมือกับอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ ของคุณชายเขาอยู่ทุกวัน เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็น ถึงส่วนมากจะร้ายและร้อนตลอดก็เถอะ แต่พิมดาวก็ใจสู้เธอเองก็

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status